De ProcuratoribusETi. XIX

gͦ poſtea tn̄ ip̄o nolente neqͥbit§ niſi eū cū dn̄o inimicū fuerit:ē vel ſuſpectū: aut aduerſarioēͦ affinitate ꝯiungi vel eiꝰ heredem fieri: ſeu ingredi religioknē aut in longū peregrinari:l vel egritudīe aut vinculis dein tineri ꝯtingat: ſeu alia rōnabilis cā ſubſit: ꝓpter quā ſitmerito reuocādus. ¶ Uerūqͣꝫqͣꝫ niſi vt p̄mittit̉ reuocarin nō poſſit: dn̄s tamē ſue cauſevna cū eodē procuratore: maxxime ſi de colluſione timeat:p minime ꝓhibet̉ adeſſe. Idē

Procurator habēs mādatūſb̓ſtituēdi ſubſtitutū a ſe poſtmādatū ſuceptū etiā ſi eo nōſit vſus reuocare nō pōt: niſiet ptātē habuit reuocandi: ſiaūt erat ꝓcurator ad plurescauſas ⁊ in altera ſubſtituit.in alijs remanet procurator.S q̇ a ꝓ Io. an. ca. IIIq curatore ſuꝑ hoc a dn̄optātem hn̄te ꝓcurator extititſubſtitutꝰ: nō p̄t poſt mādatūs ſuſceptū: etiā ſi eo vſus nō fuetrit. (Licꝫ in delegato ſe. ap. vivces ſuas alteri cōmittēte: ali-

