De electioneTi.VI

a gerint. .xxv. ānū: de cetero fabciēdas: viribus oīno carere.c ¶ Is etiā qui ad hmōi regime aſſumet̉: vt gregꝭ ſibi crediti diligētiꝰ curā gerere poſſit: in parochiali eccleſia cuirector extiterit reſidere perſofnaliter teneatur. ¶ Et infragannum a ſibi cōmiſſi regiminis tempore numerandum.ſe faciat ad ſacerdotiuꝫ ꝓmohueri. ¶ Quod ſi infra idemtp̄us ꝓmotus nō fuerit: eccleſia ſibi cōmiſſa (nulla etiā p̄miſſa monitione) ſit p̄ſentis

cōſtitutiōis auctoritate pͥuatus. ¶ Suꝑ reſidentia vero(vt p̄mittit̉) facienda: poſſitkordinariꝰ gr̄am diſpēſatiōisīad tꝑs facere: ꝓut cā rōnabiliſ id expoſcit. Idē in eodē.Parochialis eccleſia nō cōmendet̉ niſi cōſtituto in etatelegitima et ſacerdotio: et talinō niſi vna: et illa tunc demūcū neceſſitas vel vtilitas exigit. talis aūt cōmenda vltraſex menſes non duret: qd̓ ꝯͣdicta factum fuerit eſt irrituipſo iure. Io. an. ca. XI

