Liber

pdei filiū in his oībꝰ in quibꝰc deus pater exiſtit: vna cū ꝑd tre eternaliter ſubſiſtētē: ꝑē tes nr̄e nature ſimul vnitaex qͥbꝰ ip̄e ī ſe verus deꝰ exi-

tſtens fieret verꝰ hō: humanūſꝫ videlicꝫ corpꝰ paſſibile ⁊ aīaꝫī ītellectiuā ſeu rōnalē: ipſumcorpꝰ vere ꝑ ſe ⁊ eſſentialit̓ īformātē aſſūpſiſſe ex tꝑe ī vir

iam genito filio. ⁊ cum genitus filius ſit verbum: reſiquus eſſet verbuꝫ. ⁊ ſic eſſent in deitate duo ꝟba: ſꝫ cuvno dei verbo oīa ꝑfectiſſime dicāt̉ ⁊ creent̉: aliud ſuꝑfluū ⁊ nugatoriū fuiſſet. nā duoꝝ ad idē ſuffragātiumquoꝝ vnū ſufficit: alteꝝ ſuꝑfluū eſt: qd̓ nō eſt ī deitatepoſſibile. Et ph̓ſj. phiſicoꝝ. Fruſtra fit ꝑ pluraqd̓ pōt fieri perpauciora Io. an.a ¶ Filium. Deſpūſancto ⁊ eiuseterna ꝓceſſiōe.sͣ. e. fideli. li. vj.b ¶ Omnibus.Per hoc cōp̄hendit īmenſitatē: incōmutabilitatē: incōp̄henſibilitatē: om̄ potentiā: ⁊ ineffabilitatē. Itē eſſentiā: ſubſtantiā ſeu naturā. de his oībꝰ. sͣ. eo. firmiter inpͥn. ⁊ in diuinis hec tria vltimā repetimꝰ ad maiorē expreſſionē. Si enī ad diuinā eſſentiā habeatur reſpectꝰ:qͣſi mathematice .i. abſtracta non reducta ꝯſiderationead ꝑſonas: ſic eſt eſſentia. Si cōſideretur ꝯcrete hablto reſpectu ad ꝑſonas: ſic eſt ſubſtātia: qꝛ in qualibet ꝑſona ſubſtat: ⁊ eſt tota. sͣ. eo. damnamus. ꝟ. nos aūt. ſivtroqꝫ modo: quaſi in cōſideratione vniuerſali: ſic ē natura: qꝛ naturale eſt diuine eſſentie ꝙ ſit vna: ⁊ ꝙ in eaſut ꝑſone: ſimplex tn̄ eſt impartialis ⁊ indiuiſibilis.c ¶ Exiſtit. Dānati ſunt gͦ Bonoſiani: qͥ chriſtū dicebāt nō ꝓpriū ſꝫ adoptiuū filiū dei. xxiiij. q. iij. qͥdaꝫ. ꝟ.Bonoſiani. ⁊ de hͦ de cele. miſ. in qͣdā. d ¶ Eternaliter. Arriani negauerūt filiū coeternū patri. xv. diſ. c. j.xxiiij. q. iij. qͥdā. ꝟ. arriani. ⁊ arguebāt ſic: Om̄e qd̓ natū eſt pͥncipiū habet. gͦ filiꝰ qͥ natꝰ ē pͥncipiū habuit eteſſe cepit. vn̄ dicebat Arrianꝰ: Si filiꝰ ē: natꝰ ē. ſi natꝰeſt: gͦ tp̄s