LiberII

a lus qͥ poſſeſſori cauſaꝫ tribubat preſcribendi. ¶ Niſi tanti tꝑis alleget̉ p̄ſcriptio: cuiꝰc cōtrarij memoria non exiſtatdem. PPriuatus ip̄o iurevel ꝑ ſnīam bonis que teneia romana vel alijs eccl̓ijs: illa minori ſpacio. c. an. contraromanam vel .xl. cōtra aliasnō p̄ſcribit. Filij aūt hereticorū qͥ catholici putabanturbona paterna ꝯͣ romanā ⁊ alias eccl̓ias p̄ſcribūt ſpacioxl. an. ⁊ idē in extraneis. Io.

I qͥ exigēti­ an. ca. Ibus culpis vel exceſſibus ab eiſdē cōmiſſis bonisd q̄ a romana vl̓ ab alijs tenēteeccl̓ijs: ſint ꝑ ſnīam vl̓ ip̄o iure pͥuati: ſtatuimꝰ vt ī app̄hēdēdis vel occupādis poſteaqn̄cūqꝫ bonis eiſdē: nullꝰ (lꝫleges humane ſuꝑ hoc aliag tꝑa ſtatuere videant̉) ip̄is eccleſijs tꝑis lapſuſ obſiſtat: nihͦ ſi ꝯͣ ipſam ro. eccle. cētenaria.i vel cōtra eccleſias alias quakdragenaria preſcripito legi-

ra. et fibulā aureā ferre. ſic etiā intelligat̉. c. dl. ꝯͣ moreꝫqd̓ verum intelligo tam in excipiente. vt hic ⁊ in p̄dictꝭiuribus. qͣꝫ in agēte. ad hoc. sͣ. de reſti. ſpo. ad decimaseo. li. idē ſi eſt p̄ſumptio ꝯtra ipſum p̄ſcribētē. vt hic. ⁊x. q. iij. qꝛ cognouimus. C. de ꝓba. ſiue poſſidetis. poneexemplum s. eo.ſi diligenti. ibi e īex ꝯfeſſione ip̄iuſarchiep̄i p(ſani īſultabat preſumptio contra ip̄m.vbi vero ius cōmune vel preſumptio non eſt contra ip̄m preſcribentem: bona fides ſufficit vt h̓vides. Pone interminis preſcripſit eccl̓ia domūmeam vel aliamrem meaꝫ ego repeto reꝫ illā quāſe iam eccleſia dicit preſcripſiſſe:ē ne intētio mealure cōmuni fundata? certe nō: hic gͦ preſcribenti ſufficiat bona fides: qꝛ licet illa p̄ſcriptio ſit ꝯͣ ius meū: nō tn̄cōtra ius cōe. notabiliter enī ſemꝑ habes hoc verbumius cōmune: ſecus enī in iure pͥuato. pone ergo: preſcripſi cōtra priuilegiatū: priuilegiatꝰ agit cōtra me. opponō p̄ſcriptionē: habeo ne neceſſe ꝓbare titulū? certe nōquia ille nō iure cōmuni ſed ſpeciali fundat intentionēſuam. Idem ſi contra eū qui contra me preſcripſeratpreſcribo. et idem in ſimilibus. Cōclude ergo ꝙ vbi petitor fundat intentionē ſuā de iure cōmuni: tunc p̄ſcribens habet probare titulum: alias nō: niſi preſumptiofaciat contra ipſum. Et ẜm hoc poſſemus dicere ꝙ qn̄Sna eccleſia petit decimas ab alia eccleſia quas poſſidet in tertia parochia: ꝙ ibi ſufficiat preſcribenti bonāfidem probare: qꝛ licet ius cōmune faciat contra p̄ſcribentem: non tamen facit pro petente: er ſic forte poſſetintelligi decre sͣ. eo. ad aures. ẜm illos qui dicūt: ꝙ perillam decre. ſufficiebat olim bona fides: et facit ad hocff. ſi ſer. ven. l. loci. §. vlti. vbi dicit̉ ꝙ ſi domus mea queeſt iuxta te et Seiū debet ſeruitute Seio altius nō tollendi: te inuito altius tollā. nam licet nō habeā ius tolleudi ꝓpter ſeruitutem Sei: tu tamen nō habes ius ꝓhibendi. Supradicta vera niſi ſit tanti temporis p̄ſcriptlo ⁊cͣ. vt ſequit̉. a ¶ Cauſam tribuat. Nō enim reqͥritur ꝙ ſit iuſtus titulus vel talis qͥ dominiuꝫ tribuat.ad hoc. sͣ. eo. veniens: qꝛ quod meū eſt ex vna cauſa ⁊cͣ.de fi. inſtru. inter dilectos. ſed aliqualis titulus dat cauſam preſcribendi: de quo dic: vt. sͣ. eo. ſi diligenti.b Niſi. Iſtud niſi venit exceptiueⁱ ad id qd̓ dixi. sͣ. e.titu. non ad id qd̓ dixit de fide: qꝛ nō ꝓdeſſet talis preſcriptio cum mala fide. nulla enī antiqua dierū poſſeſſio ⁊cͣ. sͣ. eo. vigilāti. Memoria. No ꝓ his q̄ no.Bern̄. Io. ⁊ Hoſti. sͣ. de ꝟ. ſig. ſuꝑ qͥbuſdā. cōcor. ff. deꝓba. ſi arbiter. lxv. di. mos antiquꝰ. ff. de aqua quoti.⁊ eſti. l. hͦ. iure. §. ductꝰ aque. iij. q. vj. hͦ qͥppe. ff. de aquaplu. ar. l. j. §. vl. Sed quo ꝓbabit̉ tanti tꝑis p̄ſcriptio:dico ẜm Hoſti. qͥ hoc no. de ver. ſig. qͥd ꝑ nouale. ꝙ dicent teſtes p̄ſcridētes (ꝑ inſtrumēta nō videt̉ poſſe probari hec cōis opi. vel negatiua cū non ſit res de qua inſtrumētū rogari vel ꝯfici poſſit. licꝫ ſecꝰ ſit qn̄qꝫ ī negatiua determīata vt dixi. sͣ. de elec. bone. j. Sꝫ ip̄iꝰ ꝯͣriū

