lāti petēti n̄ dederitª aūt ſi dūpeterēt̉ apl̓i rn̄derit ſe datuꝝeoſd̓ nullo t̓mīo certo p̄fixoᵇvl̓ īfraᶜ iurꝭ t̓minū ſe eos aſſeruerit velle dare: ⁊ poſtea ꝑ appellantē ꝯgruo loco ⁊ tꝑe ſepius ⁊ inſtanter vno contextuetiam requiſitus: eos non curauerit infra eundem termi-
num exhibere: appellationeꝫſuā extūc ꝓ ſeqͥ poſſit appellā ſac ſi exp̄ſſe fuiſſent eid̓ apl̓i d̓negatiᵉ ¶ Idem.Icutᶠ appellationemiudicialemᵍ: ſic et extraiudicialemʰ infra annuma dieⁱ interpoſitionis ipſiusvel die illati grauaminis vbi
dū tn̄ loco ⁊ tꝑe ꝯgruo ꝯpareat vl̓ id agat. exēpla patētdedo. ⁊ ꝯtu. cū dilecti d̓ ꝯſue. c. fi. ⁊ d̓ p̄hē. ſi pluribꝰ li. vi.e. li. de elec. c. i. ⁊. c. cupientes. §. ꝙ ſi ꝑ. xx.t ¶ Terminū. qͥ ēt ip̄m iudicē artat vt dixi ī .i. rn̄. io. an.u ¶ Oblatos. ſepiꝰ vidi dubitare cuius expēẜ apl̓i ſinttradendi. Cōiusẜuat̉ ꝙ expēẜ appellātꝭ ſꝫ hec lr̄a facit in ꝯͣriū. dū dic̄oblatoſ. ſicut gͦ libellū quē actor teuet̉ reofferre. iij.q. iij. offerat̉. ſuisexpēſis tradit. ſic⁊ iudex apl̓os. adid̓ d̓ of. or. ſi canonici. ꝓ hoc fa. ij. qͥvi. ab eo. vbi dicitur ꝙ traditō apoſtoloꝝ expedit̉ exoffō. Itē fa. C. e. ti. eos ī fi. vbi dr̄ ꝙ etiaꝫ n̄ petēti dari debēt. hic ēt vtit̉ ꝟbo dandi ⁊ ꝟbo exhibēdi. qͥ ꝟbo ēt vtit̉decre. pia. ⁊ decre. ab eo. e. ti. li. vi. ⁊ decre. vt ſuꝑ. e. t. dic̄ tribuat ⁊. l. iudicibꝰ. C. e. canonizata. ij. q. vi. ī. fi. dic̄ ꝯuenitp̄ſtari. ſatꝭ eſt gͦ ꝙ cuicūqꝫ hoꝝ verboꝝ attribui poſſit gratuita datō. Itē p̄cedens decre. i. ⁊ decre. vt ſuꝑ. p̄cipiunteos ex hiberi. ⁊ qd̓ p̄cipit̉ neceſſe ē fieri. xiiij. q. i. qd̓ p̄cipitde ꝟ. ſig. ī his. ex qͥbꝰ videt̉ gratꝭ offerēdos apl̓os. ⁊ fa. admaͣm qd̓ ſcripſi de elec. vt p̄terite. vt dixi ꝯͣrium ẜuat̉ qd̓eqͥtatē hꝫ ſaltē ī delegatꝭ. dubitari ſolet ēt an clauſos ⁊ ſigillatos appellās reciꝑe teneat̉. ⁊ ar. decre. ītimaſti. e. ti.x ¶ Dederit. hic tolle lr̄am infra appel videt̉ ꝙ non.lationē ſuā extūc ⁊cͣ. ⁊ ideꝫ facias ī fine ſequen. ver.a ¶ Aut ſi. ſecundꝰ caſꝰ. ꝑ quē pꝫ ꝙ appellās q̄ ſufficient̉petijt apl̓os corā iudice q̇ rn̄dit ſe illos datuꝝ nullo termino ſtatuto ꝯꝑere vlteriꝰ nō tenet̉. fortiꝰ gͦ ſi nihil rn̄derit. al̓s īutile foret qd̓ dr̄ ſupra .i. rn̄. ⁊ adhuc fortiº ſidenegauerit. ſed hoc erat expeditū ī decre. ab eo.b ¶ Prefixo. tunc vel poſtea. c¶ Uel jͣ. tertiꝰ caſus. etꝑ id qd̓ dr̄ hic ⁊ s. e. §. ſil̓r pꝫ. ꝙ iudex a qͣ pōt. jͣ. tp̄s iuristenere īpeditū appellāteꝫ. nec .n. cogit̉. jͣ. terminum illosdare. fa. d̓ elec. ꝯmiſſa li. vi. lꝫ gͦ ſatis ſit appellanti infraterminū illos petere ꝑ modū q̄ ſequit̉. tenet̉ tn̄ finē termini expectare. vt videat an iudex offerret ⁊ moraꝫ purd ¶ Extūc .