LiberII
a ſitiones negatiuas: que probbari nō poſſunt niſi per conS feſſioneꝫ aduerſarij: iudices
habens annexam interrogationē vel iudicis ſuppletionem cōferens ad ꝓbationē: vel vt ipſum vel vt adminiculans. Archidia. dicit hic. ꝙ poſitio eſt aſſertio alicuius facti. quo ꝑ reſpōſionē ad ipſam ꝑtinentem obligant̉ reus ⁊ actor: ꝓbandi onere releuatur. Cū poſitioetiam fiat ꝑ reū:incaute expreſſitde reo et actorequein deſcriptione.Io. an.) Habuit autē hoc verbum ortum nonſolum ex vſu hominū diu in cauſis inolito. ſed ex ant(qua lege. ff. de lega. iij. offidiꝰ. §. ex diuerſo. ibi pone igit̉ in credito ⁊cͣ.ad idē. sͣ. de lit. cōteſta. c. vno. de elec. dudum. ij. ⁊. jͣ. deteſti. c. p̄ſentiū. Fiūt aūt poſitiones: vt ꝑ confeſſionemaduerſarij releuet̉ ponēs ab onere ꝓbandi vt hic. ⁊. ff.de iureiu. eū qui. j. rn̄. nā ad hoc fiut interrogationes.ff. de inter. act. l. ij. iij. et. iiij. Differūt aūt poſitiones ⁊interrogationes: quia poſitiones aſſertiue fiunt: ille interrogatiue poſitiones a ꝑte ille a iudice. Et dicunt qͥdam ꝙ poſitiones tm̄ fiūt poſt lit. cōteſt. interrogationes ante tm̄: quorū vtrūqꝫ falſum eſt: de interrogationibus ſupra dixi. de poſitionibꝰ infra dicā. Ad poſitiones autē reſpondere debet pars: non aūt aduocatus:immo ſolent cauti iudices tūc reſpōdentes aduocatosexpellere. Scire tn̄ debes ꝙ aduocatus qui docet clientulum falſum reſpondere tenet̉ aduerſario illius damna reſartire que ob hoc pertulit: puta ex onere ꝓbandivel amiſſione cauſe. l. diſt. ſede. sͣ. de iniu. c. vlti. ff. ad. l.acqui. qui occidit. §. vlti. vnde ſolēt aduocati dicere clientulis. ſi hoc cōfitearis cauſam ꝑdes. nec dicūt ſi negaueris animā ꝑdes. d̓ ſimo. mattheus in fi. Scire debes ꝙ poſitiones fiūt in cauſa: ⁊ ad eas rn̄det̉ ꝑ iura.calum. vel veritatis in cauſa preſtitū. vnde videt̉ ꝙ ſolū poſt lit. cōteſta. fieri habeāt. cū poſt lit. cōteſt. iuret̉sͣ. e. li. de iura. calum. c. j. Sed dic ꝙ qn̄cūqꝫ faciendeſunt ꝓbationes: fieri poſſunt poſitiōes ſiue ante lit. cōteſt. ſiue poſt. nec ob. qd̓ d̓ luramēto dictū ē. .sͣ. qꝛ iudexponentē ante lit. ꝯteſt. faciet iurare ſe credere ⁊ eſtimare verū eſſe qd̓ ponit: ⁊ aduerſariū ꝙ veꝝ reſpōdebit.poſſunt em̄ ante lit. ꝯteſt. exceptiones opponi ſuꝑ quibus facienda eſt ꝓbatio. ad cuiꝰ releuationē fiant poſitiones. pone em̄ excipit̉ ꝙ actor excōicatus eſt quia ꝑcuſſit clericū: ⁊ ſic ab agendo repellendus: ponet ip̄e reus ⁊ hoc modo. pono ꝙ percuſſiſti talem. Iteꝫ ꝙ in tali parte corporis. Itē ꝙ cum gladio. item ꝙ in tali loco: item ꝙ tali die. item ꝙ talibus p̄ſentibus. itē ꝙ turbatus ex tali cauſa percuſſiſti illum. itē ꝙ animo iniuriandi. itē ꝙ ille tunc erat clericus. item ꝙ erat in poſſeſſione clericatus. itē ꝙ ſciebas illū clericū eſſe. iteꝫ ꝙvidiſti eū tonſurā ⁊ habitū clericalē deferentē. his peractorem ꝯfeſſatis: ꝓbata eſt excōicatio. alias reus hocprobet. mutando verba: ⁊ dicendo intendit ꝓbare ⁊cͣ.poſt lit. cōteſt. pone ꝙ peto ab eccleſia aliquē quā contra iura tenet remoueri: dicam pono ego talis iuramento meo ꝙ talis habet ⁊ poſſidet eccleſiā ſancti Detri. itē ꝙ habet ⁊ poſſidet eccleſiā ſancti. Marci. itemꝙ quilibet earū habet curā animarū. item ꝙ eas poſtcōciliū acquiſſuit hoc confeſſato: ſuccūbit reus niſi diſpenſationē vel iuſtā cauſam oſtendat: ⁊ idē in ſimilibus. Scias aūt ꝙ poſitiōes fieri debēt ſuꝑ contentisin libello: ⁊ ad ea ꝑtinentibꝰ vel ꝑtinere valentibus exparte actoris ad intētionē fundandā ex ꝑte rei ad extenuādam. iiij. q. iiij. c. j. Fleri aūt debēt de facto rei: qꝛde facto alterius nō cogit̉ reſpōdere. ff. ꝓ ſuo. l. fi. Et
