Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

LiberII

. appellatio eſſet friuola manifeſte. At lite pedēte nil innouet̉. G lemēs. v. in ꝯcil̓. Uienenſi Si duo litigātes ſuperbeneficio moriant̉ ſiue vterqꝫ in curia: vl̓ ſolus poſſidēsvel neutro poſſidente: altertantum altero alibi morien-

te ad papaꝫ in conuerſis caſibus ad ordinarium ſpectatcollatio ſi ad alterū bn̄ficiuꝫꝑtinebat. ſi aūt alter tm̄ morit̉ ſi ſuꝑſtes vel alius cuiꝰ interſit liteꝫ ꝓſequit̉ futuroeuentū apparebit ad quē collatio ſpectet. Io. an ca. I

no. poſt Hoſt. de ap. dilecto. vt ibi ſcpͥſi ī fl. vl. gl.Guil ī Spe. de ſen. ꝓla. §. iuxta.. qͥd ſi appellatio. appellās ante ſnīam pꝰ appellat a ſnīa nonreuuciet pͥme appellatiōi nec ſnīam ratificat. geminatio em̄ appellationē ſb̓mittit: ſꝫ ſb̓trahit appellātēa iudicꝭ ptāte. xxxj. q. ij. lothariꝰde ap. bone..c.dilecte. ob. ff. ra. ha. l. iij. §.falſus. qd̓ ſoluevt. Ber. de reiudi. c. j.s Māifeſte.vt qꝛ nulla fuit ibi exp̄ſſa vl̓legitima: datoeēt ꝟa vel lꝫ legitima māifeſte falſa: vl̓ ꝓnūclatū eēt illā falſā appellatū. Et aduerte: qꝛ ꝓbare videt̉ hec lr̄a qꝛ ꝟa ꝯtumacia in veniēdo īpedit appellātē vel appellationē niſi ſit manifeſta: vt ſic in ꝟa ꝯtumacia diſtīguatur int̓ manifeſtā dubiā: appellās em̄ friuole et recedens ꝟe ꝯtumax ē: et tn̄ ſi eſt manifeſtū appellat: ẜm intelligēda vident̉ iura dicūt ꝯtumace̓ inveniēdo appellare. ij. q. vj. §. ſūt qͦꝝ in pͥn. xxiiij. q.iij. illicita. C. ludi. ꝓperādū. §. aūt. qͦꝝ ap. re.l. j. C. eo. ti. In veniēdo. dixi: qꝛ ꝯtumax in parēdo appellat. ff. de ap. creditor. §. iuſſus. rōne diuerſitatꝭ dic̄ ibi glo. iſte peccat in vno tm̄: ille in duobus: qd̓ intelligo iſte venit ſꝫ non paret: ille nec venit nec paret. Gull. ī Spe. de ꝯtu. §. j... Primodiſtingult duplicē ꝯtumaciā: veram p̄ſūptaꝫ. Scd̓otriplice .ſ. euidentē verā aut p̄ſūptā aut fictā: dicēsverꝰ ꝯtumax quē citatio apprehendit audit̉ appellās: ml̓tominꝰ euldēs. Et euidētē vocat ꝯtumaciaꝫilliꝰ dixit ſe vētuꝝ: an ſufficiat extra iudiciuꝫolxiſſe clo citāti: vide qd̓ no. de ſen. exco. venerabilibus. §. ſecus. li. vj. verā illiꝰ quē citatio app̄hendit: fictam vl̓ interp̄tatiuā citati ad domū quē citatio app̄hēdit. Ia. de are. ꝯtumaciā quā ſupra dixi euidentēdicebat ꝟiſſimā: dicebat fictu ꝯtumacē appellare: ve veniētē iudice ſedēte tribunali reſtitui ad appellandū. ff. de ī integ. reſti. l. diuꝰ. veriſſimū nullo iure adappellādū admitti. Lex. cau. in poſ. ea. l. fulcintꝰ. §.fi. Sꝫ circa ē ſciēdū in ꝟo ꝯtumace qͣdruplex ē opinio. in ficto qͣdruplex. aliqͥ dicūt veꝝ que ſupradixi eūldentē vl̓ ꝟiſſimū: alij inuētū: alij īuētū: tūcdemū ſi ſe citatū nouit: alij citatū ab hoīe. Itē qͥdamdicūt fictū īuētū dixit ſe vētuꝝ: vl̓ tacuit ſꝫ venit: hāc etiā recitat glo. vlti. in fi. de reſti. in inte. Alij dicūt hūc verū ſed non fictū inuētū: facit qd̓ no. inl. ex ꝯſenſu. §. fi. ff. de ap. Tertij in inuēto diſtīgnūtan citatio poſtmodū ad iſtū ꝑuenerit ſit verꝰ: an tūc ſi ſit fictꝰ. et facit qd̓ no. in. l. j. §. j. ff. quādo ap. ſitAlij dicūt fictā ius citat verā citat homo: qꝛinūcius ⁊cͣ. ff. de arbi. celſus. facit qd̓ Cōpoſt. Archi. de elec. c. j. li. vj. ſic ꝟa interpellatio fit exp̄ſſe perhoīem. ff. de vſu. mora. ficta tacite fit ſuꝑ legē: vt inꝑſona minoris. ff. de leg. ij. titia ſela. §. vſuras. C. in.cau. in inte. reſti. eſt ne. l. in minoꝝ. De vero fictoplacet opi. ij. reprobata pͥma qͣrta: lꝫ tertia ī ſe ſit vere: qꝛ ꝟe iudici ꝯtumacit̓ reſiſtit is īuētus citationis noticiā habuit venit: tn̄ qꝛ id iudicialiter nonꝯſtat et ex p̄ſumptiōe iudicamꝰ: habemus illū fictovbi iudicial̓r ꝯſtaret haberet̉ ꝟo: ſic poſſet intelligi. §. ſinaūt. de quo ſubmittā. Itē ſciēdū circa ꝯtu

