De officio ordinarijTi. IX
ſ ciuili. Necnō executores adſ ꝓuidendū aliqͥbꝰ: ſi ꝑ inqͥſiętionē ſolertē eos eē vite laudabilis ⁊ ꝯuerſationis honeſꝫ ſte repererint: a ſede apoſteī lica deputati: alijs poſſūt cōkmittere licite vices ſuas.De officio ordinarij. Clemens. v. in cōcil̓. Uienenſi.Epiſcopi ita debent corrige-
re clericorum exceſſus: ꝙ metu pene ipſi arceantur ⁊ alꝑtimeſcant Io. an.T clericoꝝ audacia qui p̄textu primuilegij clericalisordinis impunintatem exceſſuū obtinere ſperantes: nonnulla multotiēscōmittunt enormia: per que
arpedlendū: iſte em̄ nō eſt iudex nec ꝓprie receptor ſednotius examinator ipſorū teſtium ⁊ talis actus fleretple ferlato: vt no. Guil. in Spe. de ferijs. §. ij. ver. ſedqͥd ſi tūc. receptor aūt qͥ iudex eſt cogit teſtes: citat euꝫcotra quē ꝓducūt̉ ad vidēdū eos lurare audit exceptiones: recipit iuramēta: refrenatmultitudinē teſtium: examinatinterrogatoria.punit teſtē qͥ aures eiꝰ offenditC. d̓ teſti. l. nullū. Cum gͦ luriſdictionē habeatex qͣ illā hꝫ a pͥncipe ſubdelegat.Uidebat̉ auteꝫꝯtrariū qͣſi eſſetnudus miniſterꝑ p̄di. decre. vlt̓.s. e. ſed illud ꝓcederet in examinatore: ⁊ huic ver. iudices. ꝯſūge lr̄am. jͣ. in fi. a ſe. ap. deputati. a g Ciulli.nō intēdit ꝑ hec ꝟba excludere cās ſpūales ſꝫ criminales: in qͥbꝰ debēt teſtes exhiberi corā iudice: vt in aucͣ. d̓teſti. §. ⁊ qm̄. coll̓. vij. C. d̓ fl. inſtru. aucͣ. apud eloquētiſſimū. ⁊ no. lij. q. ix. teſtes. d̓ iudi. at ſi clerici. in. iiij. glo.de teſti. cog. c. j. bn̄ tn̄ poſſet criminalis cā delegari: dehͦ. xxiij. q. iiij. illud. xcv. di. c. j. d̓ rap. in archlep̄atū. dereſti. ī integ. c. pe. ⁊ ī Spe. e. ti. §. fi. ver. itē ꝙ ē delegatus ī cā. b ¶ Necnō. reſoluūt̉ ī vnā affirmationē. ff.de ver. ſig. ſi duobꝰ ⁊ oꝑant̉ copulā .ſ. ac ſi diceret etiā.c ¶ Executores. deputati a ſe. ap. qd̓ eſt. jͣ. ⁊ ex tituloptꝫ ꝙ iſti habēt delegatā iuriſdictionē. vt no. de reſcpͥtibi qͥ. in glo. ij. li. vj. d ¶ Aliqͥbꝰ. noīatis. sͣ. e. is cuili. vj. Si ꝑ inqͥſitionē. hͦ inducebat dubiū quaſi in inqͥſitione ſit electa induſtria ꝑſone: ⁊ hec clauſula cōiterponit̉ ī forma paupeꝝ: in qͣ ſcribit̉: ꝙ cū fuerit reꝑtusidoneꝰ in lr̄atura ꝑ examinatores ad hͦ deputatos cōmittit papa qd̓ ſi ⁊cͣ. e ¶ Solertē. qͣſi ſollicitā vigilantē aſtutā lagacē ⁊ induſtrioſam: ⁊ ſcribit̉ ꝑͤ vnicuꝫdat̉ verſus. Exiguo pulchrā dicit ſolertia vitam.f ¶ Eos. ꝓ qͥbꝰ ſcribit̉. g ¶ Repererint. Sꝫ nūqͥdeis neceſſe erit ꝙ p̄cedat ſuꝑ hͦ cognitio vocatis quoꝝintereſt: videt̉ ꝙ ſic: ꝓpter verbū iſtud ⁊ verbū ꝑ inqͥſitionē dixit Inno. in decre. vl. de p̄ſūp. ꝙ ſunt clauſule q̄ ſonāt in monitionē nō in cōditionē: puta ſi ꝑſonaſit idoneā ⁊ ſimilia: ⁊ iſte nō dāt nouā formā mādato:ſed inſtruunt executorē qͣſi ꝑſone ꝓuideat: qͣre tenerettūc ꝓuiſio facta indiguo: ⁊ excōicatio ꝓpter hͦ lata licꝫſit iniuſta: cū executor in his iuriſdictionē habeat. Sꝫſunt q̄ bn̄ ſonāt ī cōditionē vt ſi d̓r ꝓuideas. P. in tali eccl̓ia: ſi de tali vico ſit oriūdus. hͦ em̄ ſapit cōditione⁊ formā certā adijcit mādatō: vn̄ ſi nō eſt vera nō valet ꝓuiſio: nec excōicatio ꝓpt̓ id lata ꝓpter trāſgreſſionē mādati: de reſcrip. cū dilecta. nec audiret̉ petes ꝓuiſionē an̄ oīa ſortiri ſuū effectū. cū neget̉ iuriſdictionisfūdamētū. cuiꝰ acceſſoriū ē ꝓuiſio vt ibi pleniꝰ ꝓſeqͥt̉.Dicit tn̄ Inno. ꝙ etiā in pͥma ⁊ in ſcd̓a clauſula is curſcribit̉ ſi vult pōt tē merꝰ executor. ⁊ ſine cauſe cognitiōe ꝓuidere d̓ vacāte. p̄t etiā aſſumere ꝑtes iudicꝭ inrēdo d̓ p̄dictꝭ vocatꝭ: vl̓ nō vocatꝭ his qͥs res tāgit dūmō cōmittēs luriſdictionē habuerit: vt ſic poſſit delegatꝰ qd̓ poterat delegās. Differūt tn̄ ꝓceſſus facti cuꝫcauſe cognitiōe ab his qͥ fiūt cā nō cognita qͦ ad p̄iudiciū eoꝝ qͦs res tāgit: vt ibi nō. Inno. ⁊ Hoſt. qͥ etiamdicūt ꝙ dato ꝙ clauſula ſi ꝑſona ſit idonea nō fit in re
ſeripto. pōt executor ſuꝑ ea ꝑtes iudicis aſſumere: cuꝫſub intelligat̉ hec vera niſi merū miniſteriū eēt illi cōmiſſū. Dicit demū Inno. alios meliꝰ diſtinguere ī clauſula q̄ ſonat ī ꝯditionē ſi d̓ tali vico ⁊cͣ. vel ſi doctoratꝰeſt in theologia. vel ſil̓e. ꝙ ſi ꝑ tales lr̄as tollit̉ vel leditur ius aliculusputa proulſorisordinarij. nō ꝓuidebit executorniſi vocatis hisqͦs res tāgit decōditiōe: cognoſcat tn̄ de planoſine libello ⁊ litis cōteſtatione.qd̓ hodie ptꝫ ꝙͣd̓ iudi. diſpēdioſam. Et idē in ſimilibꝰ vbi in reſcripto p̄ambula ē cōditio nonſubintellecta. vt .ſ. pͥmo ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ illa diffiniat̉: vt ſimādaret̉ inqͥſitio ꝟltatꝭ fieri ꝯͣ aliquē ſi fuerit infamatꝰ. Si ꝟo ꝑ lr̄as nō tollit̉ nec ledit̉ ius alteriꝰ: vt ſi ꝓuiſor mādat alteri ꝙ ꝓnideat ſub illis ꝯditiōibꝰ. tenetꝓuiſio etiā ſuꝑ illis inqͥſitiōe nō facta nec vocatꝭ ꝑtibꝰqꝛ nec ꝯgrue ſūt he ꝑtes. Et ſi dicis p̄iudiciū fit