De preſcriptionibus.XIII

a compellant̉: ¶ Similiter eccleſiaſtici iudi es: ſi corā ip̄isexcipiatur de re per ſecularēb iudicem iudicata: exceptionēipſam admittant: in his quecanimarum periculum non īdducunt per ſuperiores ſuos:ē (niſi fecerint) animaduerſione debita caſtigandi. De preſcriptionibus. Gonifaciusoctauus. In preſcriptionibꝰſufficit bona fides: vbi iuscommune vel preſumptio nōeſt contra preſcribentem. al̓sdebet allegari titulus ⁊ probari: niſi ſit preſcriptio cuiuscontrarij non exiſtat memoria h. d. Ioh̓. an. ca. I

ſPiſcopū qͦ eccleſias ⁊ decimaſ quaſab eo repetiſ: ꝓpoRnit (licet ī tua ſintſ cōſtitute dioce.) ſe legitimein preſcripſiſſe: allegare oportet (cum ius cōmune contraipſum faciat) huiuſmodi prenſcriptionis titulum et probare. ¶ Nam licet ei qui reꝫ p̄ſcribit eccleſiaſticā: ſi ſibi nōeſt cōtrarium ius commune:vel cōtra eum preſumptio nōhabetur: ſufficiat bona fidesvbi tn̄ eſt eī ius cōmune contrarium: vel habetur preſumptio ꝯtra ip̄m: bona fides nōſufficit: ſꝫ eſt neceſſarius titu

a ¶ Cōpellant̉. Sic. ͣͣ. tl. ꝓxi. licet. de fo. cō. c. ij. de ſen.exco. decernimꝰ. b ¶ Iudicata. Eo caſu qͦ de ꝯſuetudine vl̓ de iure ad iudice ſecularē cognitio ꝑtinebat: vtsͣ. in caſu ꝯuerſo vidiſti. c ¶ Inducūt. In his enī canon tollit legem. .sͣ. de p̄ſcrip. c. vlti. sͣ. tl. ꝓxi. licet.d ¶ Suꝑiores.Nō enī cōpellūt̉ꝑ ip̄os ſecularesqui tulerunt ſententiā: qꝛ minorin maiorē ⁊cͣ. xxj.di. inferior. d̓ maio. ⁊ obe. cū inferior: cū ſimilibꝰ.Minor autē eſtluriſdictio ſecl̓aris qͣꝫ eccl̓iaſticade ma. ⁊ obe. ſolite. .xcvj. diſt. ſiimperator (⁊ inClemen. paſtor alis. de re iudi. adfi. Ioh̓. an.)e ¶ Debita. Arbitraria: ex quocerta non ſtatuitur. de offi. dele.de cauſis. ff. d̓ iure deli. l. j. (fa. deaccu. inquiſitionis .j. reſponſo īfl. ⁊ tenebatur parti ad intereſſe. sͣ. de ſen. excom. ſacro.jͣ. de immu. eccle. quoniam Iohan. an.)Piſcopum. ¶ Primo ponit dictū: rationeminterſerēs. Scd̓o rōnē explicat. ibi: Nā licet.Tertio a dicto ⁊ ratiōe vnū caſuꝫ excipit. ibi:Niſi. Premitte ꝙ ep̄s ſuper ſubiectione eccleſiarū ſue dioce. ⁊ ſuꝑ ꝑceptiōe decimaꝝ fundat intentionem ſuā de re cōmuni: vt in iuribus alleg. in glo. Do.Tracta fuit hec decre. de quadā extrauaganti Grego.que inciplebat: venerabilium: de qͣ facit mētionē Ber.sͣ. de preſcrip. ſi diligenti in vlti. glo. in fi. ad cuiꝰ declarationē etiā emanauit: ⁊ eoꝝ q̄ ibi no. moderni Io. an.f ¶ Eccleſias. Quo ad ꝓprietates ⁊ iura epiſcopalia.g ¶ Decimas: Id eſt quartā decimaꝝ que debet̉ ep̄o.sͣ. eo. de quarta. Vel proprie. sͣ. de deci. quoniam.h ¶ Repetis. alteri ep̄o loquit̉: vt ptꝫ ꝑ ſequentia.l ¶ Proponit. Per exceptioneꝫ preſcriptionis non fitli. conteſt. quod dic vt dixi. sͣ. e. li. de li. conteſta. c. ij.k ¶ Conſtitute. Et ſic ius cōmune facit ꝓ actore. xvj.q. vij. omnes baſilice. sͣ. e. de quarta. ⁊ de deci. dudu.l ¶ Legitime .ſ. ſpacio. xl. annorum. Minor enim noncurrit contra eccleſiam. xvj. q. iiij. quas actiones. sͣ. eo.de quarta. (contra laicum preſcribit eccleſia ſpacio. xxxannorum. Tu dic de. x. vt dixi. sͣ. eo. illud. ſuper. iij. glo.Io. an.) m ¶ Oportet. Neceſſitatē importat. ad ideꝫlij. q. ix. non oportet: licet alibi honeſtatem denotet. .xv.q. j. c. j. vbi de hoc. Idē Arch. n ¶ Titulum. Circa allegationem ⁊ probationem tituli fuerunt opiniones antiquorum. et tales primo dixit Iohā. circa corporalianeceſſe eſſe allegari: et probari titulum: ſed non circa incorporalia. Sed contradicit ſibi decreta. ſi diligenti: vtibi no. ad decre. dudum. de deci. reſpondebat etiam vtibi no. Alij diſtinxerunt inter corporalia que habēt cauſam continuam: ⁊ que non. vt in primis non requirat̉titulus: ſed in ſecundis: ſic. sͣ. e. auditis. ff. ſi ſerui. ven.ſi qͥs diuturno. Alij dixerūt: aut qͥs agit ex p̄ſcriptiōe

