Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
XXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

ꝓbādisª iuſtificari pōt vel ēt īpugnariᵇ: ſed tm̄ ex illis queacta fuerūt vel exhibita coraꝫipſo. Idem. Iappell̓oneꝫᶜ negli-gētiā appellātꝭ deẜtaꝫᶜappellans ip̄e cum appellatoᶠ

aut appellatusᵍ ēt per ſe pͥncipal̓r ꝓſeqͣt̉ minꝰ īreⁱ iudicatā cēſebit̉ tranſiuiſſe ſnīaⁱ a fu erat appellatum. Ideꝫ.Umᵏ a repulſioneˡ excec ptiōis ꝑeptorieᵐ ſecūdoⁿ appellās ſuccū bit

ex grauamīe receptiōis teſtin facte li. ꝯteſt. iuſtificabatur p̄cedēs appellatō. r̄probabā olī īducēs d̓cre. dilecto.s. e. t. quā pꝫ ēt p̄cedēs grauam̄ iuſtificat appell̓o. niſi fuerit exp̄ſſū ī illa. ſi iniqͥtas iudicꝭ p̄cedēs appellatōeꝫ illā iuſtificat. nec ſubſequēs. duo reqͥrutur ꝯiūctī. grauam̄ p̄ceſſerit appellatōeꝫ vt hīc. fuerit exp̄ſſuꝫ īilla. vt.. ꝓxi. in̄.a Probādis.ītelligas ꝟitasgrauamīs ꝓbanda ſit corā iudice ad quē ēt ad iuſtificādā appell̓onem. lꝫ ꝓbatafuerit corā iudicea. qd̓ dic vt.. e. ti. int̓poſita .i. tn̄. ſꝫ hic intēdit grauam̄iudicꝭ. vl̓ iniuſticia ꝓceſſus oꝫ pateat ex actꝭ corā iudice: vn̄ ſi ꝓpoſui exceptiōeꝫ. ꝓbationē obtuli admiſſus ſui. hoc ꝓbato apꝑet grauamē. ſꝫ ſi exceptiōeꝫ legitimāprobaui iudex illā repulit. ꝓbato grauamen apparetſed ſi excipiebā actorē excōicatu mīori iudex illā repulit iuſtificat̉ appellatō nec īpugnat̉ ꝓceſſus ꝓbando illūexcōicatu maiori. de in pͥmo iudicio fuerat obiectūItē ſi appellaui ꝓpt̓ exceptionē loco tuto admiſſā. iuſtificat̉ ꝓceſſus. lꝫ nūc ꝓbet̉ me poſtea recōciliatūb Impugnari. īpugnatō reſpicit appellantē iuſtificatio reſpicit appellatū. neuteraūt ipſorū vti poterit hisc Iappellatōneꝫ. reprobat qd̓ no. inno. e. ti. excorā ipſo acta vel exhibita non fuerunt.ne. approbans fortificās qd̓ ibi no. hoſti.d Negligētiā. vt. qꝛ neglexit apl̓os pete̓. vt ī. c. qͣꝫuis. sē. vl̓ neglexit ꝓſeq̇ īfra tp̄s iuris vl̓ hoīs. vt ī d̓cre. ſic̄. s e.e Defertā. idē ꝟbū in. decre. ſic̄ no. qꝛ ſi in appellatione a pn. tenuit poſtea tenere deſijt ꝓcedit dictū.fortiꝰ puto ꝓcedere ī appellatōe diceret̉ a pͥnci. tenuiſſe. vt qꝛ dr̄ interpoſita tertio vel poſt decē dies. Itē ſiꝓcedit ī tacite deẜta negligētiā. fortiꝰ in exp̄ſſe deẜtarenūciatōeꝫ. fa. ē. ti. rona. §. ſi ꝟo.. §. ſi aūt li. vi.f appellato. lꝫ dilationes qͣs petit appellatꝰ perqͣs ꝓtelat appell̓onis ꝓſecutio ꝓſint appellanti. ſicut