eccl̓iecui plꝰ expediret hr̄e iuſtū ſic ꝯditiōatū qͣꝫ aliū. rn̄dētꝙ opponi nō pōt ꝯͣ ꝓuiſionē delegati. ſicut nec delegātis. Uel dic ꝙ lꝫ ꝓuiſio delegati ex eo ꝙ nō ẜuauit formā ſit nulla nō ꝑ hͦ ſeqͥt̉ ꝙ n̄ceeſſe fuerit ꝑtes ī ꝓuiſione vocari. Dicit demū Inno. ꝙ ſiue in monitionē ſiuein cōditionē ſonat clauſula: tenet ꝓuiſio delegati nō p̄miſſa cognitiōe: qꝛ nō ē iudex ſꝫ ꝓuiſor: d̓ elec. venerabilē. ꝟ. exercuit. tn̄ ſi monitio vl̓ ꝯditio nō ē vera: caſſat̉vel caſſū nūciat̉: qd̓ attētauit ꝓuiſor tāqͣꝫ obreptitiū: d̓re iudi. cū oliꝫ. li. vj. Pōt tn̄ ꝓuiſor aſſumere ꝑtes iudicis: ⁊ ſi tūc nō admittit oppoſitionē ꝯͣdictoris d̓ falſitate clauſule: poterit ab eo appellari: ex qͦ ꝑtes iudicis aſſūpſit vt p̄dixi. Alij ꝯͣ cū ad id nō teneat̉. ⁊ faciat id ſolū ad ſuā inſtructionē nec ſit ſnīa neceſſaria: ſecꝰ ſi dicatur in lr̄a: ſic etiā ꝯſtiterit ꝙ ſit d̓ tali vico ⁊cͣ. tūc em̄ ſiiuri alteriꝰ p̄iudicat̉: cū talis fūgat̉ vice iudicis nō poterit cōſtare niſi ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ: ⁊ ſi nō p̄mittit cognitionē ꝓceſſus nō valebit ꝙ ſi alteri E p̄iudicat̉: tūc valetqd̓ ſine cognitiōe facit: cū nō tāiudici: ſꝫ tāqͣꝫ bonoviro ſit hͦ ſibi cōmiſſuꝫ. exqͦ gͦ nō ē iudex vel inqͥſitor:ſatis ē ꝙ inſtruat ſe: ⁊ placuit: qꝛ vtile hͦ putaui ſic ſūmare p̄dictas glo. Inno. ⁊ Hoſti. valde ꝓllxas: ⁊ perhūc finē pateat ſolutio queſtiōis. h ¶ A ſe. ap. al̓snō eēt dubiū. i & Cōmittere. eadē rōne dicā ꝙ ſuccedat ī his illiꝰ ſucceſſor ſi ſcpͥtū fuit dignitati nō exp̄ſſonoīe ꝑſone. sͣ. e. qm̄ abbas. qͥd aūt ſi fuiſſet nudū miniſteriū an tūc ſuccederet? no. Inno. ⁊ Hoſ. sͣ. eo. c. fi.k ¶ Dices ſuas. d̓ nudo miniſterio qd̓ occurreret ī ludicio faciēdū nō dubitat̉: qꝛ illd̓ cōmittit delegatꝰ abordinario: vt dixi. sͣ. e. ſuꝑ qͣſtionū. in pͥn. ſuꝑ glo. ſic gͦde hͦ ꝑ Guil. in Spe. e. ti. §. j. ver. ſꝫ nūqͥd.T clericoꝝ. ¶ Premittit cām mādati qd̓ ſecūdo ſubmittit. ibi: Eiſdē. ⁊ repete qd̓ dixi. sͣe. cōpll. d̓ eta. ⁊ qͣli. ī Cle. j. in. j. glo. lQAudacia. tolle ꝟbū ꝓpēſius cōpeſcat̉ qd̓ ē. jͣ. ⁊ ponit̉ hͦ audacia ī mala ꝑte: ſic. iiij. di. facte ſūt. alibi in bona. viij.q. j. audacter. m ¶ Priullegij. tā īmunitatꝭ ꝑſone: d̓quā. xvij. q. iiij. ſi qͥs. quā fori. sͣ. de fo. cōpe. nullus.Sperātes. ꝓpter quā ſpem qui ſunt nequā fiūtnnequiores. de ſen. excō. vt fame. ⁊ facilitas venie incē-
Auſtio
Diuiſio
CC