Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

claudus nec rectus incidere poterat ẜꝫ manibus reptando ibat: cuius genua carnoſa duraerāt tumida a ſpūſācto inſpiratꝰ ſic reptandovt potuit ad corpꝰ ſancti bernardini ꝑuenit: etdeuotiōe inflāmatꝰ tetigit faciē eius inde genua ſua fide infuſa mirabili cōmēdans ſe ſancto viro. Mox in pedes ſurrexit ſanꝰ libercurrēdo lachrymis clamoribꝰ exultatiōisad eccl̓iam ꝓperauit. Sentiūt om̄es voces: vident libeꝝ quē viderāt vſu ambulādi priuatū.Mirant̉: gr̄as referūt oīpotenti deo ſanctebernardino. Cōmouet̉ ciuitas tota fit cōcurſus viroꝝ ac mulierū. Ciues ꝟo corpus ad eccleſiam hymnis laudibꝰ armatoꝝ cuſtodia deferri faciunt: ſocijs atqꝫ ſanctꝭ referunt netheſauꝝ ip̄is a deo datū inde amouere p̄ſumātvidi ego illū paſqualē ſecum locutꝰ ſū retulit oīa narrata ſūt. Eodeꝫ die iuuēcula q̄damnoīe partia mēſibꝰ pluribus in lecto iacueratnec ſeip̄am poterat ambulare: patiebat̉ etiavulnera q̄dam fiſtule dicunt̉ a medicis: audiens ſanatum paſqualē ſuppliciter expoſtulauitad corpus ſancti deferri. Quo ꝑueniſſet orationeqꝫ facta incolumis redijt domū ſolumreſtituta viribus corꝑis ſꝫ etiā eodeꝫ inſtanti afiſtulis ꝑfecte ſanata. Hāc ego allocutꝰ ſū parentes ac vicinos eiꝰ om̄es affirmarūt ſic eſſevt expoſitū eſt. Sicilia de ſpoleto vxor nobilisviri franciſci valēs ſe mouere de lecto ſicper plures annos moleſtata fuiſſet: deducta adcorpꝰ ſancti bernardini reſtituta ē optime ſanitati. Et hec oīa retulerūt multi ſpoletini etiaꝫip̄a pͥma erat in eccl̓ia maiore ibi vna qͣdrageſima p̄dicaui. Alia mulier de populo ānistrigintaſeptē om̄i vſu ambulandi pͥuata extiterat ducta ad corpꝰ ſancti bernardini mox ſanitatē adepta eſt. Hāc ego vidi ſanā robuſtamac ſi nullū antea maluꝫ paſſa fuiſſet. Sūt aliakeſler Baſilee impreſſum. Anno dn̄i. M.ccccxc. qͣrto kal̓. marcij. ⁊cͣ.iſtius ſancti miracula multa vſqꝫ in hodiernuꝫdiem. Ad ſacrū cuiꝰ tumulū frequenter mēbralanguentiū modo ſanitati quolibet morbo fuerint gͣuata reſtituunt̉. Scd̓s honor quo dehonorauit ſanctū bernardinū d̓r ſolennis canonizationis. Fuit eqͥdem canonizatꝰ cuꝫ multaſolēnitate magnificētia ceteris qͦs vidimuscanonizari. Nam tꝑe meo eugenius qͣrtꝰ canonizauit ſanctū nicolaū de tolentino. Calixtꝰ tertius ſanctū vincentiū ſanctū oſimundū. Pius ſcd̓s ſanctā katherinā de ſenis. Sixtꝰ quartus ſanctū Bonāuēturā. Et nicolaus qͥntꝰ ſanctum bernardinū. Sed in canizatione iſtiꝰ multa ꝯcurrerūt facientia ad gloriā eius: videlicetannus iubileꝰ quo ex oībꝰ xp̄ianoꝝ ꝑtibꝰ multitudo maxima ꝯfluebat ad vrbem. Et dies pethecoſtes feſtum vtiqꝫ ſolēniſſimū. Et generale capitulū fratrum minoꝝ in ꝯuenerūt vltraqͥnqꝫ milia fratrū. Et ego de ip̄o poſt canonizationē ſermonē ad populū habui in quo ꝯcurrerunt multa milia viroꝝ ac mulieꝝ. Tertiushonor quo deꝰ honorare voluit ſanctū bernardinū d̓r ſuperne glorificationis. In celeſti nanqꝫ patria vltra eſſentiale p̄mium coronat̉ aureola debet̉ doctoribꝰ de diximus in oꝑe delaudibꝰ ſanctoꝝ in ẜmone de ſancto petro martyre. Dicere itaqꝫ poſſumꝰ illd̓ pſalmiſte. Magna eſt gl̓ia eiꝰ: magna vtiqꝫ in eccl̓ia militantemaior in eccl̓ia triūphante. Quare ꝯuenienterde ip̄o referre poſſumꝰ qd̓ de paulo pͥmo heremita in ſua vita Hieronymꝰ ſcribit. Si mihi inquit lectionem optione dn̄s dignaret̉ ꝯcederemagis eligerē tunicā pauli meritis eiꝰ: itaſancti bernadini qͣꝫ regū purpuras cum gēmisſuis. Deprecemur ergo deū celi vt meritati ſancti dignos efficiat nos ſua gratia. Et tandem ad vitam ꝑducat eternam. Amen. Clariſſimi ac celeberrimi p̄conis fratris Roberti Carazoli de Licio: ordinis minorum: pontificis Aquinatis: opus de laudibꝰ ſanctoꝝ accuratiſſime Nicolaū