Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
IIIr
Einzelbild herunterladen
 

Nos igit̉ ad p̄claꝝ teſtīoniūac ſcōꝝª patrū doctoꝝᵇ cōemſnīam apl̓ice cōſideratōnis. adquā dūtaxatᶜ hec declarare ꝑtinet. aciē ꝯuertēteſ. ſacro approbāte ꝯci. decl̓amꝰ p̄dictū apl̓m euāgeliſtā ioannē rectū inmiſſis facte rei ordinē tenuiſ-

ſe. nartando xp̄o mortuovnus militū lācea latus eiusaperuit. Porro doctrinamoēm ſeu pōemᶠ temere aſſerētem aut vertentē in dubiūᵍ.ſub̓a aīe rōal̓ ſeu intellectiueⁱꝟe ac ſe hūani corporis nonſit forma. velut erroneam ac

t Dixit. xix. c. ad fi. ad lr̄aꝫ hic ponit̉ textus euāgelij.que gloſar̄ ē meū. a Scōꝝ .ſ. aug. ſuꝑ io. ẜmōe. c. xx .xv. ci. dei. c.xxvi. ip̄e. āb. ſuꝑ epl̓a ad ro. theophilib Doctoꝝ vt thōe. iij. ꝑte. q. lxi. arti. v. ſcoti C ſuꝑ io.ſuꝑ. iiij. ſē. Fert̉ ēt tꝑe ꝯcilij ꝯgregati fuerūt ad theologi doctoreſ clemētē tenuer̄t. Dūtaxat. bapmaiores ī pͥn. cuꝫſuis ꝯcor. n ob. lxxx. d. c. ij. vt ibi noͣd Aꝑuit. ſeq̄bat̉ ꝯſtōe ꝯcilij ēt correcta ī audiētiapublicata. vt dixiī pemio textusmattei dicebat̉ī qͥbuſdā libriſ antiqͥs ſb̓ alio ordīe naͣrrare anticipatōꝫ ītelligi exponi dēbat. rēouitio. forte ex eo ille textꝰ ī mattheo cōit̉ hēt̉. āticipatio d̓r ab an̄ capio .ſ. an̄ capit̉ ponit̉ poſtponēdū..dereſcri. cām. Sꝫ q̄rit̉ qͥd vꝫ ad fidē hoc diſputaſſe. qd̓d̓r hoc ordine. ſine dubio ꝯiūx xp̄i eccl̓ia regnat a d̓ogenitos ita formari poterat plagā vndas fluētes xp̄oviuēte ſic̄ xp̄o mortuo. nec ī hoc diſputatio hec reſpicit fi. ſꝫ opīo hic dānata detrahit miracl̓o. euidētiꝰ .n. fuitmiraculū hoc de corꝑe mortuo qͣꝫ de viuo manaſſe. Itēd̓trahit figur̄ hic poſite vt.. dixi. Itꝭ d̓trahit fidei io. euā. vltimꝰ euāgeliū ſuū ſcribēs noͣbil̓r exp̄ſſit hūc ordinē his reſpectibꝰ ꝯciliū hunc ordinē approbat. Porro ſcd̓a ꝑs duo facit prīo qͣndā opīonē reprobat. ſcd̓o illā ꝑtinaciter tenentes hereticos iudicat. Poſitōꝫ. vtūt̉ theologi artiſte hoc ꝟbo