De iuramēto calunieTi. IIII
rari) canones nō indicāt alia cui calūnie iuramētū: nos tn̄(quia frequēter calūniari videmus in ipſis) vtile reputamus: qd̓ ſimul (ſicut pleriqꝫoobſeruāt) tā de veritate dicēda: qͣꝫ d̓ calūnia (vt via p̄cludat̉ calūnijs) iurari debeatē in eiſdē. dē. In eā appellatiōis iurari debet de calūnia et veritate dicēda. hͦ primo. Scd̓o d̓r ꝙ ꝓcurator deputatꝰ poſt iuramētū calūnie iur̄ abit de calūnia. Tertio ꝙ iudex qͦtiēs ſibi videt̉exigit iuramētū malicie: etiāſi de calūnia vel ꝟitate iuratū ſit. Io. an̄.ca. IIN appellatōis cā qͣꝫ qͣꝫt in principali iuratū fuerit: p̄s ſtari iubemꝰ calūnie iuramē
tū: ⁊ idē in iuramēto de verihtate dicēda volumꝰ obſeruatri. ¶ Procuratores qͦꝫ/ quif poſt iuramētū calūnie deputant̉: teneri volumꝰ (vt calūmnia vitet̉ ab ip̄is) ad ſubeunndum hmōi iuramētū: etiā ſia ſuis dn̄is quid ponere autrn̄dere ſeu agere debeāt ſint8ͦ inſtructi. ¶ In omnibꝰ autem cauſis: nedum ante: ſedetiā poſtqͣꝫ lis fuerit cōteſtata: ſiue de veritate ſiue de calūnia ſit iuratū in ipſis: poteſt iudex a partibus exigereq iuramentum malicie quotiens viderit expedire. dē.Procurator habens ſpeciale mandatum iurat de calūnia. Ioh̓. andree. ca.¶ Ullam tibi iudex II-
atiā non poſſit omliti ſed expone ibi ſimulatiōe .ſ. cū fimulant ſe nō calūnloſe agere: vt ibi dicit Accur.a ¶ Iuramentū. sͣ. eo. ti. c. ij. Et erat rō: qꝛ in ſpūalibus p̄lumebat̉ ꝙ ſemꝑ eſſet deus in memoria: ⁊ ſic nōcalūniarent̉ litigātes ⁊ hoc ꝓbat lr̄a ſequens. Reddebat Inno. in p̄dicto. c. tres rones. Prima qꝛrigor in ſpūalibus nō ſeruat̉. d̓do. ⁊ contu. c. j.Scd̓a qꝛ lꝫ iuramētū nō ſit peccatū cum ex frequēti iuratiōe ſepe ſequit̉ pctm̄.sͣ. de iurelurā. ⁊ſi chriſtꝰ. maxīecū de crudelitate ſit hoc ſacr̄m.Tertia qꝛ hͦ iuramentū eſt a malo nō credētis: d̓elec. ſignificaſti.ſed parū valenthe rōnes: cū ⁊ inciuilibꝰ locū habeāt vt ꝑ te vides. b ¶ Inipſis. ⁊ ſic equūfuit ex quo ceſſabat cā: ceſſaret ⁊conſtitutio. sͣ. deap. cuꝫ ceſſante.cū ſi. c ¶ Utile. i. neceſſariū. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. ⁊. ij. q.vj. biduū. vel dic ꝓprie vt ſi iudex videat tales ꝑſonasde qͥbus nō ſit aliqͣ calūnie ſuſpitio: exiget ſolū veritatis ſacr̄m. primū tutiꝰ ⁊ veriꝰ reputo. d ¶ Obſeruāt.Obſeruabit h̓ dn̄s Guil. vt no. ī Spe. e. ti. §. j. ꝟ. quartū. no. hoc Ber. equū eſſe. sͣ. ⁊. c. ij. vt in p̄dicta decre. exlr̄is. de iureiu. (et Inno. jͣ. de teſti. p̄ſentiū circa fi. dicitꝙ quidā iuramēto de veritate adijciunt lutamentū decredulitate ꝙ multū cōmendat ibi Hoſti. vt ibi dicaꝫin. §. p̄terea. ſuꝑ. iij. glo. Io. an̄.) e ¶ In eiſdem. ſpiritualibus cauſis. Nunquid in criminalibus luret̉ decalūnia? dic vt no. C. e. l. j. ⁊ sͣ. e. c. j.N appellationis. ¶ Cōtinet tria dicta vt patetin rubro: Secūdū. ibi: Procuratores. Tertium.lbi: In omnibꝰ. Do. Per primū dictū determinat̉ queno. pͦ Accur. C. e. l. ij. in prin. et no. Inno. ⁊ Hoſti. Pe.et Ab. sͣ. e. c. j. ſuꝑ verbo quecūqꝫ cauſa. Guil. in Spe.e. ti. §. ij. ver. quid de cauſa. Bar. brix. in queſtione veneriali que incipit: querit̉ vtrum in cauſa. Et ꝑ p̄dictavidere potes ꝙ hic reprobat̉ opi. Pla. et Azo. qui dicebant ꝙ ex quo iutatū erat in principali nō iurabit̉ incauſa appellationis. in aucͣ. de his qui ingre. ad ap. §fi. coll̓. viij. ⁊ ꝓ eis faciūt oīa lura ꝑ que ꝓbat̉ ꝙ eadēſit