De vita ⁊ ho. cle. XXVIII.
nō ē cā appellatōis pꝰ modū adiffinitīaᵖ emiſſe audiēdꝰ vlt̓ius ſuꝑ eaq. niſi tc̄rite ꝓpoſitaex eo. priꝰˣ r̄pulſa fuiſſꝫ. qꝛ ꝓponebat̉ īeptēᵍ Cle. v. ī ꝯci. vie.De vita ⁊ honeſtate clericorūIoceſāisᵗ locoꝝ diſtrictep̄cipimꝰ vt cl̓id cosᵛ carnificūˣ ſeumacellarioꝝʸ aut tabernarioꝝᶻ offm̄ publiceª ⁊ ꝑſonalit̓ exercētes noīatīᵇ ⁊ t̓cioⁱmoneāt. vt ſic ab hꝰi officijs. īfra ꝯueniētē t̓minū monētiuꝫip̄oꝝ arbitrio moderādūᵈ deſi
ſtāt ⁊ ꝙ ip̄a nll̓oᵉ vnqͣꝫ tꝑe r̄aſſumāt ¶ Qui ſi tl̓rᶠ mōiti abhiſn̄ d̓ſtiterīt ā ip̄a vt p̄miſſūˡē exēcēdo r̄ſūpſerītʰ qn̄cūqꝫ ꝯiugati ētᵏ n̄ ꝯiugati ꝟo ī rebꝰ ⁊ſi oīo īcedāt. vt laici ī ꝑſōis p̄uilegiū cl̓icale qͣꝫdiuᵐ p̄miſſisīſtiterīt eoip̄oⁿ amittāt. Adu̓ſus ꝟo aliosº cl̓icoſ negociatōibꝰ l̓ ꝯmercijs ſcl̓aribꝰ l̓ officijsn̄ ꝯuēiētibꝰ cl̓icali ꝓpoſito publice īſiſtētes l̓ arma ptāteſ ſiccāoica ẜuar̄ ſtudeāt īſtitutaᵖ ꝙ⁊ illi ab exceſſibꝰ ꝯpeſcāt̉ hꝰ i. ⁊ip̄i d̓ dānabili c̄ca hͦ negligētia
m ¶ Perēptorie ⁊ ſic parat p̄iudiciū negocio principali. al̓s non liceret repeti. vt in pre. decre.n ¶ Scd̓o. ſi gͦ ſel̓ tm̄ appellaſſet ⁊ ſuccubuiſſet n̄ hēretlocū qd̓ hic d̓r. Si ꝟo ſcd̓o appellat. ſꝫ appellatōꝫ n̄ ꝓſeqͥt̉. hic videret̉ dec. locū hr̄e. ar. sͣ. c. ꝓxi. videret̉ ꝯͣ ꝑ id qd̓jͣ. dicā. qd̓ credo vbi renuciat ſpōteqͣſi lꝫ tarde vtaturiurꝭ ꝯſilio expectādo euentū negocijprīcipal̓ ⁊ ſic n̄ poſſetenꝰ reſiſtat. vt.jͣ. dicam.o Succūbit. ſi ſucūbit ī ſcd̓a appellatōe. gͦ tres hꝫ ſententias ꝯͣ ſe. ⁊ ſic at̓tia n̄ licuitappellar̄. e. ti. directe. etc. ſua nob̓. C. ne li.ī vna cā. l. vna. sͣ. ecō. de re iudi. c. i.¶ Diffinitia ꝓlata ſiue ꝑ pͥmū adquēd̓buit cā r̄mitti exqͦ fuit ꝓnūciatuꝫ male appellatu ꝑ qͦrcūqꝫ manꝰ. de exce. dilecte. ſiue ꝑ vltimū qͥ forſanex vi delatōis ī prīcipali ꝓceſſit. ſiue ꝑ aliū ad quē fortepꝰ cāꝫ remiſſā ad pͥmū fuit ī alio articulo bn̄ appellatūita ꝙ expedito appellatōs articl̓o diffinit pꝰ eaprīcipale¶ Suꝑ ea. ꝑēptoria ſic t̓tio repulſa. ⁊ ē mirabile ꝙ n̄ appellās audit. vt ī p̄. dec. fi. ſꝫ ſcd̓o appellās ⁊ ſuccūbēs nōvt. hic cū ſcd̓a repulſio appellatōis n̄ dr̄et plꝰ poſſe qͣꝫ appellatōnis omiſſio. Nā ⁊ ī appellatōe a diffinitīa eqͥꝑamꝰ iſta n̄ appellar̄. l̓ ſcd̓o appellar̄ ⁊ ſuccūbe̓. ſꝫ lꝫ iſta eqͥꝑēt̓ ī diffinitīa. ī īterlocutoria n̄. lata .n. tali īt̓locutoriaẜm leges n̄ debuit. ẜm canōes potuit appellatōꝫ differread euētū negocij pͥmi. pͥmū pꝫ. C. de epiſ. au. l. ij. de iudi.aꝑtiſſimi. C. e. ti. eos. §. ſr̄ his. ⁊ qͦꝝ ap. n̄ recipi. l. pe. ſcd̓mpꝫ ī p̄. dec. vl. ſi gͦ diſtulit iuris ꝯſilio. ⁊ pꝰ ea victꝰ appellauit ꝯͣ talē īterlocutoriā audit̉. ſꝫ ſi poſſetenꝰ īter locutoriāīpugnauit .