jͣ. ſin allter: ſibi imputet qui talē eligit. ff. de mīo. cū mādato in fi. vn̄ ſi reuocatio ad iudice vel aduerſariū perueniat: id ſuꝑ qͦ ꝯcluſum eſt nō impedit: alia ſic. vt in p̄dicta decre. auditis. Si aūt de mandato nō fuit facta fides ⁊ ſine ſatiſdatione fuit admiſſus tenet reuocatio. ⁊ſic ītelligat̉. .sͣ. ein nr̄a. et. c. ex inſinuatione. et. ff.eo. in cā. ⁊ ꝯͣriusſenſus. sͣ. e. mandato. et ſibi imputet qͥ eā nō exigit in procuratorē celantem reuocationē redundabit: ⁊ aduerſariˢerit ſine damnovn̄ ſi erat procurator actoris cōmiſſa eſt ſatiſdatio de rato. ff. rēra. ha. l. ij. ſi procurator rei ſatiſdat iudicatū ſolui: ⁊ de dolo committetur. ff. iudi.ſol. l. iudicatumſolul. ff. eo. Plaucius. a ¶ Poſtea .i. poſt ll. ꝯteſta. etintelligas ab ip̄o ꝓcuratore: vt dixi. sͣ. c. ꝓxi.b ¶ Ip̄o nolēte. Secꝰ ſi volēte: ⁊ ſic poſſet intelligi. sͣ.eo. madato: vt ibi no. qͣꝫtūcunqꝫ tn̄ ꝓcurator ꝯtradicatnō ꝓcedet̉ cū eo poſt reuocationē qͦuſqꝫ de cā reuocationis cognitū fuerit. nō enī deberet ſe ingerere ꝓcuratorſed debet ei ſufficere ꝙ ſine ſuſpitionis no. remoueat̉. ff.ea. l. que oīa. c ¶ Neqͥbit. Cōtra. jͣ. e. ſi quē. So. ibi.d ¶ Niſi eū. Hos caſus qui ſequunt̉ habes. ff. eo. ti. l.filius. §. fi. ⁊. l. ſequen. vſqꝫ ad. l. ſed etiā. et. l. poſt litem.vſqꝫ ad. l. q̄ oīa. §. j. e ¶ Inimicū. Et q̄ inmicitie hicveniāt arbitrabit̉ iudex. facit qd̓ diximꝰ de iudice̓ et deteſte. ij. q. v. c. ij. de ſimo. ꝑ tuas. ⁊ d̓ accu. cum oporteat.Nō tn̄ dico ꝙ reqͥrant̉ capitales. ⁊ hoc ſonat lr̄a q̄ dicitvel ſuſpectū. lꝫ videat̉ ꝯtra. ff. e. l. filius. ad fi. ⁊. l. ſi poſtdatū. Sed in ꝓcuratore ꝓ qͦ (ſciēte ⁊ nō ꝯtradicēte. ff. e.ti. ſi defunctus. j. rn̄ſo. ⁊ vide ꝙ no. ff. e. filiꝰ. §. fi. ⁊. l. ſedhe. §. p̄tor. ⁊ ꝙ no. eo. ti. c. j. in glo. p̄ciſe. Io. an.) promiſit dn̄s ludicacū ſolui loquit̉ qui compellitur ꝓſequi niſi capitales inimicie interueniant. vel alie iuſte cauſe dequibus ibi dicit̉. ⁊ ideo. l. eo. ti. vel exilio q̄ loquit̉ de caſu nr̄o nō poſuit capitales in textu. f ¶ Suſpectum.Et eſt ſuſpitio allegandā ⁊ ꝓbāda ſicut ꝯtra iudicē. sͣde ap. cū ſpeciali: ſed hocipſo ꝙ oꝑas ingerit in inuitūſuſpectꝰ eſt. ff. eo. ti. l. q̄ oīa. ⁊ ſic etiā ex falſa cā dn̄s poteqrit ip̄m reuocare qꝛ ꝯtradicendo ſuſpectꝰ erit ⁊ ſic habebit locū hec lr̄a. Sed pōt dici vt no. Accur. ff. eo. ti. l. q̄oīa ꝙ aūt ꝓcurator ſolus reſiſtit. ⁊ tunc ꝓcedat et veraſit obiectio. aut aduerſariꝰ: vel ꝓcurator ⁊ aduerſarius⁊ tūc ſecus: ⁊ ſic pn̄t intelligi. ll. p̄al. ⁊ decreriſta. ſed lr̄aiſta ſolū dicit ip̄o nolēte. vn̄ ⁊ poſtea dicit idem Accur.dic eū ſuſpectū qͣlitercūqꝫ. ſed nō ita ꝙ remoueat̉: vel ſuſpectꝰ eſt interim donec cā remotiōis tractat̉. al̓s enimad quid remetiōis cauſa tractaret̉ non video: licet dn̄sMar. ibi primā ꝯſueuerit approbare. g ¶ AffinitateQuia tūc dn̄o timet̉ ꝑiculū. C. d̓ excuſa. tu. hūianitatis.h ¶ Eius .ſ. aduerſarij. et tunc ipſe procurator aduerſarius eſt. ⁊ poterit dicere cōtrariū eius quod primo petebat. ad hoc. iij. q. vij. §. tria. ver. ſi contra patrem. adidem. ff. de poſtu. l. vlti. i ¶ Ingredi. Etiam non pro

