Ti. XIDe ſentētia excōicationis

fore nullā: ſed pōt eā ad cautelam iuxta formā eccl̓ie relaxare. ¶ Sane ſi certū eſt excōmunicationis ſnīam eſſe iuſtam: velut cū ꝓpter manifeſtum exceſſum eſt in aliquemꝓmulgata: ſuꝑior iudex niſipericulū ſit in mora excōmunicatū ad excōmunicatorema prorſus remittere debet: necdebet eū abſoluere niſi excōmunicator reqͥſitus malicioſe illi abſolutionis bn̄ficiumb deneget exhibere. ¶ Si ꝟoconſtet huiuſmodi ſententiāeſſe iniuſtā: nequaqͣꝫ remittēdus eſt ad ſuum excōmunicatorem excōmunicatus: ſed debet ſine difficultate aliqͣ moxabſolui. ¶ Qd̓ ſi dubiteturvtrum iuſta vel iniuſta: ſuperior niſi excōmunicatori deferat relaxare iuxta formam eccleſie pōt illā: qͣꝫqͣꝫ honeſtius⁊ ꝯuenientius agat ſi ei deferat in hoc caſu. ¶ Ubi autēſuperiori competit de excommunicatione cognoſcere: abſolutio ſeu relaxatio quā ip̄efecerit tenet: licet forſan ſit iniuſta quoniā ⁊ ſi cōtra ius lidtigatoris: nō tn̄ cōtra ius cōſtitutiōis abſoluit. ¶ Deni-qꝫ a ſubditis ſuffraganei emēdas pecuniarias poteſt archiepiſcopus ẜm conſuetudineꝫregionis exigere in caſibꝰ inquibus ei licꝫ eos excōmuniē cationis vinculo innodare.¶ Poteſt qͦꝫ archiepiſcop

beneficium abſolutionis iuxta formā eccleſie nonnunqͣꝫimpēdere ad cautelam: vtpote ſi aſſerit̉ in excōmunicatiotnis ſnīa intolerabilem errorē fuiſſe patenter exp̄ſſum: ideſt aliquid ſub vi precepti velmādati aꝑte in ea contineri:qd̓ cōmuniter vel in ſuo genere eſt peccatum: veluti ſi dicatforte aliquis ſe a ſuffraganeoexcōicatum fuiſſe ꝓ eo ꝙ elemoſynā pauꝑi tribuebat velqꝛ faciebat aliqͥd aliud qd̓ inſe bonū eſt: aut qꝛ nō oꝑabatur id qd̓ ſuo actu illicitū eſt ⁊prauū: ⁊ ſuffraganeꝰ ip̄e aſſerat ꝙ ꝓ digna et rōnabili cāvel ꝓ ꝯſeruāda vel exequengda iuſticia hoc illi ꝓhibuiſſetvel etiā iniunxiſſet: nā tūc arhͦchiep̄s ad cautelā abſoluereī poteſt eū. ¶ Similiter ſi aliqͥs ꝓponat ſe an̄ diffinitiuaꝫſententiā in iudicio vel extrapoſt appellationē ex cauſa legitima interpoſitā vinculo excōmunicationis aſtrictū: pōtkarchiep̄us poſtqͣꝫ ſibi de hoclconſtiterit: etiam priuſqͣꝫ incipiat de veritate cauſe appellationis cognoſcere: abſolutionis illi beneficium ad cautelam iuxta formā eccleſie impartiri. Alexan. quartus.Iudex eccl̓iaſticuſ compellilaicum repellere excōicatusab actibꝰ iudiciarijs eis ꝓhibitis. h. d. Ioh̓. an. ca.Ecernimus vt VIII