ēt nos vtimur. de ꝯfeſ. c. i. vbi de ſatꝭ li. vi. fatet̉ aūt qͥs credit id¶In dubiū de her̄. dubiꝰ. qd̓ pōit de iuriu. c. vl. e. li.h Intellectīe. de ſenſitiua .n. de vegitatia fuit opīoſenſitiua .n. ſentimꝰ ſenſus corporeos certū ē corrūpit̉ corꝑe corrupto. ſic p̄t dubitari qͥn ſit de corporis forma. Idē de vegitatīa vegetam̄ nutrimur augm̄ ſumimꝰ. in pͥma cōicamꝰ brutꝭ. ī ſcd̓a ēt plātꝭ. Sꝫ de ītellectiua rōali fuit ꝯͣria opīo. p̄cipue fundabat̉ ſuꝑrōe p̄dicta. .n. vniri dico accn̄tal̓r. ſꝫ ſe eēntial̓rſit inſeꝑabl̓r vniri. forma p̄t ſine maͣ ꝓpria. ſꝫ oīaītellectiua ſit īcorruptibil̓ remanet corrupto corporecorpori vnita. vnit̉ corpori vt forma ꝑſe eēntial̓rSꝫ an̄qͣꝫ huic inductōi rn̄deā ē ſciēdū. opīo hic approbata facit de ce. miſ. in qͣdā. ſic ꝓbatur ẜm phm̄. viij.meth. Dr̄ia ſumit̉a formā rei. ſꝫ dr̄ia ꝯſtitutīa hoīs ēnale qd̓ de hoīe d̓r rōe aīe intellectiue. ip̄a ē hoīs formaIt̓ demōſtrat̉ ex rōe ſpēi hūane. naͣ .n. rei on̄dit̉ ex ipſiꝰꝗꝑatōe ꝓpria vero oꝑatio hoīs inqͣꝫtū ē intelligere. oꝫg ſortiat̉ ſpēm ẜm illud quod ipſiꝰ oꝑis ē principiūſortit̉ aūt ſpēm vnūqd̓qꝫ ꝓpriā forma. exqͦ relinqͥt̉principiū intellectiuū aīa intellectīa ſit ꝓpria hoīs forma. Sꝫ aduertendū qͣꝫto forma ē nobilior. tāto plusdn̄abit̉ maͣe corporali minꝰ ei īmergit̉ plꝰ exceditſui virtute. vn̄ aīa vegetabilis pluſqͣꝫ forma metalli. ſenſibilis pluſqͣꝫ vegitabilis. Intellectualis in nobilitate vltīa in tm̄ excedit in hoīe maͣꝫ corporalē. hꝫ aliquāoꝑatōꝫ ꝟtutē in corporal̓ maͣ cōicat. virtꝰ d̓r ītellectiua. Demr̄at e̓t id Ariſt. ij. de aīa qꝛ id primū aliqͥd oꝑat̉ ē forma illiꝰ cui oꝑatio attribuit̉. ſicut pͥmoſanatur corpus eſt ſanitas. prīo ſcit aīa ē ſcīa. ſanitas eſt formā corporis ſcīa forma eſt aīe ad corporis vnionē. Secūdo inducebat id qd̓ dicit phūs. iij. de aīa. aīaergo eſt. forma corporis. ſcīa eſt forma aīe. Certū ē aūt primum quo viuit corpus eſt aīa. cum vitā māife-

