De reſcriptisTi.III

a in tua vacabant dioceſi: tibi(nō obſtantibus quibuſlibetconſuetudinibus priuilegijsvel ſtatutis per que noſtrab impediri poſſet conceſſio) vſqꝫ ad quinquennium de ſpeeciali gratia concedimus.fEIntentionis noſtre neqͣqͣꝫ exiſtit: ſi fructꝰ hmōi eccleg ſie tue fabrice: vel alteri vſuiſeu cuicūqꝫ ſingulari perſonede ſpeciali cōſuetudine priuih legio vel ſtatuto forſitā debe-

ant̉: ꝙ eis ꝑ ꝯceſſionē ipſam.k ¶Niſi hͦ exp̄ſſe caueat̉ inl ea) ꝓiudiciuꝫ aliqd̓ generet̉.dē. Cauſe ab apl̓ica ſedevel eius legato cōmitti debētdignitatem obtinentibus vl̓canonicatū eccleſie cathedralis nec tractari debēt niſi inciuitatibus vel locis īſignibus. h. d. vſqꝫ ad. §. cū vero.Tatutū qd̓ cira. XImnca iudices a ſe. ap. deo putādos nuꝑ edidimꝰ: cū q̄

⁊ dico ꝙ annus iſte habebit. ccclxv. dies. vnde ſi vacauerit eccleſia prima die menſis ſequenti anno prima dieeiuſdem menſis finitus ſit annus: ⁊ facit quod dicam.jͣ. de elec. quam ſit. ⁊ ſi eſſet biſextus illi duo dies cedūtſibi ꝓ vno. ꝓ vno em̄ computant̉: vt. sͣ. de verbo. ſigni.queſiuit. ff. de ꝟbo. ſig. cuꝫ biſextus. C. de diuer.⁊ tēpor. p̄. l. ij. invlti. glo. licet ſitargu. ꝯͣ. ff. de ſta.liber. l. cū heres..§. ſtichus. ſed illud in penis velodijs q̄ ſunt moſlienda. de pe. di.qͥ pene. jͣ. de regu.iur. in penis. ⁊ facit quod no. in p̄dicta decre. queſiuit. ⁊. lv. di. c. ij.a ¶ Dacabant.Morte: renunciatione: depoſitione. tranſlatione. vel quocūqꝫ alio modo. Quid ſi ꝑmutatione: videtur ꝙ ſecus ꝑ decre. jͣ. de re. ꝑmuta. c. vno.ſed contrarium puto: quia negari non poteſt quin propter ꝑmutationem vacet et equitas in eo ſolo caſu iuris rigori preferat̉: quia in hoc ſcripta reperit̉ in alijsnon. non enim ex illo ſpeciali caſu eſt regula danda.b ¶ Impediri. Secus gͦ ſi differri. ⁊ lꝫ intēdat ꝑ clauſulā nō ob. impedimēta tollere: dilatiōes tn̄ tollere nonintendit: licet ex dilatione impediri poſſet: vt. jͣ. dicam.c ¶ Quinquēnſū. Factū narrat: idē em̄ ſi in citeriori ⁊vlteriori tꝑe. d ¶ Spāli gr̄a. Quia de iure futurisſucceſſoribꝰ ꝯſeruari debebāt: vl̓ in vtilitatē eccl̓iaꝝ expēdi. jͣ. de elec. qꝛ ſepe. ⁊ de offi. or. pn̄ti. ⁊ intelligo hancgr̄aꝫ ⁊ illā q̄ ſequit̉ ẜm moderationē illius decr. pn̄ti. §.porro .