LiberII
reſpondere: eccleſiaſticā exercere cenſuram. Fonifacius. vlij. Iudex ſecularis quivult clericum compellere addepita etiam liquidā ſoluenda per eccleſiaſticū iudicemdeſiſtere compellat̉. Io. an.Eculares iudta. Ices: qui ſticet ipſis nulla cōpetat iuriſdictio in hacb parte) ꝑſonas eccleſiaſticasad ſoluendū debita: ſuꝑ quiIbus coram eis ꝯtra ipſas earum exhibent̉ littere: vel ꝓebatiōes alie inducunt̉: damnabili p̄ſumptionē cōpellūta temeritate huiuſmodi: perlocorū ordinarios: cēſura ecgcleſiaſtica decernimꝰ compeſcendos. Fdē. Ratione iuramenti laicus vt illud ſeruet corā iudice eccl̓iaſtico cōan. c.Uni. C. laicus ꝓ qͦ ſoluiſtl̓ certā pecunie qͣꝫtitatemin qua pro eo te fideiuſſorio
i nomine obligaueras: te ſerkuare recuſet indemnē: cōtraiuramentum a ſe preſtitum temere veniēdo. ¶ Ipſum corā eccleſiaſtico iudice: ad culius forum ratione iuramenticauſe hmōi cognitio noſcit̉ ꝑtinere: de iure poteris conuenire. ¶ Vt ipſum monitiomne premiſſa: per cenſuram eccleſiaſticam: ꝙ te ſuper pren̄dictis (vt tenetur) ſeruet indemne: preuia rationē compellat. De litis conteſtatꝭnnoce. iiij. in concilioLugdunen̄. Peremptoria lite cōteſt. nō īpedit niſi ſit dere ſemel finita. Io. an̄. ca. IoXceptionis ꝑemrptorie ſeu defenſiDoniſ cuiuſlibet pͥncipalis cognitionem negocij contingentis:q̄ ante litem conteſtatam obierctus. ¶ (Niſi d̓ re iudicata⁊tranſacta ſeu finita excipiat
Eculares. Oluldi non poteſt: quia clauditurvnico cōtextu. Do. Fuit tracta d̓ fi. decreta. extrauagantis que inciplebat: quia ⁊ cōtingit. Io. mo. alle. extraua. qͣꝫ ſit graue. quā nō vidi. ſꝫ veritas eſt ꝙ ille. ꝟ. quia vero. erat ꝑ decre. quia nōnulli. jͣ. de immu. eccle. ⁊ vt ibi dixiin prin. iſta fuitvij. ⁊ vltima ꝓuiſio quā ibi fecerat Alex. qͣrtꝰ.Io. an.)a Nulla. obſequendi em̄ eſteis neceſſitas nōaucͣtas imperādi. xcvj. di. c. j. d̓ꝯſti. eccleſia. ⁊ d̓re. eccle. nō alie.cū laicꝭ. cū ſimi.¶ Eccleſiaſtlcās. etiam ſiordinē clericalēnō habeāt: vt religioſi ⁊ cōuerſixij. q. j. duo ſunt.(de clericis ꝯiugatis ſecus. dūmodo nō fiat diſtrictio in ꝑſona.jͣ. de cle. cōluga.c. vno. Io. an.cEis. ſecularibꝰ iudicibusd Earū. ꝑſonarū eccl̓iaſticarū. e ¶ Dānabili. qꝛ eſt hocꝯͣ eccleſiaſticā libertatē. jͣ. de immū. ec. c. vl. ⁊ penul. f Cōpellūt. de facto: (forte capltis pignoribꝰvel facias ip̄orū bonis. ſi diſtringerēt ꝑſonaliter locuseſſet pene. c. ſi qͥs ſuadēte. xvij. q. iiij. Io. an.) ⁊ eſt hoccōtra Bon̄. qͥ habēt (d eſt habeāt tꝑe huiꝰ glo. ſꝫ poſttraditū .ſ. ꝑ ciues regimen ciultatis dn̄s Hoſti. ſublatū fuit illud ſtatutū. Io. an.) ſtatutū ꝙ oīs cōtractꝰ factus cū rectore eccleſie valeat ⁊ ꝙ ptās teneat̉ illud executioni mandare. g ¶ Cōpeſcēdos. cōcor. jͣ. de iureiurā. c. licet. de exceptionē. c. ij. de ſen. excō. decernimus.Dm. C. laicus. ¶ Iſtud. c. poteſt diuidi in trespartes licet Io. an. nō diuidat. In prima ponit̉cōſuitatio. In ſcd̓a reſpōſio. ibi: Ipſum. In tertia inſtruit iudice. ibi: Ut ipſum. Do. Tracta fuit hec decre.de extrauagāti Clemētis q̄ incipiebat: Sua nobis. nobilis vir Henricus. e. ti. Io. an. h ¶ Soluiſti. an fideiuſſor qͥ ſoluit vſuras illas a debitore repetat: dic vtno. sͣ. d̓ fideiuſ. c. iij. (pleniꝰ in queſtiōe quā diſputaui.vide ſuꝑ regula damnū. jͣ. de regū. iur. Io. an.) ⁊ anteſolutionē agit fideiuſſor ꝯͣ debitorē: vt ipſum a fideiuſſione abſoluat in caſibus. sͣ. de fideiuſ. c. vl. ⁊. c. cōſtitutus. i ¶ Obligaueras. olim erat in optione creditoris quē vellet cōuenire debitorē vel fideiuſſorē: hodienō: qd̓ dic vt. sͣ. de fideiuſ. c. ij. in prima glo. k ¶ Indemnē. ⁊ ſic ſentiebat dānū vn̄ p̄miū merebat̉: qd̓ eſſenō debet. sͣ. de fideiuſ. c. ij. vbi de hoc. l ¶ Iuramēti. xxij. q. j. c. vl. sͣ. de iudi. nouit. ver. poſtremo. de elec.venerabilē ⁊ idē in alijs criminibꝰ eccleſiaſticis q̄ no.
