LiberII

a iniuriaꝫ feciſſe cenſetur: quib procuratorem tui aduerſarijcōſtitutum ad cauſam habētem ſuper hoc ſpeciale mandatum admiſit ad preſtandūcin ea calumnie iuramentum.De reſtitutione ſpoliatorū.Lnno. iiij. in concilio Lugdun̄. In ciuilibus non acmittitur ſpoliationis exceptio facta ab alio qͣꝫ actore.In criminalibꝰ admittit̉ facta a tertio: dummodo ſit detota ſubſtātia vel maiori parte: exceptio ꝓbari debet īfraxv. dies alias fit cōdēnatioexpēſaꝝ. Excipiēs de ſpoliatiōe facta a tertio infra certūtp̄s a iudice ſtatuēdū debetreſtitutionē petere: alias excuſabit̉ exceptione nō obſtāte. Ultimo dicitur ꝙ agenti ſuper rebus eccleſiaſticisnon ob. exceptio ſpoliationis priuatarum rerum. veleconuerſo. Io. an̄. ca. I

¶ Requēſ ⁊ aſſiduaonos querela circumſtrepit: ꝙ ſpōliationis exceptiot nōnunqͣꝫ in iudicijs calūnioſe ꝓpoſita cauſas eccleſiaſticas impedit ⁊ ꝑturbat: dumg em̄ exceptioni inſiſtit̉: appellationes interponi ꝯtingit ⁊ſic intermittit̉: ⁊ plerūqꝫ perimitur cauſe cognitio principalis: ⁊ ꝓpter ea nos qui voluntarios labores appetimꝰkvt quietem alijs p̄paremus:fine litibus cupientes imponi ⁊ calūnie materiā amputalre. ¶ Statuimus vt in ciuilibus negocijs ſpoliationisinobiectu: q̄ ab alio qͣꝫ ab actore facta ꝓponit̉ iudex in pͥncipali ꝓcedere non poſtponat. Sed ſi ī ciuilibꝰ ab actore: in criminalibꝰ aūt ſe ſponliatū reus aſſerat a qͦcūqꝫ ino fra quindecim dierū ſpaciuy poſt diē in quo ꝓponit̉: qd̓

in fi. ⁊ ver. pone. vbi etiā no. de ꝓcurato. dato in rē ſuā.Io. an.) abfuerit. ⁊ per Bern̄. sͣ. e. c. ij. ⁊. c. ceterum. ⁊ ꝑInno. et Hoſti. sͣ. e. cum cauſam. et ꝑ Gull. in Spe. e.ti. §. reſtat. ꝟ. qͥd ergo. Io. an. a Iniuriā. quā ſiinferret iudex nō eſſet. sͣ. de ver. ſigni. forus in fi. (ꝙ exponas vt ibi no.Io. an.b ¶ Aduerſarij. ⁊ ſic erat procurator ſingularis ꝑſone: de ſyndico em̄ vniuerſitatis vel collegij nō dubitamquin luret. sͣ. eo.in ꝑtractandis.⁊. c. ſequen.c ¶ Iuramentum: dicūt qͥdaꝫꝙ olim ꝓcuratores indifferēteriurabant. ff. dedam. infec. qͥ bona. §. pe. ſed fuitpoſtea ſtatutumꝙ ſolū principales perſone iurētff. eo. ti. l. ij. §. ſiautem. ⁊ sͣ. e. ti.c.j. qd̓ verum eſtniſi ꝓcuratoreshabeant ſpeciale mandatuꝫ vthic. ff. de iurelu.iuſiurandumqd̓ ad pecuniaſ.Alij dicebant ꝙꝓcurator priuati etiam cū ſpālimādato ad iurādū nō admittit̉ ꝑ prima lura. ſed qꝛ non expedit luracorrigi: vt. sͣ. e. li. d̓ electio. cū expediat. dic. l. qui bona.nō eſſe correctā ſed loqui in caſu decre. iſtiꝰ .ſ. cū habeat ꝓcurator ſpāle mādatū. Alij dicebāt ꝙ cū ꝓcuratorper litis cōteſt. factus ſit dn̄s litis poterat de calūniaiurare: qd̓ verū nō eſt. (ſupple inquātū cōtingit dn̄mIo. an̄.) niſi habeat ad hoc ſpeciale: vt hic vides.Requēs. ¶ Hec eſt no. decretalis ⁊ due ſūtſa. In ſecūda conſtitutio. ibi: Statulmꝰ. quepartes. In prima ꝓemiū ⁊ cōſtitutionis cauAltria facit. Prima ꝓuidet quādo obſtat exceptio ſpollationis in ciuilibꝰ ⁊ criminalibus. ⁊ tempusꝓbandi ⁊ penā nō ꝓbantis. Scd̓o ſoluit ſcholaſticamdubitationē. ibi: Solet. Tertlo certo caſu ꝓhidet exceptionē. ibi: Ad hoc. Io. an. Hāc decre. qͥdā intitulabātolim ſub titulo de excep. alij ſub titu. de reſti. ſpo. ⁊ bn̄vt hic vides. Io. an. d ¶ Frequēs. equū fuit ergo ſuper hoc ius ꝓuiſorū emanaſſe. ff. de legi. l. nam ad ea.e ¶ Circumſtrepit: Id eſt pulſat vel ledit (moleſtatvel ex clamoſa poſtulatione currentiū venit hoc vel circumcirca ſtrepitū facit ẜm Iohā. mo.) ⁊ ſumꝑta ſunthec verba ex canone. liiij. diſt. frequens. f ¶ Calumnioſe. ſic. sͣ. de dolo ⁊ cōtuma. finem. Abi tamen ꝑemptoria malicioſe ꝓponit̉ hic dilatoria. Ioh̓. mo. ⁊ Archidia.) g ¶ Exceptioni. ſpollationis. de qua. sͣ. dictum eſt. h ¶ Intermittit̉ .i. differt̉. i ¶ Perimitur. de facto intelligas non de iure: qꝛ multi ꝓpter tot

