ꝓbādisª iuſtificari pōt vel ēt īpugnariᵇ: ſed tm̄ ex illis queacta fuerūt vel exhibita coraꝫipſo. ¶ Idem.¶ Iappell̓oneꝫᶜ ꝑ negli-gētiā appellātꝭ deẜtaꝫᶜappellans ip̄e cum appellatoᶠ
aut appellatusᵍ ēt per ſe ⁊ pͥncipal̓r ꝓſeqͣt̉ iō minꝰ īreⁱ iudicatā cēſebit̉ tranſiuiſſe ſnīaⁱ aqͣ fu erat appellatum. ¶ Ideꝫ.Umᵏ a repulſioneˡ excec ptiōis ꝑeptorieᵐ ſecūdoⁿ appellās ſuccū bit
ex grauamīe receptiōis teſtin facte li. n̄ ꝯteſt. iuſtificabatur p̄cedēs appellatō. r̄probabā olī īducēs d̓cre. dilecto.s. e. t. ꝑ quā pꝫ ꝙ ēt p̄cedēs grauam̄ n̄ iuſtificat appell̓onē. niſi fuerit exp̄ſſū ī illa. ſi gͦ iniqͥtas iudicꝭ p̄cedēs appellatōeꝫ illā n̄ iuſtificat. gͦ nec ſubſequēs. duo gͦ reqͥrutur ꝯiūctī. ꝙ grauam̄ p̄ceſſerit appellatōeꝫ vt hīc. ⁊ꝙ fuerit exp̄ſſuꝫ īilla. vt. sͣ. ꝓxi. in̄.a ¶ Probādis. n̄ītelligas ꝙ ꝟitasgrauamīs ꝓbanda n̄ ſit corā iudice ad quē ēt ad iuſtificādā appell̓onem. lꝫ ꝓbata nōfuerit corā iudicea qͦ. qd̓ dic vt. sͣ. e. ti. int̓poſita .i. tn̄. ſꝫ hic intēdit grauam̄iudicꝭ. vl̓ iniuſticia ꝓceſſus oꝫ ꝙ pateat ex actꝭ corā iudice: vn̄ ſi ꝓpoſui exceptiōeꝫ. ꝓbationē obtuli ⁊ admiſſusn̄ ſui. hoc ꝓbato apꝑet grauamē. ſꝫ ſi exceptiōeꝫ legitimāprobaui ⁊ iudex illā repulit. hͦ ꝓbato grauamen apparetſed ſi excipiebā actorē excōicatu mīori iudex illā repulitn̄ iuſtificat̉ appellatō nec īpugnat̉ ꝓceſſus ꝓbando illūexcōicatu maiori. de qͦ in pͥmo iudicio nō fuerat obiectūItē ſi appellaui ꝓpt̓ exceptionē d̓ loco nō tuto n̄ admiſſā. n̄ iuſtificat̉ ꝓceſſus. lꝫ nūc ꝓbet̉ me poſtea recōciliatūb ¶ Impugnari. īpugnatō reſpicit appellantē iuſtificatio reſpicit appellatū. neuteraūt ipſorū vti poterit his q̄c Iappellatōneꝫ. reprobat qd̓ no. inno. e. ti. ex rōcorā ipſo acta vel exhibita non fuerunt.ne. approbans ⁊ fortificās qd̓ ibi no. hoſti.d ¶ Negligētiā. vt. qꝛ neglexit apl̓os pete̓. vt ī. c. qͣꝫuis. sē. vl̓ neglexit ꝓſeq̇ īfra tp̄s iuris vl̓ hoīs. vt ī d̓cre. ſic̄. s e.e ¶ Defertā. idē ꝟbū in p̄. decre. ſic̄ ⁊ no. qꝛ ſi in appellatione qͥ a pn. tenuit ⁊ poſtea tenere deſijt ꝓcedit hͦ dictū.fortiꝰ puto ꝓcedere ī appellatōe q̄ diceret̉ a pͥnci. nō tenuiſſe. vt qꝛ dr̄ interpoſita tertio vel poſt decē dies. Itē ſiꝓcedit ī tacite deẜta ꝑ negligētiā. fortiꝰ in exp̄ſſe deẜta ꝑrenūciatōeꝫ. fa. ē. ti. rona. §. ſi ꝟo. ⁊. §. ſi aūt li. vi.f ¶ Cū appellato. lꝫ gͦ dilationes qͣs petit appellatꝰ perqͣs ꝓtelat appell̓onis ꝓſecutio ꝓſint appellanti. ſicut ētreſtitutione petēti ꝓſunt qͣs petit reus ꝯͣ quē petit̉. C. dereſtitu. in