Liber IIDe dolo et contumacia Ti.VI

D decimas quas canonici ſancti Nicolai ſeb aſſerunt infra parochiam eccleſie. B. clerici poſſediſſe alic qͣꝫdiu: et eis per eundem clericuꝫ ſpoliatos fuiſſe neqͣqͣꝫdebent reſtitui: niſi euidentdocuerint ꝙ earum poſſeſſioneꝫ legitime aſſecuti fuiſſent.Quia eos occupaſſe iniueſte veriſimiliter preſumanturcum proueniant ex predijsinfra alienam parochiam cōſtitutis. Sitqꝫ manifeſtumt niſi aliud oſtendatur eas desiure cōmuni ad candem eccle

ſiam pertinere De dolo ⁊ cōtumacia. I nnocentius. iiij.Actor contumax condemnatur in expenſis: nec citaturvlterius ad ſui petitionem reus: niſi caueat de veniendo.Io. an. ca ICtor qui ad terminū venire ad quēcitari aduerſariuꝫfecerat: non curauit. venienlti reo in expenſis propter hocin factis legitime codemnetur.Ad citationem aliam mi-Inime admittendus: niſi ſuffip̄cienter cauerit ꝙ in termino

agēs noīe alleno d̓ lure ſuo noͣ excipit: ſic nec. hic ad hͦ. ff.de doli excep. ſi ꝓcurator. Itē res eccl̓iaſtice ſūt publiciiurꝭ: ſꝫ d̓ publico ad pͥuatu n̄ fit cōpēſatio. C. d̓ cōpēſa.l. j. ⁊. iij. Hoſti. remittit ad ſūmā. e. ti. §. qn̄ faciēda. v.qͥd ſi vir. vbi tenet Hoſti. ⁊ idē Spe. de peti. et poſ. §.j. ꝟ. qͥd ſi ago. ꝙagēti de mr̄imonio petitorio velpoſſeſſorio nō oppōit ꝯiūx ſpoliationē reꝝ. Io.)D deci.EPrīocaſū ſoluit rōneꝫſb̓dēs ibi: Quiaeas. ⁊ duos alloſmodos ſūmādigeneraliꝰ dicamſuꝑ. iiij. glo. Etdicitur decre. hecſumpta fuiſſe deexͣua. Clemē. iiij.q̄ incipiebat: (cūinter canōicos. ſꝫillā nō vidi. Io.a ¶ Canonici.noīe ip̄iꝰ eccl̓ie agentis ꝙ pn̄t: vt. sͣ. de ꝓbatio. ex lr̄is. de ꝯceſ. p̄bē. ex ꝑte. vbi de hͦ cū ſi. b ¶ Aſſerunt. ex hͦ inſultat preſumptio ꝯtra eos que eis veriſimilit̓ obſtat: ſecus ſi hoc nōꝯſtaret ꝙ ille decime eſſent in alteriꝰ parochia: ⁊ fac̄ adea que dicam. jͣ. e. li. de reſcrip. c. j. c. ¶ Eundem. clericum: no. littera: qꝛ hoc ius facit pro reo ⁊ ꝯtra actorem:ſi autem ſpoliati eſſent a tertio: ius cōe licet faceret contra actore: nō tamē ꝓ reo: vnde tunc decre. locum habere non puto: ⁊ facit qd̓ dixi. jͣ. de p̄ſcrip. c. j. Unde dicebat hic Io. mo. hic patere ꝙ agens reſtitutorio iudicioꝯtra eū qͥ iure cōi iuuat̉: dꝫ docere de titulo. Vel dicat̉ꝙ ſpollatus petēs reſtitul ꝯͣ illū qͥ lure cōi ꝓbato luuat̉ſuccūbit: ſi aliud nō on̄dat. Io. an.) d ¶ Occupaſſe.in mala ꝑte: alibi in bona. viij. q. j. factus. ⁊ sͣ. e. li. de ꝓcu. ſi duo. e ¶ Preſumant̉. No. ẜm opi. Io. qui no.xliij. q. j. §. j. ꝙ laicus reſtitutionē decimaꝝ petere nō poterat per decre. sͣ. de preſcrip. cauſaꝫ. Bar. brixen̄. no. cōtrarium: cum laici decimas interdū poſſideāt de facto.Ad decre. illam cauſam rn̄debat ꝙ decre. ip̄a dicit detinere: non dicit poſſidere. ſatis puto hanc decre. facere ꝓIo. vt niſi laicus ꝓbet ſe legitime aſſecutum: cum ſit cōtra eum preſumptio non auditur: qui enim reſtitutionēpetit habet duo probare ſe poſſediſſe et ſpollatum fuiſſesͣ. e. c. olim. j. et. iij. Et aliud eſt poſſidere: et allud in poſſeſſione eſſe. ff. de acqui. poſ. ſi quis autem: et eſt ſimi. sͣ.e. ex tranſmiſſa. ⁊ quod ibi no. Hic ergo eſt preſumptiocōtra actorem. ⁊ ius cōe ꝓ reo: poſſeſſio ergo ⁊ ſpollatioprobare nō aduocāt: vt fiat reſtitutio petitorio probatopro reo. ad hoc de cau. poſ. cum eccleſia. et. c. cuꝫ dilectꝰ.ff. de rei ven. officiū. ⁊ idē videtur vbicunqꝫ factum eſtpro reo notorium. de diuor. ſignificaſti (Idem Io. mo.Et dicit etiam Archida. hic ꝙ propter fatuam allegationem actoꝝ qͣſi ſuper notorio papa ſic debuit ludicare. ad hoc. ff. de dol. l. dolo. ff. vt in poſ. le. ſi is a quo. ff.de ac. emp. et ven. l. emptorem. in prin. ff. de proba. circa.in fi. fa. ꝙ dixi poſt Inno. ⁊ Compoſt. de ꝯſue. cum int̓.de priul. ex tenore. Io. an.) ꝓprietas igit̉ ꝓ eo probataipſum in poſſeſſione defendat: ad hͦ. ff. de ſuꝑfi. l. j. §. qd̓ait. ⁊. ff. depoſi. l. bona fides in fi. f ¶ Oſtendatur. vtcōpoſitio: titulus preſcriptionis: pͥullegiuꝫ: vel aliud ſi-