ſ. in p̄mo caſu lapſo termīo p̄fixo ꝑ Igaret.iudicē. ī ſcd̓o poſt rn̄ſionē iudicis. ſi poſtea terminū n ſtatuerit. ī tertio poſt iuris terminum. ſic ītelligo lr̄aꝫ. vt ſiccuiqꝫ caſui ꝯtinuet̉ iſte finis. vt. sͣ. dixi.e¶ Denegati. nectū ꝓceſſꝰ ſuꝑ pͥncipali poſtea factꝰ ꝑ iudicē aqͦ. qd̓ dic vt s. e. ab eo in fi. li. vi. ex hac gͦ ꝯſtōne elicias qͣttuor caſus ꝯͣ appellantē. ⁊ tres ꝯͣ iudicē. Primusꝯͣ appellantē cū apl̓os n̄ petit. Secūdꝰ ⁊ tertius cū in termino certo ad id dato vl̓ infra incertū illos non repetitQuartꝰ cū illos ſibi oblatos n̄ recipit. Cōtra iudiceꝫ vtdenegaſſe videat̉ ſunt tres caſus. cū ī certo termīo ꝑ ſeſtatuto illos n̄ tradit. vl̓ ſe tradituꝝ dic̄. ſꝫ terminū nonſtatuit. vl̓ dicēs ſe datuꝝ. jͣ. iuris terminū reqͥſitꝰ illos n̄tradit. Duos caſus addidi .ſ. qn̄ nil rn̄det vl̓ denegat. iudicis pena ē. vt ꝓceſſus ꝑ ip̄m hītꝰ poſtea nō teneat. appellantꝭ. vt appellatōi renuciaſſe videat̉. s. e. vt ſuꝑ. ⁊. c.ab eo. li. vi. ⁊ hic.Icut appellationē. ī hac decre. ⁊ ſequētibꝰ breuiloquꝰ fuit auctor ita ꝙ ſumāde n̄ ſunt. hic ātapprobat ī vno dicto qd̓ no. inno. e. ti. ꝯſtitutꝰ. ⁊. c. bone.in alio determinat no. C. d̓ tēp. ap. l. fi. §. illud. ⁊ reprobatopi. hoſti. quā no. e. ti. ex rōe. approbat qd̓ olim diſputando termīaui. vt. jͣ. patebit. g ¶ Iudicialem. ij. q. vi. ei qͥs. e. ti. cum ſit iōna. h¶ Extraiudicialē. de qͣ. e. ti. ꝯcer-
tātiōi li. vi. ⁊ hoc ꝓbamꝰ olim ꝑ decre. ꝯſtitutꝰ. e. ii. q̄ loq̄tur de appellatōe exͣiudiciali. ⁊ tn̄ appellās n̄ īpedituſ excludit̉ a ꝓſecutiōe poſt annū. qd̓ ibi ino. tenebat cū determinatōe hmōi. c .ſ. ꝙ qn̄ appellat a futuro grauamine.tūc a tꝑe grauamīs annꝰ ꝓſecutiōis incipiat. ⁊. xij. differētias int̓ exͣiudicialē ⁊ inter iudicialē appellatōeꝫſcripſi poſt hoſt. e.ti. bone.i ¶ Adie. gͦ vr̄ ꝙilla ꝑs diei ī quaappellat̉ cedat lucro appellantꝭ necꝯputēt̉ ī āno. ſicd̓ elec. c. i. d̓ exc ep̄.pia. d̓ reſti. ſpo. frequens .s. d̓ p̄ben.ſtatutū li. vi. et inhoc differat a tꝑeappellationis int̓ponēde. qd̓ currit d̓ mom̄to ad mom̄tu. d̓ re iudi. ꝙ ad ꝯſultatōeꝫ. Scire debes ꝙ olī hāc qōnēdiſputaui .ſ. qn̄ deberet currere tp̄s appellatōis ꝓſequende. Accur. ī. l. fi. C. d̓ tēp. ap. ponit tres opi .