ſ. ſel̓ ⁊ iteꝝ appellādo. ille articl̓s tā ſolēniterdiſcuſſus vlteriꝰ examīari n̄ dꝫ exqͦ ī ſcd̓a ſuccubuit. perqd̓ vr̄ ꝙ ēt iudex cauſe pͥncipal̓ an̄ diffinitiuā n̄ poſſit illā īterlocutoriā reuocare. niſi tūc .ſ. in cā appellatōiſ īterr ¶ Prius. in cā principali.poſite a diffinitia.s¶ Inepte. ſi. de iudi. exaīata. ff. de flumi. l. i. §. labeo exē.plū. petebas he̓ditatē l̓ electōis ꝯfirmatōꝫ. excipiebā teillegittimū. ⁊ qꝛ n̄ ſpecificaui qd̓ debui t̓tio ſuccubui qd̓mō ſpecifico n̄appellatōe diffinitīe. ſuꝑ qͦ vide qd̓ ſcripſi qͥ fi. ſint le. ꝑuēit ſuꝑ. i. glo. Ad idē faciūt q̄ ſcripſi d̓ el̓.dudū. ij. ī prī. l̓ ꝯͣ ꝓuiſū poſſeſſiōꝫ petētē excipiebā d̓ crīenē̄addo īfamiā. d̓ accu. accedēs. l̓ cū ius cōe fūdarꝫ actōꝫtuā. excipiebā de p̄ſcriptōe nc̄ exprīo titulū. de p̄ſcrip. c. i.li. vi. l̓ opponebā ꝑēptoriā n̄ pͥuilegiatā vt de li. ꝯte. c. i. li.vi. ī vi dilatorie ad īpediēd̓ li. ꝯte. ſuccubui p̄mo ſcd̓o ⁊tertio rediēs ad iudicē prīcipalis cāe lata diffinitiua a qͣappellaui. illaꝫ exceptōꝫ in vi ꝑemptorie ꝓponere poterod Ioceſanis. Caſus. punit cl̓icos ꝯiugatos etalios ꝑſonal̓r ⁊ publice carnificū ⁊ tab̓nariorū offm exercētes. qͥ ꝑ dioceſanoſ noīatī ⁊ tertio moniti illud offm̄ n̄ dimittūt l̓ dimiſſū reaſſumūtexcitat ēt dioceſanos ꝯͣ illos cl̓icos qͣ ſcl̓ares actꝰ exercēt⁊ tria fac̄. p̄cipit. pūit ⁊ excitat. ſcd̓a ibi qͥ ſi. tertiā ibi aduerſus. determīat ⁊ decl̓at dec. pe. ī prī. ⁊ vlti. e. ti. ⁊ qd̓ noͣ.guil. ī ſpe. d̓ cl̓i. ꝯiu. ꝟ. ſꝫ nūqͥd dicēs. ⁊ noͣ ꝟbū dioceſāisn̄ dicit ordinarijs locoꝝ ſic̄. s. e. cō. de ſeq̄ſtra. poſ. c. i. ꝑ qd̓
vr̄ ꝙ alij ordīarij. lꝫ ī loco iuriſdictōꝫ hēant. hͦ n̄ poſſint īqͣꝫtū hec ꝯſtō nouū īduc̄. ⁊ fa. qd̓ dicā. jͣ. de iurepat. c. i. pꝰv ¶ Clericos. puto ꝙ īcludat et exēptoſ qͥ de ſ pͥn. 1o. an.līq̄rēt ī loco n̄ exēpto. cū ꝑ id ſubſint dioceſanis. vbi ꝟodeliq̄rēt ī loco exēpto. n̄ vr̄ qd̓ ad illos extēdat̉ hec ꝯſtō.cū excitet offm̄ dioceſanoꝝ tm̄ ad hͦde of. or. lꝫ ⁊. ca. pe.maxīe qꝛ qn̄ iuraiſta volūt dare iuriſdictōꝫ ſuꝑ exēptos hͦ exp̄mūt. vtpꝫ. sͣ. e. cō. de ſupp.ne. ꝓ̄. c. i. cū. ſuiſ ꝯͣ.x Camnificū. carnifex d̓r a carnificoas. qꝛ carnes facit⁊ vedit. ſa. de ap. ſignificāte. vn̄ ⁊ homicide ſolēt dicicarnifices.y Macellariorūhi ſic dn̄r. qꝛ pecora vel qͣdrapediamactāt. a macelloas. qd̓ ē mactare ⁊horrorē ⁊ vilitatē iſtoꝝ duoꝝ officioꝝ .