impedimēta ⁊ timore expēſarū litē dimittūt. Et ſic etponūt ẜm Ber. qꝛ exceptio ſpoliationis dilatoria ē nōꝑemptoria (sͣ. de or. cog. c. ij. ⁊ vl. ⁊ ꝓpter hͦ dicit̉ ꝙ ſiante lit. cōteſt. ꝓpoſita nō fuerit poſtea ꝓponi nō poterit: ꝙ quidā intelligūt etiam ſi nouiter euenerit vel adnoticiā deuenerit ſuꝑ hoc. videꝙ poſt Innocē.ſcripſi de ordi.cogni. c. ij. ī glo.id ē ante. ⁊ glo.hāc exceptioneꝫver. eſt autē dilatoria. Io. an.)nō ob. l. C. vndevi ſi quis in tantam: qꝛ licet priuatio dominij inſurgat cōditiōeex illa lege nō tamen ex interdicto vel exceptione: vt no. sͣ. decauſa poſ. paſtoralis. (in glo. ſeruū qͥd. Io. an.)k ¶ Labores.hec ꝟba fuerūtſumpta d̓ corpore. aucͣ. vt diuineiuſſi. ſubſcri. ha.glo. queſto. ī pͥn.coll̓. ix. ⁊ ꝓ republica imperatornoctes ducit inſomnes. in aucͣ.vt iudi. ſine quoquo ſuffra. ī pͥn.colla. ij. ⁊ papaidē de ſe dicit. sͣ.in ꝓemio huius libri. Io. an. l ¶ Statulmus. hicfit interp̄tatio canonū antiquorum de hac materia loquentiū. m ¶ Actore. hoc erat iniquū ꝙ reus exciperet contra actorē de ſpollatione facta a tertio: cū inhoc nō deliquerit actor: ⁊ ideo factum alterius ſibi nōdebebat obeſſe. C. de inoffi. teſta. ſi quis ſuo verſus fi.⁊. jͣ. de regū. iur̄. nō debet. ⁊ peccata ſuos teneāt auctores. C. de pe. ſancimus. sͣ. de his q̄ fi. a malo. par. ca. c.queſtult. ⁊ recitat h̓ Ber. ſe nō meminiſſe vidiſſe aliquēexciplentē ſic in clullibꝰ. n ¶ A quocūqꝫ. Ecce differentiā inter criminalē cauſam ⁊ ciuilē vt in ciulli nōopponat̉ ſpollatio facta ab alio qͣꝫ actore. In criminali ſic cum moderatione que ſequit̉: ⁊ rōnes infra ſequetur. o ¶ Quindecim. artat̉ tempus ꝓbandi qꝛ malicioſe ſepius ꝓponebat̉ talis exceptio: vt. sͣ. dixit: ſicin exceptione excōicationis. viij. dies ſunt dati. jͣ. de excep. pia. (hic adde ꝙ ibi no. in glo. licet em̄ in princiTamen hic Io. mona. ⁊ Archidia. tenent ꝙ ibi reprobaui. Dicunt em̄ terminū prorogari poſſe. Io. an.p ¶ Proponit̉. qꝛ dles illa nō cōputabit̉ in. xv. ſic dies in quo ꝓponitur excōicationis exceptih. jͣ. d̓ excep.pia. ſic dies in quo cautū ꝓmittit̉ ⁊ in quo ſiſtere in ſudicio oportet non cōputat̉ in vicena milia paſſuū. ff.ſi quis cau. l. j. ſic et dies p̄ſentationis litterarū cū committit̉ cauſa infra certum tempus decidenda. sͣ. de appel. ſuper eo. ij. vbi de hoc: ſecus in decem diebus quidantur ad appellandum in quibus tempus ſententie

Ad.

Ad.

Ad.

Diuiſi-

¶ Differeminter cicrimina⁊ clullē

ad.

Ac

Note