LiberI
a nimiruꝫ diffamat̉ eccleſia: eteſcādala grauia in ppl̓o generant̉: potiſſime cuꝫ talia perep̄os ad qͦs horū ſpectat correctio deferant̉ vt plurimūd incorrecta: ꝓpenſiꝰ cōpeſcat̉e Eiſdē ep̄is diſtricte iniungimus: qͣtenꝰ ſic circa correctionē clericoꝝ hmōi vigilanterintēdāt: ⁊ diligēter ſui officijdebitū exeqͣnt̉: ꝙ ⁊ idē cleritci mētu pene: a ſuis arceant̉g inſolentijs: ⁊ alij eoꝝ exēploh ꝑterriti ꝓſilire ad fil̓ia merito ꝑtimeſcāt. Idē. Ualetcollatio bn̄ficij facta a collatore qͦlibet circa legatū apl̓icū etiā nō facta mētiōe d̓ bn̄ficio qd̓ priꝰ habebatis cuifit. h. d. Io. an. ca. IIi Tſi ab apl̓ice ſedis le-
ngato: de bn̄ficio facta collaltio bn̄ficiū aliud obtinēti: nōvaleat: niſi d̓ illo qd̓ obtinetin facta fuerit mētio ſpecialis.z ¶ In alijs tn̄ qͥbuſlibet: collationē bn̄ficiorū habētibꝰ hͦr̄nolumꝰ obſeruari. De procuratoribꝰ. Clemens. v. incōcil̓. Uienenſi. Qui ſciēs ſine ꝓteſtatione recipit inſtrumētū. vel litteras ſue ꝓcurationis: qͥbus cōſtituēs ꝓ ipſo cauebit ſuꝑ incluſis in ꝓcuratorio dn̄m defendere cozit̉. Io. an. ca. I9Aſtrumēto vel lr̄istqͥbus te aliqͥs in cau2ſis ſuis ꝓcuratorē cōvſtituēs: pro te debito modox cauit ſimpliciter: nulla faIcta proteſtationē a te ſciēter
tluū ⁊cͣ. d̓ vl. ⁊ hone. cle. vt clericorū. a ¶ Diffamat̉.Id eſt male de ipſa p̄dicat̉. vel. i. vilificat̉ ⁊ dehoneſtatur: ſic etiā exponit̉. s. de obli. ad rōci. c. vno in fi. ⁊ cōcor. ij. q. v. ſi mala fama. b ¶ Scādala. qͥbus obuiandū eſt etiā ſi puſilli ſunt. sͣ. de no. ope. nū. c. ij.c ¶ Populo.cōcor. ij. q. v. preſbyter. ſi a plebede pur. ca. c. ij.d ¶ Propenſius. idē verbū vtde. sͣ. e. cōcor. deeta. ⁊ qua. vt hiqͥ. ⁊ vide qd̓ ibidixi. e ¶ Epſcopis. ad quosde lure cōi hͦ ꝑtinet: poſſet tn̄ adalios d̓ iure ſpēli ſpectare. e. ti. itrefragabili. d̓ fo.cōpe. cū ꝯtingatdic vt ibi.f ¶ Metu pene. cōcor. d̓ elec.cū in cūctis. devi. ⁊ ho. cleri. vtclericorū cū ſuiconcordan.g ¶ Inſolentijs. de accu. qͣliter. ij. ꝟ. verum.Inſolētia ē morū incōueniētiafatuitas vel ſuꝑbia vel prauus vſus: quaſi cōtra ſolitū ⁊ debitū nature curſum. h ¶ Perterriti. concor.ij. q. vij. quapropter. e. ti. irrefragabili. de calū. c. ij. d̓ iuCT ſi ab apoſtolice ¶ Po (de. ad liberandā.nit duo dicta. Primū vnū in legatis ſedis apl̓ice. Scd̓o aliud in alijs collationibꝰ. ibi: In alijs. Imola. Breue eſt declarās decre. vl. de offi. leg. li. vj. ⁊ pͥnetpale dictū corrigit qd̓ ibi nō. Archi. qͥ dicebat idem inalijs ordinarijs qd̓ in legatis qui etiā ſunt ordinarij. ⁊approbat quod ibi no. ⁊ exponas: ⁊ ſi: ꝓ qͣꝫuis.l ¶ Legato. de laere. nā alijs bn̄ficia cōferre nō poſſunt: qd̓ dic vt de offilleg. c. j. li. vj. k ¶ Facta. declarari debuiſſet ꝙ ꝓcuraſſet ſi cōpilatoribꝰ adheſiſſet: anintelligeret̉ hͦ de collatiōe facta etiā motu ꝓprio legati:circa qd̓ ſūt opinionēs. mihi videt̉ ꝙ valeat. Io. mo.