ſunt in ſcriptis offerende ludici vt videat an ſint imꝑtinentes: impoſſibiles: captloſe: negatiue: ſaluo eo qd̓hic dicit̉: ⁊ ſic eas repellat: de hoc dicā. jͣ. c. ꝓxi. quas ſiadmittendas viderit in actis curie ſibi ſcribi faciet: d̓ꝓba. quoniā. sͣ. e. li. de reſcrip. cū multis. ff. de re iudi.l. acta. ad illas poſtmodū faciat aduerſariū reſpondere vel veritate vel credulitate (et hoc ſolū no. hic Inno. ſcꝫ ꝙ ſufficit quādoqꝫ reſpōdere de credulitate: remittit. jͣ. c. j. ti. j. c. ij. Io. an̄.) habita diſtinctione an deveritate vel de calūnia tantum ſit iuratum. jͣ. ti. ꝓxi. cij. ⁊ reſponſiones ſcribi faciet ſic fatetur vel negat credit vel non credit. Cum autē ex luramento de calūnſavel de veritate reſpondet. an poſſit dicere dubito. no.sͣ. de iuramē. calum. cum cauſam. in prima glo. Caueatautem ponens a poſttionibus ſue intentioni cōtrarijsvt ſi agat petitione hereditatis: vel quorū bonorū. nōdicat ſe poſt mortē poſſediſſe defuncti: ſi agat publiciana: non ponat ſe emiſſe a vero dn̄o: ſi agat vti poſſidetis: nō dicat aduerſariū poſſidere: ⁊ idem in ſimilibꝰ.Eſt aūt poſitionis effectus: vt is qui ponit qd̓ ponſiconfiteri dicat̉: vt. jͣ. de lurelurā. c. vlti. vbi dicam de hͦ⁊ an poſitio vel reſponſio ad eam reuocari poſſit.¶ Negatiuas. Que eſt ratio quare poſitio de negatiua que aliter probari nō poteſt: fieri nō poterat. (dicit Boati. hoc inductum ꝓpter timorē periurij: vidēsem̄ reſpondēs ꝙ ꝓbari nō poterat facile delerare. Io.an.) Breuis eſt ſolutio negatine quedam probari nonpoſſunt ſuꝑ quo dic vt no. Io. vj. q. vltl. actor. Bern̄.sͣ. de elec. bone. j. de accu. ff. de ꝓba. l. ij. ſed poſitio in locum probationis venit: illud ergo in poſitiōe debet admitti quod admitteret̉ in ꝓbatione: ⁊ de hoc no. Gof.sͣ. de elec. dudum. ij. Item poſitio negatiua ꝓbari debet: ſed negatiua nō probat̉: vt. sͣ. ergo ⁊cͣ. Item negatiua poſitio non ponit ſed remouet. (dicit Iohan. mo.negatiua dicit carentiam: ⁊ ſic nō exiſtentiā ⁊ nō entisnon ſunt ſpecies nec differentie ẜm philoſophum. Cuꝫergo ꝓbatio habeat fleri per principia ſicut cauſatumhabet oſtendi ꝑ cauſam ⁊ principatuꝫ vt ſpecies ꝑ genus ⁊ differētiā. ⁊ qꝛ hoc habet affirmatiua ⁊ nō negatiua: ideo affirmatiua ꝓbari pōt ꝑͤ rerū naturā .i. perprincipia que ſunt inducentia naturā rei. ꝓpter hoc dixerat Pe. de belli. ꝙ ius ciuile talē ꝓbationē nō nouitvt ponit Cy. vt. C. de nō nu. pecu. l. iij. in fi. Io. an.) ethoc ſiue ſit negatiua explicita: puta ꝙ nō cognoui bertā de fri. c. j. vel nō ful citatus. de elec. bone. ſiue implicita: vt pono ꝙ in electiōe tm̄ qͣttuor canonici pn̄tes fuerūt: de cauſa poſ. cū eccleſia. poſitiones gͦ has negatiuas iuris rigor repellit: ſed equitas eas admittit ſi iudici videbit̉ vt hic. b ¶ Nō poſſūt. Pone nego litteras ad lites de mādato dn̄i impetratas (hāc ſponitꝑ iuramētū de credulitate. ſequēte bn̄ pōt ponere ꝑ luramētū veritatis. Io. an.) vel nego pecuniā numerataquā ꝓmiſerā inſtrumēto ſolēni: ⁊ ſpe future numerationis hec ⁊ ſimilia (vt ſi pono ꝙ nō fuiſti inſtitutus deauctoritate dioceſani: de cleri. pe. c. fi. de inſti. c. iij. ẜmHoſt. Io. an.) nō poſſūt ꝓbari niſi ꝑ cōfeſſionē aduerſarij (⁊ iō cū nō ſit niſi vna ſpecles ꝓbatiōis magꝭ ſucurrendū eſt ponenti: arg. jͣ. de teſti. c. vlti. ⁊ sͣ. de teſti.cog. dilecto. de ꝓba. c. ij. ⁊. c. ad noſtrā. ff. de teſti. l. curent. C. d̓ re. cre. generaliter. j. rn̄. C. de here. l. penul. ẜmHoſt. Io. an.) c ¶ Aduerſarij. dicebāt quidā doct.antiqui negatiuā poſitionē admittendam indiſtincte.Et ꝙ dicit̉ ꝙ negatiua ꝓbari nō poteſt: verum eſt perteſtes: ꝑ confeſſionē autē aduerſarij bene: ⁊ ꝓbat hocsͣ. de tep. or. dilectus. de eta. ⁊ quali. c. vl. Io. an.¶ Iudices. ordinarij delegati vel arbitri. sͣ. de proba. qm̄. ff. de arbi. l. j. (2. C. de arbi. l. pe. §. vlti. Hoſti.
Addi.
Differentiainter poſitiones ⁊ interrogatio-
Ad.
Ad.
Ad.
c Ad.