De confeſſisTi. IX

a admittere poſſint: ſi equitateſuadente viderint expedire.Fonifacius octauus.Si reus iuſſus poſitionibusreſpondere recuſat: vel ſi cōtumaciter recedit: habebuntur pro cōfeſſato. ſecus ſi priuſqͣꝫ ſic iuſſus eſſet cōtumafuerat: ſed tūc procedetur cōtra eum tanqͣꝫ contra contu

macem. Io. an. ca. IIbIpꝰ p̄ſtitū ꝟitatis autcalūnie iuramētū reusē vel ꝓcurator ip̄iꝰ poſitiōibab adu̓ſario ſibi factis intert rogatꝰ: iuſſuſqꝫ a iudice rn̄degͦre: abſqꝫ rōnabili cā recuſet:aut nolit ſeu cōtumacit̓ ſe abſentet: haberi debet ſuꝑ hishde quibus in eiſdem poſitio-

a ¶ Poſſint. Non qͥcqͥd ludicis ptāti ꝑmittitur lurisneceſſitati ſubijcit̉. ff. de iudi. l. non quicquid. ad hoc. ff.de offi. p̄ſi. l. ſepe. ⁊. l. ſeq. ꝑ que videtur ꝙ optioni iudicis telinquat̉: peccat tn̄ iudex reijciēs: ex qͦ poſitio facitad cauſam: et equitas ſuadet: cum equitas ſcripta rigori ludicis preferatur. C. d̓ iudi. placult. de fur. ⁊ ſer.cor. l. ſi quis ſeruo. et equitatemſemꝑ habere debet pre oculis: vtiiij. q. iiij. c. j. ⁊. jͣ.de re. permū. c.vno. ff. ꝙ ſi cer.lo. l. ꝙ ſi epheſi.nec ſit artāda ꝓbādi cōpla. xiiij.q. ij. qͣꝫqͣꝫ. C. de ꝓba. l. vl. ẜm Hoſti. tenet̉. IdemIo. mona. ⁊ Archi. non tn̄ dicūt Hoſti. ⁊ predicti id ꝙſequitur de appellatione. Io. an.) ⁊ ſi non admittat poterit appellari. Io. an.I poſt. ¶ Sunt duo dicta. Scd̓m ibi: Uerum.(Do. Tracta fuit hec decre. de extraua. Alex. que īciplebat. retuliſti (de qua fecit mentionē Guil. in Spede poſi. §. nono. ꝟ. verū) alias dilecto filio. (ꝙ hic dicit̉de iuramento veritatis ⁊ de procuratore. Io. an.)b ¶ Aut. quo ad ſpūales cauſas exponimus pro ⁊. ineis em̄ de vtroqꝫ lurat̉: vt. sͣ. de iur̄. calum. c. j. §. vlti. etſic eſt ſi. C. de ver. ſig. cū quidā. c ¶ Iuramentū. No.pro opi. illa que habet ꝙ ſolū poſt lit. ꝯteſt. flant poſitiones. Sed dic vt dixi. sͣ. c. proxi. ⁊ reſpicit qd̓ cōiter fieri ſolet. d ¶ Reus. Quid de actore vl̓ eius ꝓcuratore:Dicūt quidā Io. mo. ꝙ cadit ab inſtituta actione. sͣ. deiura. calum. c. vl. ⁊. C. de iura. calū. l. ij. §. qd̓ ſi actor. Adpoſitiones em̄ rn̄det̉ ex vi iuramenti: et ideo pena iurare nolentis hic locū habeat: qd̓ nō credo. ſed dico: vt dixl. sͣ. in proxi. glo. ꝙ hic reſpicit qd̓ cōiter accidere ſoletſiue poteſt .ſ. quia actores ꝓbare habent: ⁊ ſic poſitiōesfacere. ſed idē (ſcꝫ vt habeatur pro confeſſo. Io. an.) ecōuerſo cum actoris ⁊ rei ſit equā cōditio. jͣ. de reg. iur. nōlicet cum ſi. e ¶ Procurator ip̄ius. No. procuratoriscontumaciā. (hͦ etiā probat̉ de taciturnitate. ⁊ facit. ff. d̓ꝓcura. nō ſolū. in pͥn. vbi de hoc. ⁊ aliqͥd dixit Inno. depoſi. prela. c. j. ⁊ Guil in Specu. de poſi. §. nouo. pꝰ pͥn.Io. an.) poſt lit conteſt. dn̄o nocere. de hoc. sͣ. vt lit. nonconteſt. c. j. in fi. t ¶ Iuſſuſqꝫ a iudice. ꝑ hanc litterābene videt̉ determinata illa antiqua altercatio qua q̄ritur: ſi iudex citat partē (etiā pꝰ luramētū p̄ſtitum. Io.an.) vt veniat reſpondere poſitiōibꝰ ⁊ citata venire nonvult: an poſitiōes habeant̉ ꝓ ꝯfeſſatis. Et licet quidaꝫ(quos vide in Spe. de poſi. §. octauo. ver. itē queritur.⁊. §. nono. ꝟ. veꝝ. ⁊. §. decimo. ⁊ ꝟ. pōt. Io. an.) dixeruntꝙ ſic: puto (Idē Archi. ⁊ Dy. vident̉ ꝯcordare ē regulaꝯtra eum. jͣ. de reg. iu. Io. an̄.) ꝙ nō. Ecce em̄ ꝙ textusdicit iuſſus a iudice ⁊ ne credat aliquis ꝙ talis iuſſusfactus per nunciū ſufficeret: premittit interrogatus. illeigit̉ licet ſit iuſſus ꝑ nūciū nō ꝑ iudicem: ⁊ hͦ conceſſo:nō tn̄ eſt interrogatꝰ a iudice̓: qd̓ requirit hec ꝯſtitutio:vn̄ ⁊ infra ſubmittit̉ veꝝ ſi an̄qͣꝫ rn̄dere ſit iuſſus: ſic dixli l. ab ip̄o iudice interrogatiōe p̄miſſa: malorē ergo reputauit cōtumaciā illius qͥ interrogat̉ a ludice: ⁊ ab eoiuſſus rn̄dere nō vult: qͣꝫ illius qͥ citatꝰ ꝑ nūciū vl̓ lr̄asetiā hͦ expreſſo venire nō vult. g ¶ Rationabili cā: puta ſi poſitio ſuꝑflua eēt vel imꝑtinēs (⁊ de hͦ ꝯſtat in du

