be veteri: beata margarita nouella de ciuitatecaſtelli: beata helena de vngaria: ⁊ ſancta Ratherina de qua loquimur alieqꝫ multe. Qualiter ergo katherina huic ordini ſancto ſe dedicauit docet eius legēda: in qua narratur ꝙ a teneris annis ad patrem ſanctū dominicū feruentiſſima deuotione trahebatur. Et cū ſemel dominū exoraret vt conſeruaret eam in ꝓmiſſa virginitate tali fuit viſione cōmonita. Apparueruntſiqͥdē ſibi plures pr̄es īſtitutores ordinū diuerſoꝝ: īter quos erat beatus dominicus: habēsin vna manulilium ardens ſine cōbuſtione: etin altera ſuum habitū cōſuetum ꝑ dominas deportari. Cūqꝫ ſibi a p̄fatis offereret̉ quem ordinum vellet eligere. Reſpondit ſe velle ſancti dominici habitum ſuſcipere. At ille beatus dominicus dixit. Forti animo eſto o filia: qꝛ certiſſime hoc habitu vt deſideras indueris Sicqꝫ viſio diſparuit: ⁊ ip̄a manſit in domino confortata. Tandeꝫ poſtqͣꝫ parentibꝰ reuelauit ſe ꝟginitatem vouiſſe illis cōſentientibꝰ apud eccleſiaꝫfratrum p̄dicatorū de ſenis habituꝫ diu affectatum cum magno feruore ſuſcepit. ¶ Tertia vitus p̄cipua ⁊ ſingularis beate katherine dicit̉auſteritas. Fuit nanqꝫ ſuo corpori auſtera ⁊ rigidiſſima ꝓpter xp̄m ⁊ p̄cipue in tribus.¶ Primo in cibo ⁊ potu.¶ Secūdo in veſtitu ⁊ lecto.¶ Tertio in vigilijs ⁊ orationibꝰ.¶ Primo qͣꝫtū ad victuꝫ. Ab infantia carnesraro ſumebat: quas poſtmodū totalt̓ a ſe amouit: ſeqꝫ ad eſum panis ⁊ crudaꝝ herbarum: extoto reduxit. Anno etatis ſue. xij. herbaruꝫ vſaeſt ſuccō: vinū autem ita limphatū ſumebat ꝙvini ſapore carebat Illud autē a. xv. etatis ſueanno a toto relinquens inedias pluriū dierumſepius paſſa eſt. ¶ Secundo fuit auſtera in veſtitu ⁊ lecto. Pānis laneis vſa eſt ad tantū deueniens: ꝙ tam hieme qͣꝫ eſtate vna ſola tunicaveſtiebatur. Cilitio quādoqꝫ vſa eſt: quod ī cathenam ferream cōmutauit: ⁊ patrem dominicum imitans: ſe ter quotidie fortiter diſciplinabat: lectum inſuꝑ de tabulis habebat: ⁊ lignuꝫꝓ ceruicali abſqꝫ alteriꝰ rei additamēto. ¶ Tetio fuit auſtera in vigilijs ⁊ orationibꝰ. Nā adhoc deuenit ꝙ infra duos dies: vix ꝑ horā ⁊ dimidiā dormiebat. Ad tantā auteꝫ tenuitatē exauſteritatibus deductū eſt corpus eius: ꝙ cuꝫtranſiſſet eius ſpiritus ex hac vita repertus eſtvnbilicꝰ renibus adherere. In pͥncipio etiamſue puellarꝭ etatis duple fert̉ fuiſſe latitudinisqͣꝫ. xxviij. annoꝝ exiſtēs. Cōfirmat hec omniaPius pontifex maximꝰ qͥ in bulla canonizationis ita aſſerit. Sūma huius ꝟginis abſtinētiafuit ⁊ mirabilis vite auſteritas. Nam cuꝫ vini⁊ carniū vſū ꝓrſus abieciſſet: nec pulmētarijsvllis vteret̉ ad extremū eo deducta ē: vt nec legumīa ederet nec pane veſceret̉ niſi celeſti: quēverus chriſtianus in ſacramento ſumit altaris¶ Quarta ꝟtus p̄cipua ⁊ ſingularis beate katherine dicit̉ pietas. Fuit ip̄a pijſſima valde etp̄cipue qͣꝫtum ad tria genera ꝑſonarū.