ſtetur ẜm diuerſas oꝑationes in diuerſis gradibus viuentium. id quo primo operamur vnūquodqꝫ illorumoperuꝫ vite eſt anima. Anima enī eſt quo primo nutrimur ſentimus mouemur ſcd̓m locū. ergo ſil̓r id quoprimo intelligimus. ſiue dicatur intellectus. ſiue aīmaintellectiua. ē forma corporis. negans oportet inueniat quō iſta actio ei conueniat.exꝑitur enī. q̄ſqͥsſeipſum eſſe intelligit. Attribuit̉autem actio alicui tripliciter. vtpatet. v. phyſ. autẜm ſe totuꝫ. ſicutmedicꝰ ſanat. autẜm partem ſicut videt per oculum. aut per accidens. ſicut dicimusalbum edificat. qꝛ accidit edificatori eſſe albū. ergodicimus andream intelligere. certuꝫ non eſt hoc ſibi attribui per accidens. cum hoc inqͣꝫtū eſt de ip̄o eſſentialiter p̄dicetur. ergo aut oportet dicere intelligat ẜꝫſe totū. quod ēt poſuit plato dicens hoīem eſſe animamintellectiuā. aut dicere oꝑtet intellectus ſit aliqua ꝑsipſius anime primum ſtare non pōt. quia idem ip̄eeſt qui ꝑcipit ſe intelligere ſentire. ſentire vero pōiſine corpore. vnde oportet animamſenſitiuā eſſe aliquāhominis ꝑteꝫ. Relinquit̉ ergo intellectus andreasintelligit ſit pars ipſiꝰ andree. ita intellectus aliquo ipſi corpori vniat̉. Et lꝫ aliqͥ dixerint hanc vnionem ſpem eſſe intelligibilē duplex hꝫ ſubiectū. intellectūpoſſibilē fantaſmata. alij aūt intellectus vt motorvnit̉ corpori. quod vnū eſſeˡ pꝫ multꝭ rōibus iſte due ſufficiāt. Intellectus mouet corpus niſi appetitū. cuiꝰmotio non p̄ſupponit oꝑatōeꝫ intellectꝰ. ergo ideointelligit. a. qꝛ mouet̉ ab intellectu. ſed potiꝰ eꝯͣrio qꝛ intelligit. ab intellectu mouet̉. ꝯcludit̉ ergo. vnit̉vt eſſential̓ formā. Itē ſi aīa intellectiua ſe hr̄et vt motor. certū eſt nauis pōt. eſſe ſine nauta. ſe hꝫ ad eamvt motor. ergo ēt poſſet xp̄i corpus humanuꝫ ſineaīa ſumpſiſſꝫ. quod ē ꝯͣ fidē. s. e. c.. e. firmiter ergoprincipaliter incarnatio ordinetur ad ſalutē aīe. inutil̓fuiſſet incarnatio ſi aīa eſſet eēntial̓ corporis forma. hoc vides rōꝫ qͣre opīo hic dānata iudicat̉ he̓tica. qꝛeſt ꝯͣ fidē incarnatōis: eſt ēt ꝯͣ fidē reſurrectōis. hꝫ enī fides reſurgemꝰ corporibꝰ nūc geſtamꝰ. vt pꝫ. e. ti.c. firmiter. in fi. pͥme ꝑtꝭ. ſed ſi aīa eēt eēntial̓ forma coporis. ad qͥd reſurgerent corpora videmꝰ. Tenētes opi.hic reprobatā pͥmo inducebāt qd̓ ī prī. dixi. Ad qd̓ rn̄det̉. ẜm ſe cōuenit aīe corpori vniri. ſicut ẜm ſe ꝯuenitcorpori leui ſurſuꝫ. ſicut leue manet a loco ꝓpriofuerit ſeparatū aptitudine inclinatōe ad ꝓpriuꝫ locu. ita aīa hūana manet in ſuo ꝓprio fuerit a corpore ſeꝑata hn̄s aptitudinē inclinatōꝫ naͣlē ad corporꝭvnionē. Secūdo inducebāt qd̓ dicit phūs. iij. de aīa. ītellectus eſt ſeꝑatus. nulliꝰ corporis eſt actꝰ. ergovnitur corpori vt forma. Sed dic phūs intelligit ſeꝑatum. qꝛ intellectus eſt virtus alicuius organi corporalis. ſicut virtus viſiua oculi. conſtat etenim intelligere non eſt actus poſſet exerceri aliquod organuꝫcorporale ſicut viſio ſed eſt in maͣ inqͣꝫtū ip̄a aīa cuiꝰ eſthec virtus. eſt hoīs forma terminꝰ generatōis hūane.Et ſit in materia probat̉. ij. phy. quia homo generathoīeꝫ. dicitur ergo aīa intellectina ſeparata ẜm virtutēintellectiuā que eſt alicuiꝰ organi corporal̓. Et ſic ēt.reſpondetur ad id quod tertio dicebant. ſi intellect

4 4