LiberIII

ctātes ſūt in vna eccl̓ia: vnuſaucͣte Martini alter aucͣtateBonifa. tertius eiuſdē aucͣtecū p̄rogatiua: vt p̄ferat̉ oībꝰIeceptis nō aucͣte Bonifacijpbendas hi ꝯſequent̉ hoc ordine: qꝛ primā habebit ſecundus: ſecūdā terrius: tertiamprimus qd̓ ꝓbat̉ arg. legali.Iohan. an. ca. VII3Ucͣte Martini pape p̄deceſſoris noſtri quodā ad ꝑbendam primo in ꝑmenſi eccleſia vacaturā nulli alij d̓ iure debitam in eiuſdē eccleſiecanonicum recepto: et alio acnobis in eadē eccl̓ia ſimilemgr̄am adepto ſecūdo: tertius

deinde auctoritate nr̄a in ip̄apermenſi eccl̓ia in canonicū⁊ in fratrē recipit̉ cū prerogatiua gratia: ꝙ om̄ibus predeceſſoꝝ nr̄oꝝ auctoritate: nonaūt nr̄a receptis in aſſecutione prebēde debeat anteferri.poſt hec aūt quedā vacat prevenda in eccleſia memorata:dquerit̉ quis eorū alteri p̄feratur: ⁊ ẜm quē ordinē prebendas aſſequi debeant tres predicti? ¶ Cum igit̉ ex tenoregr̄e tertio a nobis ꝯceſſe: apē pareat euidenter nos voluiſſe primo tertiū: ⁊ ſecundū terttio an̄ferri: decernimus ꝙ primā ſecūdus: ſecūdā tertiꝰ: et

preſenti. §. ceterū. aut predeceſſor fecit primā: ſucceſſorſcd̓am ⁊ adhuc non ꝓcedit queſtio quia exquo ad collationē iam vacantiū ꝓceſſum non erat: expirāt reſeruationes ⁊ decreta finito legationis officio: vt. e. c. j. rn̄ſo.Si vterqꝫ aucͣte capituli expectat: de eqͥtate deberet̉ primo p̄benda: ſi tamen capitulū eāſecundo vel neutri: ſed alteri tertio cōferat. tenetcollatio qꝛ capitulū ius ad pͥmāvacaturam darenō potuit: ſed papa ſolus. sͣ. e. c. j.⁊ de hͦ. sͣ. de p̄bē.relatū. ꝑ Inno.⁊ Hoſti. ⁊ dicūtqͥdā ꝙ tales receptiōes nō valēthodie: ꝑ decre. sͣeo. deteſtāda. qd̓non credo: vt ibidixi. Si ꝟo vnusexpectat ex receptiōe capl̓i: alterex reſeruatiōe legati: puto ꝙ ſiueſit primus ſiue ſecūdus: illi ꝓquoreſeruata eſt a legato debet̉: qꝛ cū potuerit reſeruare p̄bendā nulli debitā: vt. sͣ. de lurepa. cū dilectus. iſta aut nulli eſſet debita: qꝛ vt dixi capitulū eius ad vacaturam nulli conferrepotuit: ergo ſuꝑ ipſa tenet reſeruatio legati. Et ſi contra illā inhibitionē reſeruationē ⁊ decretū alteri cōferatur nō valeat: vt in p̄dicta decre. cū dilectus. sͣ. de offi.leg. pn̄ti .j. rn̄ſo. Uidendū eſt de ſcd̓o .ſ. q̄ gr̄e p̄bendasafficiāt: ⁊ dic breuiter ꝙ ſi papa ꝯtulit canonicatū: ſtatim affecta eſt p̄benda q̄ tūc vacabat: vel q̄ primo vacabit: nulli alij de iure debita. .sͣ. de preben. ſi poſtqͣꝫ. et. c.dudū ita ꝙ ſi etiā ab ignorātibus ⁊ ignorāti ꝯferat̉: nōvalet collatio vt ibi. Si aūt non ꝯtulit canonicatū ſtatim ſed mādauit ꝯferri: aut mādauit ꝯferri primā quāacceptaret: aut primā que vacaret. In pͥmo caſu nō eſtaffecta p̄benda: qͣꝫtūcūqꝫ fiāt inhibitiones reſeruatōes⁊ decreta niſi pͥmo fiat acceptatio: vel ipſiꝰ vacātis velprime vacature: vel ex cā ſecūde vel vlterioris: vt. sͣ. eoqꝛ cūctis. §. pe. ad fl. certā autē ⁊ exp̄ſſam anteqͣꝫ vacettalis acceptare nō pōt: vt. sͣ. e. ti. ne captāde. ⁊ ſi talē acceptet: ꝑ talē acceptationē prebenda non afficit̉: vt ibi.Si aūt de canonicatu ⁊ p̄benda ſi qͣ vacat: vel que primo vacabit ꝓuideri mandauit: aut mandat ſolū illi adquē pertinet collatio: aut ſolū executori vt cōpellat: autilli ⁊ executori vt cōpellat: aut illi ⁊ executori ꝓuideat:aut ſoli executori vt ꝓuideat. In primis tribus caſibusꝑ preſentationē litterarū nō afficit̉ p̄benda: niſi in tribus caſibus vel altero ipſorū. Primo ſi in gr̄a erat decretū: tunc enī ſtatim per preſentationē lr̄aꝝ eſt affectaprebenda: vt hic. Item ſi nō erat decretū ſi aucͣte illiusgr̄e in canonicū fuerit receptus tūc per receptionē affecta eſt prebenda: vt hic in fi. Itē cū executor inſinuauerit ⁊ interdixerit maxime cum decreto: ⁊ hos caſus habes hic ⁊ ſic intelligant̉ decreta. de preben. dilectus. ij.⁊ iij. in caſu quarto .ſ. quādo ſcribitur illi ad quem pertinet collatio dato executore vt ꝓuideat hic per preſentationem litterarū factam collatori afficitur prebenda