ſ. ꝙ hͦ ſolū ītelligat̉ de illis fructibꝰ eccl̓iaꝝ vacātiū q̄ ſolutis debitis ſiqͣ ſunt: ⁊ his q̄ neceſſaria fuerītꝓ ſeruitoribus ⁊ miniſtris ⁊ alijs incūbentibus oneribus vſqꝫ ad nouos redditus reperta fuerint ſupereſſe.e ¶ Cōcedimus. An legatus de latere ſil̓eꝫ gr̄am darepoſſit. tractauit Io. d̓ deo in q̄ſtiōibꝰ ſuis ī pͥn. ⁊ Gullin Spe. ti. de legato. §. nūc tractemus in fi. ⁊ dicunt qdato ꝙ ex cā hͦ poſſet bn̄ficiū tn̄ vel dignitas dꝫ cū aliqͦemolimēto ꝯferri. qd̓ veꝝ eſt: vt dixi. s. in glo. ꝓxi. ⁊ inglo. no. qꝛ notat etiā Ber. sͣ. vt ec. bn̄. vt nr̄m in vl. glo.ꝙ ep̄s ex iuſta cā ad tp̄s poſſet fructus alicuius bn̄ficij retinere: ꝓbat ꝑ decre. sͣ. de ꝟ. ſig. c. pe. q̄ etiā facitcū id fuerit īpetratū a papa: ſꝫ pōt dici ſic fuiſſe de facto. ad hͦ. sͣ. de fi. p̄ſby. lr̄as. vl̓ illud ẜm Gof. in fructibꝰoīm bn̄ficioꝝ vacātiū vſqꝫ ad certū tp̄s vt hic etiam invno aūt bn̄ficio ⁊ eiꝰ ꝓuētibus ꝯuertēdis ex icā in vſuꝫp̄lati nō erit neceſſaria licētia pape: qꝛ cū ep̄s cū capl̓opoſſit ſupprimere dignitatē ⁊ ꝓpter neceſſitatē poſſeſſiōes alienare: multo fortiꝰ ꝓuētus ꝑciꝑe. t ¶ Intētionis. Nota ad intentionē ſcribentis recurrendum: facitsͣ. eo. c. ij. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. c. vlti. ⁊ sͣ. de deci. ex multiplici cū ſil̓ibus. g ¶ Alteri vſui. Puta menſe capl̓i.h ¶ Statuto. Nota ꝙ omnia priuilegia ſuetudinesvel ſtatura quacūqꝫ firmitate vallata: conceſſa capitulis: ꝯuētibus vel collegijs cāthedraliū: regulariū ⁊ conuentualiū eccl̓iaꝝ: ſeu ſingularibus earundē ꝑſonis vtbona eccl̓iaꝝ ip̄aꝝ vacantiū a p̄latis dimiſſa: vel tēꝑevacariōis obuenientia poſſint ſurripe diuidere: vel inſuos vſus ꝯuertere ſunt hodie reuocata ⁊ caſſata: ꝑ de-

