LiberI

ad exercēdū ꝓcuratiōis offiaciū: idoneus debeat reputari. ¶ Licet aūt a ꝓcuratoreb poſt litē ꝯteſtatā ab eo poſſitc (cū dn̄s ſit litis effectꝰ) darialius ꝓcurator antea tamengͦ nō p̄t: niſi in rē ſuaꝫ ſit datushͦ vl̓ a dn̄o ſubſtituēdi aliū etiālcerta nō expreſſa perſona ſibifuerit conceſſa ptās. ¶ Prokcurator ꝟo datꝰ ad negocia

īpōt libere qn̄cūqꝫ aliū deputare. Idē. Procurator an̄litē ꝯteſtatā etiā ſine cā reuocari p̄t poſt li. cōteſta. nō ſinerōnabili cā: dn̄s tn̄ bn̄ p̄t adeſſe cauſe cum ip̄o ꝓcuratoremaxime ſi de colluſiōe timeatUamuis Io. an. ca. I).¶ Hꝓcurator poſſit ante limtem conteſtatam etiam ſinen̄ cauſa libere a dn̄o reuocari:

bentes ⁊ ſic nō eſt ꝯͣ. No. tn̄ Bern̄. sͣ. de excep. apl̓ice. ꝙqͥs non pōt agere ꝓ ſe vel ꝓ alio: ꝓ eo ꝙ poſſidere nonpōt. (ꝑ quā glo. dicebat ibi Pe. de ſan. ꝙ laicꝰ nō poterat eſſe ꝓcurator in cauſis ſpūalibꝰ. niſi in mr̄imonialibus. Io. an.) ſed in actibꝰ ſpūalibꝰ tūc id poſſet haberelocū. In iudicialibus aūt ſuꝑ ſpiritualibꝰ locū nōhꝫ: vt h̓ vides: etſuꝑ hoc vide qd̓no. Hoſti. in ſū.huiꝰ ti. §. qͥ dari.ver. vl. ⁊ Gull. inſpe. e. ti. §. j. ver.itē ꝙ eſt laicꝰ. etqd̓ no. sͣ. de ſyndi. ca. vno. (Hugo ⁊ Lau. v. q. iij.c. fi. Arch̓.)a ¶ Reputari.ff. de ꝓcu. l. inuitus. §. j. et ibi dehͦ ⁊ inſti. ꝑ qͣs ꝑ. no. acqͥ. §. vl. ⁊ ſimile in teſte. ff. de teſti.l. j. ⁊ in ꝯͣhendo mr̄imonio. xxx. q. iiij. qui ſpūalem. sͣ. deſpon. cū apud. cū ergo nō reꝑlamus hūc exp̄ſſe ꝓhibitu: erit ergo admittendus: ⁊ ideo dixit expreſſe: qꝛ tacite videbat̉ ꝓhibitū. ẜm eū modū quē. sͣ. dixi ẜm Bern̄.b ¶ Ab eo .ſ. ꝓcuratore. ſi ergo dn̄s cōteſtatus litē datꝓcutoratorē poſtmodū ad lite: iſte ſic datꝰ nō ſubſtituit: vt hic ꝓbat̉. licet videat̉ arg. ꝯtra. C. e. ti. nihil arbitramur intereſſe: ſed ibi loquit̉ de facultate dandi nō defacultate ſubſtituendi vt ibi nō. Et no. qꝛ approbatamputo opinionem Io. quam ibi no. Accur .ſ. ꝙ ꝓcuratordatus poſt litem nō ſubſtituit. ⁊ Guil. in Spe huius ti..