De foro competentiTi. II
archip̄ſbyteros ⁊ alios inferiores p̄latos: ſuffraganeiseiſdē ſubiectos (dūmodo aliud eis cōtraria ꝯſuetudo nōtribuat) nec ſubditos ſuffraa ganeorū ip̄oꝝ: ſuper ſalarijsb aduocatorū ⁊ ꝓcuratorū: inc cauſis q̄ in remēſi ventilanỉcuria: cogāt querulantibusin ſua pn̄tia rn̄dere. ¶ Cont trahētes vero aliaruꝫ dioce.ſuper cōtractibꝰ initis in remen̄. dioce. ab eiſdem (niſi inueniant̉ ibidē) trahere corāg ſe non debēt inuitos. licet inpoſſeſſionē bonorū q̄ ibi habēt: etiā cū alibi copiā ſui fahciūt ſi eoꝝ aucͣtate citati cōparere cōtēnāt: poſſint miſſi-
onē facere ꝯͣ eos: vel ſi fortemalicioſe ſeip̄os occultēt: necitatio ꝑueniat ad eoſdē: decernere faciēdā ī poſſeſſionēbonorū: q̄ in alia etiā dioceſiī obtinere noſcunt̉: ſꝫ tūc locidioceſanꝰ: ad denūciationeꝫſ ip̄oꝝ faciet hmōi miſſionem.m ¶ Nec clericos ſuos mittātad ſuffraganeoꝝ ip̄oꝝ dioc̄.e ꝓ iniendis vel recognoſcendis cōtractibꝰ corā ip̄is. Neceorūdē ſuffraganeorū ſubditos cōpellāt corā ſe occaſiōeyhmōi iuri ſtare. Neqꝫ pōt archiep̄s ip̄e in ſuoꝝ ſuffragaq̄ neorū officiales ⁊ ſubditos:ꝓ eo ꝙ vocati ab ip̄o noluntquerulātibus in ſua p̄ſentia
in fi. c. dicit̉. a ¶ Salarijs. taxata erāt olim iſta ſalaria ꝑ decre. de poſtu. ꝓperādum quā hodie nō habemus. ⁊ de iſtis ſalarijs habes. C. de ſuffra. l. vna. C. māda. ſalariū. ⁊ qua actiōe petant̉. C. man. l. j. in vlti. glo.ff. e. l. ſalariū. (⁊ de his vide ſatis in Spe. de ſalar. §.ij. et. iij.)b ¶ Procuratorū. ꝯͣ ꝓcuratoris officiū debeteſſe gratultum.(aduocatꝰ tn̄ licite vendit patrociniū. xj. q. iij. nōlicet. Io. an.) etſi aliqͥd reciplatꝯͣ bonos moresfacit: ⁊ redēptorlitis eſſe cenſet̉.C. de ꝓcu. litem.C. man. ſi ꝯͣ licitū. ff. man. ſi vero. nō remunerādi. §. vlti. ſed le.ges ille loquunt̉qn̄ paciſcitur vthabeat certā ꝑtēeius de quo eſtqueſtio: qd̓ illicitū eſt. (de hͦ. iij.q. vij. §. tria. ꝟ.arcent̉. pleniꝰ. ff.de pac. l. ſumptꝰ. Io. an.) hic de ſalarlo loquit̉ qd̓ dat̉ (ſine pacto al̓s nōeſt mandatū ſed locatio. ff. man. l. j. in fi. Io. an.) ꝓ remuneratione laboris: qd̓ licitum eſt: vt hic ⁊. ff. man. l.