Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Atiōi ꝯgruit: vt ſucce-dat ī onere: ſb̓ſtituit̉in honore. Idē. LXXVIIItN argum̄tū trahi neq̄unt ꝓpt̓ nec̄itatē aliqͥn ſūt ꝯceſſa. Idc̄. LXXIXEmo poteſt plus iurisc.trāſferre in aliū qͣꝫ ſibi

competere dinoſcat̉. IdemN toto ꝑtem LXXX eſt dubium ꝯtineri.dem.CXX. x2¶N generali conceſſiōe veniūt ea qͥs eſſet veriſimiliter in ſpecie conceſſurus. Idem. ca. L.XI.

ꝑſone: ītelligere poſſumꝰ de p̄lato: ē vulgare dn̄oꝝ meoꝝ āglicoꝝ: de reſcrip. ex ꝑte .ſ. ꝑſone. de ap. bōe mēorie. vel indiſtincte de qͣlibet ꝑſona intelligat̉: cuius delictū eccl̓ie nocebit ſaltē effectu: qꝛ daret̉ reſtitutiovſqꝫ ad qͣdrienniū tm̄ niſi ex cauſa plꝰ tꝑis daret̉: vt.eo. lib̓. de reſti. ininteg. ca. j.Atiōi con.Io. mo. dlc̄ exēplū ponēdū. l.j. C. de fideiuſ.dic ī onere coherēte ꝑſone.in illo ſecuſ. ff. deadi. le. l. legatū. ali. leg. gaio inpͥn. de ꝯdi. de. l. legatū. ẜmDy. Io.) Po. ca. in filio. pr̄oni herede ſuccedit in honore iuriſpr̄onatus: ſic in onere defenſandi eccl̓iaꝫ ſuccedere dꝫ .xvj. q. vij. filijs ac nepotibꝰ. Itē pone in p̄lato:(eq̄ ẜm Dy. dici pōt in qͦlibet ſb̓ſtituto ī hereditate honor appellat̉. ff. de legi. p̄ſtā. fillū. §. ſi legato. ꝓpt̓ ſuccedit in onere legatoꝝ ab inſtituto relicta vident̉ tacite a ſb̓ſtituto repetita. ff. de leg. j. l. imꝑator. de leg. ij.ſi titio meulo. §. iulianꝰ.. l. pōt. §. ab īſtituto. Io.an̄.) ſuccedit ī honorē: ſic ī onere ſoluēdi p̄deceſſorisdebita eccl̓ie vtilitate ꝯͣctu.. de ſolu. c. j. idē in iudiceff. de iudi. l. mortuo iudice. eum iudicare oportuerat.Idē ei ſb̓ſtitutus ē ſeqͥ oportet: ad idē.. de of. dele. qm̄ abbas. ꝯcor. ad hāc regulā. c. di. rōnis.. e.ſentit onus. Et qd̓ ibi dixi adde: illā regulā pōtetiā reſolui: vt .