De officio ⁊ ptāte iudi dele.Ti. XIIII

a tione aliquid reſeruaſſet.¶ Poſt recuſationē quoqꝫꝓpoſitam cōmittere (niſi deb recuſatorꝭ procedat aſſenſunō pōt: ſed eo volēte hoc poteſt etiā ſi iā recuſatio eademſit ꝓbata: dūmodo ꝓnūciaItū nō fuerit ſuꝑ ea. ¶ Extūcē em̄ cum omnino iudex eſſe det ſierit: nulla etiā cū illiꝰ aſſenſu pōt fieri cōmiſſio ꝑ eūdeꝫdē Delegatꝰ ſubdelegāsetiā in totū re integra cauſaꝫreaſſumere poterit. hoc dicitIo. an.ca. VIUamuis alicui vices(ſuas in cauſa tibi a ſe.hͦ apoſtolica delegata: in totuꝫcōmiſiſſe noſcaris: ſi tn̄ antei qͣꝫ illi iuriſdictione vſus fuerit: cōmiſſio hmōi per te reuocet̉ ab ipſo: vel euꝫ rebus eximi contingat humanis: cauſam ip̄am reſumere poteris.Cū iuriſdictio (ex qͦ ipſavſūs nō extitit) nō cenſeaturin enm efficaciter trāſiuiſſe.Idem. Si dclegatus ſubde

legauit quotiens ab eſſet: vl̓donec reuocaret: ⁊ mortuusſit re nō integra: ſubdelegatus ꝓcedit: et ſemꝑ de ſubdilegato ad delegatuꝫ qui ſibialiquid iuriſdictiōis reſeruauit appellari debet etiā poſtſnīam. h. d. Io. an. ca. VIIlI delegatus quotiensmeum abeſſe contigerit:tibi commiſerit vices ſuas poteris eo rebus humanis exempto (cum ⁊ tunc cenſeaturabeſſe) commiſſum ibi negocium (dum tamen illo viuenteniuriſdictione vti ceperis) liobere diffinire. ¶ Idem poteris quando tibi vices etiamſub ea forma commiſit: donecpͦ eas duceret reuocādas. Nātalis commiſſio per quam cēſetur etiaꝫ ſententie prolatio:q̄ niſi antea fuerit reuocata cōr̄ mitti nequaqͣꝫ morte committentis expirat: ex quo res integra nō exiſtit. ¶ Ad eumquoqꝫ qui vices ſuas cōmittit: donec reuocet vel qui ex-

a ¶ Aliquid. qd̓ cūqꝫ ſit illud: ad idē. jͣ. c. ij. ex quo em̄ſibi aliquid reſeruauit ſaltem in reſeruato iudex remanet. Item de ſuſpltione ſubdelegati habet cognoſcere.Itē reuocat ad ſe iuriſdictionē s. eo. ſuꝑ q̄ſtionū. ff. deiudi. l. ludiciū: vnde adhuc recuſari pōt ⁊ cōmiſſio impugnari.b ¶ Recuſatoris. non eſt ergoneceſſarius conſenſus aduerſarij. habet em̄ delegatus hoc a lege vt delegarepoſſit: impedituraūt in hoc ex ſacto recuſantis:volente ergo illohoc poterit: et ſiaduerſarius contradicat. sͣ. e. ti. cvlti. c ¶ Suꝑca. ergo iſta nonſunt paria ꝑ oīaaliquid eſſe ꝓbatū: et ẜm ꝓbataeſſe iudicatum.Ad idem. ff. dehis qͥ no. īfa. atſletas. §. calumniator. ⁊. §. ſe. et. l.nō alia. j. rn̄. Io.an. d ¶ Extunc .i. ex quo ꝓnūciatū fuerit illū eſſe ſuſpectuꝫ.e ¶ Deſierit. sͣ.eo. in lr̄is: et. c. ſignificauit. et ca.venerabili. ff. dere iudi. l. iudex.f ¶ Aſſenſu. cūem̄ ibi deſinat iuriſdictio non eſtquid ꝓroget̉: de quo dic. sͣ. e. p. ⁊. g.9L. Cū luriſdictio. Io. an. Declarat no. sͣ. e. ſuꝑ queDamuls. ¶ Ponit̉ dictū cuiꝰ rōnem reddit ibi:ſtionū. §. ſi vero. in glo. ptꝫ. ⁊ sͣ. e. venerabili. in glo. pe.⁊ vl. et ibi etiā nōt. per modernos ⁊ Gull. in ſpe. ti. j. §reſtat vltra mediū. et Hoſti. plene in ſumma eo. ti. §. delegari. ſed nunqͥd pōt reuocare. (Et Damā. in queſtiōexx. huius ti. ) g ¶ Sede apoſtolica. qꝛ delegatꝰ aliusnon poteſt. h ¶ In totū. ꝙ ſi reſeruaſſet iudex remanebat: vnde non erat ſic dubitandū in eo caſu. videbat̉em̄ in totū cōmittendo ita eſſe officio ſuo functus: ꝙ reſumere non poſſet: ad hoc. sͣ. c. proxi. in fi. cum ſuis concor. ⁊ hoc dixit Tan. ⁊ Bern̄. olim ſecutus eſt eum: ſedpoſtea mutauit vt ptꝫ ꝑ ſupradictas glo. ¶ Uſus.qualitercunqꝫ ad idem. sͣ. c. licet vndiqꝫ. k ¶ Efficaciter. vides em̄ in caſu cōuerſo pone ꝙ moritur ſubdelegans re integra: certū eſt ꝙ ſubdelegatus non ꝓcedetsͣ. e. licet. ergo patet ꝙ adhuc efficatiter luriſdictionemnon habet. retinet delegatus etiā poteſtatem compellēdi: niſi malicloſe ſeip̄m ⁊cͣ. sͣ. e. paſtoralis. Aliud ergo ēin ꝓcuratore qui habet mandatū ad ſubſtituēdū: qꝛ dādo ſubſt itutū qͥ mādatū ſuſceplt: ampliꝰ re ītegra neqͥtcauſam reaſſumere. aliud in delegato vt hic vides: ⁊ eſtexpreſſum. jͣ. de ꝓcu. is qui. ⁊ que ſit ratio diuerſitatis

