De eo qui mittit̉ in poſ. cau.Ti. VII

a fideliter debeat comparere.Fonifacius octauus.Iudex appellanteꝫ ⁊ recedētem citare vlterius non tenetur ſi vult in cauſa ꝓcedereniſi forſitan appellationi renunicet. Io. an. ca. IIUm qui a tua īterlocu¶ Storia vel grauamine:c qd̓ per te ſibi ꝓponit illatū ad tua preſentia recedit appele lans. ¶ Cuꝫ proteſtari videatur hoc ipſo ſe nolle coraꝫte de cetero litigare) citare adalia q̄ poſtea in iudicio faciēda incūbūt: vl̓ etiā ad ſnīamh audiendā. ¶ Niſi ſpōte ap-

pellationi ſue renunciet nonteneris: nec ideo minus ꝙ inl eius abſentia proceſſeris: tulmus proceſſus validus reputari debebit.De eo qui mittitur in poſſeſſionem cauſa rei ſeruande.nnocentius quartus.Quando agitur de beneficio eccleſiaſtico ob contuma.ciam rei non fit miſſio in poſſeſſionem ſed ad ſententiamlit. nō cōte. procedit̉. Io. an.Um qui ſuper dignitate: perſonaItu vel beneficio eccleſiaſtico

dis. ⁊. jͣ. de p̄ben. non pōt. §. j. cū ſuis concor.) vel dic termino quocunqꝫ quo ad eius petitionem citabitur reus:hec eſt enim indiffinita legis que equipollet vniuerſali:vt dixi. sͣ. e. lib. de elec. vt circa. ſic ⁊ cautio preſtatur deperſeuerantia litis vſqꝫ ad fi. C. de epiſ. et cle. aucͣ. generalit̓. (diē Hoſt.ꝙ ideo loquiturſingulare vt detintelligere ꝙ prodefectu cuiuſlibꝫtermini locus eſtpene. Io. an.a ¶ Fideliter.preſūmitur autēmalicioſe abeſſe:niſi contrariumprobetur. ſcilicetꝙ impeditus fuerit. de re iudi. cūbertoldus. de ꝓcura. querelam.vbi de hoc.Om qui.1¶ Solult caſum dubium et rationeminterſerit. ratioibi: Cum proteſtari. Et vnumcaſuꝫ excipit ibi: Niſi. Io. an. Et determinat. no. ꝑ Innocen. de accuſa. ad petitionē ꝑ Gull. in Specu. d̓ cita..§. viſo de tēporum. ver. quid ſi quis receſſerit.bGrauamine. hoc dicit ex eo: quia ſi appellaretura diffinitina: iam functus eſt iudex officio ſuo. de offidelega. in litterꝭ. ff. de re iudi. iudex. Sed ⁊ ideꝫ ī illo videtur quo ad executionem que poſt ſententlaꝫ imminetfacienda eadem ratione. (hoc intellige in caſibus a populo non impedit executionem: ꝙ dic vt. jͣ. de appel. romana. §. ſi aūt. Io. an.) c ¶ Per te. loquit̉ iudici: ſicsͣ. de iureiur. c. vlti. d ¶ Appellans. ⁊ fruſtratorie: qꝛſi bene appellaret ex cauſa ⁊ forma: tunc ille a quo appellauerit iudex eſſet: ⁊ ſic appellans contumax non eſſet. De reuocatione atteſtationū poſt appellationem habebis. jͣ. de ap. non ſolum. e ¶ Proteſtari. no. ꝙ iusfingit proteſtationem hoc ipſo appellando ⁊ recedēdo.(de proteſtatione iuris ⁊ honoris remittit Io. mo. jͣ. deregu. iu. in generali. Ioh̓. an.) f ¶ Incumbūt. cōſiderato eo ſtatu in quo tūc erat cauſa. g ¶ Sententiaꝫ.puta quia lis erat conteſtata ⁊ liquet de cā: vel talis eſtcā in qͣ ſnīari pōt lit. nō ꝯteſt. qd̓ dic vt. sͣ. lit. nō ꝯteſtaquoniam. ⁊ sͣ. eo. prout. h ¶ Audiendam. ſi non eſſetcontumax expreſſe citari debet̉ ad ſententiam audiendāalias non valeret ſententia parte abſente. ff. que ſen. ſine ap. reſcin. l. j. §. item cum ex edicto. et de hoc no. sͣ. deoffi. delega. conſuluit. i ¶ Renunciet. quod poteſt. ij.q. vj. ſi quis libellos. C. de ap. ſi quis. et tacite etiam litigando coram iudice a quo appellauit appellationi renunciat. sͣ. de offi. delega. gratum. de teſta. cum veniſſet. ſi tamen intereſt aduerſarij ad ipſum intereſſe tenetur. qd̓ dic vt no. sͣ. de ap. interpoſita. §. ille deniqꝫ.k ¶ Non teneris. videbatur contrarium per decre. sͣ.de offi. delega. cum olim .j. vbi iudices citauerunt appellantem quem putabant fruſtratorie appellaſſe: ad idems. vt lit. non conteſt. accedens .j. vbi etiam iudices citauerunt quem putabant fruſtratorie appellaſſe: ad idem6. eo. prout. vbi papa mandat citari eum qui fruſtratorie appellarat. Sed dic ꝙneceſſitate citari non de-

