Liber

nō recipiunt neqꝫ diē. Idē.Emel deo dicatumb nō eſt ad vſus hūanosc vlteriꝰ trāſferēdū. dē. E.

On p̄ſtat impedimētūquod de iuxe nō ſortit̉effectum. Idē. III.Ui licet qd̓ eſt plus: li-

Eno. de condi. ap. sͣ. eo. in pͥn. ⁊ fa. jͣ. eo. ꝯͣctus.Emel deo. Dy. ponit exēplū ī ede ſacͣ. q̄ ſi deſtruatur vel corruat locꝰ tn̄ remanet ſacer. inſti. de re. di. §.locus. ff. de re. di. in tm̄. §. ſacre. ⁊ de ꝯͣhē. emp. l. edes ſacre. Io. ā.) Po. ca. xij. q. ij. nulli. sͣ. d̓ reli. do. ad hͦ. ff. de reli. ⁊ ſump. fu. l. ſiqͥs ſepulchrū. §. j.ad idē. xix. q. iij.ꝙ ſel̓. de ꝯſe. di. j.lignā. ⁊. c. veſtim̄ta. de fo. cōpe. cōqueſtꝰ. d̓ re. ꝑmu.mācipla. C. de ſacroſan. ec. aucͣ. p̄terea. Et hꝫ locū hec regula nō ſolū in re ꝓpria: ſꝫ etiāin aliena cōſecrata. vn̄ ſi aurifaber habebat calice̓ quēep̄s ꝯſecrauit: ampliꝰ nō reddet̉ aurifici calix ip̄e: ſed eteſtimatio: ⁊ eſt caſus ſpālis in qͦ priuat̉ quis re ſua. xiiijq. vj. cōperimus. Et qd̓ dixi in calice idē eſt in qͣlibet reinaīata: ſecus aūt in aīata puta in ſeruo: et ſic nō eſt ꝯͣ.liiij. di. frequēs. ⁊. c. ſe. ratio eſt quā ibi nō. Io. in predi.c. cōperimus. ⁊ Ber. in p̄di. decre. de reli. do. ad hec. qꝛres aīata .ſ. hō delinquit ꝑmittendo ſe ꝯſecrari: inaīataꝟo nō. Et eſt ſi. vij. q. j. ep̄us in dioce. et. ff. de acqͥ. poſ. ſirē mobilē. ⁊. l. pōponiꝰ in pͥn. Et hͦ qd̓ h̓ dicit̉ ītelligasin eadē forma: qꝛ ob redēptionē captiuoꝝ vel vrgentiadebita calices ⁊ vaſa alia eccleſiaſtica vendi pn̄t etiamlalcis ꝯflata tn̄ ⁊ minuta. x. q. ij. hͦ ius. (⁊ p̄di. aucͣ. preterea.) Itē no. ꝙ dicit dicatū: qꝛ bona eccl̓ie nō dicata vſꝯſecrata bn̄ trāſeūt ad hūanos vſus: ⁊ etiā ẜui eccl̓ie vēdunt̉ vel donant̉ laicis etiā ad ſeruiēdū. xij. q. ij. eccl̓iaſticis. arg. ꝯtra de re. ꝑmu. c. iij. dic vt ibi. Itē no. ꝙ dicit ad vſus: qꝛ non ſolū in dn̄ium lalcorū: ſed nec etiā invſum tranſire debent res deo dicate: ad idē de