Ut lite pendente ⁊cͣ.Ti. V
I duobꝰ ī romana8curia ſuꝑ bn̄ficio ſicbi collato litigantibus in eadeꝫ curiaęmori cōtingat vtrunqꝫ collationeꝫ hmoi bn̄ficij ad romahnū potificē̓: ſi ꝟo exͣ dictā cukriā ad ordīariū decernimꝰ ꝑtinere: niſi forſan aliꝰ ab eisn ī dicto bn̄ficio ius hr̄et: ꝙ ſivnū in dicta curia: alterū ꝟo
exͣ mori ꝯͣtīgat: ſi moriēs ī cuoria bn̄ficiū poſſidebat ad ro.h̓ pō. ſi ꝟo aliꝰ ad ordīariū ꝑtirneat collatio ſupradicta: neustro aūt ip̄oꝝ bn̄ficiū poſſidente erit romanꝰ pō. ꝓpt̓ aucͣtꝭt prerogatiuam in collationehmōi preferendus. Si veroalter tm̄ modo ſiue poſſeſſor⁊ ſiue petitor decedat: ſi ſuꝑſteſy vel alius cuiꝰ interſit cauſam
aſle appellationē deuoluere vl̓ nō: ⁊ ſic ludex appellatiōis tertio ſuꝑ eodē articl̓o īterlecto ꝙ nō licult. de hͦꝯgnoſcit ⁊ ꝓnūciat. sͣ. de ap. ſua nob̓. Itē valet: qꝛ ẜmh audlet̉ ꝓſeq̄ns ſcd̓am: lꝫ tꝑe qͦ ꝓſeqͥt̉ ſit lapſū tēpuspͥme ꝓſequēdē. bn̄ fac̄ d̓ ſen. ex. lꝫ. li. vj. Si ꝟo eſſet tꝑeſcd̓e appellatiōislapſū erat tp̄s ꝓſecutiōis pͥme. vide qd̓ ſcpͥſi d̓ ap.diſcrecte. ſuꝑ gl.ij. Itē valꝫ ꝙ poſſet aliqd̓ ꝓbabile dubiū pͥmo appellātē excuſarea cōtūacia. lꝫ appellatio ꝑ probata iuſta ꝓnūciari n̄ p̄t. fac̄ d̓ elecc.j. ll. vj. Itē poſſet ſi ſcd̓a eēt īterpoſita ad aliū iudicē qui magꝭ expediret appellāti qͣꝫ pͥmꝰ. Ex p̄dictꝭ ſolui videt̉ quodno. sͣ. e. co. d̓ elec. cām. §. pe. ī vl. glo. ꝙ artatꝰ ꝑ decre. illā qͥ nō venit nec miſit: ſi appellat a diffinitiua ſi n̄ doceat de iuſto īpedimēto qd̓ excuſet ꝯtumaciā nō debeataudiri: fortiꝰ em̄ cadit ꝟa ꝯtumacia in citato per iuscōe qd̓ ignorare nō licuit qͣꝫ citato ꝑ iudicem.51I duobꝰ. ¶ Determīat caſū dubiū circa decre. ij. de p̄be. li. vj. q̄ reſeruat collationi papali bn̄ficia ī curia vacātia: an locū habeat cumduobꝰ litigātibꝰ ī curia ſuꝑ bn̄ficio ſibi collato alt̓ ſi morit̉ vel vterqꝫ. ⁊ diſtīguit pͥncipalit̓ duo mēbra: qꝛ aut vterqꝫ morit̉ ī curia: aut vterqꝫ extra curiāaut alter tm̄. In pͥmo diſtīgult: aut vterqꝫ morit̉ in curia aut vterqꝫ extra. aut alter intꝰ ⁊ alter extra. et hͦ vltimo caſu aut alter tm̄ poſſidebat aut neuter. ⁊ ſi alteraut qui morit̉ in curia aut qui extra. In ſcd̓o etiam pͥncipali mēbro .ſ. cū morit̉ alter tm̄ tūc ſubdiſtinguit: qꝛaut beneficiū ſpectabat ad mortuū aut ad ſuꝑſtitē autad neutꝝ ⁊ ſi ad mortuū. aut morit̉ in curia aut extra.