Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

Ti.De prebēdis dignitatibꝰIIII

pͥmo ille bn̄ficiuꝫ qd̓ obtineta oīno dimittat: vel niſi in conceſſione huiuſmodi ſit expreſſum: al̓s beneficiate valeatꝓuidere ꝑſone. Tūc enimꝓuidere poterit vnicū dūtaxat bn̄ficiū obtinēti: dum tamen illi cura īmineat animarū. Si ꝟo conceſſumfuerit: vt prouidere illi valeat qui alia beneficia noſciturobtinere: huiuſmodi pluralitas debet ſolum ad duo becnecia ſine cura reſtrīgi. Prouiſio quoqꝫ facta contra premiſſa: eo ipſo viribus ſubſiſtat. Idem. Si quis ignorans recipiat beneficium prius reſeruatum vel alteri collatuꝫ per papam: ſi exquo ſciuit: illud ſine difficultate dimittit recuperat priora beneficia propter illud dimiſſa:al̓s non Iohan. an. ca. XI beneficia que per ſeferuntur: aut decreto interdem apoſtolicam conpoſito reſeruantur: interdums ꝯtingat ab his: ad quos al̓spertinet collatio eorundem:aliquibus huiuſmodi collationeꝫ ſeu reſeruationē ignorantibus de facto conferri:beneficia que illi tenebāt antea: poſt predictorum adephtionem dimiſſa per eos alijsī aſſignari. (Ne talis ignorā

ktia eis: cum ſint ſine culpa:iudicialis exiſtat) Statuimvt ſi ipſi de collatione ſeu reī ſeruatiōe predicta poſtea certiores effecti: ſublata difficultate quacūqꝫ omnino dimiſerint beneficia ſic ſibi factocollata: ad bn̄ficia ſua prioracollatiōe qͥbuſcūqꝫ ꝑſonis facte de ipſis nequaqͣꝫ obſtante: libere reuertant̉. Alioqͥnredeundi ad ea ſi difficultatem adhibuerint in alijs dimittendis: ſit ipſis penitus īterdicta facultas. Eundēquoqꝫ modum in dimittendo recepta recuperando din miſſa quo ad omnes alios:forſan occaſione predicta ſuadimiſerint beneficia: dimiſſa per alios fuerint aſſecuti:per omnia decernimus obſeruandum. Idem. Taciturnitas beneficij: etiaꝫ modici vitiat diſpēſationem ſuper pluralitate beneficiorum: etialegitime ſuper duobus obtēta ad duo pͥma recepta refertur. Item prouiſio alicui facta de beneficio obſtante aliud habeat diſpēſationēſuper vtroqꝫ retinendo nonīducit. h. d. ẜm Zen. ca. XX.rOn pōt diſpēſatio ſuꝑpluralitatē bn̄ficioruꝫconceſſa impetranti ꝓdeſſe:qui aliquod quantumcunqꝫ

res mouebant̉ illa rōne: qꝛ hoc caſu flebat gr̄auiſo ſꝫ ꝓuidēti: nec poterat ẜm eos ꝓuiſus caſu ambitioſus dici: cuꝫ ad ſui inſtātiā nil fuerit obtētū.. eo.qͣꝫuis.. eo. ſi motu ꝓprio. Sꝫ ꝯͣriū ē veꝝ: qꝛ bn̄ficiatusidoneꝰ eſt.. eo. ſuꝑinordinata. iure cōi bn̄ficiatꝰbn̄ficiaridat̉.. e. ti. qꝛ intantum Io. an.(Dicit Io. mo. genꝰ faciliꝰ patit̉ debilitatē vl̓ānihilationeꝫ qͣꝫſpēs: qꝛ generaſunt ītelligendaciuilit̓. ff. de ẜui.ſi cui. ff. ad exhi.l. pe. vn̄ ꝟbū perſone idonee debet intelligi ẜmius cōe. qua.Iohan. an. Dimittat.Si dimittit:tunc ſibi poteritꝓuideri. ī hoceſt differētia int̓iſtā formā illāquā in pͥncipio īpetrauit ille culꝓuidet̉: qꝛ ī illa ſufficit modobn̄ficiū pͥmū dimittere: ſi tūc tacuit.. e. ſi motu.Ioh̓. mo. et archi. alle. de elec.dudū. ij. et ibino. in glo. no.tempuſ Io. an.hic ſufficit nuncdimittere: licet īꝯceſſionē gr̄e nihil fuerit dictuꝫ:(qꝛ nulla pōttari ſurreptio inꝓuiſo. Dicit Io.mo. reſcpͥtuꝫnil habet̉ actualit̓ ſꝫ potentialit̓ ſatꝭ eſt ſitabilis ꝑſona: qn̄potētia explicat̉ad actū Io. an.)b Tūc enim.Nota interp̄tationē ſtrictā. ad idē.. eo. in illis.c Sine cura. Si igit̉ vtrūqꝫ vel alterū ſit curatum:tali poterit ꝓuidere. Et nota pluralis elocutioeſt vaga: immo potiꝰ arta reſtringēda. ſit contentaduoꝝ numero.. de reg. iu. pluralis. ſuis cocor.Subſiſtat. Poterit igitur illud beneficiū alteridferri: ſed ſi ille poſſidet non poterit ſine cognitione cauſe de poſſeſſione repelli.. eo. licet.I bn̄ficia. Decre. iſta ſuccurrit ignorātie. EtI p̄mo pͥmi gradꝰ. Scd̓o ſcd̓i vlterioꝝ. ibi: Eundem. Et ꝑs pͥma fac̄ tria: qꝛ pͥmo ponit caſū. Scd̓o ꝓuiſiōis. ibi: Ne tal̓. Tertio ꝓuidet parēti. ibi: Statuimus. Quarto ꝟo reſiſtēti. ibi. Alioqͥn Io. an.