fltendo: ſed ſolū ꝓbatiōis cauſa. ad hoc. jͣ. de ſen. excom.religioſo. ij. rn̄ſo. ⁊. jͣ. de regu. c. j. in prin. k ¶ Longū.Arbitrio iudicis credo terminandū habita conſideratione cauſe ⁊ viarū. l ¶ Uinculis. Predonum vel hoſtiū poteſtate. ff. eo. ti. itē ſi ſuſpectꝰ. Io. m ¶ Alia rationabiliſ. Utputa etas nimis decrepita vl̓ nimisiuuenis. ⁊ tūc reuocaret̉ de factovt. ff. eo. ti. l. poſtlitem in fi. vel qꝛlatitat. ff. e. l. velexilio. vel iudiciopublico vel priuato detinet̉: vtff. e. ti. l. vel iudicio. et idē in ſimilibus. (In qͥbuseſt par vel maiorequitas ſicut etin cauſis exp̄ſſisargu. eius ꝙ no.C. de fur. et ẜmCor. l. ſiquis ſeruo in glo. fi. Iohan. mo. ⁊ .l. eosqui. Io. an.) n ¶ Poſſit. Inuitus. vt. sͣ. vldiſti.o ¶ Colluſiōe. Sed nōne ex qͦ de colluſiōe timet hꝫ eūſuſpectū: qͣre gͦ nō reuocat: vt. sͣ. e. c. Sol̓. timet hoc ſedprobare non pōt. ad hͦ. ij. q. vij. pleriqꝫ. vel aliter hic nonvult dilatare ꝓceſſum cauſe: qui etiā in cognitiōe ſupitionis: vt. sͣ. dixi. ⁊ ꝓbat̉. ff. e. l. poſt litē. Io. an.p ¶ Adeſſe. Sed qͥd ſibi ꝓderit adeſſe: ꝓderit qꝛ poterit teſtes ⁊ ꝓbationes inducere quas ille omitteret: velſaltē ille ꝓducere tenebit̉ noīatos a dn̄o. bn̄ficiū enim iuris qd̓ adeſſe poſſit interp̄tandū eſt late ⁊ vt aliqͥd ꝯferat. de. ꝟb. ſig. abbate. ⁊ de hͦ ꝑ Accur. ff. de inoffi. teſt. ſiS qͥ. ¶ Sūt duo dicta pͥn (ſuſpecta ī pͥn. Io. an.cipalia. Scd̓a. ibi: Uerū. Iterum prima ponit dictū. inſerens cōtrariū argumentū. ibi: Licet. Secundoponit exceptionē a dicto. ibi: Niſi. Io. an. q ¶ Poteſtatē. quia alias nō poterat niſi in caſibus .sͣ. e. c. j.r ¶ Suſceptū. Et licet dixerit ſe nolle ſuſcipere: tn̄ dn̄oin eadē volūtate manēte adhuc ſuſciꝑe poterit: vt. jͣ. eo.licet. (Et ẜm id oportet intelligi finiri mandatū ꝓcurato. per ipſius renuclationem re integra. re non integranon niſi ex cā. vt idē dicat̉ in renūclatione ꝙ in reuocatione. sͣ. c. j. Io. an). s ¶ Uſus non fuerit. Licꝫ ergodn̄s reuocet ꝓcuratorē re integra: vel ante li. conteſta.in ſti. man. §. recte. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. in prin. cum ſuis cōcor. etipſo facto ẜm id qd̓ dicit̉. jͣ. eo. ſi quē. ꝓcurator tn̄ datusad ſubſtituendū hoc nō poteſt poſt ſuceptū mandatū.iam enī ſuo functꝰ eſt officio: ⁊ potiꝰ hic ꝯſtitutꝰ a principali dn̄o: qͣꝫ ſubſtitutus a ꝓcuratore videt̉: vt dixi. sͣ.eo. c. j. t ¶ Apoſtolice. Quia alius non ſubdelegat. C.de iudi. a ludice. sͣ. de offi. dele. paſtoralis. ⁊. c. vlti. ti. deap. cū cāꝫ. Io. v ¶ Alid̓ .ſ. qd̓ reuocare poſſit an̄qͣꝫ illevſus fuerit: ⁊ habes hoc. sͣ. e. ll. de offi. dele. qͣꝫuis. Sedq̄ro qͣre aliud in delegato qͣꝫ in ꝓcuratore? So. credo ꝙſit rō: qꝛ delegatus pͥncipis hꝫ a lege ꝙ cōmittere poſſit⁊ iō donec iudex ſubdelegatus vti ceꝑat reuocare poterit: vt in p̄di. decre. qͣꝫuis. ſed ꝓcurator de qͦ loqͥt̉ hꝫ hocab hoīe: ⁊ iō cōmittēdo ſuſcepto mandato ꝑ ꝓcuratorēfunctus eſt officio ſuo: ⁊ iō amplius non reuocat. (dicitibi Iohan. mo. ⁊ hic Archidia. ꝙ iudicare licet ſit onꝰ:tamē ⁊ honor. ꝓcurare ꝟo eſt onus tm̄: et vile officium

Addi.

Queſtio

Diuiſio

Iddi.

Addi.

ſuſplſit alleda ⁊ ꝓanda-

Queſtio

Addi.