ſ. hic approbatā. ⁊ aliā ꝙ incipiat a tꝑe īchoate ꝓſecutōis. ꝓ qͣ fa. lex illa. ibi ⁊ ānale tꝑ̄s pꝰ īchoatā litē p̄terierit. Tertia ē ꝙ appellās ſi n̄ ꝓſeqͥt̉ īfra ānū a tꝑe appellatōis vl̓ biēniumex cā. rata manꝫ ſnīa. ſꝫ ſi īchoauit. jͣ. hec tꝑa. tūc a tꝑe inchoatōis hēat annū. ⁊ ex cā bienniū. ſꝫ vt ibi no. ẜm hasduas opi. poſſꝫ ꝓſecutōis tp̄s extendi ad qͣdrienniū Eſtqͣrta opi. quā ipſe no. in aucͣ. de iudi. §. appellatōes coll̓.vi. vt curſui ipſiꝰ anni p̄ponant̉ duo mēſes ꝑ. §. p̄diciuꝫvbi vr̄ expreſuꝫ. Eſt quīta opi q̄ placꝫ hoſti. e. ti. ex rōe. ꝙcurrat annus a tꝑe ſnīe a qua fuit appellatū. all̓. ij. q. vi.anterioꝝ. ꝟ. ⁊ ſancimꝰ. ſꝫ ibi loquit̉ de tꝑe appellatiōisinterponēde. iuuabaꝫ hanc opi. ꝑ. l. iudicibꝰ. C. e. q̄ habetur. ij. q. vi. in fi. vbi tp̄s apoſtoloꝝ petēdoꝝ currit a tꝑeſnīe. vt ēt dixi. s. c. ꝓxi. in glo. iij. ad idem. e. q. ꝓpter ſuꝑfluā faciat. e. ti. non ſolum li. vi. vbi attētata poſt ſnīamlꝫ an̄ appellatōeꝫ. reuocant̉ ꝑ modū attentati. Iteꝫ tp̄sreſti. in inte. ⁊ ſupplicatōnis ꝯͣ ſnīam currit a tꝑe ſnīe. dereſti. in inte. c. i. li. vi. C. de p̄ci. īpera. of. aucͣ. q̄ ſupplicatioItem annꝰ executionis qͥ datur delegato currit a tꝑeſnīe. de offi. dele. querenti. ſic dicaꝫ de iſto. et vr̄ caſus. C.de temp. ap. l. i. que de tꝑe ꝓſecutionis vr̄ debere intelligi. Prima opi. quaꝫ in ſolutione tunc tenui ſic ꝓbaturiſtud tp̄s dat̉ appellanti ⁊ ad ꝓſecutionem appellationis. ij. q. vi. ei qui. al̓s incipit ſi quis appellat. C. de tēp.ap. ei qui. e. ti. cum ſit. ⁊. c. rep̄henſibil̓ ſepe. ⁊. c. ꝯſtitutusde ſen. ex. lꝫ. li. vi. gͦ oportꝫ appellationeꝫ p̄cedere hꝰ tꝑiscurſum. ne lex ſit impoſſibilis. iiij. di. erit aūt cū ſi. Iteꝫdecre. ad hoc. ij. e. ti. dicit poſt appellationē. Item lex. ij.in pͥn. ⁊ lex. iij. poſt prin. C. de tem. ap. ad idem. e. ti. nicolao de do. ⁊ contu. cum olim in fi. Iteꝫ cum decem diesdent̉ ad deliberandū an expediat appellare. non ꝯputabunt̉ in tꝑe ꝓſecutionis. nam iſta diuerſa ſunt. qd̓ patꝫde ꝓcur. non iniuſte in fi. C. e. ti. inuitus ⁊ ſa. qd̓ ibi no.al̓s cū tp̄s interponēde currat a tꝑe ſcīe. ij. q. vi. biduume. t. ꝯcertationi li. vi. ſi tp̄s ꝓſequēde curreret a tꝑe fnīe.ẜm id poſt annū poſſet appellare ſed non ꝓſequi. ſi qd̓no. ff. de ex. tu. quinquaginta. fa. ff. de re qui. re. l. annusꝑ que iura ⁊ ꝑ decre. ex ꝑte de reſcrip. hanc partem elegique hic approbat̉. ad ꝯtraria reſpondetur ꝙ ſecunda ettertia opi. abſurditatem hn̄t. d̓ qua dixi. s. poteſt ergo exponi quod dicit ibi lex. vt ibi no. p̄terierit .i. p̄terijſſe noſcat̉. vel clariꝰ .i. curſum ſuū ꝯpleuerit. ⁊ per eundeꝫ modum tollitur quarta. ⁊ quod dicit. §. appellationes. poſtduos mēſes tꝑ̄s fatale ſuū inchoare curſum exponas .ſ.