macis appellationē ē opinio etiā qͣdruplex. Cōmunis.hꝫ fictus appellat. C. quō qn̄ iudex ab eo. ff. qn̄ ap.ſit. l. j. in fi. C. li.. ſi is. fac̄ hec decre. Scd̓a ſingl̓aris opīo Ia. bal. Odof. quā ſeq̄bat̉ dn̄s meꝰ. l. ꝓperādū. etiā ficte ꝯtumaxū appellet. dicūt. §. ſinaūt. e. l. iudi.loqͥt̉ de ꝑte inuēta. his fac̄. ff.de iudi. l. et poſtedictū in fine. fiue ſuppletione legendo: ſꝫ vt dicitglo. ſi finis ille loqueret̉ de eo quinec vere nec ficteꝯtumax eſſe noneſſet appellationeceſſaria: qꝛ ipſo iure ſnīa nulla eēt: et ſi exponas ibi dicit: audiet̉bn̄ficio nullitatis ſine appellantionis remedio ꝯuenit rn̄ſio narrātis: ꝯͣ illud de fi. inſtru. inter. §. ceteruꝫ.Alij dicūt fictū ꝯtumacē appellare poſſe: venit iudice ſedente tribunali: al̓s appellat: ſic intelligūt.§. ſin aūt. Alij dicūt nedū fictū: ſed etiā veꝝ appellarepoſſe dūmō ſit manifeſtꝰ: quē.. vocaui euidētē velveriſſimū: his facit hec lr̄a de ſen. excō. venerabilibus. §. idē eſt. vbi vldet̉ exp̄ſſū citatꝰ veniens ſitp̄ſūptiue ꝯtumax: qꝛ potuit impediri ſic venire potuit. eo caſu bn̄ficio abſentie reſtitueret̉ ꝯͣ ſnīamde re iudi. bertoldꝰ. de reſti. in īteg. ex lr̄is. de. ffde. infec. ſi finita. §. ſi forte. de re iudi. q̄ſitū. fortius dn̄ficiū ꝓbabil̓ abn̄tie illū excuſabit a ꝯtumacia velappellare poſſit vt pn̄s: obtīeri ſnīam retractaripter iniqͥtatē ſui: ꝓpt̓ abſētiā tm̄. fateor tn̄ vbiſens appellare poſſet: vt qꝛ tertio citatꝰ tūc neceſſaria eſſet reſtitutio: de in p̄dictis iuribꝰ. Et ex hiscludi poſſet ſcio nouū videbit̉: ſi ꝯtumax nonvenit appellat. iudex a appellat ſi ſcit illū euidētē vl̓veꝝ ꝯtumacē appellatiōi deferet: ſꝫ in vl̓ execution ꝓcedet: iudex tn̄ ad quē appellationē recipiet: etus de p̄iudiciali ꝯgnoſcet .ſ. an potuerit appellare: etſi ꝯgnita īuenerit illū manifeſtū euidētē ꝯtumacēvel veꝝ: ſiue īuētū ſiue inuētū: qꝛ tn̄ pꝰ ea citatuꝫ ſenouit: nec apparet ip̄iꝰ iuſtū īpedimentū vel excuſatio ſic ꝯtēpſit: ꝓnūciabit appellationē deuoluere inappellatiōis ꝓcedet. Si ꝟo ſibi ꝯſtabit illū licetinuētū fortiꝰ inuētū pꝰ ea ſe citatu nouit iuſte impeditū ꝓpt̓ qd̓ venire potuit: vel ſaltē excuſabilē vtqꝛ credidit terminū ꝓrogatū. reſti. in īte. ex lr̄is. fac̄qd̓ ibi ſcripſi poſt Dincen. Tan. appareatfuiſſe ꝯtumacē: qꝛ ꝯtēpſit. ff. de reg. iu. ꝯtumacia.nūclabit appellatione deuoluere: de illa ꝯgnoſcet. eteſt ſi. qd̓ ſcpͥſi.. de ap. ad ſi in vna.. de reſti. ſpō.ſollicite. de teſti. veniēs. ij. de ap. ſolū. li. vj. ī. iij. glo.ad textū redeūdo videt̉ ẜm p̄dicta de pͥma appellatiōe vl̓ p̄iudiciali pͥmo ꝯgnoſcet̉. or. cog. tuā. culuseuētꝰ alteriꝰ ꝯgnitiōe dabit vl̓ denegabit initiū. elec.ſi forte. li. vj. Sꝫ ẜm qͥd releuat ſcd̓a appellatio.nūciato pͥmo fuerit bn̄ appellatū reuocet̉ ſnīa mo nullitatꝭ vl̓ attētati. ap. ſolū. li. vj. ꝓnuclato male fuerit appellatū apꝑet illū pꝰ ea ꝯtumacē fuſſiſe ſic nil reuocabit̉: fac̄ qd̓ ſcpͥſi pꝰ Inno. Hoſt.de ap. īterpoſita ī fi. j. rn̄. Rn̄. valet ad: qꝛ ū̄ cogetſeqͥ pͥmā: ſꝫ ꝓſeq̄ndo ſcd̓am ſi exciplat̉ de ꝯtumacia replicabit iuſta appellatiōe: de iudex ſcd̓o ꝯgnoſcet: vt ꝓnūciet bn̄ vel male appellatū: vel vt reuocet attētata: ſꝫ vt ſolū ꝓnūciet illū appellare potuiſſe vel 10

Uerus contumax