tigerint .xxv. annū. ſecus in ep̄o. ergo. sͣ. de elec. cum incunctis. et in abbatiſſa. jͣ. eo. indēnitatibus. et in caſu. jͣ.de eta. et quali. c. vno (⁊ in caſu de regu. ad noſttaꝫ. vbivide cū ſuis remiſſis. Ad vtrāqꝫ partē facit cle. de ſta.mona. ne in agro. §. ceterū. Solue vt ibi in glo. quarta.Iohan. an.a ¶ De cetero.Ad futura tātuꝫextenditur: et habet hoc locū in qͣlibet conſtitutione preterqͣꝫ in cāſibus .sͣ. de conſti. c. vlti. dic vtibi. Quid de pendentibus: nunqͥdad illa cōſtitutioextendat̉: et quidem ſi pendeat ꝑappellationē negocium decidi dꝫẜm ius qd̓ erattꝑe pͥme ſnīe: nōẜm ius qd̓ emanauit appellatione pendentē: inaucͣ. vt cū appel.cog. in prin. ⁊. §. j. Si aūt pͥncipalit̓ pēdet. dixit Hoſti.sͣ. de ꝯſti. c. ij. decidi debere ẜm ius qd̓ emanauit. Gof.ibi: ⁊ Accur. C. de legl. leges. ẜm ius qd̓ an̄ ꝯſtōnē erat⁊ vterqꝫ allegat p̄di. aucͣ. dic ẜm Gar. ꝙ ſi ꝯſtō loqͣt̉ deordinatione negocij vel ꝯͣctꝰ: vt de nūero teſtiū: de ſcriptura: vel alia ſolēnitate: vera eſt opinio Gof. nō eī ꝑspotuit diuinare. C. de teſti. teſtiū. C. de teſta. iubemus.lxxij. di. ꝓpoſuiſti. Si aūt ꝯſtō loquat̉ circa ordinatōeꝫſnīe vel ꝓceſſus: pone exemplū. de iura. calū. c. j. §. vl. d̓ſen. ⁊ re iudi. c. vl. p̄t vera eſſe opinio Hoſti. ita ꝙ ꝓcefſum cāe iā factū nō tāgat ſed faciēdū: ⁊ qd̓ al̓s ꝯſtō deſui natura nō extēdat̉ ad pēdētia. ꝓbat̉ opti. jͣ. de offi.lega. c. pe. in fi. b ¶ Carere. ipſo iure. Si q̄rat̉ an ep̄ipoſſint in etate diſpenſare: ẜm ꝙ olim a qͥbuſdā dicebatur ꝑ illā decre. de eta. ⁊ qͣli. p̄terea. ⁊. c. indecoꝝ: ⁊ vtrūdiſpēſatiue poſſint annū ꝓrogare? Dic ꝙ n̄: ꝑ decre. iſtāq̄ ſolū ſuꝑ reſidētia eis ptātē diſpenſandi reſeruat: eo tn̄ſaluo qd̓ hēs. jͣ. e. ti. cū ex eo. De diſpenſatiōe aūt ordinūnihil h̓ ꝓhibet̉: vn̄ antiqͦ iuri ſtabit̉ .ſ. illi decre. p̄terea.Sed nūqͥd nō ꝯſtitutꝰ in maioribꝰ vel in mīoribꝰ de inre cōi ad talē eccl̓iam eligi pōt? ⁊ videt̉ ꝙ ſic: qꝛ iſta decre. nihil exigit niſi ꝙ ꝓmoueat̉ infra annū: ſed ad omnes ordines promoueri poterit infra annū. Sed dic ꝯͣ:qꝛ hec decre. p̄terea nihil ꝑ iſtā īmutat̉: īmo ꝑ iſtā qͦdāmodo exponit̉ qd̓ ibi dicit. jͣ. breue tp̄s. c ¶ Is etiam.Tertia ꝑs ī qͦ ponit de reſidētia faciēda. d ¶ Rector.vel ꝑpetuꝰ vicariꝰ: in quo locū hꝫ qd̓ h̓ d̓r circa ordineꝫet etatē ꝑ cle. de offi. vica. qͥ de eccl̓ijs. cuiꝰ ꝯͣriū dixit hicArchi. ꝑ hanc lr̄am. e ¶ Reſidere. Ad hoc etiā tenebat̉ olim. sͣ. de cle. nō reſi. relatū. f ¶ ſerſonalit̓. Exgo nō ꝑ vicariū. niſi in caſu. sͣ. de p̄ben. extirpāde. quāꝑ hāc tolli nō credo. ẜm Guil. g ¶ Annū. Impedimēto ceſſante. .sͣ. e. quā ſit. in fi. ⁊ eſt exp̄reſſum. jͣ. e. cōmiſſa.⁊ currit iſte annus exqͦ habuit poſſeſſionē pacificā: vl̓eū ſtetit qͥ minus haberet: nec currit iuſte īpedito: vt. jͣ.eo. cōmiſſa. ⁊. jͣ. de p̄ben. licet. h ¶ Idē tp̄s. Niſi cū eisꝑ ep̄os ſuos fuerit diſpēſatū: vt lr̄aꝝ ſtudio inſiſtentesnō teneant̉ vſqꝫ ad ſeptenniū ꝓmoueri: niſi ad ordineꝫſubdiaconatus dūtaxat ad que ſub hac pena infra ānūꝓmoueri tenent̉. jͣ. e. ti. cū ex eo. i ¶ Priuatꝰ. Ip̄o iu-