mile de dona. apl̓ice. jͣ. de his q̄ fi. a p̄la. cū apl̓ica. cū ſi.g ¶ Eccleſiam. ſcilicet. B. clerici. Io. an.Ctor. ¶ Duplex eſt ꝓuiſio ꝯtra actoris ꝯtumaciam. Secunda ꝓuiſio ibi: Ad citationē.Et vt dicit Iohan. mo. Prima repetit lusantiquum alleg.de ꝓcura. auditꝭC. quomō ⁊ quādo iudi. aucͣ. quiſemel. C. de fruc.⁊ li. ex. nō igͦret.Scd̓a adijcit iuſnouū. qd̓ vt dixit Inno. alio iure nō cauebatur.Sꝫ Hoſt. dlc̄ ꝙſatis ē ꝙ cauebatur alio caſu quominꝰ videret̉ h̓ fieri debere .ſ. ī p̄alle. aucͣ. libellū. iijq. iij. q̄ habet̉. C.de li. ꝯteſt. aucͣ. libellū. ⁊ exponiteā hic totalit̓: ꝙꝓpoſito ꝯgruit.ſcꝫ ꝙ ſit mēs eiꝰex quo actor fuit contumax ne ad libellum porrigendūnec ad porrectum proſequendum: nec aduerſariū citādum admittet̉: niſi caueat̉ reo vel iudici vt ibi de conteſta. lite infra duos menſes ſupplet etiam ꝙ in terminis comparebit vt h̓: vel oē dānū reſtituet. Multumviolenta eſt hec expoſitio. Inducit etiam ipſe aucͣ. generaliter. C. de ep̄i. ⁊ cle. ex quibus dicit ſumptam hācdecre. quaſi ꝑ moduꝫ innouationis illoꝝ iuriū que nōſeruabant̉: vt etiā no. in p̄alle. aucͣ. libellū. iij. q. iij. in fi.glo. Quicquid dicat Hoſti. veꝝ dixit Inno. hec alio iure non caueri. vnde dicit hic Archi. illas aucͣ. loqͥ etiānulla contumacia preceden. Io. an.) h ¶ Ad terminium. cum indiſtincte loquatur de quolibet terminio ſiue ꝑemptorio ſiue nō. (⁊ ſiue in pͥn. cauſe ſiue in ꝓgreſu Fran. Hoſti. alle. xix. di. c. j. d̓ pͥuil̓. qꝛ circa. ad idemff. de publi. de precio. Io. an.) intelligendū videtur ſicut ⁊ in reo dici ſolet ꝙ ꝓ qualibet ꝯtumacia etiā anteꝑemptoriū ꝯdemnat̉ in expenſis: licet ſolū poſt ꝑemptoriū poſſit excōicari. (ſupple vel miſſione pati. Io.an.) de hoc. lxxiiij. di. honoratꝰ. iiij. q. v. in ſum. ⁊ sͣ. deꝓcn̄. q̄relā. malor aūt eſt ꝯtumacia actorꝭ nō veniētisqͣꝫ rei. iiij. q iiij. c. j. i ¶ Curauit. cuꝫ potuiſſet: vndeno. negligentiā vel cōtemptū. ff. de re. iudi. ꝯtumacia.ad idē. sͣ. ti. ꝓxl. c. j. §. ſolet. k ¶ Uenienti. ergo nonvenienti nō ꝯdemnabit̉: ſꝫ cōpenſet̉ ꝯtumacia contumacie. ff. de dolo. ſi duo. ff. de compen. ſi ambo. Si aūtactor nō venit. ⁊ iudex fuit abſens vel pn̄s: ſed ꝓcedere nō poterat: an fierijdebeat condemnatio? dic vt no. īreo. sͣ. e. ti. c. vl. l ¶ Propter. hͦ .ſ. rōne ꝯtūacie. de ꝓcu. auditꝭ. jͣ. de excep. pla. sͣ. e. cū dilecti. ⁊. c. finē. Et qͣliter ꝯͣ cōtumaces ꝓcedi debeat dic vt no. sͣ. e. ꝓut. ⁊. c.cām. m ¶ Legitīe. qd̓ dic vt no. ij. q. j. in pͥmis. sͣ. e.ti. finē. n ¶ Admittēdꝰ. ⁊ ſic puniet̉ in quo peccauitsͣ. de temp. or. lr̄as in fi. o ¶ Sufficienter: vt ſic pignora vel fideiuſſores dent̉. ff. mā. ſi mādato. §. vlt. ſi autē hanc dare non poſſet det iuratoriā. d̓ do. poſt diuor.reſti. ꝑ veſtras. vbi de hoc. ad idē. C. de epiſ. ⁊ cle. l. generalit̓. Dicit aūt Inno. ꝙ ſufficit verbo cauere ꝙ poteſt verū dicere ſeruata p̄dicta diſtin. Ber. p ¶ Termino. primo ſcililet ad hoc. ff. de ver. obli. eū qui kale-

Olulſu

Ad.

Ad.

Diuiſio

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.