cre. jͣ. de elec. qꝛ ſepe. ⁊. c. ſtatutū. in cle. q̄ tn̄ in alijs bn̄ficijs locū nō hꝫ: vt. jͣ. de offi. or. pn̄ti in fi. ¶ Cōceſſionē ip̄aꝫ. ſibi factā. k ¶ Exp̄ſſe. ad idē. sͣ. eo. cū aliqͥbꝰ.⁊. c. ſuſceptū. ⁊. c. qͣꝫuis. liPreiudicium aliqd̓. Niſiiſtud v̓bū eēt ita generale iſta decr. ſic poſſet intelligi ꝙex ea nil ſequeret̉abſurdū .ſ. ꝙ fabrica vl̓ vſus illevel alie ſingulares ꝑſone ſic pͥuilegiate habeantredditus ſcd̓i anni. iſte aūt pͥuileglatus hēat redditus pͥmi anni:⁊ ita bn̄ ꝯſeq̄ret̉ẜm hͦ ſuū effectūilla clauſula pͥuilegij: nō obſtātibus quibuſſibetꝯſuetudinibus pͥullegijs ⁊cͣ. Alijdicunt ꝙ illa fabrica vel alij hicꝯtēti habebūt redditus pͥmi anni: qꝛ papa nō intenditeis derogare ſꝫ ſoli ſucceſſori: iſte aūt pͥuilegiatus habebit redditus ſcd̓i qͥ ibi eſt pͥmus: al̓s qͦ ad ſucceſſorē velbn̄ficiatū: ⁊ ſic ibi tertiꝰ erit pͥmus. ⁊ ſic nullū p̄iudiciūetiam ex aliqua dilatione generabitur fabrice. ſed ẜmhoc poſſet impediri conceſſio. quod eſt contra tenoremip̄ius gratie. Pone em̄ ꝙ in anno quinto quo finiri debet gratia vacet beneficium: ſi fabrica pͥmos redditushabeat: ep̄s nihil habebit. Itē quid operabit̉ illa clauſula: non obſtantibus ⁊cͣ. cum ſucceſſori ſine clauſula illa preiudiciuꝫ fieret. vnde pͥma lectura magis mihi placet: ⁊ magis ē amica littere: vt dicamus ꝙ iſta erat dubitatio decre. an ꝑ iſtam ꝯceſſionem ſic factam .ſ. nō obſtantibus quibuſcūqꝫ ⁊cͣ. videretur derogari ip̄i fabricevſui vel ſingulari perſone: vt exquo ex illius pͥuilegijvigore redditus pͥmi anni habere nō pn̄t. amplius nilhabeāt. ⁊ papa rn̄det ꝙ habebūt redditus ſcd̓i anni: qͣſi ille eis ſit pͥor: vt illa clauſula. nō obſtātibus nō ſucceſſorem: ſed pͥulleglatū tm̄ coadiuuet. Io. an.STatutū. ¶ Licet hec decre. ꝑ paragraphos alit̓diuidat̉. eā tn̄ in qͣttuor ꝑtes diuido pͥncipales. Primadurat a pͥncipio vſqꝫ ad. §. īſuꝑ. Scd̓a abide vſqꝫ ad. §ꝓferendo. Tertia abinde vſqꝫ ad. §. qͥcqͥd. Quarta vſqꝫad fi. In pͥma ſtatuit qͥbꝰ ꝑſonis ⁊ ī qͥbꝰ locꝭ cāe a ſe. ap.vl̓ legatꝭ vl̓ delegatꝭ ip̄iꝰ cōmitti debeāt ⁊ tractari. Inſcd̓a ꝓuidet̉ circa exactiōes q̄ fiebāt in iudicijs ab ip̄isdelegatꝭ: aſſeſſoribꝰ vl̓ notarijs cāe. ⁊ apponit̉ pena. Intertia ꝓuidet̉ circa vocatiōes teſtiū ad iudiciū q̄ ſepimalicioſe fiebāt. ⁊ cā fatigādi teſtes vel ab eis aliquidextorquēdi. In vltima decernit ſic caſſum ⁊ irritū qͥcqͥdfuerit factū ꝯͣ p̄dicta ſtatuta. Io. an. (Io. mo. diuidensdecre. in. vj. ꝑtes de pͥma faciebat tres dicens ꝙ primoſtatuit clrca loca ⁊ iudices. Secundo circa actores etreos in. §. cum vero. Tertio in. §. in nullo. circa loca ⁊ iudices ꝓrogat. Archid̓. nō diuidit. Io. an.) m ¶ Statutū. Loquit̉ de decre. ſua exͣuagāti que incipiebat: ſtatuimus. reformat etiā decre. Inno. iiij. eo. ti. pn̄ti. quaꝫhodie nō habemus. ⁊ decre .s. eo. nōnulli. n ¶ Sedeap. Legatꝭ vel delegatis ab eis: vt. jͣ. patebit Io. an.o ¶ Quedā. Ibi nō diſtīguebat̉ an actor ⁊ reus eſſenteiuſdē ciuitatꝭ vel dioc̄. vel diuerſaꝝ. Item addit̉ ꝙ deexpreſſo ꝯſenſu partiū extra locum quo deputatus eſtpoſſit iudex cognoſcere ⁊ cōmittere ſi referas ad decre

Diuiſio

Additlo