ita ꝙ collatio poſtea alteri facta non tenet. sͣ. ca. proxꝭ.⁊ ſic intelligi debet. sͣ. eo. ꝓpoſuit. quod quidam verumputant niſi executor ille ꝓnunciaſſet ſe executorē nō eſſeper decre. sͣ. de preben. dilectus. iij. qd̓ verū non puto.nam affectio prebende que per pn̄tationē erat inducta:tolli non poteſtin preiudiciū impetrantis ꝑ executoris inſquamꝓnunciationem:vnde ibi ſecūdāopinioneꝫ teneovlti. glo. ſed ſi executor datus fuerat ad ꝓuidēdūvt. sͣ. c. ꝓxi. dicotamen tutū impetranti ꝙ ab illa ꝓnunciationeappellet. In qͥnto caſu quādo ſoli executori ſcribitur vt prouideat: hic per ſolaminſinuationē executoris: ⁊ notificationem eius ꝙvult p̄bendā perillam poteſtateꝫꝯferre etiā ſi noninterdicat: putoaffici prebendam. sͣ. eo. quia cūctis. §. ex parte. ⁊ ſic eritiſta differentia qn̄ ſcribit̉ ſoli executori ad compelledū:⁊ qn̄ ſoli ad ꝓuidendū: quia primus vt afficiat̉ prebenda habet inſinuare ⁊ interdicere vt hic: ſecundo ſufficitſi inſinuet: vt in predicto. §. rationē diuerſitatis colligeex his que dixi. sͣ. c. ꝓxi. in glo. ij. Io. an.Octoritate. ¶ Primo ponit tres gratias factatribus in eadē eccleſia ſucceſſiue. ſed tertio cū prerogatiua ſuꝑ primū ex quibus queſtionē format. qͣꝫ ſecundo. ibi: Cū igitur. ſoluit rationē reddens ⁊ argumētū inducens. ibi: Licet enī. facit ꝙ no. de preben. capl̓min. j. Ioh̓. an. a ¶ Aucͣte. Pulcher caſus iſtius decre.ſimilis illi quem habuiſti. sͣ. de p̄ben. c. pe. et emanauitad declarationē ⁊ correctionē eoꝝ que no. Compoſt. sͣ.de reſcrip. capl̓m. in glo. magna. §. Item ſi duo receptiſunt Io. an. b ¶ Martini. Ita forte fuerat de facto.vel ſtudioſe hoc dixit: quis in expectātibus auctoritateNicolai vel Celeſti. nō ꝓcedebat dubitatio ꝓpter reuocatoriā Bonifa. de qua dicit̉. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. de p̄ben. c. pe.⁊ antepe. Io. an. c ¶ Similē. Cū nulla prerogatiua.vt patet ꝑ inferiora. d ¶ Preferat̉. In illa prebenda.e ¶ Uoluiſſe. Doluntas Igit̉ ipſius ſeruāda eſt ⁊ mandatū de preben. cui de nō: cū ſi. f ¶ Primā ſecundus.Cōtrariū dicebat Cōpoſt. in p̄di. loco in ſimili. vel eadēqueſtiōe que talis eſt: primus receptus fuit per lr̄as generales: ſecūdus ꝑ ſpeciales: tertius ꝑ ſpeciales cū hacclauſula: ꝙ deberet p̄ferre oībus receptis in eccl̓a aucͣtegeneraliū litterarū querebat ẜm quē ordinem deberentp̄dicti p̄bendas aſſequi: et dicebat Compoſt. ꝙ tertiusexcludebat primū: ſed qꝛ pͥmus excludebat ſecundū quiſecundus poſtponebat tertiū ex ꝑſona ipſius ſecundi: ⁊ſi nō ex ſua: primus debebat habere primā: ſecundusſecūdā: tertius tertiā: ẜm regulā. Si vinco vincentē ⁊c.ff. de diuer. ⁊ tempo. p̄ſcrip. de acceſſionibus. ad hͦ. sͣ. deoffi. leg. dilectꝰ. ſed hͦ eſt falſum vt hic vides: et ſatis idpatet ꝑ ꝯſiderationē intentionis pape: vt dicit littera:

Diul-