Liber

gͣEmo deinceps parochialem eccleſiam aliccui non conſtituto in etate legitima et ſacerdotio commēfdare preſumat: nec tali etiamgͦ niſi vnam: et euidenti neceſſitate vel vtilitate ipſius ecclei ſie ſuadente. ¶ Huiuſmodiautem commendam (vt premittitur) rite factam declaralmus vltra ſemeſtris tempo-

mr̄is ſpaciū n̄ durare. ¶ Statuentes quicquid ſecus decommendis eccleſiarum parochialium actum fuerit: eſſeirritum ipſo iure. Ticolaustertius. ec deere. fuit multum vtilis ſuo tempore antepapa reſeruaret ſibi prouiiōes ep̄atuū. glo. i. ponit ſūmariū: ⁊ ſcd̓a diuiſioo ¶ ¶ Upi nē. Do. ca. XVI

Ęmo. ¶ Tria facit. Primo p̄mittit cul ⁊ qn̄ fiat cōmēda parochialis eccl̓ie. Scd̓o qͣntū duret.Tertio decretū apponit. Scd̓a ibi: Hmōl aūt. Tertia.ibi: Statuētes. (Et Io. mo. diuidebat ī qͣttuor. Scd̓aibi: Nec tali Io. an) a ¶ Deinceps. Per hͦ verbuꝫ apparet ꝙ hec cōſtitutio ad p̄teritaſcōmēdas non extendit̉. ⁊ qꝛ natura ꝯſtitutōis eſtꝙ nō extēdat̉ adp̄terita. ⁊ de hͦ. sͣc. ꝓxi. (fuit hͦ cōcilium vt refertFrā. vercel. ānisdn̄i. Mcc̄. lxxiiij.a pͥnci. maij vſqꝫad auguſtū. ⁊ hͦde lugdū. Greg.x. pͥus autē fecerat eaꝫ lugduni.Inno. iiij. cōcil̓.an. dn̄i. M. cc. xlv. vt patet in ſpecu. hiſtoria. li. vl. ī pͥn.De Dien̄. ꝙ fuit. M. cc. xj. ⁊. xij. vide ī cle. cū ſit. de cē.glo. pe. De Later an̄. Alex. iij. ꝙ fuit. M. c. lxxix. dixi dehis que fiūt a p̄la. cum apl̓ica in fi. De generali Inno.iij. ꝙ fuit. M. cc. xv. dixi. sͣ. de deci. c. penul. Io. an.b ¶ Parochialē. In alijs gͦ nihil īmutat̉: ſꝫ remanetius antiquū ẜm Guil. ad hoc. C. de appel. precipimus.Specialia igit̉ parochialiū eccl̓iaꝝ habes h̓ ⁊ sͣ. c. ꝓxi. vbi de hͦ in glo. ſꝫ nūqͥd. ⁊. jͣ. de p̄bē. ſi apl̓ica. sͣ. de p̄bē. extirpāde. §. qͥ ꝟo. ⁊ ī cle. vna. d̓ offi. vi. Io. an.)c ¶ Etate .