bet: vt hic. ad decre. cum olim. ⁊ decre. accedens. dic ꝙibi factuꝫ narratur nō ius ponitur. ad decre. ꝓut. dicoꝙ ꝓ iſta parte facit: cum ibi papa mādat citari ad maliciam conuincendam. ergo id de neceſſitate nō erat ꝙſcꝫ citaretur: ⁊ de hoc cōſueuit citari: de accu. accedēs.⁊.c. ad petltionēSed quid dicemus de cōtumace: nunqͥd qui invno actu iudicijfuit cōtumax adalios actus citabit̉: Dic ꝙ ſic vtsͣ. de teſti. cū ollꝫin fi. vbi citaturcontumax ad ſētentiam audiendam: qꝛ licet invno actu (no. ꝙqn̄ ad certū actuvl̓ articulū factaeſt citatio indiſtincte veꝝ eſt ꝙdic̄ glo. Sꝫ ſi citatus eſſet ad totam cām. placetInno. de ꝓcura.auditis. vbi ſeripſi ſuꝑ ꝟ. concluſum. ⁊ in decre. ꝯſuluit. de offi. delega. ad fi. ſuꝑ ꝟ. incūbit. ꝙ ſiue alia citatione ad vlteriora ⁊ ad ſnīam procedit poſſit ꝙ intellexit Hoſt. qn̄ in citatione cōminatusfuit ſe etiā diffinituꝝ ibi videas. Io. an.) ꝯtumax ſit:nō ꝓpterea ꝓteſtari videt̉ ꝙ in alijs ꝯtumax eē velit:ſꝫ hͦ malū ꝯtumacie ſub colore boni .ſ. remedio appellationis defēdit: qd̓ ſimpl̓r ꝯtumax nō facit. l ¶ Proceſſerꝭ. al̓s de iure. m ¶ Balidꝰ. Quid de iudieibuſdatis cū clauſula ꝙ ſi nō oēs. oēs ſil̓ nō ꝓnūclauerūt.ſꝫ duo vnū: tertiꝰ ꝟo aliud: illi duo volunt ꝓcedere adexecutionē ſue ſnīe: q̄rit̉ an poſſint tertio nō vocato: etvidet̉ tertiū ip̄m nō debere vocari. arg. huiꝰ decre. ⁊. sͣhͦ lib. d̓ arbi. c. j. ⁊. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ. cū gͦ ip̄oꝝvaleat ſnīa gͦ ⁊ executio. Sꝫ dic idē Io. mo. ꝙ vocādꝰē: nā lꝫ ſnīa duoꝝ teneat tn̄ aliꝰ articulꝰ qͥ emergit ē oībus cōis ita ꝙ ad illū duo tertio nō vocato ꝓcedere n̄pn̄r. sͣ. d̓ of. dele. cāꝫ. ⁊. c. prudētiā. §. adijcimꝰ. al̓s ſeq̄retur ꝙ ſi ī aliqͣ termī aſſigͣtōe vnꝰ ab alijs diſcordaret illi duo illo n̄ reqͥſito pꝰ ea ꝓcedere poſſēt: qd̓ ē abſurdū.Om qui. ¶ Primo ponit dictū. Scd̓o ip̄iꝰrōnem. Tertio ꝯtumacis punitionem. Scd̓aibi: Nec ꝑ hͦ. Tertia ibi: Sꝫ liceat. Pōit hecdecre. duos caſus ſpāles (ꝓpt̓ timore colluſionis ⁊ ꝓpt̓ rōnē quā ponit tex. ẜm Frā.) ꝯͣ duas regl̓as.Regularit̓ em̄ qn̄ agit̉ reali ad ꝯtumaciā rei fit miſſioī poſſeſſionē cā rei ẜuāde: fallit ī hͦ caſu. Itē regularit̓nō ꝓcedit̉ ad teſtiū receptionē vl̓ diffinitiuā ſnīaꝫ li. n̄ꝯte. Fallit ī hͦ caſu: ⁊ ē ad declarationē eoꝝ q̄ no. sͣ. dedo. ⁊ ꝯtu. ꝯtīgit. (Et approbat hec decre. que notauitDin. sͣ. vt lit. nō ꝯte. tue. Itē decre. iſta vt dixit Boa.nō ſuꝑfluat ꝓpt̓ decre. qm̄. §. porro. vt lit. nō ꝯte. qꝛ ille. §. ſpālit̓ tractat d̓ electiōe. iſta decre. gnaͣlit̓ de cā bn̄fici. Itē illa nō exp̄ſſe ꝓhibebat fieri miſſionē. ꝙ facitiſta. Io. an.) n ¶ Beneficio quocunqꝫ (maximo medio ⁊ minimo ẜm Hoſtien.) ad hoc de preben. maioribus. de ver. ſigni. c. penul. o ¶ Eccleſiaſtico. ſecusergo ſi ſuper temꝑali p̄benda: vel tꝑali bn̄ficio agat̉:qꝛ cum talis poſſint ſine inſtōne canouica poſſideri: nō

Ad

Ad.

Queſtio

Ad.

iulſio

Ad.

Queſtio

Ad.

Diuiſto

Ad.

Ad.

Ad