ſalarium. c ¶ Cauſis. licet em̄ iuriſdictionē habeātin cauſis: nō tn̄ in ꝑſonas ratione ſalariorū ipſorū. cūalia ſit cauſa. Arg. ꝯ. C. de iudi. ꝓperandū. §. ꝓculdubio. vbi dicit̉ ꝙ ꝓpt̓ ſalariū aduocatorū nō debet cauſe fieri dilatio: ſed illud in ordinario loquit̉. (dicit Hoſti. et Arch̓. poſt eū ꝙ illa lex cōcordat qꝛ nō intromittit ſe archiep̄us de cauſis ſalariorum ⁊ ſic ꝓpter illaslis nō ꝓtelabit̉. mādabit aūt ordinario vt illas expediat. Io. an.) d ¶ Rn̄dere. No. gͦ ꝙ rōne cōtractꝰ nōſortit̉ qͥs forū. Contra .sͣ. e. c. vlti. cū ſuis cōcor. Sol̓. h̓de cōtractu loquit̉ inito in ciuitate ſuffraganei: putacū Bon̄. qͥ appellauerat ſecū duxit aduocatū Rauennam: ⁊ ſic cōtractꝰ rauēne initus nō fuerat. Vel dic ꝙlocū habet qn̄ ibi nō inuenit̉. Vel dic verius ꝙ de contractu loquit̉ quē qͥs celebrat vt viator: vt tūc ibi cōueniri nō poſſint. durū em̄ eēt vt quocūqꝫ loco nauiget:vel delatꝰ ſit rn̄dere teneat̉. ff. de iudi. l. heres abſens..§. nā vbi ſic venit. ⁊ hec vera niſi ſe ibi ꝑmiſerint ſoluturos. tūc em̄ ſuſciꝑe cōpellerent̉ (intellige hͦ ꝑ moduꝫſequētis. §. Io. an̄.) iudiciū: cū ibi ⁊ vbi domiciliū hn̄tvaleāt cōueniri. ff. de iudi. l. heres abſens. §. itē ſciēdūsͣ. e. dllecti. ibi em̄ cōtraxiſſe videt̉. vbi ſe ſoluere obligauit. ff. de act. ⁊ ob. l. ꝯͣxiſſe. ⁊ cōtractū nō vtiqꝫ eo locō intelligit̉ qͦ negociū geſtū eſt: ſꝫ qͦ pecunia ē ſoluēdaff. de re. au. iu. poſ. l. iiij. Et h̓ reprobari vidēt̉ due opi.doctoꝝ legū: quorū qͥdā dixerūt ꝙ rōne ꝯͣctus viatorrn̄dere cōpellit̉ ſi cōueniat̉ priuſqͣꝫ inde diſcēdat. Alijdirecte dixerunt ꝯͣ .ſ. ꝙ cōueniri nō poſſet priuſqͣꝫ indediſcedat: ſꝫ poterit ſi illuc poſtea reuertat̉. He opi. hictollūt̉: cū dicat̉ indiſtincte ꝙ rn̄dere nō cogit̉. Nec obff. de iudi. l. ij. §. oēs. ⁊. §. plane. vbi ꝓbari vident̉ iſteopl. qꝛ in roma ſpāle eſt ꝙ ibi dicit̉ qͥ cōis eſt oīm pa-
tria. ff. ad munici. roma. ⁊ sͣ. eo. c. vlti. e ¶ Cōtrahētes. ¶ Archiep̄us non cōpellit inultos cōtrahentes aliarū dioce. in ſua ꝓpria corā ſe reſpōdere niſi ibiinueniant̉: Sed ſi citati nolūt cōparere vel malicioſe ſeoccultāt ne citent̉: in bonis ipſorū ſue dioce. poteſt miſſionē facere velin alia decernere faciēdā ꝑ ordinarios locorū hͦdicit vſqꝫ ad. §.nec clericos. Do.Dixit hic Bar.brixien̄. glo. poſitā. sͣ. e. c. vl. ſuper verbo cōtractus. intelligendā ẜm qd̓ dicit̉in iſto. §. ⁊ intellige iſtū. §. in cōtractu quē qͥs celebrat tanqͣꝫ domiciliū habens:vt cū ibi ꝑgulāhabeat vel armariū al̓s ꝯͣdiceret. sͣ. ꝓxi. §.