re. ollm ꝟo ꝑ ſnīam. Sed nunqͥd poterit purgari moraanno elapſo ꝑ aliqͦt dies? Dic ꝙ nō. arg. h̓ ⁊ d̓ ſupͣ. neg.p̄la. licet. qꝛ cōmiſſa nō pōt purgari. C. de ꝯͣhē. ⁊ cōmit.ſti. l. magnā. ⁊ adde qd̓ dixi. jͣ. de reg. iur̄. mora. ⁊ licet tāmodicū tp̄s reſtet de anno qd̓ certū eſt eā nō poſſet promoueri: nō eſt pͥuatꝰ. jͣ. e. cōmiſſa.j. rn̄. et dico ꝙ penaͣ illiꝰ cōſtoniscū in cunctis. nōē remotā ꝑ iſtā:qꝛ ſi tal̓ eccl̓ia collata fuerit dia cōnō: ⁊ monitus ꝓmoueri nolit: etiam infra annū pͥuari poterit ẜmtenorē ip̄iꝰ decre⁊ ſi querat̉ qn̄ inciplat currere tp̄ſilli ad quem ſpectat collatio: dicā.jͣ. e. cōmiſſa. Noaūt ex hac decre.ꝙ cōpellit̉ qͥs adordines ꝑ ſubtractionē bn̄ficij: ſedqꝛ lura ſuꝑ hͦ variāt: diſtīguas ẜm Gar. aut bn̄ficiū hꝫcertū ordinē annexū: quo caſu ꝓuiſum ē hodie ꝑ cle. deeta. et qͣli. vt hi qͥ. ij. rn̄. aut nō: ſi hꝫ: aut iuſta cā excuſatillū: vt pote irregularitas in quā poſtea incidit ſine culpa ſua: vt qꝛ oculū vel manū amiſit: tūc nec cōpellēduseſt nec priuandꝰ. sͣ. eo. cū in cūctis. §. hͦ ſane. ſi aūt incidit in talē irregularitatē culpa ſua: debet amittere bn̄fificiū: et ſic intelligit̉ de eta. et qua. c. j. Idē ſi an̄ adeptūbn̄ficiū in illā irregularitatē incidit qͣlitercūqꝫ: qꝛ id inꝓmotione ſua tacere nō debuit. xxiiij. di. qn̄. ⁊. c. vlt. sͣ.de cor. vlti. expoſuiſti. de renū. cū pridē. §. ꝑſone. Si autē iuſta cā eū nō excuſat. aut ē parochialis eccl̓ia: ⁊ tūcelapſo anno pͥuatꝰ eſt ip̄o iure etiā ſi nō moneat̉: vt hicaut ē aliud bn̄ficiū: ⁊ tūc ſi monitꝰ nō vult ꝓmoueri. pͥuandus eſt. sͣ. eo. cū in cūctis. §. inferiora. In ep̄atu autēnō requirit̉ monitio: ſed ſufficit negligētia electi ꝑ tp̄usa canone terminatū. c. diſ. c. j. circa fi. Si vero bn̄ficiumnō hꝫ certū ordinē ānexū: ⁊ eccl̓ie neceſſitas vel vtilitasnō exigit. inultus cogi nō dꝫ. ⁊ punit̉ qͥ eū cōp̄ellit. lxx.iiij. di. c. j. ⁊. ij. vbi iſta. ſi aūt neceſſitas vel vtilitas eccleſie reqͥrit vt ꝓmoueat̉ clericus. ſi ſe excuſat p̄textu criminis qd̓ ſe cōmiſiſſe ꝓponit: aut ſi ꝓponit aliud impedimētū in qd̓ incidit culpa ſua: tūc ep̄us dꝫ inferiores idoneos ꝓmouere: et ip̄m clericū ab ipſo beneficio penitusamouere: niſi al̓s valde vtil̓ eſt neceſſariꝰ eſſet ille eccl̓ied̓ eta. ⁊ qua. q̄ris. vbi ꝟo impedimentū tꝑale p̄tēdit: puta infirmitate. vel etiā ꝑpetuū ex delicto ſuo nō ꝓueniens: nō ſolū nō cogit̉: ſed etiā ſi eiꝰ excuſatio nō admittit̉ poterit appellare: ſicut ⁊ tutor appellat ob excuſationē rōnabilē nō admiſſam. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. §. ſi qͥs tutor.qd̓ ſi voluntate ſola renuit ordinari. nil p̄tendēs niſi qꝛnō vult. debet cōpelli appel. remota ꝑ ſubtractionē bn̄ficij ⁊ officij. lxxiiij. di. c. iij. ⁊. iiij. de regl̓aribus dic vt incle. de ſta. reg. ne in agro. §. an̄pe. k ¶ Ordinarius .i.ſuus ſuꝑior. ſiue ſitep̄s ſiue maior vel inferior ep̄o. sͣ. decle. nō reſi. relatū. ⁊ ſic illud intelligūt Inno. ⁊ Hoſti.diſpenſationē aūt illiꝰ. c. jͣ. e. cū ex eo. necnō pn̄t inferlores ep̄is facere vt ibi dicam. l ¶ Ad tp̄s. Bn̄ dicit: qꝛpapa ſuꝑ reſidētia dat ꝑpetuas indulgentias ⁊ datasꝑ p̄deceſſores reuocauit: vt. sͣ. e. li. de reſcrip. c. vl ti.

Queſtio

additio

Queſtio

Queſtlo