inte. l. pe. ip̄a tn̄ ꝓſecutio quā facit ēt appellatus ſibi nō ꝓdeſt. vt hic ꝑ appellationē quā infra dicā.Appellatꝰ. hic fortificat dictuꝫ hoſt. querebat .n. īno.qͦd ſi poſt lapſum tp̄s ꝓſecutionis fert̉ ſnīa infirmās p̄mā ſnīam. poſtea petit appellatꝰ ip̄am p̄maꝫ executionimādari. tenebat ꝙ ip̄i appellato obſtabit exceptio rei iudicate ex ſcd̓a ſnīa infirmatōis. nec valebit ſi dicat ꝑ lapſum tꝑis an̄ ſnīam īfirmatōis pͥmā ſnīam ratificatā.qꝛ ẜm eū p̄textu huiꝰ noue defēſionis nō debꝫ ſcd̓a infirmationis ſnīa retractari. de re iudi. int̓ moͣſterium. C. detranſac. ſub p̄textu. nec valet ēt dicere ꝙ non valet ſcd̓aſuīa lata ꝯͣ pͥmā. qꝛ vt dic̄ ẜm id nunqͣꝫ valꝫ ſnīa appellationis p̄ma infirmās. nec ē ēt ſuꝑ eodē pͥma lata in cauſa p̄ncipali ⁊ ſcd̓a lata in cāappellatōnis. ⁊ hoc reprobathoſti. dicens. ꝙ lapſus tꝑis ratificat ſnīam. ⁊ fac haberiꝑinde ac ſi n̄ fuiſſet appellatū. ſnīa gͦ īfirmatōis poſtealata. an̄ ſuo iudice lata fuit. Itē n̄ valet ſnīa ꝯͣ rē iudicatā. d̓ hͦ in p̄. decre. inter. nec ob. p̄ma rō inno. q̄ ꝓcederet īſnīa lata a ſuo iudice. Nec ob. ſcd̓a rō. qꝛ vbi ꝑ appell̓onē ſuſpēſa manet p̄ma ſnīa bn̄ tenꝫ ſcd̓a ꝯͣ p̄mā. ſed exqͦceſſat p̄dicta ſuſpēſio appellatione deſerta n̄ valꝫ ſcd̓a. ſinō valeret ſi appellatū n̄ fuiſſet. hͦ hic approbat̉ ⁊ forti ficat̉ in tāto. qꝛ p̄dicta ꝓcedūt n̄ ſolū cū ſolꝰ appellās ꝓſequit̉. ſꝫ ēt cū vterqꝫ. ⁊ qd̓ plus ē ēt ſi ſolꝰ appellatuſ. qd̓
forſan n̄ cogitauerat hoſt. ſit hꝰ rō. qꝛ petendo ꝓnunciarimaleappellatū n̄ eſt ſibi ꝯͣriꝰ in eo ꝙ dic̄ ſnīam trāſiſſeī rē iudicatā. lꝫ .n. d̓ appēllāte dubitet̉ ꝓpt̓ ꝯͣri etatē q̄ vr̄ineſſe. an poſſit ſil̓ ꝓſeq̄ appell̓oneꝫ et nullitatē ſnīe. de qͦſatꝭ ſcripſi. e. ti. dilecto. in vltīa gl. poſt īno. ⁊ hoſti. ⁊ videin ſpe. de ſen. ꝓla.§. iuxͣ ad fi. in appellato tn̄ dicētemale appellatuꝫ⁊ ſnīam tranſiſſeī rē iudicatā nulla ē ꝯͣrietas. Seddicēs īmo ē ꝯͣrietas inqͣꝫtuꝫ dicitappellatōnē deẜtā. ⁊ ꝓpt̓ hͦ ſnīamtranſiſſe ī rē iudicatā. ⁊ n̄ deſertaminqͣꝫtū ſuꝑ eiꝰ iniuſticia ꝓnūciari petit pappellationisiudicē. ⁊ ſic negat ⁊ aſſerit illū iudicē. So. ⁊ ſi vis ꝙ fatear hic aliquā ꝯͣrietatē ineſſe tn̄ appellatꝰ q̄ reus ē poteſtvti ꝯͣrijs. maxīe qͦꝝ finis n̄ eſt ꝯͣrius. ⁊ actor pōt in diuerſis inſtātijs. qd̓ dic vt no. de re iu. nullus pluribus. li. vi.nec hic dr̄ ꝙ in eadē inſtātia hec duo ꝓponat appellatꝰ.h ¶ Rē iudicatā. hͦ eſt gͦ qd̓ dicūt iura. ꝙ rata manꝫ ſnīa⁊ ꝙ appellās cadit a cā. eo. ti. cū ſit. ⁊. c. ſepe.i ¶ Snīa. q̄ tn̄ erat aliqͣ vt