aut excipit. Si agit: vt. xvj. q. iij. §. poteſt. ⁊. C. de preſcrip. xxx. an. ſi quis emptionis. neceſſe habet titulumprobare. Si excipit: vt. sͣ. de proba. ex litteris: tūc nonhabet neceſſe titulum probare: tū quia nemo cogit̉ dicere tituluꝫ poſſeſſionis ſue. ij. q. v. §. j. C. de pe. here. l.cogi. tū qꝛ nō ꝓbante actore abſoluit̉ reꝰ. vj. q.vl. actor. (ſꝫ hecdecre. ꝯͣdicit vtſequit̉ Io. an.)vt eccle. bene. c.vno. C. de ꝓba.actor. Alij dixerunt ꝙ quocūqꝫmodo quis p̄ſcriptioneꝫ obijciatſiue agendo ſiuedefendēdo tenet̉titulum ꝓbare:vt. sͣ. e. ſi diligenti. Alij dixerunt⁊ hec fuit opinioGoff. in ſummahuius ti. ꝙ noneſt neceſſe probari titulū niſi qͥspoſſideat ꝓ herede vel pro poſſeſſore. C. d̓ peti. here. cogi. vl̓ niſi ſitpreſumptio contra poſſeſſorem. C. de proba. ſiue poſſidetis: vel niſi ſe ad hoc obligauerit: vt. sͣ. de proba. licet. ⁊ ī hoc caſu allegabāt decre .sͣ. d̓ deci. dudū. Alij dicebant ꝙ olim ſufficiebat bona fides per decre. sͣ. c. adaures. hodie requirebatur titulꝰ. sͣ. eo. ſi diligenti. Hisomnibus opinionibus reſecatis tene quod no. Bern̄.⁊ moderni. s. eo. ſi diligenti. quorum hic approbat̉ opinio. Sed obijcio ꝙ decre. iſta et eius diſtinctio potiusſit de verbo qͣꝫ d̓ re. quod eſſe non debet. sͣ. e. li. de elec.cōmiſſa. §. porro. ẜm hoc enim omni caſu neceſſe erit titulum probari: cū preſcriptio ſemper ſit contra ius: etſic contra preſcribentē ſemper preſumendū. ſꝫ obiectionon eſt vera: nō enim eſt contra ius ꝙ aliquis ī fundomeo ſeruitutē acquirat: īmo potius preter ius. licet enīſit contra ius meum: non tamen contra ius communtvt probatur de ſerui. C. ⁊. ff. imputetur igit̉ mihi ſi fulnegligens ⁊ remiſſus sͣ. eo. vigllanti. Item volueruntquidā dicere ꝙ non eſt contra ius ꝙ vnus epiſcopus īdioce. alterius ſibi acquirat iura epiſcopalia: ſed ꝙ archidiaconus vel inferior epiſcopo ſibi acquirat epiſcopalia: hoc eēt contra ius. ⁊ ideo ſine titulo non p̄ſcribitur. ad hoc. c. di. contra more. de exceſ. p̄la. accedētibuſ.Sed primū quod de epiſcopo dicitur falſum eſt: vt hicvides. ad hoc. iij. q. vj. per totum. ix. q. ij. per totū. Diciudiclo meo: ⁊ ſic breuiter interdum ius cōmune vetatne preſcriptio procedat. et hoc facit interdū ratione reiinterdū ratione perſone. Et hos caſus habes notatosxvj. q. iij. clerici. et per Bern̄. sͣ. de preſcrip. cum non liceat. de his nihil ad nos. Interdū ius cōmune facit ꝓpetitore et contra poſſeſſorem: vt in exemplis hic poſttis. ⁊ in decre. dudum. de deci. ⁊ tunc eſt neceſſe allegare ⁊ probare tituluꝫ: vt hic. ad idē. xciij. di. illud. nemoenim debet vti illis ornamentis: niſi ꝓbet a principe hͦſibi fuiſſe conceſſum. C. de veſtꝭ. ⁊ aura. l. nemo. C. nulli licere in fre. l. vna. li. xj. ad hoc. j. Mach̓. .x. vbi antiopuchus dedit Ionathe ptātē bibēdi ī auro ⁊ eē in

Additi-

dd

n purpil iiij