ſ. ꝙ attigerit. .xxv. annum. sͣ. c. proximo.d ¶ Sacerdotio. Ut poſſit interim ip̄i eccl̓ie ī ſacerdotallordine deſeruire. Et no. ꝙ parochialis eccl̓ia pōt ītitulata dari etiā nō p̄ſbytero. sͣ. c. ꝓxi. jͣ. e. cū ex eo. jͣ. deinſti. c. ij. cōmēdari aut nō. ⁊ hoc eſt nouū: qꝛ an̄ ꝯſtitutionē iſtā hoc nō erat. e ¶ Cōmēdare. Idē eſt qd̓ deponere. ff. de ꝟbo. ſig. l. cōmēdare. ff. depoſiti. l. Luciusxxij. q. ij. ne qͥs arbitret̉. sͣ. depoſiti. c. j. Qn̄qꝫ accipit̉ cōmēdare ꝓ verbali honore alicui impēſo: vt cū qͥs de aliquo laudat̉: vl̓ qn̄ amicū cōmēdo vt ei ꝟbalē honoremfaciā. ff. mā. ſi ꝟo. §. cū qͥdā. (vbi Accur. no. ꝙ ſic faciūtBononiē. Io. an.) ⁊ ea q̄ comēdādi cā dicūt̉ non obligant. ff. de edil. edic. ſciēdū. ff. de ꝯͣhen. emp. ea q̄. nec cōmēdandi ſui cā debet qͥs facere qd̓ alteri noceat. xj. q. iijſi qͥs ꝟo. Sꝫ hic de cōmēda agimꝰ qͣ eſt cuſtodia eccl̓iealicui cōmiſſa. Et pͥmo q̄ro an talis ſit p̄latꝰ: ⁊ dico ꝙnō: ſꝫ ꝓcurator tm̄. habet tn̄ legitimā adminiſtrationēxxj. q. j. relatio. sͣ. e. cū nobis olim. ij. §. fi. ⁊ ſic no. xxj. qjͣ. qͥ plures. Sꝫ nunqͥd interim dicit̉ vacare? Dic ꝙ nō:qꝛ titulꝰ iſte eſt canonicus ſicut ⁊ alij. sͣ. e. dudū. ij. ⁊ ī p̄dicto. c. qͥ plures. ⁊ cū modo debito fit vt h̓. Sꝫ nūqͥdfacit iſte talis fructus ſuos? Dic ꝙ nō ẜm Gar. qꝛ cuſtos eſt: nec in eccl̓ia ius habet: nec etiam in fructibusniſi ad colligendū ⁊ gubernādū ⁊ ꝓuidendū ſibi ⁊ miniſtris. ⁊ qd̓ ſuꝑeſt in vtilitatē eccleſie cōuertendum. ſicut ⁊ de viſitatore dicit̉. lxj. di. obitum. ⁊. c. cathinenſis⁊ hoc tenet Hoſti. in decre. dudū. de elec. tn̄ contrariuꝫfit de facto. Sed nūquid habens talē cōmendā impetrans eccl̓iam tenet̉ de cōmenda facere mentionē? Dicꝙ ſic. Arg. decre. de ꝯceſ. p̄ben. cum nr̄is. ⁊. c. litteras.Nunqͥd ad talē cōmendā vocabitur patronus? Dic ꝙſic ẜm Inno. Hoſtiē. ⁊ Gar. argu xvj. q. vj. filijs. Idēin alijs qui ex tali commenda leduntur. ff. de adopt. l.nam ita. ff. de mi. l. in cauſe. sͣ. de officio archidiaco. adhoc. §. finali. Si autem fuerint contumaces: vlterius

