De conceſſione prebendeTi.

poſtmodū inibi vacantibusa (prerogata non abſqꝫ periculo forſitan ipſorum collatione) requiri. vnde cū ſepe prefato priori fuiſſet iniunctū vtdicto. D. prebendam vel dignitatem quam acceptandaꝫduceret ſi vacaret in eccleſiamemorata: vel qͣꝫcito contin-geret eam vacare ſibi auctoritate apo. conferret: ⁊ ita eidēD. circa ſuturas ſiue vacaturas prebendas vel dignitabtes tales ipſius eccleſie: op-tio data eſſet non poterat perhoc memorati epiſcopi in illis quando vacarent collatioimpediri: niſi forſan cum aliquam ex eis vacare contingeret: illam ipſe. D. priuſqͣꝫ eamcconferret epiſcopus acceptaret. vel etiam niſi ante vacationem alicuius ipſarum vacaturarum: ex his primā vel eadomiſſa ex aliqua cauſa vlteriorē duceret acceptandā: quiataliter acceptatam ep̄s poſtmodū conferre non valeret.Nos itaqꝫ tā tuis qͣꝫ p̄fati. D. rōnibus plenius intellectis: quia ſepedictā prepoſitueram ad te nouimus ꝑtinere:ip̄am tibi habito fratrū nr̄oꝝt ꝯſilio adiudicare curauimuſ

ipſi. D. ſuꝑ ea ꝑpetuū ſilentiūimponētes. Sonifaciꝰ. viij.Oīs ꝓmiſſio ꝑ quā dat̉ viaad beneficia vacatura eſt reprobata. Io. an. ca. IIg. ¶Eteſtanda iniquorumperuerſitas abſtinere neſciēsa vetitis: nec gaudere debitohͦ modo cōceſſis digne plerūqꝫofficiū excitat preſidentis adea que iuſta fuerant conſideratione cōceſſa: cū in abuſumea vergere circūſpicit: diſcreitiōe preuia reuocāda. ¶ Sane licet olim fuerit canonicakconſtitutione decretum: ꝙ hiqui promittunt aliquibus debn̄ficijs eccl̓iaſticis: cū poteirunt vel cū facultas ſe obtulerit ꝓuidere: ꝑ̄miſſiōes ſuasfacultate ſe offerente debeantadimplere. quia tamen (ſicutin experientia docuit) per promiſſiōes huiuſmodi que perimportunitatem nimiam (perquam non cōcedenda multontiens conceduntur) ⁊ per ambitionem improbam vt plurimū extorquentur: aperit̉ viaſub tali palliatione verborumad ꝓmittenda damnabilitero ꝯtra lat̉. ꝯci. bn̄ficia vacaturamortis aliene votū ingerit̉: ⁊eccl̓ijs ac prelatis ⁊ ꝑſonis ec

a ¶ Perlculo. In bn̄ficijs ergo ledit̉ reſpublica: in legatis priuata: in qͥbus ⁊ teſtator quā vult legē ſine alicuius iniuria pōt imponere. C. de ſacroſanc. ec. l. j. Iohan. an. b ¶ Tales .ſ. ſine cura. c ¶ Acceptaret. No.ꝙ ille ꝓ quo ſcribit̉ ſub hac forma poteſt acceptando ſine pn̄tia (IdemInno. Io. mo. ⁊Arch̓. adhiberitn̄ debent teſtesidonei ẜm Hoſ.alle. de offi. ordi.paſtoralis in fi.mellus facit deſen. excō. ſacro. inprin. Sed Compoſt. videt̉ velleꝙ Coram executore facienda ſitacceptatio. .sͣ. dereſcrip. capitulūin glo. magͣ. adfi. ver. qͥd ſi lr̄e. ⁊ꝟ. ſe. Sꝫ vt dicit̉Ar v̓. hͦ nō ē lurecautū īmo ꝯͣriuꝫh̓ apparet cū ſicīdiſtīcte loqͣt̉ nōdicēdo corā qͦ acceptet Io. an.) ⁊collatiōe executoris īpedire collatōeꝫ ep̄i qd̓ eſt verū ſi ē ibi clauſula decernētes ⁊cͣ.vt ſuꝑiꝰ dictū eſtſit gͦ vigil ille proqͦ ſic ſcribit̉: vt ordīariū ī acceptādo preueniat. adidem. jͣ. eo. ne captāde in fi. et. ff.de his que ī fraudem cre. l. pupillus in fine.p ¶ Cauſa. Ergo ſine cauſa nōpoteſt vt dixi. jͣ.eo. ne captande.⁊ vna acceptatanon poterit aliāacceptare. ff. de opt. lega. l. apud aufidiū: niſi fuiſſet deceptus: vt quia debebatur alij ⁊ ignorabat: vel ꝓ dignitate ſimplex beneficiū acceptauit. ¶Idem nō. Innocē̓. etHoſti. poſt eum alle. ff. de op. lega. l. ij. ⁊ sͣ. de preſump.quia veriſimile. vide ꝙ no. s. de elec. cauſam. ⁊ ꝙ ſcripſisͣ. eo. li. de reſcrip. cum in multis. ſuper vlti. glo. ꝙ di.cam. jͣ. eo. ne captande ad fi. Ioh̓. an.) e ¶ NouimusIp̄m ergo nouit iuſticia nō carnalitas: ⁊ eſt hoc cōtraquoſdā hypocritas: qui vt videant̉ iuſti ꝓnūclant ꝯtraſuos. (vt dicit Hoſti. de quodā pariſienſi ſcholari quireuerſus ad patriā ꝓnunciabat contra ius iuſtas cauſas fouētes ꝓ extraneis vt iuſtiſſimus videret̉ Io. an.Curauimus. Quia collatio tibi facta preuenit acceoEteſtanda. ¶ Primo po­ (ptationē draconis.nit ẜm Ioh̓. mo. arengā vel exordium. Secundoius antiquū ⁊ ſequelā ip̄ius. ibi: Sane. Tertio illud rehuocat. ibi. Nos. (Et exponit Arch̓. deteſtanda .i. abo-

