IILiber
a ꝓferēde. ¶ Sꝫ ad hͦ ꝑs veſtra rn̄dit: ꝙ cū tā ſupradictiaui donatio qͣꝫ locoꝝ acquiſitio p̄miſſoꝝ fuerint noīe regni facte. memoratus rex donationē ſeruare hmōi tenebabtur. Ceterū p̄dicta monaſterij populēti cōceſſio: mōaſterio de bonefac. auxiliari nonpoterat in hac parte: qꝛ cumcquis egit ex aliqͣ certa et ſpeciali cauſa: ⁊ poſtea ſiue aliafſiue ſimilis ei quam expoſuitaccidit videri non pōt illa iniudici deueniſſe: cum iudexgtūc ꝓſpicere ac attēdere debeat diligēter an ex ea oīnoeadē que prius exp̄ſſe extitit:vtpote q̄ tunc etiaꝫ cōpeteretactoris intentio ſit fundata.Secus aūt cū egit vel petijt īgenere: nullius certe vel ſpecialis cauſe faciēs mētionemvidelicet qꝛ generaliter fortehͦͨ ꝓpoſuit aliquē obnoxiuꝫ eſſeſibi: vel ad ſe iure dominij vl̓quaſi rē aliquā ꝑtinere: tuncenī hoc p̄cipue eſt inſpiciēdūiudici: an ſufficienter vel mi-nime de iure vel intentiōe cōſtet actoris e vnde ſi de hoc excauſa etiam poſtmoduꝫ accidenti liqueat: poteſt et debetiudex (etiā ſi appareat minꝰiuſte a principio fore actumſuū exinde animū informarei quoniā ⁊ ſi petitum fuerit indebite: nō ob hoc tamē minkvaluit: ⁊ tenuit iudiciū ſubſecutū. nec illius acta vel geſtaꝓpter ea minus valida extiterūt. nec etiā iudex ip̄e cognita taliter veritate: ꝓnunciare
in contrariū poſſet cū liberacōſciētia ⁊ ſecura. Non ꝓdeſſet etiā multū reo ſi tūc fortein ip̄m ex hmōi ſuꝑuenienticauſa cōdēnatio nō ferretur:cū mox alio inſtituto iudicioforet ex illo merito ꝯdemnandus. vnde ⁊ ſi actori ſuam exſuꝑueniēti cā intentionē ſufpficiat fundauiſſe: cuꝫ egit aliqua cā ſpecialiter nō exp̄ſſa.ſecus tn̄ eſt ſi certam ⁊ ſpecialem in ſua petitione ſubiū xerit: niſi poſtmodū intētioneꝫſuā ex eadē ꝓrſus quā priusq̄ exp̄ſſit: ⁊ tunc etiā cōpetenticauſa fundarit. Quare cummemoratus abbas mōaſteride bonefac. ꝓpoſuerit ſepe fatum locuꝫ de roſel. cum ſuisterminis ad ip̄m monaſterium: ex p̄dicti regis largitiōeſpectare: nec de aliquā factaip̄i monaſterio ſuper hoc abeodē rege conceſſione docuerit: oſtenderit aūt donationēquondā factaꝫ illi de his ababbate ⁊ ꝯuentu monaſterijpopulēti: q̄ nec in ſua petitiorne fuerat exp̄ſſa: nec etiaꝫ an̄facta: nullum ꝓfecto cōmodū ex ea reportare debebat.¶ Prefatus igit̉ cardinal̓premiſſis omnibꝰ ⁊ alijs quethincinde fuerūt ꝓpoſita diligenter auditis: ac vtriuſqꝫ ꝑvtis meritis equa iuſticie lanxce diſcuſſis: prudenter attendit id qd̓ p̄dicti abbas ⁊ conuētus de bonefac. propoſuerūt: intētionē videlicet actoris ex his q̄ poſt lit. cōte. accidūt poſſe fundari: eāqꝫ debe