§. j. ver. qͥd ſi procurator interceſſerit. Accur. dicebat ꝙforte idē vtrobiqꝫ dici poterat ꝑ. l. C. de ꝯſor. eiuſ. li. l. ij.c ¶ Litis. Et exponunt legiſte .i. inſtantie: vt. C. de iudi. ꝓperandū ẜm nos nō perit inſtantia: vn̄ intelligimꝰꝓprie. sͣ. d̓ iudi. c. pe. ⁊ ſic videt̉ in ſnīa in eū formāda nōin dn̄m. de qͦ dic vt. sͣ. de elec. querelam. d ¶ Procurator. Ut. C. e. l. nulla. et. l. penul. et. l. neqꝫ in fi. et. ff. eo. incauſe. ⁊. ff. de appel. ab executore. §. fi. ⁊. ff. de doll excep.ſi ꝓcurator agit. §. j. ⁊ hoc verū intelligo vbi fuerit ſimpliciter ꝯſtitutꝰ: vel nō expreſſe ꝓhibitꝰ: al̓s ſi ꝯſtitutꝰfuerit vſqꝫ ad litē conteſta. ⁊ expreſſe ꝓhibitus eſt ne vltra ꝓcederet ſecus. (idem ſi datur ad li. ꝯteſta. tm̄. ſi ꝟoſimpliciter datur ad li. cōteſta. ꝓcedit in cauſa lite perſe ꝯtēſ. ẜm Inno. et Gull. in ſpe. eo. ti. §. iij. ꝟ. quid ſi dedi. quē. ꝟ. ad litteram. ponit hic Arch̓. et idē Ia. de ra.in. l. ſi ꝓcurator. C. e. ⁊ ꝓ ratiōe ſumit intereſſe ꝑtis aduerſe. ꝓtper ꝙ reuocari non pōt: vt ſcripſi in decre. petitio.) de qͦ dic vt nō. Inno. ⁊ Hoſti. sͣ. eo. petitio. perficiat gͦ dn̄s ꝑ ſe vel ꝑ aliū litē ceptā: ⁊ ad inſtar huiꝰ dicitdn̄s Azo. ꝙ delegatꝰ ab alio qͣꝫ a pͥncipe poſt litē ꝯteſ.delegare poteſt: quod ẜm nos non videtur verū: vt. sͣ.de appel. cum cauſam. ⁊ de hoc. sͣ. de re iudi. cum Bertoldus. nec eſt facienda comparatio: quia etiam poſt litem conteſta. ordinarius reuocat delegatum ſuum. ff. deiudi. l. iudicium. ſed procurator non: niſi cauſa cognitavt. jͣ. eo. c. ꝓxi. ⁊ rōnē q̄re. ff. eo. ti. poſt litē. l. ī glo. ij. quedicit ꝙ h̓ dānū pecuniariū ibi nō. Itē h̓ ex mutatiōe ꝑſone grauat̉ aduerſariꝰ Io. an.) e ¶ Antea. li. ꝯteſta.Io. f ¶ Nō pōt .ſ. dari aliꝰ ꝓcurator. ff. e. l. qd̓ quis.g ¶ In rem ſuā ſit. Ut ſi titulo donationis ceſſe ſuntactiones mihi ⁊ datus ſum procurator ad eas intendēdas. (quomodo ex parte rei detur in rem ſuaꝫ. no. ff. e. l.Plaucius. in glo. ſed qualiter. Io. an̄.) iſte eſt caſus. C.

