Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
XXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De vita ho. cle. XXVIII.

ē appellatōis pꝰ modū adiffinitīaᵖ emiſſe audiēdꝰ vlt̓ius ſuꝑ eaq. niſi tc̄rite ꝓpoſitaex eo. priꝰˣ r̄pulſa fuiſſꝫ. qꝛ ꝓponebat̉ īeptēᵍ Cle. v. ī ꝯci. vie.De vita honeſtate clericorūIoceſāisᵗ locoꝝ diſtrictep̄cipimꝰ vt cl̓id cosᵛ carnificūˣ ſeumacellarioꝝʸ aut tabernarioꝝᶻ offm̄ publiceª ꝑſonalit̓ exercētes noīatīᵇ t̓cioⁱmoneāt. vt ſic ab hꝰi officijs. īfra ꝯueniētē t̓minū monētiuꝫip̄oꝝ arbitrio moderādūᵈ deſi

ſtāt ip̄a nll̓oᵉ vnqͣꝫ tꝑe r̄aſſumāt Qui ſi tl̓rᶠ mōiti abhiſn̄ d̓ſtiterīt ā ip̄a vt p̄miſſūˡē exēcēdo r̄ſūpſerītʰ qn̄cūqꝫiugati ētᵏ ꝯiugati ꝟo ī rebꝰſi oīo īcedāt. vt laici ī ꝑſōisuilegiū cl̓icale qͣꝫdiuᵐ p̄miſſisīſtiterīt eoip̄oⁿ amittāt. Adu̓ſus ꝟo aliosº cl̓icoſ negociatōibꝰ ꝯmercijs ſcl̓aribꝰ officijs ꝯuēiētibꝰ cl̓icali ꝓpoſito publice īſiſtētes arma ptāteſ ſiccāoica ẜuar̄ ſtudeāt īſtitutaᵖ illi ab exceſſibꝰ ꝯpeſcāt̉ hꝰ i.ip̄i dānabili c̄ca negligētia

m Perēptorie ſic parat p̄iudiciū negocio principali. al̓s non liceret repeti. vt in pre. decre.n Scd̓o. ſi ſel̓ tm̄ appellaſſet ſuccubuiſſet hēretlocū qd̓ hic d̓r. Si ꝟo ſcd̓o appellat. ſꝫ appellatōꝫ ꝓſeqͥt̉. hic videret̉ dec. locū hr̄e. ar.. c. ꝓxi. videret̉ ꝯͣ id qd̓. dicā. qd̓ credo vbi renuciat ſpōteqͣſi lꝫ tarde vtaturiurꝭ ꝯſilio expectādo euentū negocijprīcipal̓ ſic poſſetenꝰ reſiſtat. vt.. dicam.o Succūbit. ſi ſucūbit ī ſcd̓a appellatōe. tres hꝫ ſententias ꝯͣ ſe. ſic at̓tia licuitappellar̄. e. ti. directe. etc. ſua nob̓. C. ne li.ī vna. l. vna.. e. de re iudi. c. i. Diffinitia ꝓlata ſiue pͥmū adquēd̓buit r̄mitti exqͦ fuit ꝓnūciatuꝫ male appellatu qͦrcūqꝫ manꝰ. de exce. dilecte. ſiue vltimū forſanex vi delatōis ī prīcipali ꝓceſſit. ſiue aliū ad quē fortepꝰ cāꝫ remiſſā ad pͥmū fuit ī alio articulo bn̄ appellatūita expedito appellatōs articl̓o diffinit pꝰ eaprīcipale Suꝑ ea. ꝑēptoria ſic t̓tio repulſa. ē mirabile appellās audit. vt ī. dec. fi. ſꝫ ſcd̓o appellās ſuccūbēsvt. hic ſcd̓a repulſio appellatōis dr̄et plꝰ poſſe qͣꝫ appellatōnis omiſſio. ī appellatōe a diffinitīa eqͥꝑamꝰ iſta appellar̄. ſcd̓o appellar̄ ſuccūbe̓. ſꝫ lꝫ iſta eqͥꝑēt̓ ī diffinitīa. ī īterlocutoria. lata .n. tali īt̓locutoriaẜm leges debuit. ẜm canōes potuit appellatōꝫ differread euētū negocij pͥmi. pͥmū pꝫ. C. de epiſ. au. l. ij. de iudi.aꝑtiſſimi. C. e. ti. eos. §. ſr̄ his. qͦꝝ ap. recipi. l. pe. ſcd̓mpꝫ ī. dec. vl. ſi diſtulit iuris ꝯſilio. pꝰ ea victꝰ appellauit ꝯͣ talē īterlocutoriā audit̉. ſꝫ ſi poſſetenꝰ īter locutoriāīpugnauit .ſ. ſel̓ iteꝝ appellādo. ille articl̓s ſolēniterdiſcuſſus vlteriꝰ examīari dꝫ exqͦ ī ſcd̓a ſuccubuit. perqd̓ vr̄ ēt iudex cauſe pͥncipal̓ an̄ diffinitiuā poſſit il īterlocutoriā reuocare. niſi tūc .ſ. in appellatōiſ īterr Prius. in principali.poſite a diffinitia. Inepte. ſi. de iudi. exaīata. ff. de flumi. l. i. §. labeo exē.plū. petebas he̓ditatē electōis ꝯfirmatōꝫ. excipiebā teillegittimū. qꝛ ſpecificaui qd̓ debui t̓tio ſuccubui qd̓ ſpecifico n̄appellatōe diffinitīe. ſuꝑ vide qd̓ ſcripſi fi. ſint le. ꝑuēit ſuꝑ. i. glo. Ad idē faciūt ſcripſi el̓.dudū. ij. ī prī. ꝯͣ ꝓuiſū poſſeſſiōꝫ petētē excipiebā crīenē̄addo īfamiā. accu. accedēs. ius cōe fūdarꝫ actōꝫtuā. excipiebā de p̄ſcriptōe nc̄ exprīo titulū. de p̄ſcrip. c. i.li. vi. opponebā ꝑēptoriā pͥuilegiatā vt de li. ꝯte. c. i. li.vi. ī vi dilatorie ad īpediēd̓ li. ꝯte. ſuccubui p̄mo ſcd̓otertio rediēs ad iudicē prīcipalis cāe lata diffinitiua aappellaui. illaꝫ exceptōꝫ in vi ꝑemptorie ꝓponere poterod Ioceſanis. Caſus. punit cl̓icos ꝯiugatos etalios ꝑſonal̓r publice carnificū tab̓nario offm exercētes. dioceſanoſ noīatī tertio moniti illud offm̄ dimittūt dimiſſū reaſſumūtexcitat ēt dioceſanos ꝯͣ illos cl̓icos ſcl̓ares actꝰ exercēt tria fac̄. p̄cipit. pūit excitat. ſcd̓a ibi ſi. tertiā ibi aduerſus. determīat decl̓at dec. pe. ī prī. vlti. e. ti. qd̓ noͣ.guil. ī ſpe. cl̓i. ꝯiu.. ſꝫ nūqͥd dicēs. noͣ ꝟbū dioceſāis dicit ordinarijs locoꝝ ſic̄. s. e.. de ſeq̄ſtra. poſ. c. i. qd̓

vr̄ alij ordīarij. lꝫ ī loco iuriſdictōꝫ hēant. poſſint īqͣꝫtū hec ꝯſtō nouū īduc̄. fa. qd̓ dicā.. de iurepat. c. i. pꝰv Clericos. puto īcludat et exēptoſ de ſ pͥn. 1o. an.līq̄rēt ī loco exēpto. id ſubſint dioceſanis. vbi ꝟodeliq̄rēt ī loco exēpto. vr̄ qd̓ ad illos extēdat̉ hec ꝯſtō. excitet offm̄ dioceſanoꝝ tm̄ adde of. or. lꝫ. ca. pe.maxīe qꝛ qn̄ iuraiſta volūt dare iuriſdictōꝫ ſuꝑ exēptos exp̄mūt. vtpꝫ.. e.. de ſupp.ne. ꝓ̄. c. i.. ſuiſ ꝯͣ.x Camnificū. carnifex d̓r a carnificoas. qꝛ carnes facit vedit. ſa. de ap. ſignificāte. vn̄ homicide ſolēt dicicarnifices.y Macellariorūhi ſic dn̄r. qꝛ pecora vel qͣdrapediamactāt. a macelloas. qd̓ ē mactarehorrorē vilitatē iſtoꝝ duoꝝ officioꝝ .