nō audient̉. jͣ. qui fi. ſint legi. p̄latum. Sed quero an ꝑordinariū reuocari poterit vel interim cōferri? ⁊ dic ꝙnō ẜm Bar. niſi ceſſet cauſa ex qua facta fuerat. Argu.de vo. ⁊ vo. redemp. magne ad fi. lxiij. diſ. §. veꝝ. Quidſi cōceſſum ſit epiſcopo ꝙ vſqꝫ ad certum tempus fructus vacantiumeccleſiaꝝ ꝑcipere poſſit. sͣ. de ꝟ.ſig. tua. sͣ. e. li. dereſcrip. ſi ꝓpter..jͣ. de p̄ben. ſi tibiconceſſo. Nūqͥdtalis indulgētiep̄textu fructꝰ cōmēdati beneficijpoterit retinere:nō ẜm Guil. cuꝫcōmenda ius tribuat: vt. sͣ. dixi.Dicūt aūt qͥdaꝫ:ꝙ ep̄s cōmedarepōt tm̄ vſqꝫ adillud tempus quo pōt ꝯferre .ſ. vſqꝫ ad ſex menſes: ſedcerte hoc ẜm Guil. falſum eſt. ſi enim ſecūda vel tertiadie poſt vacationē cōmendaret: iam nō duraret cōmenda hec per ſex menſes. qd̓ tn̄ pōt ꝑ hāc cōſtitutionem.ſi igit̉ vltima die ſex menſiuꝫ fiat comenda: durabit ꝑſex menſes. et hoc dicit hec conſtitutio. caueat tamē ordinariꝰ vt priuſqͣꝫ totū tempus ſuū labat̉: cōmendamfaciat: quia poſtea ſe intromittere non poterit. Argu.de offi. dele. de cauſis. Vel dic ꝙ etiam illo finito poterit eā cōmēdare alicui cuſtodiendā ⁊ ſaluandaꝫ donecſuꝑior ꝓuideat. Ar. de ap. cū teneamur. ⁊ de offi. ordi.cū vos. f ¶ Nec tali .ſ. ꝯſtituto in etate legitima ⁊ ſacerdotio. g ¶ Unam. Ergo duas cōmēdatas habere non licet: ſic nec duas intitulatas. ſed ꝙ poſſit habere vnam intitulatā ⁊ aliā cōmendatā non prohibetur:immo ꝑmittit̉: vt. xxj. q. j. qui plures. cui antiquo iuriſtandū eſt cū reuocatū nō ſit. Idē Io. mo. ⁊ Archi.h ¶ Neceſſitate. Iſta duo in diſpeſatiōe eccleſiaſticarum rerū attendenda ſunt. xij. q. ij. ſine. de p̄ben. expoſuiſti. Dicebat gͦ Inno. in decre. ſi conſtiterit. ⁊ Hoſtiēin decre. dudū. ꝙ cū quelibet eccleſia debeat ſuū habere p̄latum. de p̄ben. cū nō ignores. Cōmēda nō poteratfleri ſine diſpēſatione: qͣꝫuis illud relaxaretur ex cauſaj. q. vij. diſpenſatiōes Io. an.) i ¶ Huiuſmodi. ſcꝫ factam conſtituto in etate legitima ⁊ in ſacerdotio. et excauſa ⁊ de vnica tm̄ parochiali eccl̓ia.k ¶ Declaramus. De hoc erat antiquorum altercatio.Quidam dicebant eam vltra durare. quidam non.l ¶ Semeſtris. Olim dubia erat lr̄a iſta: qꝛ qͥdā librihabebāt trimeſtris: qͥdā ſemeſtriſ. ⁊ lr̄am trimeſtris dicebat dn̄s Guil. ſe habuiſſe de bulla. (⁊ illā lr̄am poſuit de acti. vl̓ peti. §. ſuꝑ actionibꝰ ad fi. ꝟ. itē eccl̓ia Io.an.) m ¶ Durare. Nunqͥd finitꝭ ſex mēſibꝰ poterit ordinariꝰ eandē iterato eiſdē vel alteri cōmendare: videtur ꝙ ſic ex cuuſis hic expreſſis. Ar. C. de dona. ſancimus. §. ſi quis aūt ex diuerſa. quia tp̄s Later an̄. ꝯcil̓.non currit pendente cōmenda ex cauſa facta: ſed certemens huiꝰ cōſtitutionis contradicit: al̓s fraus ei fieripoſſet ⁊ ꝑpetuo fieri. Ar. jͣ. de diuor. qͣnto. §. fi. ⁊ fac̄ optime. jͣ. eo. cōmiſſa. Vel diſtingue vtrū cōmenda fiat intuitu eccl̓ie vel perſone. Sed nunqͥd cōmenda expirimorte cōmendantis? dic ẜm Guil. ꝙ non. sͣ. de preca. c.fi. ⁊ de cōmo. c. vno. de dona. cum dilectus.Opientes. Caſus. Tria tꝑa ſtatuerat Grego. x.circa expeditionē eccl̓iarum vtilia. sͣ. eo. quā ſit.

Diuiſio

Queſti.

Additio

Addi.

Addi.

Cōmēdare

Addi.

Neceſſiitas ⁊ vtllitas ſuntꝯſiderāda

Queſtio

Addi.

Queſtio

Queſti-

Queſtio

Caſus