de dona. l. illam ſubtilem. h ¶ Subſtituendi. Tuneenī ſubſtitutus videt̉: vel datus ab ipſo dn̄o. ad hoc. fc̄ꝙ cuiuſqꝫ vnluerſi. l. ltem eoꝝ. §. decuriones. ⁊ per hoc⁊ alia quedam iura ſolui queſtionē de delegato ab alioqͣꝫ a principe qui habet ſpeciale mādatū ſubdelegandi.ſcꝫ ꝙ ſubdelegare poſſit. ad idemsͣ. de offi. deleg.is cul. vbi de hͦ. ⁊c. vl. §. vices. Io.i ¶ Certa ꝑſonaIn contrariumvidebat̉: qꝛ procurator debet eēcertus. ff. eo. ti. l.ij. ſicut et arbiterff. de arbi. item ſivnꝰ. §. ſi in duoſ.et. sͣ. de arbi. innotuit. (ibi ꝓpt̓plures electorestimet̉ diſcordiaqͥ timor ceſſat in vno. ẜm Io. mo. ⁊ Arch̓. ad hoc. sͣ. deelec. c. pe. e. li. ꝑ quā decre. §. ſi aūt. dicit Ioh̓. mo. ꝙ ſi eſſent duo non inſolidū ⁊ diſcordantes ſibi imputet ꝯſtituēs. Io. an.) ſicut ⁊ tutor. ff. de teſta. tu. tutor incertuſ.⁊. l. duo ſunt ticij. j. ⁊ hoc ꝑ p̄dicta iura tenebat Oberde bobio. vt no. Guil. in Spe. in ti. j. §. iam nūc. ꝟ. qͥd ſiin delegatione. et Accur. videt̉ idē tenere. ff. e. l. j. in glo.j. ſed illa glo. et. l. ij. eo. ti. poſſent intelligi de ꝓcuratoreincerto ẜm modū illius. l. duo ſunt titij. ff. de teſta. tu. qꝛplures ſunt ticij. ⁊ fecit ticiū ꝓcuratorē: ⁊ non apparetde quo ſenſerit. (datur ſimile de electo qui debet eſſe certus sͣ. eo. li. de elec. ca. ij. et tamen procurator datur adeligedum incertum. eo. ti. c. pe. Io. an.) k ¶ Negocia⁊ ad vnū etiā negociū dari pōt. ff. e. l. j. ff. de neg. geſt. l.iij. §. negociū. ad idē. ff. vi bo. ra. l. ij. §. ꝙ ait.¶ Deputare. ff. man. ſi procurator. et ſic no. vnā differentiam inter procuratorem ad negocia et ad ſudicia.aliam videbis. jͣ. eo. qui generaliter in fi. tertiam. .sͣ. de reſcrip. ex parte decani. ff. man. ſi mandaſſem. ⁊ quod hicdicit̉: dic verum niſi in caſu. jͣ. eo. eo. c. vlti.Hamuis. ¶ Prima pars tractat de reuocanQdo. Secūda de adeſſendo. ibi: Uerum. Item prima diſtinguit duo mēbra. Secundū. ibi: Poſtea. in qͦocto caſus excipit ſubdens clauſulā generalem. Io. an.m ¶ Conteſtatā. Ut inſti. man. §. pe. ff. man. ſi ꝟo nonremunerandi. §. ſi mandauero. C. man. ſi pater. ff. decu. ante litem. sͣ. de elec. in cauſis. sͣ. eo. ex inſinuatione.⁊ eſt iſte caſus quo penitere licꝫ quod dic vt dixi. jͣ. de regu. iur̄. quod ſemel que eſt ꝯtra. n ¶ Reuocari. Sednūquid in hoc caſu reuocatio ꝑuenire debeat ad ludicevel aduerſariū: dic vt. .sͣ. e. mandato. ⁊ videt̉ ꝙ no. arg.a ꝯtrario illiꝰ decre. et hoc ibi tenēt Tan. ⁊ Goff. Ber.⁊ Inno. ibi tenē̓t ꝯͣ: ⁊ ſubaudiūt maxime. ⁊ eorū rōnesibi vide. ⁊ Guil. in Spe. e. ti. §. j. ver. item ꝙ mandatu.Hoſti. no. e. ti. auditis ꝙ reuocatio tenet indinſtincte qͦad preludiciū reuocantis. Si querat̉ de p̄iudicio aduerſarij ſi fit an̄ li. ꝯteſt. ⁊ iudex. vel aduerſarius certificatꝰfuit: vel certificari poteſt de mādato: non ob. reuocationiſi ad alteꝝ ꝑuenerit. debet enī ignorātiapbabilis eſſeexcuſata. de cle. excō. mi. apl̓ice. ff. iudi. ſol. ſi autem. multominꝰ valet poſt li. ꝯte. niſi ad alterū p̄dictorū ꝑueni.at: quibus ſemel de mādato extitit facta fides .sͣ. e. mandato. ff. e. ſi ꝓcuratorē. ſed ſi ſe celet ꝓcurator obligaturdn̄o. ff. de do. elegāter. §. pe. ⁊ ſi nō eſt ſoluendo: teneturaduerſariꝰ ſi particeps ſit delicti. ff. mā. ſi ꝓcuratore. q

Addi.

Addi.

Addi.

r Addi.

1Oluiſis

Addi.

e¶Queſti

Addi.

Addi.