ſ. macellarij tatrucidare. ꝓpterbernarij ē ſpālit̉ de his ꝓuiſū. lꝫ ml̓ta alia ſint vilia.puta aptar̄ pelles coria his ſil̓ia. tn̄ ꝯſtō locū hꝫ ſolūin expreſſis.z Tabernarioꝝ taberna dicta ē a tabul̓ mercibꝰ ſubſternūtur. ꝓprie d̓r domꝰ ī panis vinū carnes coctevēdunt̉. taliā loca ne duꝫ tenere. ſed nec ingredi debentclerici. e. ti. clerici. xliiij. di. clericia Publice ꝑſonal̓r. ꝯiuctī req̄rūt̉ hec duo. ſi occl̓tevl̓ aliū hoc exercet̉. ceſſat pena. lꝫ culpa. ſic ſoluit̉quod opponi poſſet de dec. fundamēta de elec. li. vi. §. vt. §. ſe. de dec. mulieres. de ſen. ex. de regula. qui alium de Noīatim .i. ꝓprijs noībꝰ exp̄ſſis. qͣſi ſufficiat diocereg. iur. li. vi. cum concor.ſano monere ī gene̓ clericos dio. ſue clericos tal̓ plebanatꝰ talis eccleſie. ſed monere dꝫ exprimēdo illius velilloꝝ noīa. concor. de ſen. ex. conſtōꝫ. li. vi... ſen. ex.grauis in fi. Tertio. de ſen. ex. ſacro.. c. conſtitutionem. li. vi. dꝫergo habere aliquorum dierum interualla vt ibi diciturnec videtur hoc ſufficere emanaret vnum peremptorium per hanc litteramd Moderandum. de ap. cum ſit romana.e Nullo. ſi. de coha. cle. mulie. ſicut.f Taliter .ſ. per dioceſanos nominatim tertio p̄fixotermino congruenti.g Premiſſum .ſ. publice perſonaliter. Reſumpſerit. lapſo termino. dico quia ſi habuiſſent terminum menſis quintā die dimiſiſſent: xv. reſumpſiſſent. dumodo.. terminuꝫ poſtea dimiſiſſenteēt locus pene.i Qn̄cūqꝫ. qͣiēt pꝰ tꝑa longiora. ē ſi.. or. cog. c. ij. Oīo. ſ ad duo puilegia poter āt hr̄e decr. vnicāde cleri. ꝯͣiu. li. vi. ſi hic ꝯiugis totā illā ꝑte .ſ. priuilegiūclericale qͣꝫdiu ⁊cͣ. multū fa. ad id qd̓ noͣ. de cle. ꝯiu. ioā. īiiij. q. ſed ſi iſtud omnino intendit perpetuitatem pͥuationis inducere. vt ſic coniugitur hic illud verbū ſoluꝫpriuilegiū clericale eoīpo amittant reſultaret ꝯͣrius intel lectus. ſil̓is diſputatio de hac dictione oīo. ff. de fideiuſ. l. grece. §. illud io. an. In rebꝰ ꝓprijs. in qͦbus al̓s gauderēt immunitate e.