Liber

a petit iuxta eccl̓ie formam debent abſoluere: vtpote ſi poſtdiffinitiuaꝫ fuerit excōicationis ſnīa ꝓmulgata: ⁊ ad eosl fuerit appellatū exceptis caſibus in qͥbꝰ iura ꝓhibēt poſtſnīam appellare. Sil̓iter ſi ſuffraganeꝰ exͣ iudiciū excōicetaliquē ꝓ eiꝰ offenſa vel ꝓ ſuidefenſione iuris: ⁊ ſuꝑ hac q̄rimoniā ille ꝓponat: eſt illeprimitꝰ iuxta formā eccl̓ie abſoluēdus niſi ſuffraganeꝰ ꝓbaturū ſe offerat: ꝙ ꝓ manifeſta offenſa excōicationis eūvinculo īnodauit. ¶ Idē eſtetiā ſi quēqͣꝫ ꝓ p̄ſumpta cōtumacia videlꝫ: qꝛ citatus p̄fixoſibi termino non cōparuit excōicationē cōſtringat: qꝛ ſi ſicligatus ꝓpoſita q̄rimonia petit ab archiep̄o ſe abſolui: ſiue qn̄ ſuffraganeꝰ ex ſuo ꝓceſſit officio: ſiue quando eſt adip̄m archiep̄m an̄ diffinitiuāſnīam appellatū: ⁊ ab aduerſario ꝓponatur ꝙ abſoluendus nō ſit: nec pandi ei debeat iudici aditꝰ niſi pͥus expenſas reſtituat ⁊ iudicio ſibi exhibeat cautionem: ipſeqꝫ reſpondeat ꝙ recte cōtumax reputari nō debet ꝓ eo ꝙ in itignere captꝰ vel etiā alio impedimento detētus in terminocōparere nequiuit: tunc protinus ſibi iuxta formā eccleſiebeneficiū debet abſolutionisīpendi. ¶ Secus aūt ſi ſe cō

tumacē ꝯfiteat̉: vel al̓s de cōtumacia ſua ꝯſtet: qꝛ forte prehdixerat in iudicio ꝙ minimecōpareret. tunc enī cū manifeſta ſit ꝯtumacia et manifeſtai reputet̉ offenſa: non eſt ei niſipͥmo expenſarū ſatiſfactioneac de ſtādo iudicio cautionep̄ſtita abſolutio impēdenda.Et hͦ ip̄m eſt ī ſil̓ibꝰ obſeruandū ſicut ſi aliqͥs ad certūlocū citet̉: ⁊ ille ꝓponat ip̄mk nō eſſe ſibi tutū ⁊ iudex poſtea in eū qꝛ nō ꝓbauit hoc: neccōparauit ſnīam excōicationis ꝓmulget: nā tūc ſi excōicatus ip̄e ad ſuꝑiorē appelletet an̄ oīa ſe ab eo petat abſolui: cum ꝓbare coram eo velitip̄m locū nō exiſtere ſibi tutūin hoc eſt ꝓculdubio audiendus cū p̄ſumpta ſolūmō eiusꝯtumacia videat̉: ſed ſi iudexꝓnunciaſſet locū illū eſſe idoneū ⁊ ſecurū: ⁊ ille nō comꝑaruiſſet ac ideo excōicaſſet eūdē: ip̄e poſtmodū ſuꝑ hoc niſipoſt latā interlocutoriā infraī decendiū ꝓuocaſſet nullatenus audiri deberet. ¶ Sꝫ ſiex cauſa legitima ſeu probabili quis appellet: puta qꝛ locꝭnon eſt tutus: ⁊ poſt appellatiōeꝫ huiuſmodi excōmunicatione ligetur: ac deinde conſtet ſuperiori ꝙ ad ip̄m ex tali cauſa extitit ꝓuocatū: nonin tamen ilico pronunciare debet excōmunicationis ſnīam