mināda ⁊ execrāda. Sic etiā ſumit̉. sͣ. de fi. p̄fby. ex trāſmiſſa in fi. ⁊ sͣ. de ſepul. c. j. in fi. ⁊ sͣ. qͥ fi. ſint legi. ꝑ venerabilē in fi. Alibi ſumit̉ ꝓ denūciatione. ff. de. ꝟ. ſig.ſubſignatū. §. deteſtari. ⁊. l. ſe. que dicit de teſtamēto eſtdenunciatio facta cum deteſtatione Io. an.)g ¶ DeteſtandaEmanauit hecdecre. ad correctionem decre sͣ. e.accedens. et addeclarationem ⁊approbatlonemeorū q̄ ibi tangebant Innocē. etHoſt. h ¶ Cōceſſis. Fuer̄t hecverba ſumpta decanonē. xlvij. di.virum catholicū. ibi dicit mēsauida potentie:nec abſtinere nouit a vetitis necgaudere ꝯceſſis:nec adhibere pietati ꝯſenſum: nāet vt dicit canonmens cupiditatialligata cito deulat a vero. lxxxiij. di. nihil. et. xovj. di. bn̄ qͥdē. etalibi: omniū maloꝝ radix ē cupiditas .xlvij. diſt.bonoꝝ. de pe. di.ij. qꝛ radix. ad hͦde ꝯſti. nā ꝯcupiſcentiam.ReuocandaiAd hoc optimelxiij. di. §. veꝝ. sͣ.de ꝯſangui. ⁊ affi. nō debet. de deci. ſuggeſtū. vbiet pͥuilegiū reuocat̉ cū tendit adnoxā. (et. xij. q. j.certe. sͣ. e. li. de reſcpͥ. ſtatutū ī pͥn.k ¶ Decretū. sͣ. e. ti. accedens. l ¶ Facultas. Ant (qͥsiuribꝰ generalior viſa fuit hec forma qͣꝫ illa cū vacabit:qꝛ multis caſibꝰ pōt ſe facultas auferre ꝙ non eſt morscanonici expectāda: ſed vt dicebat Hoſti. in decre. accedēs etiā pōt bn̄ficiū p̄ter mortē vacare: puta renūciatione depoſitione p̄bēdarū diuiſione ⁊ ſimilibꝰ modis. vn̄vtrobiqꝫ videbat̉ mala intētio eſſe poſſe: vn̄ voluit dicere ꝙ volūtas ibi erat ꝓ rōne: ſed hec lr̄a ſuprapoſita iuſta fuerūt ꝯfideratiōe ⁊cͣ. dicit ꝯtrariū: vn̄ oportet diciꝙ rōne gnaͣlitatꝭ licebat olim qd̓ ſpāliter ⁊ exp̄ſſe nō licebat: ad hͦ de offi. or. ſi ſacerdos. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. xxiij. di.qͣꝫqͣꝫ. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. m ¶ Experiētia. Que eſt efficax magiſtra rerū. d̓ elec. qͣꝫ ſit. cū ſuis ꝯcor. (2. l. di. vt ꝯſtitueret̉sͣ. e. li. d̓ reſcpͥ. ſtatutū in pͥn. Io. an.) n ¶ Cōcedunt̉. sͣde reſcpͥ. c. vl. e. li. ⁊ sͣ. de pur. ca. cū in iuuentute. jͣ. de re.do. c. j. C. d̓ pe. bo. ſb̓la. l. j. li. x. ⁊ ē ibi īportunitas ābitioſa ⁊ nō ābitioſa vt dixi de reſcpͥ. c. vl. o ¶ Lat̉. sͣ. e. c. vj.

Id ltlo

Additi-

Iddi

vcrite.Iddi.

ExꝑlentiaAdditio

p ij