De appellatōibꝰ. XXVI.
acª ſi ſil̓ fuiſſet ī eoꝝ p̄ntia aboībꝰ appellatū¶ Eſt tn̄ appellatio ignorātiᵇ appellatōis necūdelatōisᶜ eoꝝᵈ ⁊ termini p̄fixionisᵉ ſi ſubſecute fuerit. ītimatio legittīeᶠ faciēda. ¶ Idē¶ ¶ Uamuisᵍ rigor iuris expoſcat̉ eū qͥ appellat dēre petere apl̓os ꝯgruo loco ⁊ tꝑeⁱ ſepiꝰ ⁊ inſtāter. nos tn̄ antiquā⁊ cōeꝫ obſeruātiāᵏ litigātiū ſeqͥ⁊ eqͥtatē rigori p̄ferriˡ volētesdecernimusᵐ ſufficere. ꝙ ꝑ appellantē ſil̓ vno cōtextuⁿ apl̓iiſtāt̓ ⁊ ſepiꝰ poſtulēt̉. ¶ Ueꝝ ſiiudexa qͦ appellat̉ certūᵖ termi
nū ad recipiēdos apl̓os appellanti aſſignet. ⁊ appellās ī aſſignato ſibi t̓mīo n̄ cōꝑeat corāeo necq petat apl̓os ſibi trahiappellatōi ſue renūciaſſe vr̄ⁱSil̓r ſi iudex appellanti rn̄derit īfra iurꝭ t̓minū apl̓os ſe daturū. appellatōi ſue renūciaſſeappellās ītelligilit̉ niſi īfraᵍ dictu terminūᵗ ꝯgruo loco ⁊ tēpore inſtanter ⁊ ſepiꝰ. ſaltē vnocontextu petat apl̓os ab eodēiudice ſibi dari. vel ſi recipererecuſat oblatosᵛ Quod ſi iudex in termino ad dandū apoſtolos p̄fixo ꝑ eum ip̄os appel
a Ac ſi ſimul concor de re iud. c. pe. li. vi.b¶ Ignorāti. ſciēs enī certificare nō dꝫ. de re iudi. euꝫ qͥcertus. li. vi. p̄ſumitur aūt ignorātia. de re. iur. p̄ſumit̉.c ¶ Delatōis. vbi delatū ē tūc negociū pri li. vi. cū ꝯcor.cipale ꝑ hoc ē corā iudice appellatōis .sͣ. e. cū appellatiōibus li. vi. ⁊ iō intimandū ē appellato. ⁊ fa. hic̄ lr̄a. adibi no. ꝙ deferr̄ appellatōni ⁊ terminū illi p̄figere ſūtdiuerſa.d ¶ Eoꝝ .ſ. iudicuꝫe ¶Prefixionis. aciter enī arripiēdūl̓ ad ſe pn̄tādū petuerūt t̓minū aſſignare. ē. ti. cū ſitro. q̄ termini aſſignatio qꝛ multuꝫoperat̉. vt. eo. ti. ſepe. iō ꝑti hͦ ignorāti dꝫ intimari. Sꝫnūqͥd hec delatio ⁊termini p̄fixio ſeꝑatī ꝑ illos iudices fieri poterit vr̄qd̓ ꝑ hāc lr̄aꝫ. ſedforſan ē mēs lr̄e ꝙ iudices illi poſtea ꝯueniēt ⁊ deferent̉vel terminū ſtatuent qd̓ intimari dꝫ appellato.f ¶ Legittime. ꝑ modū q̇ habet̉. sͣ. e. cō. de ele. cām. vt ibipatet in fi. Nec puto hanc intimatōꝫ ſolū faciendaꝫ qn̄ſic ſeꝑatī appellat̉. ſed ēt fiet qn̄ ſil̓ a iudicibꝰ appellaturvel qn̄ vnus ſolus eēt iudex a qͦ appellat̉ ꝓpter rōnes qͣssͣ. noͣui ⁊ aduerte qꝛ decre. illa cām. nil dicit de intimatōne delationis vel termini. ſed ſolius appellatōis. ⁊ eſt rōqꝛ cauſe bn̄ficiales de quibꝰ ibi d̓r qͦ ad principale deferūtur ꝑ appellatōes ⁊ hn̄t terminū ſtatutū a iure ad ſe preſentandum. ⁊ hoc ꝑs cui notificat̉ appellatio ignorarenō dꝫ. alie vero nō. ⁊ iō ſi deferat̉ l̓ terminꝰ ſtatuat̉ ab homine. notificēt̉ hec appellato qͥ potuit ignorare.Uamuis. Caſus. ſufficit apl̓os peti vno ꝯtextu¶ſepiꝰ ⁊ inſtāter. ad qͦs recipiēdos ſi iudex certūterminū ſtatuat. appellans illos n̄ petens in termino. appellatōni renūciat. Idē cū iudex ſtatuat terminū iuris incertū infra quē appellans illos debite nō petiuit vel oblatos recipere renuit. Ponit vltīo tres caſusquibus appellans nō habens apl̓os appellationē ꝓſecpōt. ⁊ ſunt quattuor ꝑtes. ſcd̓a ibi veꝝ. tertia ibi ſimilitquarta ibi quod ſi. ⁊ determinat primū dictū qd̓ no. sͣ. eti. ab eo. li. vi. in. iij. glo. vbi pꝫ ꝙ mihi placebat iſte rigorde quo loquitur prin. ⁊ idem ibi archi.h ¶ Iuris. ij. q. vi. poſt appellationem ⁊. §. vl. ad fi. c. e. ti.iudicibusi ¶ Tꝑe ſ. xxx. dieꝝ qͥ currūt a tꝑe ſententie vel ab eo tꝑequo incipit currere decendium appellationis interponēde ſic intellige qd̓. no. sͣ. e. ab eo in glo. ij. ⁊ eſt ſi. quod no.ff. d̓ excu. tu. l. quinquaginta. olī