De prebēdis et dignitatibusTi.IIII

alijs nr̄is damus lr̄is in mandatꝭ: vt in hmōi prouiſionisnegocio auctoritate noſtra ꝓtcedāt: iuxta ipſiꝰ legati ꝯtinetiā lr̄aꝝ. ¶ Certū eſt ꝙ cumli1ipſa ꝓuiſio ipſiꝰ legati poſt11impartita a nobis auctoritatem noſtra cenſeatur effecta:omnibꝰ quibꝰ poſtea mādauimus in eadē eccl̓ia ꝓuideri:etiā ſi canonicatum ipſius eca cleſie duxerimꝰ conferenduꝫb eiſdem: de iure preferri debecbis in p̄benda poſtmodū inibi vacatura. deꝫ. Obſtattac iturnitas obtenti beneficij licet modici niſi ꝯſtet ꝓuiſionē factā ꝓprio motu papeqͥ demū ītelligit̉ ſi hoc in lr̄aexpͥmat̉. h. d. Zen. ca. XXIIIdImotu proprio alicuiIaliquod beneficiū obtinēti: cōferamꝰ aliud de illot non habita mentione: nō ob

hoc gr̄am hmōi q̄ de nr̄a mera liberalitate ꝓceſſit īualidāvolumꝰ reputari. ¶ Secusſi ad petitionē illiꝰ vl̓ alteriꝓ eodē oblatam gratiaꝫ huiuſmodi faciamꝰ. tunc enī qͣngtūcūqꝫ modicum beneficiumh taceat̉ in ea: ip̄am veluti ſurrepticiā vires nolumꝰ obtinere. Motu qͦꝫ ꝓprio tunc ſoi lum gr̄a fieri cēſeat̉ cū hͦ exp̄ſſe cautū fuerit ī eadē. Idē.Collatio facta motu propriopape pluribꝰ bn̄ficijs ī eadoeccl̓ia vacātibus ſimul ītelligit̉ facta d̓ pinguiori. ſꝫ ſi beficia ſūt eqͣlia ad eum ſpectatelectio cui gr̄a eſt ꝯceſſa. Collatio ꝟo facta ad petitionemalteriꝰ ad minꝰ bn̄ficium reſtringit̉: ſi ſint eqͣlia eligit:al̓s ꝯferebat qͥ negligēte alieligit: ⁊ etiam econtra. h. d.ẜm Zen.ca. XXII.

ſed ex certa ſciētia facta fuit hec ꝯfirmatio. sͣ. de cōfir.vti. vel inuti. c. penul. Quid dices de vſitata q̄ſtione: receptus eſt aliqͥs ꝓprio motu capituli. īpetrat ꝯfirmationē a papa ꝑ formā ne inane canonici nomē ⁊cͣ. in quaꝯfirmatiōe papa ꝙ de ipſo factū eſt ꝯfirmat auctoritate apl̓ica: cū clauſula ſi ē ita: mandans etiā executori: ꝙ ſi eſt itaaucͣte ap. p̄bēdā⁊cͣ. poſt īpetrataliqͥs canonicatū ⁊ p̄bēdā nullialij de lure debitā: ẜm ſtilū ſolitū vacat mō prebēda cui debeat̉q̄rit̉? Suꝑ hacq̄ſtiōe ml̓totiēsfuit a me petitūꝯſiliū ⁊ ſigillū: ⁊dubitāſ d̓ ea plura lucra reſpui:ſꝫ cōit̉ tenēt doctores ꝑ hāc decre. ⁊ ꝑ decre .sͣ.e. ſi eū ꝙ p̄ferat̉receptꝰ ⁊ ꝯfirmatus. ⁊ bn̄ facit ꝓtis. eo. li. sͣ. d̓ reſcrip. cū aliqͥbusin fi. qd̓ ſatis puto Iohan. an.s ¶ Cōferendū.Qd̓ plꝰ ē qͣꝫ mādare conferri: vtsͣ. eo. li. de reſcpͥ.duobus.b ¶ Preferri. Prefert̉ gͦ ⁊ hͦ ꝯſequit̉ ꝙ gr̄a ſua eſt perpetua: cū al̓s ꝯfirmatio pape nō īterueniſſet: expiraſſetfinito legatiōis officio: ſi ad collationē vacātꝭ ꝓceſſumnō fuiſſet. sͣ. de offi. le. pn̄ti in pͥn. Et ꝑ hoc ptꝫ ꝙ cumꝑ talē ꝯfirmationē acqͥrat̉ ⁊ augmētet̉ ius: ꝙ talē cōfirmationē impetrans de pͥoribus bn̄ficijs tenet̉ facerementionē. ⁊ idem dico de recepto ꝓprio motu capituli.ad hoc. sͣ. e. ll. de p̄bē. qͣꝫuis. ⁊ melius. e. ti. nō poteſt. ſienim in litteris ꝑ quas ius iam acquiſitū ꝯſeruatur .ſ.in diſpenſatione ſuꝑ pluralitate: tenet̉ impetrās beneficioꝝ ſuoꝝ facere mētionē. multo fortius in litteris perquas ius nouū acquirit: ⁊ acqͥſitū auget eiꝰ īmutandonaturā: vt hic ptꝫ. ⁊ ſic ẜuat curia (vt etiā no. Archi. jͣ.c. ꝓxi. vbi dicit Bonifaciū ſic reſpōdiſſe ab auctoribusconſultum. Ipſe tn̄ ibi pͥus tenuerat contrarium Ioh̓an. Nam ⁊ qui confirmat donat. ff. de verbo. ſigni. l.obuenit Io. an. c ¶ Poſtmodū .ſ. poſt ꝯfirmationē etauctoritatē impartitā. sͣ. ver. certum eſt ⁊cͣ. et ſi qui igtur medio tempore impetrauerunt a papa .ſ. poſt reſeuationem ⁊ mandatū legati: et ante confirmationemlili preferent̉. Plus eſt ergo quo ad hoc qn̄ a pͥncipiolegatus auctoritate apo. contulit: vt. sͣ. eo. hi qui.I motu. ¶ Diſtinguit duo membra. Secundūibi: Secus. Et primū determinat. ibi: Motu ꝓprio Iohan. an. d ¶ Motu. Diſtinctio hulus decre.Emanauit: ad declarationem eorū que no. glo. et moderni. sͣ. de reſcrip. ſi proponente. e ¶ BeneficiumQuid ſi plura beneficia obtinebat? Dicunt qͥdam. (ſcꝫIohan. mona.) hoc locum non habere: ſed quod ſequi-