sͣ. e. tl. cū ſit. (ta. ꝙ no. de purga. ca. nos inter. Io. an.mq. ij. indigne. xxiiij. q. iij. de illicita. de ſen. excō. ſacro.Premiſſa. que ſemꝑ cenſurā habet p̄cedere. xij.Tenet̉. ex tribus tenebat̉: de lure cōi: ⁊ pacto: ⁊nvinculo iuramēti. ex vltimo corā eccleſia cōuenit̉: vt h̓vides. (adiectioigitur iuramenti mutat forū. ſicut ⁊ quandoqꝫvalidat contractū. sͣ. e. li. d̓ pac.qͣꝫuis. jͣ. de iureiurā. licet. quandoqꝫ nil operat̉jͣ. de reg. iur. nōeſt ẜm Ioh̓. mo.et Archi. qͥ ambo ſic ad litterāloquunt̉. ⁊ fa. ꝙpoſt Hoſtiē. ſcripſi de or. cog. tuam. ſuꝑ vlt̓. glo.Io. an.Acptionis ꝑemoroArie.Ponit regulā in cuiꝰ vetreexceptionē inſerit ibi: Niſi. quāregulam exaggerat. ibi: Licet.ẜm Io. mo. Etincipe cōſtructūibi oblectꝰ. Io.an. o ¶ Peremptorie. de peremptorijs ⁊ dilatorijs dic vt no.sͣ. de excep. c. exceptionē. in prima glo. Et eſt ꝑemptoria que intentione agentis ꝑimit: vt pactū de ꝑpetuonō petendo: ⁊ exceptio doli mali: ⁊ iuramentū de nonagēdo vl̓ accuſando. ff. d̓ excep. l. j. ⁊. iij. sͣ. d̓ ac. venſēs.Defenſionis. differētiā facit inter exceptionē edefenſionē. pactū em̄ de nō petēdo ſiue iuramētū ipſeiure tollit naturalē obligationē ſicut numeratio: ſꝫ nōciuilē ip̄o iure. ſed oꝑe exceptiōis illā elidit. ff. de ſolū.ſtichū. §. naturalis. inſti. d̓ excep. §. p̄terea. Defenſiōesꝓprie dicūt̉ q̄ ipſo iure actiōes tollūt: vt ſolutio: acceptilatio: qꝛ ſolutione eiꝰ qd̓ debet̉ ⁊ acceptilationē oīsobligatio tollit̉. inſti. qui. mo. ob. tol. in princi. ⁊. §. ſteꝫꝑ accepti lationē. Itē renūciatio dici pōt defenſio: d̓ renū. ſuꝑ hͦ. vij. q. j. qꝫ periculoſum. de elec. cū inter. hmōiem̄ defenſiones nō ꝓprie dicunt̉ exceptiōes cum nō excludant actionē: qꝛ nulla eſt ibi actio. ff. de excep. l. ij. licet largē exceptiones dicunt̉ qꝛ excludūt agentem ẜmBer. (de hoc plenlus in Specū. de excep. §. j. Io. an.Oblectus: Id eſt oblectio. Innocē. exponit. ſōqͥeſt exceptio ꝑemptoria. Sed nō placet pōderato conſtructu. Iohā. an̄.) r ¶ Iudicata. Ede re iudi. l. vlti. s Tranſacta. C. de tranſac. cauſas. (et. ff. de codi. inde. eleganter. §. ſi quis poſt. vbi glo. alle. hanc decre. Ioh̓. an.) t ¶ Finita. ſufficiebat hoc dicere ꝙomnia cōp̄hendit vt dixi in prin. (require materia huius glo. ple. in Specu. de excepti. §. dicto. in vlti. char.per totum. quoꝝ aliquā hic ꝓſequit̉ Archidi. Io. an. j.
4
Ad.
oAd.
Ad.
Diuiſi
Ad.
Peruria
Ad.
t Diffeo ceptisō fenſi
Oluiſio
Ad.
Al.
Ac
Ad