¶ Aliarum.d̓ ꝓulncia vel extra ꝓuinciā.¶ Inuitos.gdicebāt em̄ quidā ꝙ remitti debebant ſicut in criminibus cū in hoc parificent̉ (quoad forū ſortiendū. nō quo ad tractione in iudiciū ẜmIo. mo. hic. ⁊ ꝓbat̉ hoc. ff. de in ius vo. l. ij. Ioh̓. an.in aucͣ. vt oēs obediant iudi. coll̓. v. in. ij. colū. In delictis aūt id ſeruat̉. (vt in Clemē. paſtoralis. de re iudi.poſt mediū. ꝟ. ꝙ ſi punitio. vbi de hͦ in glo. ſed nunqͥdIo. an.) in aucͣ. vt nulli iudi. §. ſi qͥs vero. ⁊. §. ſequen.coll̓. ix. Alij dicebāt ꝙ ſi aberat latitandi animo. iudexvbi reperiebat̉ tenebat̉ remittere: al̓s debent poſſideribona. (de hͦ. ff. de iudi. heres abſens. §. j. Io. an.) expeditū eſt vt hic vides. h ¶ Eorū. archiep̄i vel officiales. i ¶ Noſcunt̉. ipſi ꝯtrahētes: dicebāt qͥdamꝙ nullo caſu iudex hoc decernere poterat: quorū hic reprobat̉ opi. ⁊ de hoc ꝑ Hoſti. in ſum. e. ti. §. ij. ver. iteꝫrōne cōtractus. k ¶ Ipſorū. archiep̄i ⁊ officialis.l ¶ Faciet. ad idem .s. e. poſtulaſti. m ¶Aec clerico s. Non poteſt archiep̄s ſuos clericos mittere indioce. ſuffraganei vt corā eis fiāt ꝯͣctꝰ vel iam facti approbent̉. nec ſi facti vel approbati ſūt corā illis poſſūtſuffraganeoꝝ ſubditos corā ſe litigare cōpellere ſuperillis nec excōicare ſuffraganeoꝝ officiales vel ſubditosſi nolūt litigare corā ip̄o. h. d. Do. Et ẜm Io. mo. tex.quattuor facit. nā ponit regulā ⁊ ꝓuiſionē annectit ibi:Licet. quā ampliat ibi: vel ſi. executiōi ꝓuldet. ibi: Sꝫtūc. Io. an. n ¶ Pro ſniēdis .l. faciēdis vel incipiēdis. o ¶ Recognoſcēdis. tāgit ꝯſuetudinē frācie vbifiūt tales recognitōes. ⁊ ꝯcor. ad hͦ. sͣ. d̓ ſurepa. relatū.P¶ Hmōi. qꝛ .ſ. inierūt vel recognouerūt ꝯͣctū coraꝫillis (nā ſi extra dioce. etiā corā ip̄is archiep̄is fierēt ꝯͣctus nō ſortiunt̉ ꝯͣhētes ip̄oꝝ forū. Et qͦcūqꝫ fiant inſua dioc̄. ſortiūt̉ forū ip̄oꝝ. Inno. Io. an.) q ¶ Officiales. lꝫ em̄ idē ſit cōſiſtortū ep̄i ⁊ officialis ſui: vt. jͣ. d̓ap. romana. non tn̄ iuriſdictionē hꝫ in officialē ep̄l: vtsͣ. e. §. ij. ⁊. iij. (ꝙ intelligas qn̄ peccat extra officialatūvt dixi. sͣ. eo. lib. de offi. vi. c. j. in. iij. glo. Io. an̄.
Iltio
Ad.
Pergulā
Ad.
Ad-
Ad.
Ad.
Ad.
Ad.
Ad.
IDiuiſto
Ad.
Ad.
k