cauſa ap. cū prima. xvj. di. habeo. ij. q. vj. ſi quis inquacūqꝫ. C. vt in vna ⁊ eadē cauſa. l. j. ff. de iudi. ꝓponebat̉. Io. cre. Hug. Goff. ⁊ ſupradicti doctores ꝯtra:quorū hic approbat̉ opi. ꝓ eis. vj. q. iiij. oſius. et. ij. q.vj. ſi ep̄s. C. de iudi. ꝓperādū. in aucͣ. vt li. iur. in prin.ibi: tn̄ Accur. tenet primā. ff. de dam. infec. qui bona. §.pe. Io. an. f ¶ Iuratuꝫ. ꝓpter hoc erat dubitatio:qꝛ nō videbat̉ tūc debere iurari: ⁊ qꝛ bis iurandū noneſt: ⁊ qꝛ tunc ſuꝑfluū videbat̉ iuramētū: qd̓ facienduꝫnō eſt: de iureiur. ⁊ ſi chriſtus. de ꝓba. c. ij. (et hͦ no. Ar
chidi. ꝙ ibi dixi. Io. an.) gIuramētū. ſꝫ de ealūnia iurari debet ſtatim poſt lit. cōteſta. vt. sͣ. c. ꝓxi.No. gͦ ar. ꝙ faciēda eſt lit. cōteſta. in cā appellatiōis. d̓hͦ no. sͣ. de teſta. c. Raynaldus. ꝟ. dilectus. Io. an.h ¶ Dicēda. ſi talis eſt cā in qua iuret̉ deveritate: vtin fi. c. dicit̉.¶ Procuratores. Emanauit iſte. ꝟ. ad declarationē glop̄dictarū Inno.Hoſti. Guil. inSpe. e. ti. §. ſeqͥtur. in fi. ⁊ eiushic approbaturopl. et reprobat̉opi. Hoſti. qͥ tenebat ꝯͣriū. (vide Accur. in autē. principales.C. eo. ti. in. j. glo.Io. an.)k ¶ Poſt. hecerat dubitatio:qꝛ non videbat̉bis iurandū. C.e. ti. aucͣ. hodie.¶ Deputant̉ab ipſis pͥncipalibus. vel a ꝓcuratoribꝰ qͥ poſtlit. cōteſta. ſubſtituere poterūtsͣ. e. li. d̓ ꝓcu. c. j.m ¶ Ab ip̄is. No. ꝙ lꝫ ꝓcurator luret in aīam dn̄i.xvij. q. iiij. metuētes. c. di. optatū. lxiij. di. tibi dn̄o. vbide hoc. ⁊ sͣ. e. li. de elec. ꝓcurator. ſacr̄m tn̄ calūnie ⁊ inaīam dn̄i ⁊ in ꝓpriā p̄bet vt hic vides: al̓s aūt quareiuraret: ex qͦ dn̄s iurauerat: ⁊ in hͦ caſu nō eſt neceſſarium ſpāle mādatū. de ſyndico vero dic vt. sͣ. e. in ꝑtractādis. (de hͦ in Spe. e. ti. §. ij. ꝟ. ſed nūqͥd heres. ⁊ ibiin ver. ſe. no. qͥd ſi iudex mutet̉. ⁊ ꝑ Accur. in. l. ij. C. eo.ti. in pͥn. Io. an.) n ¶ Iuramētū. No. ad queſtionēqua querit̉: an heres vel ſucceſſor teneat̉ iurare: ex quodeiunctus iurauerat. Et dic ꝙ ſic ꝑ hāc lr̄am ⁊ ꝑ autē. C. eo. ti. principalis. ⁊ ꝑ. l. ff. de da. infec. qui bona. §.pe. potuit em̄ defunctus habere bonā fidē: ⁊ heres velſucceſſor malā. ff. de accuſa. ſi cui. C. de re. credi. generaliter .j. rn̄ſo. lꝫ quidā cōtra qꝛ heres ⁊ ſucceſſor eadē ꝑſona cū defūcto cenſent̉. in aucͣ. iuſiurā. qd̓ a morientep̄ſta. §. ij. o ¶ Inſtructi. in hͦ caſu recitabāt p̄dictidoctores nō debere ꝓcuratorē iurare: qꝛ qͥ faciūt ꝑ aliū⁊cͣ. jͣ. de reg. iur̄. qͥ facit ꝑ aliū. p ¶ In oībꝰ. declaratur ꝑ hͦ qd̓ no. sͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. in glo. antepe. ⁊ d̓ ꝓba. c. ij. ⁊ reprobat̉ qd̓ no. de teſti. pn̄tiū. in glo. iuramētū ī fi. (⁊ ꝙ nō. Guil. in Spe. e. ti. §. j. ꝟ. ſcd̓m Io. an.)q ¶ Malicie. licet ergo ex quo iuratū eſt de calūniaamplius in eadē cauſa de calūnia iurandum nō ſit: vtC. e. aucͣ. hodie ab eodē. ⁊ sͣ. ꝓxi. rn̄ſo. de malicia tn̄ bene iurat̉: puta cum ſuſpicat̉ iudex ꝙ malicioſe ꝓponatur exceptio: petat̉ dilatio. (alia exempla vide in Specu. e. ti. p̄alle. ver. ſecundū. Io. an. ad hoc de excep. paſtoralis. de teſtibus vltra tertiā. C. de fide inſtrumen.l. vlt i. xxx. q. v. iudicantem.Ollā. ¶ Quia breue eſt non diuidit̉. Do. Emanauit ad declarationem eorum que legunt̉ ⁊ no.C. e. ti. l. ij. §. ſi autē. (⁊. ff. de ꝓcura. nō ſolū in princi. et Ziij
Ad.
Ad.
Ad
Nota
dlulſio
Ad.
Ad
k iij