ꝯſe. di. j.veſtimenta. ne vltlo q̄ Balthaſar ⁊cͣ. vt ibi. Daniel̓. vb ¶ Humanos .i. ſeculares .i. ſecularium perſonarum:ad idē. j. di. c. j. xij. q. ij. qui diuinis ⁊ humanis. de teſta.cū eſſes. hoc dico qꝛ ad vſus clericorū (qui ⁊ hoīes ſuntIo. an.) bn̄ pn̄t reduci. de ꝯſe. di. j. ligna. alibi ſumit̉ humanū ꝓ humili (benigno: manſueto ⁊ miſericordi. ⁊ inhumanitas econtra. ꝓ feritate crudelitate et impletatesͣ. de p̄ſcrip. cū ex officij in pͥn. de cen. licet. ⁊ in Clem̄. dereli. do. qꝛ cōtingit. poſt prin. Io. an.). l. di. eos. xxiiij. q.j. ſi quis dederit. xxiiij. q. ij. latorē in fi. c Tranſferendū. Adde quod dixi s. eo. priuilegiū. Io. an.On preſtat impementū. Io. mo. alle. pro exemplis multa iura que hic vi. ꝑ Ioh̓. an. in mercū.Po. ca. in mr̄imonio qd̓ nō tenet: qd̓ nō preſtat etiā impedimentū ſecundo. xxxj. q. ij. ſi verū. In electione quenō tenet. sͣ. de elec. ꝯgregato. In ſtipulationē que nō tenet. ff. de. ꝟ. ob. ſi dari ſtipuler. Dy. ponit exemplū cū legata eſt mihi optio ſerui ⁊ ego elegi ſed electio non habult effectū iterū eligā. ff. de op. leg. l. ij. iij. et. iiij. Itemponit ꝑ. l. qd̓ pupille. ff. qn̄ di. leg. ced. de ꝯdi. ⁊ demon.hec ꝯditio. Io. an.) Uides tn̄ circa mr̄imoniū ꝙ ſponſalia que ſunt nulla ꝓpter affinitatē vel ꝯſanguinitatēp̄ſtant impedimentū in ꝯſanguincis alterutrius ex publice honeſtatis iuſticia: ratio eſt: quia publice honeſtatis iuſticia inducitur ex ſolo conſenſu: vnde ex quo ſuntaliqua ex cōſenſu: licet alias ſint nulla: inducit̉ publicehoneſtatis iuſticia. Si autem eſſent nulla ex defectu cōſenſus non inducitur. sͣ. eo. li. de ſpon. c. j. ſicut et impedimentum affinitatis inducitur etiam per illegitimumcoltum. xxxv. q. iij. de inceſtis. Circa electionem etiā vides ꝙ electio que nulla eſt ſecundā impedit. sͣ. de elecauditis. quod non proſequor: ſed dic vt ibi. Item in denunciatione noui operis: que ſiue ſit iuſta ſiue iniuſta:

impedimentū preſtat futuro edificio. sͣ. dt no. oꝑe. nū.c. j. ff. eo. ti. l. j. in princi. Idē etiam in appellatione: queet ſi ex falſa cauſa ſit interpoſita dum tamen ꝓbabili:tali que ſi foret ꝓbata debeat reputari legitima: ea interpoſita nihil eſt innouandū. ij. q. vj. appellatiōe. Itēin litteris papeper mendaciumimpetratis: quelicet ſint nulle qͦad luris effectuꝫpreſtant impedimentū alijs impetrandis: ſi deeis mētio nō flatsͣ. de reſcrip. ceteꝝ. ⁊. c. ex ꝑte. ẜm Gof. qͥ hoc (. i. hos qͣttuor caſus qͦs p̄miſi. Io. an.) no. de deſpōſa. īpube. lr̄asSed Ber. in hoc vl. ꝯtra. sͣ. de reſcrip. ex tenore. in glo.j. in fi. (vi. ꝙ ibi dixi ⁊ de hoc in p̄alle. decre. cū nr̄is. deꝯceſ. p̄ben. in. iiij. glo. Io. an.) per decre. de ꝯfir. vtl. velinuti. bone. Et no. hanc regulā veram: niſi in penā aliquis ꝓhibeatur: hoc dico ꝓpter maleficia que non ſortiuntur effectū a iure: ⁊ tn̄ impedimentū preſtant ꝓmouendis. l. di. c. j. ⁊. ij. ⁊. iij. Interdū mr̄imonio ꝯtrahēdoiuxta ea q̄ no. xxxiij. q. ij. hoc ip̄m. §. hoc aūt qͣꝫqͣꝫ. ⁊ sͣ. d̓pe. ⁊ re. qui preſbyterū. ⁊ eſt ſi. qd̓ no. C. de legi. non dubium. habetur enī ꝓ infecto quod ꝯtra iura fit. x. di. vldes. vbi de hoc. ⁊. jͣ. eo. que ꝯtra ius: ⁊ ibi dicā. Et quoddicit non ſortitur effectū: dic a pͥncipio vel ex poſtfacto:quod dic vt dixi. sͣ. eo. non firmat̉.Ui licet. (Io. mo. dicit ponendū exemplū ꝑ. l. inſti. man. §. is qui exequit̉. ſi mandaui fundū emi ꝓ centum. videor ꝙ emat̉ ꝓ minori ſi haberi poteſt et remittit ad regulā plus ſemper. Io. an.) Hec regula ſumptaeſt ex. l. ff. e. ti. nō debet cui plus lꝫ qd̓ minꝰ eſt nō licere.Et fallit hec regula in caſibꝰ ibi nō. Po. ca. p̄ſbyter inmiſſa ꝯficit corpꝰ chriſti qd̓ maiꝰ eſt: bn̄ qͦ pōt bn̄dicereppl̓m qd̓ eſt minus. xcv. di. ecce. Itē ꝯceſſis decimis laboꝝ qd̓ malꝰ eſt: ⁊ noualiū qd̓ minꝰ eſt. sͣ. de deci. ex ꝑte. iij. Itē cul ꝯceſſuꝫ eſt teſtari: puta filio familias in peculio caſtrēſi: gͦ ⁊ donare cā morti. ff. de dona. cā mor. l.tā is. IDy. ponit exemplū in pr̄e cui licꝫ occidere adulterū inuentū cū filia multo magis cōtumelijs afficere. ff.de adul. nec in ea. §. ins occidēdi. Itē ludex pōt deferreactori luramentū in litē ꝙ eſt plus: poterit gͦ taxationēluris iurādi adijcere qd̓ eſt minꝰ. ff. de lureiu. videmus.§. pe. Io. an.) cōcor. xij. q. j. p̄cipimꝰ. cui cōmittūt̉ aīe: ⁊res eccl̓ie: ⁊ sͣ. de dote poſt diuor. reſti. ꝑ vr̄as cui cōmittit vxor corpus: bn̄ pōt cōmittere doteꝫ. Et no. ꝙ iſtudeſt vnū prochardū cui licꝫ plus ⁊ minus. Aliud ꝙ licetmaiori et minori. xcv. di. illud ſuꝑfluū. Allud negandocui nō lꝫ minus nec maius. de ſen. excō. cū illoꝝ: ⁊ quodnō lꝫ in minori nec in maiori. de elec. cū in cūctis. vbi dehoc. Cōtra ad hāc regulā. sͣ. eo. li. de p̄ben. cui de nō ſacerdotali. Solū. illud facit forma mādati: ⁊ eodē modorn̄de ad. c. e. ti. cū in illis. §. vl. ⁊ fa. qd̓ dixi. sͣ. c. plus ſꝑ.Itē ꝯtra. de ꝯſe. di. ij. cōperimꝰ: ſed illud ſpeciale ꝓptervnionē. ⁊ ſic etiā rn̄det̉ ad. l. ff. de admi. tu. cū querit̉ (eadē rn̄ſlo ad. l. in cauſe. ff. de ꝓcu. vbi. lꝫ ꝓcuratorē in totū reuocare nō in parte ẜm Dynū.) nā pupillus pōt oīanoīa que fecit tutor reſpuere: ſed non quedā reſpuere etquedā approbare. Itē ꝯtra. de trāſla. c. vlti. vbi permittit̉ trāſire ad maiorē dignitatē: ſed nō ad minore. Solue vt ibi no. in glo. pe. Itē contra. xxxiij. q. ij. latorē. vbipōt cōicare: ſed nō oblationē darem: ad idē. xvij. q. iiij.miror. Itē ꝯtra. de torneamētis. c. j. de rap. c. ij. vbi ꝯcedit̉ pnīa ⁊ nō ſepultura. So. vt no. in p̄di. c. j. d̓ tornea.qꝛ regulare eſt qd̓ hic dicit̉: niſi a minori ꝓhibeat̉ ex cā

Additio

Caſus

additie

Addltlo

addit.

Caſus

Additio

Additio

Additio

additi

additio

additio

additi