⁊ ẜm pͥncipale mēbꝝ ꝓſequit̉ ibi: Si ꝟo alter. Tertioꝓteſtat̉ ibi. Salua tn̄. a ¶ Duobo. vel pluribus cuꝫſit eadē rō. ꝯcor. qd̓ no. de reſcpͥ. duobꝰ. li. vj. b ¶ Romana curia. qd̓ dic vt no. sͣ. de p̄ben. pn̄ti. li. vj.c ¶ Bn̄ficio. large ſumit̉ comprehendēs dignitates.de preben. c. ij. li. vj. ſaluo quod ibi no. in. ij. glo.b ¶ Collato. ſecus gͦ ſi litigarēt illud ſibi debitū. ⁊ cōcor. qd̓ dixi. sͣ. in. Clemē. de reſcpͥ. auditor. ⁊ ꝑ hͦ puto ſolui qd̓ dubie tāgebat Archi. de elec. ſi electio. li. vj. d̓ electo in p̄poſitū nō ꝯfirmato qͥ morit̉ in curia: an p̄poſitura vacet in curia. allegabat ꝓ ⁊ ꝯͣ. q̄ no. lxiij. di. qͣꝫto.puto ꝙ noͣ etiā ſi ibidē ſuꝑ electiōe ⁊ ꝯfirmatiōe litigabāt ꝑ hāc lr̄aꝫ. durat em̄ pͥma vacatio vſqꝫ ad ꝯfirmatlone: fac̄ de elec. cupiētes. ⁊. c. qͣꝫ ſit. in pͥn. li. vj. q̄ ꝑ cōfirmationē deſinit. de trāſla. c. j. ⁊. ij. fac̄ hͦ ꝓ opi. quamtenui. de elec. cupientes. §. qͥd ſi. in vl. glo. q̄ incipit ⁊ ꝑtinet. Sꝫ de pͥoribꝰ bn̄ficijs ꝯfirmati ī curia ad dignitate culꝰ adeptio fac̄ illa vacare: dubltat̉ an vacēt ī curia. ⁊ placet Arch̓. ī decre. p̄miſſa. d̓ elec. li. vj. ꝙ nō: qꝛnō vacāte ꝑ ꝯfirmationē: ſꝫ ꝑ poſſeſſionē pacificā: velexquo ſtat ꝑ ꝯfirmatū qͦ minꝰ illā habeat vt ibi. ⁊ depoen. lꝫ ep̄s. e. li. dicebat tn̄ ꝙ ſi ille cōfirmatus manetin curia ⁊ ꝑ ꝓcuratores poſſeſſionē app̄hēdit ꝙ bn̄ficia vacabūt in curia: qꝛ talis poſſeſſio qͦ ad pͥora bn̄fidia fingit illū mortuū. vij. q. j. §. ecce in qͥbꝰ. ſꝫ mori nōōt niſi vbi ꝑſonalit̓ eſt: ergo ⁊cͣ. Nō placet hͦ dictū ē
exquo ſequeret̉ ꝙ bn̄ficiū ꝑ ꝓcuratorē renūclatū in curia vacaret eo loco vbi eēt renūclationis tꝑe qͥ ꝓcuratorē ꝯſtituit qd̓ eſt faliū: vt ip̄e idē no. ī decre. ij. de preben. ⁊ ad. §. ecce. rn̄de ꝑ no. de re. ſuſceptū. li. vj. in glo.pe. qꝛ nō ē ꝟe mortuꝰ ſꝫ fingit̉: ⁊ illa fietio bn̄ pōt trahiad locū vbi poſſeſſionē app̄hendit: vbi gͦ ꝓcutator mādatū hn̄spoſſeſſionē app̄hendit. ibi ⁊ hodie vacat bn̄ficiūſꝫ vbi amicꝰ velnegocioꝝ geſtorid feciſſet ꝓcedere poſſet illa opinio. qꝛ tūc vacātꝑ exceptionē ⁊ ratificationē ꝑ illūfactā in curia: etnō pͥus: facit d̓ p̄ben. ſi tibi abſenti. lib. vj. Iteꝫ aduertendū ꝙ ſepe curia pͥora beneficiaelecti in ep̄um in curia cōſecrati ſtatim ꝯfert. qd̓ putofieri nō poſſe illo nō ꝯſentiēte: niſi pͥus habeat poſſeſſionē ep̄atus. nō em̄ ꝑ ſolā ꝯſecrationē vacāt pͥora: ſed ꝑꝯſecrationē