blo tutiꝰ admitti ſaluo lure imꝑtinētiū. ⁊ ita ſeruaturIo. an.) q̄ ꝓbata nō releuaret. C. de ꝓba. ad ꝓbationeꝫxxx. q. vl. iudicantē. ibi ad rei veritatē ⁊cͣ. de offi. archi.vt nr̄m. (fa. de pe. di. vij. qͥ egerit. ibi ſi ſcrē nil tibi prodeſſe. nil tibi darē. Io. an.) vel obſcura. iiij. diſ. erit. deſpō. d̓ muliere. Cd̓ trāſac̓. vt rn̄ſū.(cuꝫ ponens habere velit certumrn̄ſū: dꝫ ergo ponere certū: vt ſicillo iure vtat̉ adalios qd̓ ipſe exigit. ff. ꝙ qͥſqꝫ iuris. l. j. sͣ. de hisꝯſti. cū oēs. Io.an.) vel general̓ff. de leg. ij. ticia.j. rn̄. (vel dependens a negata: ⁊vt dic̄ Io. mo. sͣ.c. ꝓxi. interdū. ſcd̓a depēdet a pͥma negataᵇ qͦ nō pēderet ab illa affirmata: vt pono appellaui ſcd̓o ꝙ in ſcpͥtis. tertio ꝙ. jͣ. x. dies. negata prima. negat̉ ſcd̓a ⁊ tertia: ⁊ ſic depedet. Sꝫ ſi ꝯfeſſet̉ pͥma: erit ncc̄e rn̄deri ſecūde ⁊ tertie. Io an.) Itē ſi ſit de facto alieno: vt. sͣ. c.ꝓxi. Itē ſi ſit captioſa: puta q̄ detegat ꝑiuriū rn̄dētisnō ē admittēda: puta pr̄ ꝯuētꝰ iurauit nil eē in peculio: tutiꝰ ē igit̉ exceptor iuriſiurādi a ꝑte delati: niſi ꝓrebꝰ pꝰ ea q̄ſitꝭ: pꝰ ea ī poſitōe dicūt̉ aliq̄ res fuiſſe ī peculio tꝑe qͦ iurauit: ꝑ hāc detegit̉ ꝑiuriū eiꝰ: vn̄ rn̄derenō cogit̉. ff. d̓ iureiu. l. duobꝰ. §. fi. (⁊. l. iuraſſe. §. ij. Io.an.) nulli em̄ inijciēdꝰ ē laqueꝰ. xxvij. q. j. d̓ viduis. Itēſi ſit multiplex: vt pono ꝙ poſſides tale eccl̓iaꝫ ad talemonaſteriū ꝑtinēte. vl̓ pone ꝙ titiꝰ filiꝰ. p. dꝫ mihi. x.vel his ſil̓ia: poſſet em̄ alteꝝ eē veꝝ: ⁊ alteꝝ falſuꝫ: ⁊ iōpetit̉ explicari: vel ip̄e idē explicet: dicēdo vtrūqꝫ falſūvt hͦ veꝝ: hͦ falſū. vel pōt ſimpl̓r poſitionē negare: etiāſi alteꝝ veꝝ ſit. ff. de re. du. ſi is qͥ ducēta. §. vtrū. iij. q.ix. pura. ix. di. ſi ad ſacras. vn̄ videt̉ ꝙ ad ml̓tiplice poſitionē rn̄dere bn̄ teneat̉ cū habeat ſupradicta r̄media.ad hͦ opti. jͣ. ti. ꝓxi. pn̄tiū. (. §. p̄terea. ⁊ vide ꝙ ibi dicāſuꝑ glo. ij. poſt Inno. ⁊ Hoſti. ⁊ Io. an.) Cōſueueruntaut aduocati dicere: pono hec ⁊ ſi non credis ꝯiunctiꝫ:pono diſiūctim: ad quā tn̄ rn̄dere cōpellit̉ vt qͥbuſdamvidet̉ ꝑ iura ſupradicta. nō em̄ ponit vt dꝫ. Itē ſi poſitio ſit iuris: vt pono ꝙ īpubes p̄t cōdere teſtm̄ vl̓ hisſil̓ia: ⁊ ad hͦ n̄ cōpellit̉ rn̄dere. cū em̄ ius qͥs ꝓbare noncogat̉ ſꝫ factū: gͦ nec ponere cū ſuccedat ī locū ꝓbationis. sͣ. e. c. ꝓx. gͦ tāqͣꝫ ad ſuꝑflua n̄ cogit̉ rn̄dere. Itē ſiſit īpoſſibilis vel ꝯͣ natura: vt ſi ponit ꝟginem peꝑiſſe:vl̓ pr̄eꝫ luniorē filio. xxvj. q. ij. §. cū gͦ. ad hͦ. sͣ. d̓ ꝯfeſ. c.vl. ⁊ qd̓ ibi no. ff. d̓ inter. ac. l. ꝯfeſſiōibꝰ. ⁊. l. ſe. Itē ſuꝑcrimīe eiꝰ ꝯͣ quē fiūt nō admittūt̉ poſitiōes. de pe. di. j.nō tibi dico. (⁊ no. l. diſ. d̓ penitētibꝰ. ⁊ ſcpͥſi. sͣ. eo. c. ij.⁊ de elec. duduꝫ. ij. §. tandē. in glo. ſuꝑ ꝓceſſu. Io. an.he gͦ ⁊ ſil̓es (quas vide in Spe. de poſi. §. vij. Io. an.)ſint rōnabiles cauſe ꝓpter quas rn̄dere non teneatur.Itē ſi procuratori fiunt poſitiones ſuper aliquo emergenti: de quo probabiliter non imputet̉ dn̄o: ſi non inſtruxit ꝓcuratorē: bn̄ habebit ꝓcurator inducias ad cōſulendum dn̄m: ſecus in principali ſuper quo a principio inſtrui debuit. sͣ. de iura. calum. in ꝑtractādis. vbide hoc per Inno. ⁊ Hoſti. h ¶ Eiſdem .ſ. quibusreſpondere nō vult: ⁊ per hanc lr̄am dico ꝙ ſi quibuſdam reſpōdebat: ⁊ poſtea alijs reſpōdere noluit ille qͥbus lam reſpōderat nō habebunt̉ ꝓ confeſſatis: ſi eas

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

Plulſio

Ad.

Ad.

Queſtio

Ad.

Ad

Ad

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.