puis ieiunabat. Un̄ in hiſtoria eccleſiaſtica d̓rde eo. Aduerſus luxurie furorē nō ſe manu defenſabat: vel telo. Sꝫ ieiunijs ⁊ ꝯtinuatis vigilijs: ſub altari poſitꝰ: ꝑ obſecratiōes defenſoreꝫſibi atqꝫ eccl̓ie deū parabat. ¶ Quīto ſāctitasbeati ambroſij aſſimilat̉ ſāctitati dauid in hūilitate. Qui vt ſcribit̉. ij. Regꝭ. vj. c. Uidēs ozāꝑcuſſuꝫ a dn̄o: eo ꝙ tetigerat archā p̄ſūptuoſeextimuit ī die illa dicēs. Quō ingrediet̉ ad mearcha dn̄i. Et noluit diuertere archā dn̄i ī ciuitatē dauid: ſꝫ diuertit eā in domū obedēdō gethei. Et habitauit archa dn̄i ī domo obededōgethei tribꝰ mēſibꝰ ⁊ bn̄dixit dn̄s obededom etoēm domū eiꝰ Nūciatūqꝫ eſt regi dauid: qꝛ bn̄dixiſſet dn̄s obededō: ⁊ oīa eiꝰ ꝓpter archa dn̄idixit. ibo ⁊ reducā archā dn̄i cū benedictiōe indomū meā qd̓ ⁊ fecit Adduxitqꝫ archā cū gaudio: ip̄eqꝫ ſaltabat corā dn̄o. Cūqꝫ ꝑactis oībꝰrep̄benderet̉ a michol filia ſaul vxore ſua ꝙ ſaltaſſet corā dn̄o. Dixit dauid viuit dn̄s: qꝛ ludāan̄ dn̄m: qͥ elegit me potiꝰ qͣꝫ patrē tuū: ⁊ qͣꝫ oēꝫdomū eius: ⁊ p̄cepit mihi vt eſſem dux ſuꝑ populū dn̄i iſrl̓: ⁊ ludā ⁊ vilior fiam pluſqͣꝫ factusſū ⁊ ero humilis ī oculis meis. Sic beatus ambroſiꝰ ex hūilitate timuit acceptare dignitateꝫep̄alem. Oſtēditqꝫ ſe hr̄e tria q̄ ſūt officio p̄lationis inimica. Primo crudelitatē Nā tribunal̓cōſcēdit ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudinē ſuā tormēta ꝑſonis adhiberi iuſſit. Scd̓o vanitateꝫ ph̓icam. Cuꝫ em̄populꝰ acclamaret pctm̄ tuū ſuꝑ nos. turbatꝰdomum redijt. ⁊ ph̓iam ꝓfiteri voluit. Tertiooſtēdit ſe hr̄e inhoneſtatē. Nā publicas mulieres ad ſe venire fecit: vt ſic populū a ſua intentione reuocaret. Sed cū nec ſic ꝓficeret populo acclamante pctm̄ tuū ſuꝑ nos. Fugā medianocte petijt. cūqꝫ ticinū ꝑgere ſe putaret: manead portā ciuitatis mediolanenſis q̄ romana d̓rſe inuenit: qui inuētus cū cuſtodiret̉ a populomiſſa eſt relatio ad clementiſſimū imperatoremUalentinianū: Qui cum ſūmo gaudio accepitꝙ iudices a ſe directi ad ſacerdotiū peterentūLetabat̉ etiā ꝓbus p̄fectus ꝙ verbum ſuum īeo fuerat adimpletū. Dixerat em̄ cuꝫ ꝓficiſcenti mandata daret. Uade: age non vt iudex: ſedvt epiſcopꝰ. pendēte relatione iteꝝ abſcondit̉ſed inuentus cū adhuc eſſet cathecuminus baptizatur. Et tādem in epiſcopalē cathedrā ſublimatur. Audiuimus iam qͣꝫ humiliter poſt totcontradictiones. Ambroſius curā epiſcopaleſuſcepit. Si ita fieret temporibꝰ iſtis vtiqꝫ ſordidis ⁊ obſcuris: populi abundantius