Liber

a dā ꝯtenta in eo q̄ ꝓ cōi vtilib tate credebantur inducta (ſiccut exꝑientia docuit) tenderedinoſcant̉ ad noxā: ſanctione pn̄ti quā irrefragabilit̓ obſeruari mādamus: ſuadentegͦ vtilitate in melius duximꝰ re

formāduꝫ. ¶ Sācimus igit̉vt nullis niſi dignitatē prediktis aut perſonatum obtinentibꝰ ſeu eccl̓aꝝ cāthedraliū canonicis cauſe auctoritate lith terarū ſe. apo. vel legatorumeiuſdeꝫ de cetero cōmittant̉:

pn̄tl. ẜm illam poterit fleri cōmiſſio inſtitutis in colleglatis honorabilibus ⁊ in cathedralibus eccleſijs. vnde ẜm eā videbant̉ poſſe cauſe cōmitti manſionarijs etquibuſcūqꝫ pͥuilegiatis in talibus eccleſijs: qd̓ erat abſurdū. hic autem ꝓuidet̉ ꝙ ſolis canonicis cathedraliū ⁊ eccleſarumfilat cōmiſſio.a ¶ Cōi vtilitate. Que in legibꝰꝯſtituēdis attendēda eſt. iiij. diſ.erit. ⁊ sͣ. in proemio huius libri.b ¶ Credebant̉.Et erāt ſine dubio reſpectu priortis ꝑis Io. an.c ¶ Exꝑſētia. ad idē. jͣ. d̓ elec. qͣꝫ ſit. ⁊. ff. de le. iij. l. legatis. §. ornatricibꝰ. d ¶ Ad noxā. ⁊ iō n̄ debult iudicarirep̄hēſibile ſi ẜm tēpoꝝ varietatē variet̉ ip̄ꝫ poſitiuū ſtatutū. lxiij. di. §. veꝝ. xxxv. q. j. c. j. ⁊. jͣ. de ſen. ex. c. vl. in pͥnci. sͣ. de ꝯſang. ⁊ affi. nō debet cū ſuis ꝯcor. ſic ⁊ priuilegium cū tendit ad noxā: reuocationem vel moderationē a pͥncipe recipit. sͣ. de deci. ſuggeſtum. jͣ. de pͥuileg. c. j.⁊. c. aucͣte. ⁊. c. ſe. e ¶ Sanctionē. Sanctio ꝓprie dicitur cui adijcitur pena. quod dic vt no. iij. diſ. in ſūma.f ¶ Melius. Laudabilior eſt aūt qui rem emendat eoqui prius inuenit. C. de vete. iur̄. enucl̓. l. j. §. ſed neqꝫ.g ¶ Reformandum. Eo ꝙ non in totum ſed pro partecorrigit̉ iſtud ſtatutum: vt. jͣ. videbis. h ¶ Dignitate.Dignitas ſumit̉ ml̓tꝭ mōis: qd̓ dic vt nō. Io. an. iiij. di.deniqꝫ. ⁊ Uin. ⁊ Bern̄. sͣ. de cler. nō reſi. c. iij. hͦ ad lr̄amde eccleſiaſticis dignitatibus ītellige. Et no. mirabilequia poſſunt cōmitti cauſe maloribus. xx. annis: vt. sͣ.de offi. deleg. cū viceſimū. a quocūqꝫ ⁊ etiā maioribus apapa: vt ibi. ⁊. ff. de regu. iur̄. quidam conſulebant. ſedcertum eſt ꝙ qui eſt in dignitate vel perſonatu debet attigiſſe ſaltem .xxv. annū. s. de elect̓. cum in cunctis. ⁊ ſicvidet̉ ꝙ minoribus .xxv. annis non poſſunt cauſe committi: his dico qui non attigerint. Solū. ſi cauſe nō poſſent cōmitti niſi ꝑſonis in dignitate vel ꝑſonatu conſtitutis: tunc ꝓcederet obiectio: ſed poſſent etiam committi canonicis eccleſiaꝝ cathedraliū in quibus nō requirit̉ tanta etas: vt ꝓbat̉. jͣ. de elect̓. ex eo quod. ⁊ dixisͣ. eo. ſi eo temꝑe. ⁊ ſic obiectio non procedit. Dico etiamꝙ diſpenſatiue poteſt aliquis habere dignitatem vel ꝑſonatū etiam minor. xxv. annis ꝑ diſpenſationem papvel ep̄i. pͥmuꝫ patet. ſcd̓m ꝓbat̉. jͣ. de eta. ⁊ qͣlita. c. vno.i ¶ Preditis: Id eſt p̄ alijs ditatis. Eſt em̄ dignitasquedam p̄eminentia in eccl̓ia: vt. sͣ. de verbo. ſig. qͣꝫuis.k ¶ Obtinentibus. Ideꝫ de officialibus epiſcopoꝝ pͥncipalibus ⁊ foraneis ⁊ de prioribus religioſis conuentualibus ⁊ clauſtralibus: dic vt in cle. eo. ti. ⁊ ſi pͥncipalis. l ¶ Cathedraliuꝫ. Sufficit ergo ꝙ ſit cathedralis. Gato ꝙ ſit pauperrima ẜm Inno. Hoſti. Io. mo.Arch̓. ⁊ Io. an.) Et ſic ſb̓latū ē qd̓ olim h̓ ꝯtinebat̉ deeccl̓ijs collegiatꝭ honorabilibꝰ. lꝫ adhuc hodle in alio ſitcōꝑatio: vt. jͣ. de elec. qꝛ ſepe. alibi eqͥꝑant̉ cathedrales⁊ regl̓ares. sͣ. de elec. ne ꝓ defectu. m ¶ Canonicꝭ. Habētibus igit̉ ꝑpetuū officiū in eccl̓ia cathedrali ſine dignitate ꝑſonatu ⁊ canonia: de qͦ loquit̉. jͣ. ti. ꝓxi. c. j. nonpoterit cā cōmitti: cū de his nō expͥmat. Itē ſcias ꝙ lꝫiſti canonici delegari poſſint: ꝯſeruatores tamē dari nōpoſſunt: cum decre. vl. jͣ. de offi. deleg. eos non expͥmat:ſed vt .sͣ. dixi canonicus poteſt eſſe maior ſeptennio: perdecr. de elec. ex eo. ⁊ dixi de hoc. sͣ. eo. ſi eo temꝑe. Si cōmittatur cauſa tali canonico: nūquid dicemus litteras