fuit qn̄ nō erat filiꝰ. vt cōtra eū dicit Ambroſius li. j. de trini. c. v. idem poſſet dicere de deo: ꝙ ſi cepit eſſe pater: gͦ pͥmo fuit deus qͣꝫ pater: ⁊ fuit tp̄s quenō erat pater. ſed cū ex hoc ſequeret̉ eū mutabilē: id eſtgenerationis acceſſione mutatuꝫ: hͦ dicere amentia eſt.lemꝑ enī fult pater ⁊ filius. nā ex vl̓ correlatiue poſitovno ponit̉ ⁊ reliquū. Dicebat gͦ Auguſtinꝰ de fide adPetrū. c. ij. Si dei filiꝰ virtus ⁊ ſapīa dei eſt: nec vnqͣꝫfuit deus ſine virtute ⁊ ſapiētia. gͦ filius coeternus eſtdeo patri. pͥmū ꝓbat Apl̓us. j. ad Chorin. j. ⁊ habeturxxxvij. di. §. hinc etiā. gͦ dicit Grego. ⁊ Auguſtinꝰ: ꝙ ſicut ſplēdor qͥ gignit̉ ab igne coeternꝰ eſt illi: ⁊ eſſet coeternus ſi ignis eſſet eternus: ſic eſt intelligendum exdeo natū eſſe ſempiternū: vt ſit patri filiꝰ coeternꝰ. ⁊ hͦꝓſequit̉ mgͣẜ ſen. li. j. di. ix. e ¶ Unitas. Dicūt theologi ꝙ in inſtanti ꝯceptiōis ꝑfectus fuit homo: et fuitaīa rōnalis infuſa: tum ꝓpter infinitā virtutē agentisſcꝫ ſpūſſanctꝭ: tū quia incōgruū fuiſſet filiū dei corpusaſſumpſiſſe niſi formatū̄. In alijs aūt nō infundit̉ niſi organizato embrione: ⁊ plene habilitato ad ip̄am reciplendā. de hoc. xxiij. q. ij. qd̓ ꝟo. quod dicūt qͥdaꝫ fieriper differentiā ſexuū. a. xl. vel. lxxx. die a ꝯceptiōe embrionis. de hoc. v. di. §. j. de puri. poſt par. c. vnico.f C. Fieret. ꝯcor. sͣ. e. firmiter. ꝟ. ⁊ tandē. ibi verꝰ homo factus eſt: et conſidera verba: non enī fuit chriſtuscompoſitus ex deitate ⁊ humanitate. nam ſimplicitasdeitatis nullā recipit cōpoſitionē: vt ibi ſatis no. ī pͥn.⁊ ꝙ ibi dicitur chriſtū fuiſſe compoſitū: veꝝ eſt reſpectu humanitatis: que fuit compoſita ex aīma ratlonali ⁊ humana carne: vt ibi ⁊ hic ⁊ sͣ. de here. cū chriſtꝰ.⁊ vide quod no. de conſe. di. ij. hoc eſt qd̓ dicimus.gſPaſſibile. intm̄ ꝙ vt dicit Augꝰ. Omnes defectꝰnoſtros aſſumpſit filius dei preter ignorantiā ⁊ pctm̄.