a ¶ Sed ad hoc. Quarta ꝑs in qua rn̄detur ꝙ duo ꝓxime dicta. b ¶ Ceteꝝ. Rn̄de ad ſecundū de quo dixerat in ver. porro Io. an. ¶ Speciali. In libello expreſſa vt hic. puta ex cauſa donationis facte a rege Iohan. an. ¶ Poſtea .i. poſt litis ꝯte. ex p̄dicta cā.e ¶ Alia. Putaqꝛ petebatur resex caſu donationis. modo petit̉ex cauſa venditionis forte factepoſt lit. cōteſt.Similis: vtcū peteret̉ ex cādonationis factoa rege. modo fifides de donation facta ab alioputa monaſteriopopuleti: vt hicallegabat̉. ergoſimilis cauſa: ſꝫab alia perſona⁊ alijs loco et tēpore. ⁊ his q̄ cōmittant̉ cauſaꝫl̓i. coteſt. Io. an.Tūc .ſ. tꝑeh¶ Obnoxiuꝫ.Talis generalislibellus ī ꝑſonalibus actiōībusnō debet admitti. sͣ. de libel. ob.c. vlti. tn̄ valet ſirecipiat̉. ⁊ ſibi īputet reus qͥ cāꝫnō fecit exprimiin libello. C. deanna. excep. ſi exmultis. In realibus cōmunit̉ admittit̉. ff. de excep. rei iud. ſi mater. §. eadem. etl. ſed an eadem..§. actiones. ⁊ dehoc plene. sͣ. de libel. ob. c. ij. ⁊. ff.d̓ edē. l. j. Io. an.Quoniam.Et ſic proximuꝫdictū tribꝰ rōnibus ꝓbat Io. an.k ¶ Iudicium.ac ſi iuſte petijſſet: dūmō lurisordo ẜuet̉ in iudicio qͥ ẜuari debet. ⁊ ſnīa tenetꝯtra eū ⁊ ꝓ eo: licet feratur cōtra ius litigatoris. niſi fuerit appellatumij. q. vj. §. diffinitiua. sͣ. e. titu. cum inter vos.l ¶ Nec etiā. Scd̓a rō. m ¶ Cōſcientia. Si enī generaliter dixerit eū obnoxiuꝫ: ⁊ illū iudex tꝑe ſnīe obnoxium reperit: ſi eū abſoluerit: cōtra ꝯſciētiā iudicaret.⁊ in hoc caſu ex abſolutoria ſnīa ꝑpetuo ⁊ ex oī cauſa
parat̉ exceptio rei iudi. (ff. de excep. rei ludi. ſi mar̓. deandē Io. an.) ſꝫ nō ſic cū ex certa cā petijt: quia tunctm̄ ex illa cauſa parat̉ exceptio. de cā poſ. c.vl. ⁊ dixi. sͣī magna glo. ¶ Non prodeſſet. Tertia ratio.o ¶ Iudicio. Oidet̉ h̓ ꝙ ſi iudex ꝯdēnet reū ex ſupiruenienti cā eedeꝫprobationes habite in primo iudicio valeant inalio inſtituto exeadem cauſa cotrarium teneturquia noua ē cauſa: ⁊ nouum iudicium. vnde cūſint lite nō cōterecepti: qͣntū adhoc nō deberentvalere. luxta illāregulam: Teſtesrecepti lite nō cōteſta. nō valent.Suꝑ hoc poſſetforſan dicivt traditur. sͣ. de teſti.preſentata. C. e.l. vl. Ber. vl̓ dicꝙ generalis illius negatio qͥ ſenegat obnoxiumintelligitur conteſtata lite ſuperomni obnoxitate: etiam poſteaemergenti. (hōcplacet Ioh̓. mo.dicit Archid̓. ꝙẜm iuris ſubtilitatem iſta nō valent: quia ſupereo ꝙ nō erat nōvidetur facta litis cōteſta. Ar.ff. de arbi. l. dehis. ff. de ex. reiiudi. l. ſi ex teſtamento. Nec ſufficit ꝙ ſit in potentia vel in habitu. ff. de iudi.nō quēadmodū.⁊. l. nō poteſt. etde auro ⁊ argē.le. l. ſi ita. ſꝫ hoceſt de equitate:vt dicit tex. jͣ. eo.in fi. Io. an.) veldic̄ ꝙ hec verbaſunt allegatio ꝑtis: nec ponuntius.p ¶ Egit. Reali vl̓ ꝑſonali: vt dixi ſuꝑ ꝟ. obnoxium.Tunc: Id eſt tempore litis conteſtate Io. an.Ante .ſ. ante petitionē: vel litē ſuꝑ ea cōteſt.Prefatus. Itaqꝫ quinta pars.Diligēter. xxx. q. v. c. vl. v ¶ Lance. sͣ. e. tl. c. j.¶ Attendit. Repetit quaſdā ex allegationibus.
Adlii
¶ Ad ditio