ſ. ſuccedat ī onere ſb̓ſtituit̉ in honoreN argū. (Io. mo. dic̄ ponē (ad. xl. di. nos. caſū. c. ſic̄. de ꝯſe. di. j.. c. qͣꝫto.. de ꝯſue.in fi. Io.) Hec regula ſumit̉ ex. l. ff. e. ti. q ꝓpt̓ neceſſita. Po. ca. lv. di. c. j. vbi ex neceſſitate tꝑis ꝓpt̓ miniſterioꝝ defectū mōachos ꝑmiſſuꝫ fuit aſſumi ad parochiales eccl̓ias ceſſante hac neceſſitate in ar. trahi dꝫ: vtibi. Itē decr.. elec. in cūctꝭ. ibi: Ne a qͥbuſdā neceſſitate tꝑis ⁊cͣ. Et aliēatio ſacroꝝ vaſoꝝ ꝓpt̓ noceſſitatē redimēdoꝝ captiuoꝝ ꝯceſſa ad ꝯſeq̄ntiā trahi dꝫ. C. de ſa. ſan. xc. l. an̄pe. incipit ſancimꝰ. ꝯcor.ad hāc regulā.. e. a iure.. e. qd̓ alicui. Nec ſuꝑfluit hec regula illas loquunt̉ in eo qd̓ ꝯcedit̉ ob fauo vel gr̄aꝫ: hec in eo qd̓ ꝯcedit̉ ob tꝑis neceſſitatē. Etdic̄ etiā in ar. q. d. iuriſta: vel arguēs dꝫ arguere eoqd̓ īterdū ex neceſſitate ꝯceſſuꝫ ē: qꝛ ar. de ſil̓ibꝰ ad penitus ſil̓ia ꝓcedūt: ſꝫ int̓ tp̄s neceſſitatꝭ neceſſitatꝭeſt ſil̓itudo: ꝓcedit argumētatio. Et ꝯcor. ad hācregulā. xxxv. q. j. c. j. qd̓ etiā exēplificare pōt: a pͥnciplo generꝭ hūani licite ꝯͣxit frat̉ ſorore: qꝛ ex neceſitate id fiebat: hodie āt creuit hūanū genꝰ: ſb̓lata eſtneceſſitas: ideo licite ꝯͣhit̉.. qͣrtū gdū: de ꝯſang.affi. dꝫ. C. de pa. fi. di. l. j.. ij. vbi ꝓpt̓ neceſſitatemfamis lꝫ filiū diſtrahere: qd̓ al̓s liceret ( ideo: qꝛ ibieſt ꝓhibitio. dic̄ em̄ lr̄a. l. ij. id licere in tm̄mō caſu: al̓svbi eſſet in ꝯͣriū ꝓhibitio exp̄ſſa vel eqͥpolleret exp̄ſſe id ꝓpt̓ neceſſitatē ꝯceſſuꝫ eſt. ꝓpt̓ eādē vel maio neceſſitatē bn̄ poſſet in argumentū trahi. ꝯueniūt in idētitate rōnis ꝯſtonē iurꝭ ſeꝑari debet. ff.de ſorti. l. vna. §. īterdictū. de inluſt. teſta. l. ꝓpt̓. hūc modū dic ꝯcordari glo. l. ij. ad glo. l. que ꝓpt̓. ff.eo. ti. cui videt̉ ꝯͣria. Io. an.) Et noͣ ex hac regula illudgenerale: ceſſante ceſſat effectus: de luretur. ſichriſtꝰ in fi. ap. ceſſante. de pe. re. infirmitas. dic vt no. de renū. poſt trāſlationē. lxj. diſ. §. his oībꝰ.