qꝛ ꝯͣ ius litigatoris lata. ſi .n.a pͥncipio fuiſſet nulla. ſic̄ ꝓpter appellatōeꝫ omiſſaꝫ n̄tranſiret in rem iudicatam. ita nec ꝓpter interpoſitam⁊ deſertam. de ſen. ex. lꝫ li. vi. ⁊ qd̓ ibi no.c Om a repulſiōe. Determīat caſū dubiū circa decre. vl. e. ti. li. vi. qͥ talis eſt Ticius ꝯͣ me oppoſuitexceptionē ꝑemptoriā q̄ ꝑ īterlocutoriam ē repulſa. appellauit ⁊ ꝯfirmata eſt p̄ma interlocutoriā. iteꝝ appellauit ⁊ īteꝝ ꝯfirmata ē pͥma ⁊ ſcd̓a. qꝛ n̄ potuit plus appellare proceſſit in pͥncipali. ⁊ lata ꝯͣ ip̄m diffinitiua appellauit ab illa. ⁊ in cā hꝰ appellationis vult repetere ꝯͣillā interlocutoriā. ⁊ videbat̉ ꝙ poſſet ꝑ p̄. decre. ꝯͣtiumhic rn̄det̉ vnꝰ tn̄ caſus excipit̉. l¶ Repulſionē. ꝟbaliꝑ interlocutoriā vt p̄dixi. nō eſt tū neceſſe in peremptorijs interloqͥ. de hͦ ſatis de ordi. cog. c. i. Ideꝫ tn̄ in repulſione facti cū illam nō recipit vl̓ ad vlteriora litꝭ ꝓceditē. ti. ex ꝑte. ij. caute tn̄ facit excipiens ſi ꝓcurat interloq̄vt no. ī ſpe. de ap. §. qͣliter. ꝟ. Item ꝙ faciat. ⁊ dixi. e. ti. dilecto. ⁊ ꝑ hāc decre. ⁊ illā pꝫ. ꝙ ſnīa lata ſuꝑ ꝑēptoria int̓locutoria eſt non diffinitiua. ⁊ hoc tenebat gar. in decre.cupientes de elec. ꝟ. inſuꝑ. vbi etiam allegabat ad hͦ decre. cum dilecti. de elec. ⁊ decre. ſua hoc. e. t. Ad idem d̓ of.dele. ſignificantibus. ⁊ qꝛ vt hic pꝫ hec repulſio perēptorie non eſt diffinitiua. gͦ nec ꝓnunciatio ꝓ ip̄a erit diffinitiua. vbi enim interlocutoria diffinit ⁊ ꝯdemnatoria⁊ eꝯͣ. C. de ſen. ⁊ interlo. p̄ſes. ff. de re iudi. l. i. vt ꝯtrariorūſit eadem diſciplina. xxxij. di. hoſpitiolum. ff. de his qͥ ſuivel ali. iuris ſunt. l. i. ff. de accu. q̄ accuſare. Preterea natūra diffinitiue eſt ꝙ ex ea oriatur actio in factum. licet aſentētia lata ſuper peremptoria non oritur actio ſꝫ exceptio. ar. in p̄. decre. cum dilecti in fi. C. de re. cre. l. actori.Item ſi ſententia ſuꝑ peremptoria ⁊ ꝓ ea lata eſſet diffinitiua. nō eſſet alia diffinitiua ferenda. cū tn̄ de neceſſitate ſuꝑ pͥncipali volūtate ſuꝑ ꝑemptoria ꝓnunciet. dehͦ in p̄dic. decre. i. d̓ ordi. cogni. Dīcebat gͦ gar. ꝙ ſiue ſuꝑdilatoria ſiue ſuper ꝑemptoria ſiue ſuꝑ eo qd̓ ꝑimit appellationem .i. ꝙ appellans nō potuerit appellare. feratſnīa. interlocutoria eſt. ſecus cum iudex cognoſcens deappell̓one interpoſita diffinitiua ꝓnūciat bn̄ iudicatuꝫ⁊ maleappellatū vel ecōuerſo. tūc .n. diffinitiua ē. C. deap. eos. ff. d̓ his qͥ no. īfa. l. furti. In effectu tn̄ fatetur. ꝙſnīa lata ſuꝑ ꝑemptoria qd̓ obſtet hꝫ vim diffinitiue.