in viaꝫdn̄i dirigerentur. Eccleſie in dies in ornamentis ⁊ reparationibus magis proficerent: ⁊ diuinus cultus deuotius ſanctiuſqꝫ celebraret̉ ?nunc corrupta eſt omnis iuſticia ⁊ ꝟtus contēptibilis facta. omnes que ſua ſunt querūt: nonque ih̓u xp̄i. Ideo lugebit terra cū populis.De qͥnqꝫ p̄cipuis virtutibꝰ ſanctiambroſij: ex qͥbꝰ colligit̉ quātū fuerit inſanctitate ꝑfectus. ¶ Ca pl̓m .II.Ecūdum myſterium contemplandū de ſanctitate boati ambroſij dicitur ꝟtuoſe ꝑfectionis. Nam p̄ter ea que dicta ſunt in quinqꝫ p̄cipuis ꝟtutibus ꝑfectus fuit.¶ Primo in liberalitate.¶ Scd̓o in rigiditate.¶ Tertio in magnanimitate.¶ Quarto in charitate.¶ Quinto in veritate.¶ Primo beatꝰ ambroſiꝰ fuit ꝑfectus ī liberalitate. qꝛ oīa q̄ habebat paupeꝝ erāt: qͥbꝰ liberaliſſime ſubueniebat. Et hoc vtiqꝫ ep̄o conuenitqui pater eſſe debet pauperum. Unde Hieronymus. xij. q. ij. ca. gloria. inquit: gloria epiſcopi eſt pauperuꝫ oꝑibus prouidere: ignominiaſacerdotis proprijs ſtudere diuitijs. Ideo dicebat Ambroſius. xxiij. q. viij. in ca. ſuperiusallegato. conuenior. Omnia que mea ſunt pauperum ſunt. Et cum ſuo tempore radicem omniū malorū auariciā magis ac magis in hominibus increſcere vidiſſet: maxime in his qͥ erātin ptāte conſtituti: apud quos p̄cio om̄ia vendebant̉ necnō etiam in his qͥ erant ſacris myſterijs deputati vehemēter ingenuit: ⁊ ſe de huiſeculi erūpna liberari inſtantiꝰ exorauit. ¶ Secūdo beatꝰ ambroſiꝰ fuit ꝑfectus in rigiditate.Nam ſicut cato vticenſis vt refert Saluſtiꝰ incātilinario. Vitia hoīuꝫ rigide expugnabat etcōdēnabat. Ita ⁊ Ambroſiꝰ. Nā ⁊ theodoſiūimperatorē de crudelitate occiſorū innocentuꝫdure redarguit: ab ingreſſu eccleſie ſuſpēdit: etpublicam pnīaꝫ eidem iniunxit: ꝓut ponitur īhiſtoria triꝑtita. ⁊. xj. q. iij. ca. cū apud theſolonicā. ⁊ ergo idem diffuſius ſcripſi in ſermone d̓diuino cultu: in tractatu de timore iudiciorumdei. ¶ Tertio beatus ambroſius fuit perfectꝰin magnanimitate. Nō em̄ formidabat pericula: neqꝫ mortem ꝓ defenſione fidei ⁊ eccleſiaſtice libertatis. Vnde d̓r in hiſtoria eccleſtica. Ꝙiuſtina mater Ualentiniani imꝑatoris arrianehęreſis alūna: conturbare cepit eccleſie ſtatumcōminari ſacerdotibꝰ depulſiones ⁊ exilia: niſiariminēſis conſilij decreta reuocarēt. Quo bello eccl̓ie murum ⁊ turrim validiſſimā pulſabatambroſiū. qͥ in omnibꝰ imꝑterritus māſit. Adhūc vt d̓r in ſepius allegato ca. cōuenior. Cumimꝑator valentinianus quandā baſilicā vſur