xlx. q. ij. due. ceſſante igit̉ neceſſitate ꝓpt̓ quā diſpēſatūeſt ceſſat ꝯſtō. j. q. vij. remedio. qd̓ veꝝ ē circa facleda circa facta: vt ibi no. de iureiu. ſi chriſtꝰ ī fi.ad.. e. factū legitīe ī fi. ē etiā veꝝ niſi vtilitas ſuccedat loco nec̄itatꝭ: ſic̄ ē mōachis ordinādis: vt ꝓbat̉xvj. q. j. ſūt nōnulli in fine.Emo pōt.Hec regl̓a ſūptafuit ex. l. ff. e. ti. l.nemo plus. Po.ca. j. q. vij. daiber. dona. int̓vi. vxo. nuper. vbiſūt hec verba.ff. de acqͥ. re. do. l.tradito. fac̄ adhāc regulā.. depigno. ꝯͣ.. eo. is qui in ius. ibi dum dicit: Eodē lure. ſic maiori: ꝯcor. qd̓ dicit̉: Nemo dat qd̓ hꝫde iurepa. aūt. Cōtra de elec. ſuffraganeis. vbi mandat archiep̄s ꝯſecratus non eſt ep̄m ſuffraganeosꝯſecrari.. ff. de acqͥ. re. do. eſt nouū. vbi creditor pignus diſtrahit cuius dominiū hꝫ: de ꝯſe. diſ. iiij. ſolet. vbi etiā baptiſmū dat hꝫ. Sol̓. vt no. j. q. j. c. j.qꝛ eſt generale illi ſunt ſpālia: ſpecialitatis rōnē facile ꝯſiderare poteris. Et idē. Bern̄. in p̄dicta decre.nuꝑ. de iurepa. cura. ſpāle in baptiſmo: vt in p̄dicto. c. ſolet. demādare iuriſdictiōis eſt: ergo archiep̄sꝯfirmatus demādare pōt ep̄is qui ꝯſecratꝭ erāt vt ep̄mꝯſecrent: in creditore eſt ſpeciale ſicut in tutore curatore. C. de admini. tu. l. vlti.. l. lex que. in ꝓcuratore: inſti. de reꝝ diui. §. nihil. In iudice: inſti. offi. iu. §fi. in executore. ff. de euict. ſꝫ pignora. in vſufructu formali (ibi tn̄ plus tranſfert̉: ſꝫ ꝯſtitutionem variat̉ſpēs vſufructus. qui pͥmo erat cauſalis qui eſt ſeruitus fit formalis qui eſt ſpecies ſeruitutis. Dy.). ff. devſufruc. l. quod noſtrū. in eo qui bona fide emit a malefidei poſſeſſore qui vſucapit (vel p̄ſcribit hec ẜm veteraiura: ſꝫ immutatū eſt ius: aucͣ. vt ſpon. lar. §. rurſus.Io. an.) inſti. de vſucap. §. aūt. In cenſitoribus (vtno. in. §. ſtatim. alleg. cenſitores ſunt qui ſignant p̄diamilitibus aſſignāda: vel qui auferūt illa ſoluētibustributa alijs dant. Vel iudices qui vni auferunt: alijdant dominiū. Io. an.) flumine. ff. de acqͥ. reꝝ do. l. ergo. §. alluuio. In donatione libertatis: inſti. de liberti..§. vlt. Io. an. (de his caſibus no. p̄alleg. l. nemo. p̄dicta. l. traditio. inſtitu. qui. alie. li. poſt prin.N toto ꝑtē. Pone exēpla. dixi.. e. plꝰ ſꝑ. ꝓſeq̄re vt ibi: ꝯcor. ff. de excep. rei iu. l. ſi qͥs. totū petijſſet: ſi ꝑtē petit exceptio rei iudicate nocet. ꝑs in totoeſt: ꝯcor. xiiij. q. v. pēale. .xxxij. q. iiij. meretrices. de pe.N generali (p̄ſūptio igit̉ (oi. j. §. idē. Io. an.ꝯͣria fac̄ ceſſare dicimus tm̄ valere genꝰ quoad oīa qͣꝫtū ſpēs quo ad ſpāliſſima: ad qd̓ alle. Dy. ff. deadmi. tu. l. ſi duo. de le. iij. ſi chorꝰ in pͥn. de vſu ha. ſi itaC. de qͣdri.. l. ij. de p̄ſcrip. xxx. an. l. ſi oēs. Io. an.) Po.ca. xvj. q. j. frat̓ nr̄. vbi generalis cōmiſſio facta legato papā extēdit̉ ad cās fidei. Itē pone decre .. eo.li. de pe. re. ſi ep̄s. vbi hēs hec ꝟba. Itē. l. C. que respig. ob. poſ. l. j. vbi in generali obligatiōe pignoris noveniūt vxor alūni. qͥs veriſil̓r ē credendus ſpālit̓ obligaſſe: fac̄ optīe .s. e. ll. de offi. vica. in generali. Et noͣ qꝛ ſolū in obſcurꝭ inſpicimꝰ id qd̓ eſt veriſil̓e: ſꝫ etiā in generalibꝰ. De pͥmo. .. e. īſpicimꝰ. De ſcd̓ohic in cōcor.. ff. de pecu. l. peculij. vbi admīſtrationē ꝯcedit videt̉ ꝑmittere generalit̓ qd̓ ſpālit̓ ꝑmiſſur

Additio

Caſu

Caſus

Additio

Additlo

Ad

Caſus

Ad-

Ad

Ad

Ad

Addit io

Ce

Nota