valere? Didet̉ ꝙ ſic: qꝛ iſta decre. vltima de hac materia hͦ ſolū reqͥrit ꝙ talis ſit eccl̓ie canonicus: gͦ huic ſtabimus. ſꝫ contrariū credo ⁊ dico ꝙ ſi tali impuberi cōmitteret̉ cauſa: niſi appareret de certa ſcīa pape: nō teneret commiſſio. ⁊ idem dico ſi committatur ab alio qͣꝫa papa mīori. xx.per predictā decre. cū vlceſimū.quaꝫ nō dico neccredo correctamꝑ hāc. qd̓ em̄ nōmutat̉ ⁊cͣ. C. deteſta. ſancimuſ. ⁊correctio iuriuꝫ ēvitāda. sͣ. d̓ elec.eccl̓ia. ⁊. jͣ. d̓ elec.cum expediat inpͥn. nec iſta decre. dicit ꝙ hoc ſufficiat: ſed ꝙ hoc requirit̉. vnde nō ꝯͣdicit: al̓s eadē ratione dicendū eſſet ꝙ dūmodo ſit canonicus cathedralis eccl̓ie vel in dignitatevel in ꝑſonatu nō poſſit repelli p̄textu exceptiōis: excōicatiōis: infamie: inimicitiaꝝ vel alia iuſta cā: qd̓ eſt abſurdū. ⁊ eſt ſil̓e qd̓ notabo. jͣ. de elec. lꝫ canō. Et nota ꝙdicit canōicis: olim dicebat inſtitutꝭ: vn̄ videbat̉ ꝙ cuilibet inſtituto in cathedrali etiā māſionario poſſent cāecōmitti: qd̓ hodie ꝑ decre. hanc ſublatū eſt. Nota ergoꝙ ꝓ dignitate ⁊ loco p̄ſumit̉ ꝓ aliquo. qͣꝫto em̄ qͥs melioribꝰ p̄eſt tāto maior ⁊ ſanctior ē .i. eſſe p̄ſumit̉. in aucͣ.de defen. ciui. ad fi. pͥme colū. §. nos igit̉. coll̓. iij. lxj. diſ.miramur. lxiij. di. metropolitano. sͣ. de p̄ſump. cū in iuuētute. xxiiij. di. qn̄ de mgr̄is. c. j. ⁊. c. qꝛ. ⁊. c. ſuꝑ ſpecula.cū ſi. ⁊ ſi tꝑe date qͥs eſſet canōicus: tꝑe pn̄tatiōis non:puto ꝙ ꝓcedere poſſit: nō ſic econuerſo. ſpectamus em̄initiū. ad hͦ. sͣ. eo. c. j. ⁊. c. ſi eo tꝑe. sͣ. de elect. dudū. ⁊ qd̓ibi no. ff. de ſena. femine. ff. de iudic̄. l. cecus. ⁊ hͦ habesin glo. fl. in cle. gr̄e. e. ti. Io. an. n ¶ Cāe. Hec ſine iuriſdictiōe nō cōmittūt̉. s. de offi. deleg. p̄terea. nō gͦ ꝓhibet qͥn audiētia alicuius articuli vl̓ mera executio cullibet clerico cōmitti poſſit. o ¶ Lr̄aꝝ. Pone papa inlr̄is vocat aliquē ſimplicē clericū: nūqͥd valebit ꝯmiſſio:ẜm Ber. ⁊ oēs dic ꝙ nō hꝫ h̓ locū talis exceptio: ex quopapa ſciēter cōmittit: qꝛ facere pōt ꝯͣ ꝯſtitutionē iſtam:ad hͦ optime. sͣ. de pͥuile. cū oliꝫ. ij. ꝟ. interī. Et no. ꝙ ẜmInno. ſi cācellarius ꝯcedat iudices: ⁊ hͦ ꝯſtat. non habet locū hec exceptio: qͣre em̄ imputari dꝫ ꝑti q̄ talē iudicē nō petit: qd̓ veꝝ eſt etiā ẜm Ber. ⁊ Hoſtien̄. cū hͨex certa ſcīa facit: qd̓ intelligo ſi id in lr̄is expͥmit̉: vt. jͣ.de p̄bē. ſi motu ꝓpͥo. p ¶ Se. apo. Quid de ordīarijs:nūqͥd comp̄hēdunt̉ ⁊ tenebunt̉ hac ꝯſtitutiōe? Dic ẜmBer. ⁊ oēs ꝙ nō. ⁊ pōt eſſe rō: qꝛ ep̄i ⁊ ordīarij habentmelius noticiā clericoꝝ dioce. ſue qͣꝫ papa clericoꝝ totius orbis. vn̄ etiā ſi ſimplici clerico cōmittāt: ordinarijtenet cōmiſſio. Pone em̄ ꝙ ſimplex clericus excellensſit decretoꝝ doctor. p̄terea nō ē ita abſurdū ꝙ aliqͥs etiam rudis ⁊ pānoſus clericus gerat vices ep̄i: ſic̄ eſſet ꝙgereret vices pape: igit̉ ad ordinarios nō extendit̉ hecꝯſtitutio. Ee ſil̓e qd̓ ꝯſueuit dici. sͣ. eo. nōnulli. ⁊ inferius tāgā. q ¶ Legatoꝝ. qꝛ v̓bū generalit̓ poſitū ⁊cͣ.xix. di. c. j. intelligā hac lr̄am generalit̓ in oībus legatisquoꝝ tria ſunt genera: qd̓ dic vt. sͣ. de offi. leg. c. pe. ⁊. jͣ.eo. ti. c. j. qd̓ verū puto indifferēter: cū ex legationis vigore cōmittūt: ⁊ idē intelligas in delegatis. ſi cū cōmittūt delegationis vigore. jͣ. eo. c. §. in nullo quoqꝫ.r ¶ De cetero. Conſtitutio em̄ non extenditur ad p̄terita. sͣ. de conſti. c. vlti. Quid de pendentibus. dicam. jͣ.de elect. licet canon Io. an. s ¶ Committantur. Honeꝙ queſtio fuerit commiſſa: pars non excipit: nunquid

Nota

Dignitas

Caſus

Queſti-

Quid ſit dignitas

Additio