et trāſlatione et lapſū tꝑis qͦ debuit cōſecrari. ꝓut etiā ſcpͥſi pꝰ Inno. et Cōpoſt. d̓ elec. cū in cūctis. ꝟ. cū ꝟo. ſuꝑ vl. glo. Si gͦ ꝯſecratiōis tꝑe poſſeſſionē habebat tūc ſtatī vacāt pͥora et ī curia ibi ꝯſecrat̉:et ꝑ hͦ videt̉ ꝙ ſi ꝯſecratꝰ ī curia poſſeſſionē nō habēsvadit ad ꝑtes ep̄atus et poſſeſſionē app̄hēdit ꝙ pͥorailliꝰ bn̄ficia nō vacēt ī curia niſi ſpectaliter fuerūt reſeruata. Scio tn̄ ꝙ curia hͦ n̄ reciꝑet. e ¶ Litigātibꝰ. īhͦ ad ti. f ¶ Mori. idē puto in renūclatiōe vel aliavacatiōis forma. etiā ſi īmiſceant̉: vt qꝛ vnꝰ morit̉ aliꝰr̄nūciat cū ſit eadē rō: ⁊ fac̄ p̄al. §. ecce. vij. q. j g ¶Cōtīgat ſil̓ vl̓ ſucceſſiue. h ¶ Pōtificē. tolle lr̄am decernimꝰ ꝑtinere. i ¶ Curiā. repete mori ꝯtīgat vtranqꝫcollationē hmōi bn̄ficij. k ¶ Ordinariū .i. collatorēetiā ſi n̄ hr̄et ordīariā iuriſdictionē. ſic d̓ ꝯceſ. p̄bē. ſi ſoli. li. vj. l ¶ Niſi hāc exceptionē etiā ī inferioribꝰ mēbrꝭ ītelligas repetitā. m ¶ Ab eis litigātibꝰ mortuisn ¶ Ius in re vl̓ ad rē. de vtroqꝫ. de ꝯceſ. p̄bē. c. vl. li.vj. o ¶ Poſſidebit. ſic̄ gͦ in ml̓tis caſibꝰ ē melior conditio poſſeſſoris. de p̄ben. ſi a ſede. lib. vj. ſic fit meliorconditio illius penes quem morit̉ poſſeſſor: et no. ꝙ ſihec cōſtitutio non emanaſſet videret̉ ad hoc poſt mortē querēdū ad quē de iure bn̄ficiū ſpectaſſet: vt. jͣ. d̓r cūalt̓ moriat̉: vt eo ꝯgnito haberet̉ ꝯſideratio loci mortꝭilliꝰ: ſꝫ qꝛ hͦ fuiſſet difficile et facile neglectuꝫ: ideo fuitvtiliter ſic ꝓuiſum. p ¶ Pontifice. collatio ⁊cͣ. vt ſequit̉. q ¶ Altꝰ .ſ. mories extra curiā: et repete bn̄ficiū poſſidebat. r ¶ Neutro. idē puto vbi poſſidebatvterqꝫ vt in paritate poſſeſſionis ſemꝑ ſit potior cōditio pape: facit de reſcrip. duobꝰ. lib. vj. ⁊ qd̓ no. eo. lib. d̓p̄be. ſi a ſede. ⁊ poſſent ambo prouocare in interdictovti poſſidetis: Uel qꝛ vterqꝫ cōtra reliquū appellauit:vt ſepius experimur: ſed forte hunc caſum omiſi: quiavtroqꝫ poſſidente neuter poſſidere videtur: quia noninſolidum: facit de ꝓba. licet. vel quia non pacifice: facit de elec. cōmiſſa. lib. vj. s 4 ¶ Ipſoꝝ .ſ. quoꝝ altermortuus eſt in curia et alter extra curiā. t ¶ Prerogatiuam. concor. de preben. ſi a ſede. lib. vj. v ¶ Sivero. ſecunduꝫ principale membrum diſtinctionis.De cedat. in curia vel extra. y ¶ Interſit. ſiuexrōne titiuli in qͦ ius habebat ī re vl̓ ad rē ſiue rōne iuris
(aſus
pulſo -