ētreſtitutione petēti ꝓſunt qͣs petit reus ꝯͣ quē petit̉. C. dereſtitu. in inte. l. pe. ip̄a tn̄ ꝓſecutio quā facit ēt appellatus ſibi ꝓdeſt. vt hic appellationē quā infra dicā.Appellatꝰ. hic fortificat dictuꝫ hoſt. querebat .n. īno.qͦd ſi poſt lapſum tp̄s ꝓſecutionis fert̉ ſnīa infirmās ſnīam. poſtea petit appellatꝰ ip̄am p̄maꝫ executionimādari. tenebat ip̄i appellato obſtabit exceptio rei iudicate ex ſcd̓a ſnīa infirmatōis. nec valebit ſi dicat lapſum tꝑis an̄ ſnīam īfirmatōis pͥmā ſnīam ratificatā.qꝛ ẜm p̄textu huiꝰ noue defēſionis debꝫ ſcd̓a infirmationis ſnīa retractari. de re iudi. int̓ moͣſterium. C. detranſac. ſub p̄textu. nec valet ēt dicere non valet ſcd̓aſuīa lata ꝯͣ pͥmā. qꝛ vt dic̄ ẜm id nunqͣꝫ valꝫ ſnīa appellationis p̄ma infirmās. nec ē ēt ſuꝑ eodē pͥma lata in cauſa p̄ncipali ſcd̓a lata in cāappellatōnis. hoc reprobathoſti. dicens. lapſus tꝑis ratificat ſnīam. fac haberiꝑinde ac ſi fuiſſet appellatū. ſnīa īfirmatōis poſtealata. an̄ ſuo iudice lata fuit. Itē valet ſnīa ꝯͣ iudica. in. decre. inter. nec ob. p̄ma inno. ꝓcederet īſnīa lata a ſuo iudice. Nec ob. ſcd̓a. qꝛ vbi appell̓o ſuſpēſa manet p̄ma ſnīa bn̄ tenꝫ ſcd̓a ꝯͣ p̄mā. ſed exqͦceſſat p̄dicta ſuſpēſio appellatione deſerta valꝫ ſcd̓a. ſi valeret ſi appellatū fuiſſet. hic approbat̉ forti ficat̉ in tāto. qꝛ p̄dicta ꝓcedūt ſolū ſolꝰ appellāsſequit̉. ſꝫ ēt vterqꝫ. qd̓ plus ē ēt ſi ſolꝰ appellatuſ. qd̓

forſan cogitauerat hoſt. ſit hꝰ. qꝛ petendo ꝓnunciarimaleappellatū eſt ſibi ꝯͣriꝰ in eo dic̄ ſnīam trāſiſſeī iudicatā. lꝫ .n. appēllāte dubitet̉ ꝓpt̓ ꝯͣri etatē vr̄ineſſe. an poſſit ſil̓ ꝓſeq̄ appell̓oneꝫ et nullitatē ſnīe. deſatꝭ ſcripſi. e. ti. dilecto. in vltīa gl. poſt īno. hoſti. videin ſpe. de ſen. ꝓla.§. iuxͣ ad fi. in appellato tn̄ dicētemale appellatuꝫ ſnīam tranſiſſeī iudicatā nulla ē ꝯͣrietas. Seddicēs īmo ē ꝯͣrietas inqͣꝫtuꝫ dicitappellatōnē deẜ. ꝓpt̓ ſnīamtranſiſſe ī iudicatā. deſertaminqͣꝫtū ſuꝑ eiꝰ iniuſticia ꝓnūciari petit pappellationisiudicē. ſic negat aſſerit illū iudicē. So. ſi vis fatear hic aliquā ꝯͣrietatē ineſſe tn̄ appellatꝰ reus ē poteſtvti ꝯͣrijs. maxīe qͦꝝ finis eſt ꝯͣrius. actor pōt in diuerſis inſtātijs. qd̓ dic vt no. de re iu. nullus pluribus. li. vi.nec hic dr̄ in eadē inſtātia hec duo ꝓponat appellatꝰ.h iudicatā. eſt qd̓ dicūt iura. rata manꝫ ſnīa appellās cadit a. eo. ti. ſit.. c. ſepe.i