ſ. macellarij ⁊ tatrucidare. ⁊ ꝓpterbernarij ē hͦ ſpālit̉ de his ꝓuiſū. ⁊ lꝫ ml̓ta alia ſint vilia.puta aptar̄ pelles ⁊ coria ⁊ his ſil̓ia. tn̄ ꝯſtō locū hꝫ ſolūin expreſſis.z ¶ Tabernarioꝝ taberna dicta ē a tabul̓ q̄ mercibꝰ ſubſternūtur. ⁊ ꝓprie d̓r domꝰ ī qͣ panis vinū ⁊ carnes coctevēdunt̉. taliā loca ne duꝫ tenere. ſed nec ingredi debentclerici. e. ti. clerici. xliiij. di. clericia ¶ Publice ⁊ ꝑſonal̓r. ꝯiuctī req̄rūt̉ hec duo. ſi gͦ occl̓tevl̓ ꝑ aliū hoc exercet̉. ceſſat pena. lꝫ nō culpa. ⁊ ſic ſoluit̉quod opponi poſſet de dec. fundamēta de elec. li. vi. §. vt gͦ⁊. §. ſe. de dec. mulieres. de ſen. ex. de regula. qui ꝑ alium deb¶ Noīatim .i. ꝓprijs noībꝰ exp̄ſſis. qͣſi n̄ ſufficiat diocereg. iur. li. vi. cum concor.ſano monere ī gene̓ clericos dio. ſue l̓ clericos tal̓ plebanatꝰ l̓ talis eccleſie. ſed monere dꝫ exprimēdo illius velilloꝝ noīa. ⁊ concor. de ſen. ex. conſtōꝫ. li. vi. ⁊. jͣ. d̓ ſen. ex.grauis in fi.c¶ Tertio. de ſen. ex. ſacro. ⁊. c. conſtitutionem. li. vi. dꝫergo habere aliquorum dierum interualla vt ibi diciturnec videtur hoc ſufficere ꝙ emanaret vnum peremptorium per hanc litteramd ¶ Moderandum. de ap. cum ſit romana.e ¶ Nullo. ſi. de coha. cle. ⁊ mulie. ſicut.f ¶ Taliter .ſ. per dioceſanos nominatim ⁊ tertio p̄fixotermino congruenti.g ¶ Premiſſum .ſ. publice ⁊ perſonaliter.h¶ Reſumpſerit. lapſo termino. hͦ dico quia ſi habuiſſent terminum menſis ⁊ quintā die dimiſiſſent: xv. reſumpſiſſent. dumodo. jͣ. terminuꝫ poſtea dimiſiſſent n̄eēt locus pene.i ¶ Qn̄cūqꝫ. qͣiēt pꝰ tꝑa longiora. ⁊ ē ſi. d̓. or. cog. c. ij.k¶ Oīo. ſ qͦ ad duo puilegia q̄ poter āt hr̄e ꝑ decr. vnicāde cleri. ꝯͣiu. li. vi. ⁊ ſi hic ꝯiugis totā illā ꝑte .ſ. priuilegiūclericale qͣꝫdiu ⁊cͣ. multū fa. ad id qd̓ noͣ. de cle. ꝯiu. ioā. īiiij. q. ſed ſi iſtud omnino intendit perpetuitatem pͥuationis inducere. vt ſic coniugitur hic illud verbū ſoluꝫpriuilegiū clericale eoīpo amittant reſultaret ꝯͣrius intel lectus. ſil̓is diſputatio de hac dictione oīo. ff. de fideiuſ. l. grece. §. illud io. an.l¶ In rebꝰ ꝓprijs. in qͦbus al̓s gauderēt immunitate e.