tur: vt multitudo bn̄ficioꝝ vitetur. Sed credo (IdemArchi.) contrarium: cū ratio proprij motus adhuc remaneat. ſuper quo fundat̉ diſtinctio. ⁊ ſic ē hodie terminatū ꝑ Cle. eo. titu. ſi romanus. Preterea licet valeant littere: non ꝓpterea poterat beneficia retinere: cuꝫper hoc ſecum diſpenſatū non ſitsͣ. eo. non poteſtī fi. optime facitsͣ. eo. li. d̓ reſcpͥ.gratia. ⁊ ꝑ iſtam⁊ illam vides duos caſus in quibus valent littere: licet de beneficlo eius pro quoſcribitur mentionon fiat.f ¶ Ob hoc .ſ. ꝙmentio nō fuerithabita (quaſi dicat ex alia cauſabn̄ poſſet eē valida. Multa exēpla d̓ defectu natalium vl̓ etatisvitio corporiſ: bigamīa: ⁊ ſimilibus. que licet̉ ꝑviam ſurreptionis parti ſupponi nō poſſint: opponuntur tamēper viam iurꝭ cōmunis: cum proprius motus talium diſpenſationem non faciat⁊ decre. eā te. de eta. ⁊ quali. dicit tales per lr̄as apoſtolicas non recipiendos: nō diſtinguendo an fuerint velnon ꝓprio motu date. ⁊ adde ꝙ in textu dixi ī. iiij. glo.Io. an.) g ¶ Modicū. Opinio ergo Bern̄. quā ꝯſuetudo curie approbat ꝑ decre. iſtā etiā approbat̉ ⁊ re ꝓbat̉ opinio G. Na. Inn. ⁊ ſequāciū qͥ ibi no. diſtinguēdū inter tacentē ⁊ mētientē: vt in pͥmo caſu valerēt littere ſi modicū erat bn̄ficiū: in ſcd̓o nō. Dincē. ⁊ Goff.diſtinguebāt. sͣ. e. cum teneamur. sͣ. de reſcrip. poſtulaſti. inter tacentē tale beneficium per ſimplicitatē: ⁊ tūcvaleat reſcriptū: vel per dolū vt tunc non valeat: ꝑ decre. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. h ¶ Taceat̉. Indiſtincte ītelligo: cū enī ius nō diſtinguat: nec ego diſtinguā. vndeſiue ꝑ maliciā ſiue ꝑ ſimplicitatē taceat (nō dic̄ ꝑ ignorantiā ꝓpt̓ decre. gr̄a. sͣ. e. li. de reſcpͥ. Iohan. an.) locūhabeat hec decre. illā tn̄ diſtinctionē approbat Inno.(et Cōpoſt.) sͣ. de reſcrip. poſtulaſti. ꝑ decre. eo. ti. ſuꝑlitteris: que in litteris ad lites loquit̉: nō in gratioſis.Idem Arch̓. l ¶ Expreſſe. ꝯcor. sͣ. eo. li. de reſcrip. cūaliquibus. .sͣ. e. ti. c. ij. ad fi. vn̄ dico ꝙ licet ꝓbaretur ꝙpapa ꝓ motu collationē fecit: exquo nō expͥmit̉ in lr̄islocū habeat ſecūdum dictū ⁊ nō pͥmum. qͥd enī ſcimusforte papa an̄ annū rogatꝰ fuerat ꝓ illo: ſufficit ita ſcriptum eſſe. ff. qͥ ⁊ a qͥ. l. ꝓſpexlt. vj. q. iij. ſcriptū. (⁊ econuerſo: qꝛ ſi papa exprimit ꝙ motu ꝓprio: qͣntūcūqꝫ aduerſarius velit ꝓbare ꝙ ad impetrātis vl̓ alteriꝰ inſtātiā hoc fecit papa. nō audiet̉ ꝓpter rōnem glo. ⁊ qꝛ ideſſet papā arguere de mēdacio qd̓ nō licet. ⁊ vl̓. ꝙ no. īCle. de ꝓba. litteris. in glo. antepenul. Io. an.

Addi.

aueſtis

Additio2

Add

Additio

uiſio

Additio

tio

o ij