Bn̄ficia. Hec decre. ſūme īnltit̉ eqͥtatꝭ: luſte ignorātie ꝓuidet. fi Sedē ap. idē ſi aliū ꝯferre poſſet puta legatū.. e. ti. ſua ſede: qꝛ ius ponit ſed factū. Idē Arch̓. g Ab his. Sciētibꝰ vl̓ ignorātibus curo. vn̄ ſi bn̄ aduertꝭ hec decre. reqͥrit igͦrātiaꝫ inꝯferēte: ſꝫ ſolū īeo cui ꝯfert̉: p̄ſumit̉ autē igͦrātianiſi ꝓbet̉ ſciētiaIdem Io. mo. archi.).. re.iur̄. p̄ſumit̉. qd̓ ītellige vt ibi dixih Dimiſſa. vl̓iuris neceſtitatevl̓ igͦrātia vel ſola volūtatē. Io.an. i AnfigͣriMl̓io fortiusrecuꝑabūt ſi adhūc ſint alijsaſſignata: vt..ē. ſi tibi in fi.k Culpā. Etſic deberēt ſine pena. cōſti.cogͦſcētes.. re.iur. ſine culpa. ſi ſciuiſſent: fuiſſent ī culpa. ſictali pͥuilegiovtēt̉ Ioh̓. an. (placet Archi.) Tertiores.ſic cullibet referēti credere tenēt̉. ſim̄. tuaſij. ¶Arch̓. remittit cle. excō. mini. illd̓.. licꝫ āt.Io. an. ) ſꝫ dꝫſe dicere dubitare: vbi certꝰ dꝫde reſcpͥ. ꝯtingat. ē ſi. xxxiij.di. habuiſſe ī pͥn.(ibi te ꝯcubinaꝫmanifeſta ꝟitatecōꝑimꝰ. ad idē. ijq. j. deꝰ.. mala.no. xxx. q. vl. nul. alibi d̓r claraꝓbatiōe vel cōpetētibꝰ īdicijs..reg. ſolū. alibi māifeſtꝭ.. here. accuſatꝰ. §. licꝫ. ẜmArch̓. dat̉ tn̄ dimittēdi ꝯſiliū: vt ſibi talit̓ ꝓuideatclare on̄dere poſſit bn̄ficiū dimiſſū ad aliū ꝑ̄tinuiſſeſtrumēta publica vl̓ inſinuata: vl̓ alio Io. an.)m Oēs alioſ. vult dicere bn̄ficia iſtiꝰ. A. fuerūt collata B. dimiſit pͥus habebat fuerūt collata. C. curC. pͥora bn̄ficia fuer̄t collata D. aget A. ꝯͣ B. ſi dimittat ī pace: aget ꝯͣ C. etiā ſi ſine difficultate dimittit. reOn pōt. Diuiſio (petet A. B. ſic ſingul̓Ce ptꝫ: qꝛ ſūt tria dicta. §. diuiſa. Scd̓m ibi: Illd̓Tertiū ibi: ꝟo. rōnē ſui ſb̓dēs. ibi: Hoc enī Io. an.n Pōt. Emanauit hec decre. ad declarationē eoꝝ qno. Inno.. elec. dudū. ij. ī glo. hoc ītellige

Idditio

Addi.

idditl.

Addi.

Ad.

Additio

uiſio

Diuiſio