Snīa. tn̄ erat aliqͣ vt qꝛ ꝯͣ ius litigatoris lata. ſi .n.a pͥncipio fuiſſet nulla. ſic̄ ꝓpter appellatōeꝫ omiſſaꝫtranſiret in rem iudicatam. ita nec ꝓpter interpoſitam deſertam. de ſen. ex. lꝫ li. vi. qd̓ ibi no.c Om a repulſiōe. Determīat caſū dubiū circa decre. vl. e. ti. li. vi. talis eſt Ticius ꝯͣ me oppoſuitexceptionē ꝑemptoriā īterlocutoriam ē repulſa. appellauit ꝯfirmata eſt p̄ma interlocutoriā. iteꝝ appellauit īteꝝ ꝯfirmata ē pͥma ſcd̓a. qꝛ potuit plus appellare proceſſit in pͥncipali. lata ꝯͣ ip̄m diffinitiua appellauit ab illa. in hꝰ appellationis vult repetere ꝯͣillā interlocutoriā. videbat̉ poſſet. decre. ꝯͣtiumhic rn̄det̉ vnꝰ tn̄ caſus excipit̉. Repulſionē. ꝟbali interlocutoriā vt p̄dixi. eſt neceſſe in peremptorijs interloqͥ. de ſatis de ordi. cog. c. i. Ideꝫ tn̄ in repulſione facti illam recipit vl̓ ad vlteriora litꝭ ꝓceditē. ti. ex ꝑte. ij. caute tn̄ facit excipiens ſi ꝓcurat interloq̄vt no. ī ſpe. de ap. §. qͣliter.. Item faciat. dixi. e. ti. dilecto. hāc decre. illā pꝫ. ſnīa lata ſuꝑ ꝑēptoria int̓locutoria eſt non diffinitiua. hoc tenebat gar. in decre.cupientes de elec.. inſuꝑ. vbi etiam allegabat ad decre. cum dilecti. de elec. decre. ſua hoc. e. t. Ad idem of.dele. ſignificantibus. qꝛ vt hic pꝫ hec repulſio perēptorie non eſt diffinitiua. nec ꝓnunciatio ip̄a erit diffinitiua. vbi enim interlocutoria diffinit ꝯdemnatoria eꝯͣ. C. de ſen. interlo. p̄ſes. ff. de re iudi. l. i. vt ꝯtrariorūſit eadem diſciplina. xxxij. di. hoſpitiolum. ff. de his ſuivel ali. iuris ſunt. l. i. ff. de accu. accuſare. Preterea natūra diffinitiue eſt ex ea oriatur actio in factum. licet aſentētia lata ſuper peremptoria non oritur actio ſꝫ exceptio. ar. in. decre. cum dilecti in fi. C. de re. cre. l. actori.Item ſi ſententia ſuꝑ peremptoria ea lata eſſet diffinitiua. eſſet alia diffinitiua ferenda. tn̄ de neceſſitate ſuꝑ pͥncipali volūtate ſuꝑ ꝑemptoria ꝓnunciet. de in p̄dic. decre. i. ordi. cogni. Dīcebat gar. ſiue ſuꝑdilatoria ſiue ſuper ꝑemptoria ſiue ſuꝑ eo qd̓ ꝑimit appellationem .i. appellans potuerit appellare. feratſnīa. interlocutoria eſt. ſecus cum iudex cognoſcens deappell̓one interpoſita diffinitiua ꝓnūciat bn̄ iudicatuꝫ maleappellatū vel ecōuerſo. tūc .n. diffinitiua ē. C. deap. eos. ff. his no. īfa. l. furti. In effectu tn̄ fatetur.ſnīa lata ſuꝑ ꝑemptoria qd̓ obſtet hꝫ vim diffinitiue.