cū ſit actus affirmatiuus: bn̄ recipit ꝓbationē ꝑ luſtr̄mꝑ qd̓ poterit memoria ꝯͣrij actus ꝓbari. Io. an.) ſi talēhabent cōſcientiā (q̄ ꝓprie cadit in circū vicinos. ff. diflu. l. j. §. j. ibi eſtimatione circūcolentium. Ioh̓. an.) qſemꝑ vlderunt et audierūt ita eſſe: nec vnqꝫ viderūt vl̓audierūt contrarium: et qd̓ cōmunis eſt ⁊ fuit ſemper opinio ꝙ ſicfuerit: et ꝙ nō extat contrarij velinitij memoria. ſiauteꝫ contra hocaduerſarius probare vellet: teſteſſui ſi de ipſorumeſſet conſcientiadeberēt dicere ꝙviderunt tali tepore contrariū: ⁊audierunt a ſuisſuperioribus contrarium eius fuiſſe. Quid ergo ſivtraqꝫ pars probat: tūc p̄ferunt̉teſtes magis idonel: ⁊ qͥ dicunt aptiora. sͣ. de teſti. innr̄a. vbi de hoc. et ſic illi qui dicūt ſe vidiſſe cōtrariumdeberent p̄ferri: cum alij ſatagant negatiuā. vj. q. vlti.actor cum ſuis ſi. (materiā huius glo. vl. ple. in Spec.de proba. §. j. ꝟ. vlt. querit̉. vſqꝫ ad fi. §. Io. an.)I qui. ¶ Due ſunt ꝑtes que patet Io. an. Premitte ꝙ vbi ꝓpter crimē quis ip̄o iure vel ꝑ ſententiā erat pͥuatus ſuis bonis ſi per aliquē illa occupabant̉ vel apprehendebāt p̄ſcribant̉ ab illo cōtra eū cuiapplicari debeāt ẜm leges aliqn̄ ꝑ annū aliqn̄ ꝑͤ aliudtp̄us ẜm varietatē caſuum vt patet in legibus hic allegatis in gl. Do. d ¶ Tenēt. In feudū: vel alio modovt. jͣ. dicā. e ¶ Per ſnīam. vt qꝛ ꝓpter ingratitudinēreuocata fuit donatio. sͣ. de dona. ti. vl. C. de reuo. do. l.vl. ad idem. sͣ. de pe. ad aures. jͣ. de ſciſ. c. vno. f ¶ Itſo iure. Pone exemplū. sͣ. de penis. in quibuſdā IdeꝫIo. mo. et Arch̓. ⁊ hoc ibi tenuit Hoſti. qͥ recitat ꝙ ſequitur ſcilicet quoſdā tenere cōtrariū nec exprimit quiſint illi. Io. an.) licet ibi quidā dicant cōtrariū ſciliceteos per ſnīam ibi priuandos. ad idem. sͣ. eo. li. de elec.vbi periculum. §. ipſos inſup. et. c. fundamenta. §. ꝙ ſiſecus. jͣ. de pe. felicis. ⁊ sͣ. de ſen. excom. granem. ad fi. inlib. reud. de feu. non alie. imperialem. §. p̄terea cum ſi.g ¶ Uideantur. vt in aucͣ. de ſan. epiſ. §. ſi quis rapuerit̉. ad fi. ti. ꝑ vnā colū. col. ix. vnde fuit tractū .xxvij. q.j. ſi quis rapuerit. vbi dicit̉ bona corrūpentis raplētisvel ſollicitātis monialem vendicari debēt monaſterio:ſed ſi poſtqͣꝫ crimē notū fuerit neglexerit eccleſia ꝑ annum (aliquā ſura videbant̉ dicere de qͥnquennio. C. deap. l. ij. ⁊ de hereti. manichels et ꝙ ibi no. in. iij. glo. alſavidēt̉ dicere de qͣdriēnio. ff. de diuer. ⁊ temp. p̄ſcp̄. interqͣttuor. C. de qͣdri. pͣ. l. j. §. Io. an.) petere tūc applicant̉fiſco: et fac̄. ff. de diuer. tep. preſcrip. l. in oībus. ⁊ qd̓ ibino. Io. mo. et Archi. alle. ī aut̓. vt cuꝫ de app. cog. §generalem ꝟ. ſi vero. col̓. viij. vbi nō extātibus filijs agnatis vl̓ cognatis catholicis defert̉ eccl̓ie que ſi ꝑ annūpetere negligat defert̉ fiſco. Io. an. ) h ¶ Centenaria. xvj. q. iij. nemo. de p̄ſcpͥ. ſi diligēti. ⁊. cum nobis. etibi no. qualiter probetur talis preſcriptio.l ¶ Quadragenaria. xvj. q. iij. qͣs actioēs. sͣ. de p̄ſcrip.de qͣrta. ⁊. c. ad aures. cū ſil̓ibus. k ¶ Legitime. s. c.

Addin

Addii

1Adu

Quō ꝓbet̉xp̄s de cuſinitio nonē memor ia

Ade

Addi.