de hoc. iij. ſnīaꝝ. xv. diſt. licet. igitur in aſſumptlonemſuijpſius caro fuerit a ſpirituſancto ab omnibus reliquijs peccati mūdata. Un̄ angelꝰ ad virginem Luc̄. j.Spūſſanctus ſuꝑueniet in te ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi: qd̓ ex te naſcet̉ ſanctū vocabit̉ filiꝰ del: tn̄ vtdicit ip̄e Auguſtinus. Si ī cruioce mortuꝰ nō fu1s 1iſſet: ad vltimuꝫfuiſſꝫſenio defeciſſet: cifixufrigus gͦ caloreꝫ iſſet ifamē: ſitim: ⁊ ali tuꝰ inas humanas penatnalitateſ pati poli1terat: ⁊ ſic habult corpus paſſibile. Fuit aūt hoc ꝯgruū ꝙ nr̄os defectꝰaſſumeret ꝓpter iuſticiā ſatiſfactiōis quā ꝓ nobis faciendā aſſumpſerat: vt ꝓ nobis ꝑfecte ſatiſfaceret periipenalitates carnis noſtre. Itē ꝓpter fidē incarnationis. ſine his enī penalitatibus humana natura hoībꝰiſnota nō fuiſſet. Item ꝓpter exemplū patientie noſp̄bendū ad tolerandas penalitates carnis humaneh ¶ Animā. Nō ſpm̄ vitalē tm̄. de cele. miſ. in quacvbi pluribꝰ auctoritatibꝰ ꝓbat̉ ꝙ h̓ de vera aīa d̓r.i ¶ Rationalē. Nō dicit ſenſitiuā vel vegetabilē tn̄de quibus. jͣ. in parte ꝓxima dicet̉. k ¶ Ex tempore.Qd̓ tempus ſatis notū eſt. ⁊ ab hac incarnatione computant qͥdā annos dn̄i. .xxiij. di. in noīe dn̄i in pͥn. Ala natiuitate. ⁊ de hoc in Spe. de inſtru. edi. in primacol. Dubitari poſſet de temꝑe incarnationis: qͣre tunc⁊ nō pͥus vel tardius: canoniſte dicunt ſatis eſſe dice us vre cū Paulo. O altitudo diuitiarū ⁊cͣ. ad Roma .xj. ī naſcifi. de pe. di. iiij. ſi ex bono. nā ⁊ in poteſtate miſerētꝭ eſt incaqn̄ ⁊ qͣntum miſereri velit. facit de pe. diſ. ij. ſi enī inqͥt onisvltra mediuꝫ. ꝟ. ſicut. ⁊ quod no. qui cle. vel vo. c. ij. Di/ tardcunt tn̄ theologi ꝙ certū eſt nō fuiſſe ꝯueniēs an̄ pecca priutum deū incarnari: cū opus incarnatiōis pͥncipalit̓ ordinet̉ ad abolitionē peccati. vt dicit̉ Luc. v. Non ſanis ſꝫ infirmis opꝰ eſt medieo. nec venit vocare iuſtosſed peccatores. ij. q. j. multi. de pe. diſ. j. libenter. Itemnec fuit conueniens ſtatim poſt peccatū deū incarnari. cū enī ex ſuꝑbia peccatū ꝓueniſſet: ſic liberādꝰ erathomo vt humiliatꝰ recognoſceret ſe liberatore īdigerequod magno conſilio dilatū fuit: vt cognita ſui infirmitate homo clamaret ad medicū: ⁊ gr̄e poſceret auxilium. ad finē ꝟo ſeculi non debuit differri. vt de imperfectione humane nature per incarnationeꝫ perueniret̉gradatim ad perfectione glorie in fine ſeculi. Itē fuithͦ equū poſt datā legē moſaycam ⁊ prophetica: quammulti ſpernebant: iuſtificari deo genus humanuꝫ perincarnationē ⁊ tempore gratie. quod ſi dilatum fuiſſetad finē ſeculi: forſan reuerentia ⁊ noticia dei ⁊ morumhoneſtas in terris fuiſſet abolita. fuit etiam hoc cōueniens ad manifeſtandā diuinā ꝟtutē ſaluantē ꝑ fidempreteriti pn̄tis ⁊ futuri: vt no. Ber. sͣ. eo. ti. ſuꝑ rub.l ¶ Uirginali. Quare d̓ Maria virgine ⁊ non de alia Quvoluit incarnari? Dicunt ſancti ꝙ ſicut ex ſuperbiſſima chrnatus eſt morbus: ſic per contrariū de humilima īcho deari debuit medicina. vnde verſo nomine eue ipſi virgi Lni dictū eſt aue Luc̄. j. Item ſicut ad ſummā humilita naſtem dei filius voluit incarnari: ſic ſūme humilē eligere luitvoluit in qua ⁊ a quā tāta deberet humilitas inchoa-ri. vn̄ ipſa in cantico ſuo dixit ibidē: Reſpexit dn̄s humilitatē ancille ſue. Tertio qꝛ vt q̄dam refert hiſtoria:pͥma ip̄a fuit q̄ virginitatē deo obtulit. vn̄ quia nouūdoni genꝰ obtulit: nouo ⁊ īaudito dono debuit honorari. In ꝯ iugiū aūt Ioſeph ꝯſenſit inſtinctu ſpūſſancti

Qchriſaſſicorpſibil

Arrlani

Ambroſiꝰ

Augꝰ