dabāt̉ quinqꝫ dies. ij. qvi. ab eo. ⁊ eſt iſte terminus ēt iudicis ad tradēdū vt probant iura predicta.k Obſeruentiā ſi. sͣ. e. cō. de e ta. ⁊ qua generalē intātūaut vigebat hec obſeruantia ꝙ dicebat gͣuil. ꝙ nunqͣꝫ viderāt hoc opponi vt noͣ. in decre. ab eol¶ Preferri. ſi de re. ꝑmu. c. vno. li. vi. quibꝰ aūt caſibusp̄ferat̉ eqͥtas rigori ⁊ eꝯͣ ſatꝭ ſcripſi de traſac. c. fi.m ¶ Decernimus ꝑ viā declaratōis debuiſſet enī dici ꝯͣriū. vt. s. pꝫ. ⁊ iō vtit iſto ꝟbo. ſi de reg. ꝯſtitutōꝫ li. vi.n ¶ Contextu. lex dicit de teſtamēto in ſcriptꝭ ꝙ vno cō
textu ſieri debet. ⁊ de clarat vno contextu fieri cum nullꝰalienus actus miſcet̉. ff. de teſta. heredes palam. ad ſi. ſic̄ēt electio vno contextu. fieri dꝫ. sͣ. de ele. quia ꝓpter. ſꝫ hicnō imponit̉ neceſſitas hoc faciendi vno contextu. ſed d̓rꝙ ſi ſic fiat vale/ ⁊ nō curo an hec petitio fiat vno ꝯtextucū appellatōis interpoſitōne necnefa. qd̓ no. ff. e. l. i. īglo. fi. ⁊ in ſpec: deap. §. ſequit in fi.¶ Apl̓i. quos īterdū epl̓as interdūdimiſſorias vocamuſ. ij. q. vi. ab eo⁊ ī. c. poſt appellatōꝫ. Quid ſint apoſtoli ⁊ vnde dicantur. de quadruplici eoꝝ ſpecie ⁊ eoꝝformis vide ī ſpee. ti. iiij. ꝑte. §. ſeqͥt̉p ¶ Tertū. ſiue perdenoīatōꝫ diei. puta die īouis ꝓxīovel ꝑ numerū. puta hodie ab octodies l̓ octaua diemenſis.¶ ¶ Nec̄ petat ſola ergo comparatio nō ſufficeret n̄ ſicin caſu decr. ſi a iudice. e. ti. li. vi. eſt enī caſus ille ab iſtodiuerſus apoſtoli enim dantur vt inſtruatur iudex adquem. eo. ti. vt. sͣ. li. vi. ſed reuocatio grauaminis fit vtiuriſdictionem reſumat iudex a quo. non eſt ergo mirūſi plus circa primum qͣꝫ circa ſecundum artatur appellans ⁊ iudex a quo plus circa ſecundum qͣꝫ circa primūIoannes and.r ¶ Uidetur. etiam ſi iret vel mitteret pro illa proſequēda. sͣ. e. ab. e. li. vi. ſed quid dices ſim iſto caſu vel ſequenti comparuit appellans in termino certo vt hic vel īfraincertum vt infra proxi. rn̄. iudex aſſignat nouū terminum ad illos recipiendos in quo non comparet appellans. nunqͥd renuciaſſe vr̄. forte fuit de mente huius iuris ꝙ vltra ſecundā vicem non teneatur appellans coram ipſo pro hac cauſa comparere tutius eſt ꝙ exquoſecundus terminus eſt infra tempus iuris infra quodad hunc actum iudex eſt coram illo in termino prorogato compareat nō tn̄ puto ꝙ teneatur plus petere. ſic̄procedat quod dixi de vice ſecunda. ſed ſatis eſt ꝙ exhibeat ſe paratum recipere. ſicut in predi. decre. ſi a iudice⁊ licet vt dixi hoc ſit tutius. non tamen eſtimo eum quibis comparuit negligentem vel renunciantem dici poſſe. al̓s ſequeretur ꝙ ſingulis diebus de termino. xxx. dierum poſt apellationem extantibus ad comparendumpoſſet vrgeri.s ¶ Infra dictum. no. quia. sͣ. proxi. rn̄. dixit in aſſignato termino. hic dicit infra dictum terminum. vbi ergoeſt certus terminꝰ. debet in termino comparere. ne tūcſufficeret id ante terminum facere. vbi vero ſub hac incertudine. ſcilicet infra terminum iuris. ſatis eſt infraillum terminum petere iterato ⁊ no. ꝙ licet terminusſit incertus cum reſpondit ſedaturum infra terminuꝫiuris puto tamen ꝙ ſi reſponderet ſe daturum in termino iuris vel vltima vel penultima die termini iuris ꝙterminus certus eſſet. nec tunc ſufficeret ante terminucomparere. ⁊ per id videtur hic expreſſum. ꝙ c̓itatus vl̓iuſſus vt compareat vel alquid agat infra certum terminū vt quottidie fit. ſatis eſt ꝙ infra terminū qn̄cūqꝫ
d 3