appellaſſe: ad idē. sͣ. de appel. interpoſita in pͥn.Sane. Si enī excōicationem eſſe iuſtam fit remiſſio ficertū eſt cā iniuſtā nō fiet: ſi eſt dubiū fieri pōt relaxatio: ſed honeſtus eſt remittere. tenet tn̄ relaxatio vbi archiep̄s eſt iudex lꝫ nō fiat remiſſio. h. d. Io. an.a ¶ Nec debet.Tn̄ ſi abſoluerittenet abſolutio:vt. jͣ. §. vbi aūt.b ¶ Exhibere.sͣ. eo. ꝑ tuas. sͣ. d̓offi. dele. cum cōtingat. et. c. prudentiam.c ¶ Cōpetit. Siigit̉ ei nō cōpeteret: non tenet abſolutio ꝓpt̓ defectū iuriſdictōis:vbi competit tenet: licꝫ iniuſta ſicut et iniuſtāa excōicatio. xj. q. iij.c. j. par enim iusdn̄s eſſe voluit ligandi ⁊ abſoluēdi: de peni. diſ. j.ꝟbū. d ¶ Cōſtitutionis. Ad idēij. q. vj. §. diffinitiuā. et. sͣ. de reiudi. cum inter.Io. mo. alle. ff.q̄ ſen. ſine appel.re. l. j. §. itē cū. etff. de tu. et cur.da. ab his. l. ſcire. Io. an.)Deniqꝫ. Archep̄us in caſibusin qͥbꝰ excōicarepōt ſi cōſuetudohꝫ emēdas pecuniarias exigerepōt. h. d. Io. ani ¶ Innodare.excōicatio enī nōeſt pena: ſed medicina q̄dā. sͣ. e.c. j. ante gͦ qͣꝫ excōicet pro ſatiſfactiōe delicti ⁊ inabſolutionē velpoſt (hͦ eſt honeſtius qͣꝫ id facerein abſolutiōe. neobſtet decre. adaures de ſi. ⁊ vi.ꝙ ibi dixi ſuꝑ. ꝟ. cōtrariū. vbi etiā allego. xlix. ꝯſtitutionem concilij generalis cuius mentē poſui de accu. ſicutollm. Io. an.) penā pecuniariam imponere poterit: ⁊ facit ad ea que no. sͣ. de penis. lꝫ. Io. an̄. f ¶ Intolerabilem. xj. q. iij. ſi is qui p̄eſt. et quo hoc intelligat̉. vide. sͣ.eo. per tuas. g ¶ Iuſticia. Sicut ſi p̄cepiſſet vt homine percuteret: ⁊ dicit ſe hoc feciſſe pro exequenda iuſtilia vel ꝓpter delictum ſuum prohibuerat cum dare elemoſynam: ſicut etiā interdū ob hoc quis prohibetur ab

oblationibus. xvij. q. iiij. ca. mlror. vel propter delictumillius qui elemoſynam tribuere volebat: qꝛ vtiliꝰ panisAbſoleſurienti tollitur qͣꝫ ⁊cͣ. v. q. v. non omnis. huere. alias vbi ita replicaretur: denunciaret ſnīam nullā. sͣ. e. ꝑ tuas. i ¶ Similiter. Quod hic dicit dixeratsͣ. eo. §. ſed ſi excauſa. (ſcilꝫ duoaddit que dixi intex. in vlti. glo.Iohan. an.)k¶Poſtqͣꝫ. Dehoc no. ꝙ neceſſe eſt prius cōſtate appellatuꝫ qn̄fieri habet relaxatio ad cautelāde excōmunicatiſon que dicit̉ lata poſt: et ꝑ hociaꝫ obtinui in cāquā petebat̉ abſolutio ad cautelam excōmunicationis: que dicebat̉ lata poſt ap.legitimam. et eodem die lata fuerat excōmunicatio et interpoſitaappellatio: necapparebat q̄ primō: dicebam enīꝙ petens hoc neceſſe habeat probare. ſcꝫ ꝙ priusappellatum fuerat: lꝫ nō habeatneceſſe ꝓbare veritatem cauſe: qꝛilla ꝓbata nō abſolueret̉ ad cautelā: immo ꝓnunciaret̉ nulla ſententia. sͣ. eo. pertuas. d̓ offi. dele.cum contingat:et ita eſt verumꝑ hanc litteram:tunc ergo iudexappellatiōis abſoluit ad cautelā quando ꝯſtatꝙ poſt appellationem lata eſt ſentētia excōicatōisnec adhuc cōſtatde veritate cauſe(oe hoc per Inno. ⁊ Hoſtl. eo. ti. per tuas. Ioh̓. an.) l ¶ Priuſqͣꝫ incipiat. Plus ergo poteſtatis habēt in hac abſolutōe adcautelā qͣꝫ in inhibitione quam facere non poſſunt: niſiprius incipiāt cognoſcere de veritate cauſe ap. interpoſite an̄ diffinitiuā. qd̓ dic vt. sͣ. e. li. de ap. romana. §. ꝙ ſi.Ecernimus. ¶ Cōmode non diuidit̉ ẜm Iohā.an. decernit tn̄ qui ſunt cogēdi qua pena per quēqua forma. ⁊ ad quid ⁊ hoc trimembre eſt. ¶ Et de hacdecre. eam tn̄ non allegando fecerat mention. de

additio

aditi.

yditio

additio

Abb.x iij