Formā. sͣ. eo. cum deſideres. b ¶ Appellatum.apoſt diffinitiuam ſententiā ⁊ poſt excōicationē (qꝛ perappellationē nō ſuſpendit̉ excōicatio. sͣ. de offi. or. ad reprimendam Inno.) ⁊ hic terminari puto dubitabilemqueſtionē: qua querit̉ ex decre. nō ſolum (sͣ. e. li. de ap.)an appellatio interpoſita poſt diſfinitiuā infra decem dies reuocetꝑ modū attētatiexcōicationē medio tꝑe īter ſnīaꝫ⁊ appellationemlatam: ſicut reuocat alia attētataet ꝑ iſtā lr̄am eſtdicendū ꝙ non:īmo ē neceſſariaabſolutio. ¶IdēGuil. in ſpe. deap. §. de officio ⁊ꝟ. ſi ꝟo poſt Io.an.) de tali enimſnīa loquit̉ iſte..§. ⁊ ꝙ ita ſit veꝝptꝫ: qꝛ excōicatioaut ſtatim valetaut ſtatim nō valet ſꝫ pone ꝙ poſtlatā diffinitiuamſnīam infra decēdies iudex excōicat partē non parentē: poſtea illaparſ nō appellatnon eſt dubiū ꝙbene ligat ſnīa:ſpeciale gͦ ſit in illa ꝙ ꝑ appellationē ſequentē nōannullet̉ lꝫ malefecerit ludex exequendo infra docem dics: ⁊ excōicando cum tolleret ibi beneficiūiuris ſcꝫ appellādi: qd̓ eſſe nō debet. jͣ. de reg. iur̄.indultum: alij dicunt (Io. mo. hicet. jͣ. eo. ti. is cui..§. fi.) hoc eſſe immutatū ꝑ decre.nō ſolum: que eſtpoſterior qd̓ noncredo rōne p̄dicta. c ¶ Caſibꝰ. Quos vide. sͣ. eo. li. deappel. romana. §. ſi aūt (glo. Inno) o ¶ Innodauit.sͣ. eo. ſolet. ⁊ dabitur terminus octo dierum ad hoc probandū vt ibi. eIdē eſt .ſ. ꝙ primitus debet abſolui vt dicit̉ in fi. ſCaptus. Sic. sͣ. de pigno. c. ſignificāte. ⁊ ꝙ dicit captꝰ intelligere poſſumꝰ etiā a pͥuatō:qꝛ ex quo venire non potuit nō fuit contumax ergo necexcōicandus. xj. q. iij. ncmo ep̄oꝝ: ſed quo ad reſtitutionem expenſarū bene diſtinguit̉: an a ludice an a priuato captus fuerit: vt in primo caſu non condemnet̉ ad exenſas. ſecū

uatum caplentē. ff. ſi quis cau. l. ij. in fi. et. l. iij. et intelllgas captus non ſui ꝓcuratione et dolo: vt in dicta. l. ij.ad fi. (⁊ ꝓbat̉ ꝑ Clem. de pe. multoꝝ. ꝟ. illis. Io. an.)gImpedimento. Puta valitudine: tēpeſtate: vi fluminū (ſicut fuit quarta die ianuarij ⁊ pluribus ſe. in flumine rheni currētibꝰ annis dn̄iM. ccc. xxxv. ꝙita creuit ꝙ pluribꝰ diebus trāſiri nō potuit Io.an.) multa impdimenta viderepotes. ff. ſi quiscau. l. ij. et. iiij. etqd̓ dicit de impedimento: idē dicſi alia rōnabiliscauſa p̄ter impedimētū ſubeſſet.puta qꝛ ꝓbabiliter credebat terminū ꝓrogatumsͣ. de in īte. reſti.ex litteris.¶ In iudicioQuaſi ſi exͣ iudiciū hͦ dixerit ſecꝰ.ſicut nec nocet cōfeſſio exͣ iudiciuꝫfacta: qd̓ dic vtsͣ. de ꝯfeſ. c. vl. vn̄ꝑ hoc videt̉ ꝙ ſinūcio citāti dixerit ſe nolle venire ⁊ nūcius ſic retulerit: nō ꝓpterea dicat̉ ꝟa contumacia: et facitqd̓ dixi. sͣ. de confeſſi. c. ij.Offenſa. sͣ.ide ꝟb. ſig. ex ꝑte.⁊. c. cū olim.k ¶ Tutū. Iuſtaerat̉ expectatioſi vera fuiſſet. sͣ.de appel. ex ꝑte.sͣ. eo. li. de priul.cū ꝑſone. cum ſi.(s. eo. lib. de offi.dele. ſtatuimꝰ. ij.Ioh̓.) l ¶ Decendiū. Sic̄. sͣ. d̓elec. cū dilecti. adfi. trāſit igit̉ īterlocutoria in rem iudicatā ſi infra decē dies nō fuerit appellatū qͦ ad ꝑtē ſed nō qͦ ad iudicē. qd̓ dic vt. sͣ. de ap.cū ceſſante. Ioh̓. ed ſi. Iſte. §. cum penul. et vl. hͦ. d.excōicatio lata poſt appellationē interpoſitam ex cauſaꝓbabili nō ſtatim ꝓnunciat̉ nulla: ſed fieri pōt laxatioad cautelā etiā an̄qͣꝫ incipiat de veritate cognoſcere cauſe. Idē ſi dicat̉ lata ꝑ intolerabilē errorē et incōtrariūerror ille ꝓbabiliter defendatur. Io. an.m ¶ Ilico. Ante enī qͣꝫ de nullitate ꝓnunciet: oportetꝙ doceatur de veritate cauſe appellationis. nec ſufficitad hoc ꝓnunciandum ꝙ oſtendat ſe ex cauſa legitima

additio

adu

adida

additlo