ꝯͣ in decre. vl. de offi. leg. ⁊ Archi. in decre. ſi motu. dep̄ben. li. vj. in prin. l ¶ Bn̄ficiū. qͣꝫtūcūqꝫ modicū:de p̄ben. ſi motu ꝓprio. ll. vj. in prin. m ¶ Specialis. in hͦ approbat qd̓ no. Archi. in decre. vlti. vbi dicebat ꝙ in tali collatione faciēda erat mētio ſpālis bn̄ficij: nec ſufficiebat generalis qualis eſt illa. de p̄ben. nōpōt in fi. li. vj. ⁊ facit ꝓ Hoſt. ꝯͣ Cōpoſtul. in his q̄ ſcripſi de reſcrip. in nr̄a in fi. An vero etiā de qualitate cure beneficij ꝙ habet impetrās faciēda ſit mētio: dicamjͣ. de p̄bē. c. j. n ¶ Quibuſlibet. Si gͦ metropolitanꝰep̄s archidiaconꝰ vel quiuis alius cōfert beneficiū: incollatione nō eſt facienda mētio prioris beneficij: ſedhabeat̉ diſtinctio: an de iure cōi poſſit vtrunqꝫ teneri:vel an ſit diſpēſatio neceſſaria: cuiꝰ o ¶ Collationē.de electione vel p̄ſentatione non dubitat̉: pendent em̄illa ex officio cōfirmatoris. sͣ. e. eo. ti. cū vos. de elec. nihil eſt. p ¶ Habentibus. iure ꝓprio vel deuoluto ⁊licet de ordinarijs loquat̉ qd̓ patet ex titulo. idē in de-
legatis ab els: ad hoc verbum. sͣ. quibuſlibet.q ¶ Nolumus. Sed que eſt rō huiꝰ iuris diuerſi legatoꝝ ad alios ordinarios. Solu. licet legati de latereꝑ poteſtatē exp̄ſſam in lure ⁊ alij legati ex ſpeciali cōmiſſione qn̄qꝫ bn̄ficia cōferāt faciūt hͦ apoſtolica auctoritate: nec ſūtcollatores ordinarij: īmo ꝑͦ factū ipſorū fit p̄iudiciū illis adquos collatio ꝑtinet. ipſoruꝫ ergo collatlo vt extra ordinaria ſuꝑinducta ⁊ collatoribus p̄iudicans eſt reſtringenda. Ordinariorū vero collatio vt naturalis⁊ fauorabil̓ amplianda: facit dereſcpͥ. ad hoc. dere. iudi. c. fi. d̓ regu. lur. odia. lib.vj. ⁊ eſt ſimilisdifferētia. de reſcrip. ſtatutū. li.vj. r ¶ Obſeruari. licet gͦ interdū nō valeat collatio in caſu. sͣ.eo. ordinarij infi. lib. vj. hoc tamen nō eſt ex vi ſuppreſſionis tm̄: ⁊ vide qd̓ dicam. jͣ.de p̄ben. ſi plures. in glo. ſi intelligas.Nſtrumēto. ¶ Ponit̉ dictū ⁊ eiꝰ rō. ibl: Cumꝑ hͦ. s ¶ Uel litteris. ꝑ quās etiā ꝯſtituit̉ꝓcurator. ff. e. l. j. in prin. sͣ. eo. ex inſinuatione.de cenſi. ſopite. ⁊ eſt caſus quo lr̄a ⁊ ſigillū priuati facit fidē. ff. eo. ti. ſi ꝓcuratore. vbi de hoc.tCauſis. ad vnā em̄ ⁊ ad plures ⁊ ad oēs dari poteſt. ff. e. l. j. ⁊. iij. ⁊ sͣ. eꝯͣ. is cui. li. vj. v ¶ Debito modo. an ſit idonea cautio cum ꝓmittit dn̄s ratū habereqd̓ legitime fecerit ꝓcurator: ſatis ſcripſi. de dila. c. fi.⁊ huic lr̄e cōcor. l. ff. qui ſatiſda. cog. quotiēs. qd̓ em̄ vl̓tioſe cautū vel ſatiſdatū eſt nō videt̉ cautū. x ¶ Cauit de iudicato ſoluendo: loquit̉ em̄ hic de ꝓcuratorerei: vt. jͣ. ptꝫ ꝑ verbū defenſionē. ad idē. ff. e. filius. §. fi.⁊ de hac cautione no. sͣ. eo. mādato. y ¶ Proteſtatione. pōt intelligi de generali ⁊ de ſpeciali ꝓteſtatiōe:De prima puta qꝛ ꝓteſtat̉ qd̓ recipiēdo inſtrumētū ꝓcuratoriū vel lr̄as nō intēdit ſe obligare mādato. ſꝫ fevelle deliberare: facit de reſti. ſpo. olim. iij. De ſcd̓a: vtqꝛ de certa cā incluſa in ꝓcuratorio ꝓteſtat̉ ꝙ illā velillius mādatū ſuſcipere nō intendit: ⁊ ſic ꝓteſtatio iuuat: qꝛ nec primo nec ſcd̓o caſu eſt cōtraria facto. beneem̄ cōpatiunt̉ ſe inſtrumentū recipere ⁊ deliberare velle. Itē recipere ⁊ acceptare mandatū in quibuſdā ⁊ inalijs nō: vbi vero ꝓteſtatio ⁊ factum ſe nō cōpatiunt̉:ꝓteſtatio nō iuuat: de hoc. sͣ. de cōſti. cum. M. cū ſuiscōcor. z ¶ Scienter. requirit ſcientiā: ſecus ergo ſiignoraret qͥd cōtineret̉ in inſtrumēto vel litteris: ignorans autē vel errans non cōſentit. xxxviij. di. qͣꝫuis. dep̄ben. ſi de beneficio. li. vj. ff. de iuriſdi. om. iu. ſi per errorem. ſicut nec cōtemnit. de excep. apl̓ice. de ſen. excō.ſi vero aliquis. de cōſti. c. ij. li. vj. Requirit̉ etiā ꝙ ſpā-
Siffamare
Notali
Inſolentia
Olui
Diuiſio
Protio⁊ ſpi