¶ Primo qͣꝫtum ad pauperes.¶ Secundo qͣꝫtum ad infirmos.¶ Tertio qͣꝫtum ad peccatores.¶ Primo qͣꝫtuꝫ ad pauperes. Inquit em̄ Pius ī bulla pretacta: pauperibꝰ chriſti larga manu ſubuenit. Scribit̉ in ſua legenda ꝙ a ſuo patre licentiā obtinuit: poſſe de bonis domꝰ pauperibus elargiri. Et cōtigit ſemel ꝙ dū infirmitate corporis grauaret̉: audiuit a multis referētibus qualiter vidua quedā cōuicina filijs ⁊ filiabus multa cruciaret̉ penuria: oratione p̄miſſa tantū robur obtinuit: ꝙ frumentū vinum etoleū vſqꝫ ad centū quaſi librarū pōdus ī aurora ꝓfunda ꝓprijs humeris mira agilitate portauit: ac mirabiliter aperto oſtioqꝫ planiꝰ potuit in vidue domo depoſuit: lꝫ diſpenſante domino velut alter nicolaus fuerit dep̄hēſa. Al̓sꝟo ſemel in fratꝝ p̄dicatoꝝ eccleſia conſtituta:cum qͥdam pauꝑ ab ea elemoſynā peteret: ⁊ illanihil p̄ter crucem argenteā que erat inter paternoſter haberet: ſtatim illa auulſa tradidit indigenti. Apparens autem ſibi poſtmodū dominꝰillāqꝫ ornatam lapidibus p̄cioſis oſtendens eidixit. Tu mihi hāc heſterna die dediſti: ⁊ egoꝓmitto tibi ꝙ in die iudicij corā vniuerſo angelorū ⁊ hominū cōſpectu: illam ad tui gaudij cumulū p̄ſentabo Inſuꝑ cū beata katherina ſemper de melioribꝰ traderet ꝯtigit ꝙ vegete melioris vini abundāter pauperibꝰ erogaret. Intantū autē eſt augmentatū: ꝙ vbi dictum vas ſufficere cōſueuerat toti familie per dies viginti velcirca: tn̄ ꝓ dicta familia ⁊ etiā ꝓ pauꝑibus vſqꝫ ad tertij mēſis pͥncipiū abūdātiſſime ꝑdurauit. ¶ Secūdo fuit pia hec ꝟgo qͣꝫtum ad infirmos. Nam egrotātibꝰ ſūma diligētia miniſtrauit. Seruiuit cuidā infirme nomine andree aboībus derelicte: nec horrore plagarū illā exhorruit. Quinimo cuꝫ aliqn̄ nauſeam paſſa fuiſſet:vulnerū illiꝰ putredinē inſpiciēs ⁊ ꝯtrectās recollecta in qͣdā ſcutella lotura cū ſanie illam ebibit dicens. Amore ſpōſi ih̓u xp̄i corpꝰ meuꝫ ſiccaſtigabo Quo facto ſtatim ceſſauit oīs p̄cedētis nauſea tēptatio: habuitqꝫ poſtea ſuo ꝯfeſſori referre nunqͣꝫ aliqͥd tam ſuauis ꝑcepiſſe ſaporis atqꝫ odoris. Noctę vero ſequēti apparuit eih̓s xp̄s: oſtenditqꝫ ſua ſacratiſſima vulnera dicens. Quia meo amore tā abhominabilē potūſūpſiſti tibi ingratꝰ non ero. Sicqꝫ applicas os