ibi dicā. (Et addam ꝙ hic dicit Io. mo. Io. an.I delegatus. ¶ Sunt tria dicta. Primo ponipͥmū dictū cū ſua determinatione ibi: Dū tamē.Scd̓o ſcd̓m ibi: Idē. cū cauſe redditiōe ibi: Nā talis.Tertiū ibi: Ad euꝫ quoqꝫ: vbi tria cōiungit. que in fi.fortificat ibi: Etſi. Approbat primū dictū no. perInno. ⁊ Hoſti.s. e. licet vndiqꝫ.in pͥn. Io. an.l ¶ Delegatus.apo. ſe. vt. sͣ. ca.ꝓxi.m ¶ Abeſſe. idēdicebant p̄dictidoctores. ꝑ. l. ff.de ver. fig. l. in litteris. §. j. vbi dicitur abeſt ea resque in rebus humanis nō eſt: ſednon conuertitur.(Per hunc modū ergo ſi in rebꝰhumanis eſt nōabeſt. res enim q̄in rebus humanis eſt poteſt abeſſe. Sꝫ res quein rebꝰ humanisnō eſt: nō poteſtnō abeſſe. ponderat̉ em̄ diuerſusmodus abeſſendi: vt no. ff. de ꝓcu. l. pn̄s. de quohic etiā ꝑ Arch̓.Io. an.) eſt ergode ſignificationevocabuli a quarecedēdū nō eſt:niſi vbi res aliterſalua eſſe non pōt. ff. de leg. iij. nō aliter. īmo tunc vere⁊ finaliter abeſt .ſ. non reuerſurus. nOtt. qualitercunqꝫ etiam citra litis ꝯteſta. sͣ. eo. relatu. et. c. licet.o ¶ Idem .ſ. cōmiſſum tibi negociū libere diffinire.Reuocādas. reuocare iuriſdictionis eſt. ff. de iudi. l. iudiciū ſoluit̉. retinēdi ergo reuocandi poteſtateꝫaliquid de iuriſdictione retinuit. q ¶ Cōmitti. reprobat̉ lectura Inno. ⁊ Ab. qͥ no. sͣ. e. ſi ꝓ debilitate. ꝙ ꝑtalē cōmiſſionē nō trāſferebat̉ ſnīe ꝓlatio: qꝛ per illamclauſulā. donec duxero ⁊cͣ. videbat̉ ſnīam retinuiſſe: vtilla clauſula aliqͥd oꝑaret̉: qd̓ eſſe dꝫ. ff. de leg. j. ſi quando qͥs vxori. ad idē. jͣ. d̓ pͥui. ſi papa. j. rn̄ſo in fi. Cōtrariū tenebat ibi Hoſti. cuiꝰ opi. h̓ approbat̉: nec ob. qd̓d̓r ꝙ clauſula dꝫ aliqͥd oꝑari: ſatis .n. oꝑat̉: qꝛ reuocare poterit delegās ꝙ ſimplicit̓ vel totū cōmittēdo nonpotuiſſet. Itē qꝛ ex vigore clauſule illius ad eū appellabit̉: vt d̓r in fi. c. r ¶ Morte. Quid ſi delegatꝰ vſqꝫ ad ſue volūtatis bn̄placitū ſubdelegauerat? Uideret̉ pͥma facie ꝑ decre .sͣ. de reſcpͥ. ſi gr̄oſe. qd̓ illo mortuo expiret iuriſdictio. ꝯͣriū videt̉ ꝑ hāc decre. ad hͦ. sͣ.de bap. maiores. C. de vſufruc. l. ambigultateꝫ. nec obſtat illa decre. q̄ ī odioſis ⁊ reſtringēdis loqͥt̉: h̓ aūt t̓auorabile puto. melius eſt em̄ hunc iudicem ꝓcedere qͣꝫnouo ⁊ incognito cauſaꝫ delegare. ff. de vac. mune. l. p̄-

Ad.Diuiſio

Ad.

Ad.

lulſio

Ad.

Queſtlo