plere non poſſe. Cui ſanctꝰ iterū atqꝫ iterū p̄cipiebat dicēs. Leua leua euꝫ ſecurus ac ip̄m vtdixi proice. Qui eum tollēs poſt tres horas redijt: ⁊ de manu eius annonā quā ꝯſueuerat accepit. ¶ Tertiū exemplū fuit de ſpatario totileTotila em̄ rex gothorū experiri volens: vtruꝫvir dei ſpiritū ꝓphetie haberet: cuidā ſuoſpatario veſtimēta regalia tribuit ⁊ cum om̄i apparatu regio eū ad monaſteriū ſancti benedicti deſtinauit: quē ille venientē cōſpiciens dixit. Fili pone pone: qd̓ portas nō eſt tuū. qui ꝓtinusin terra cecidit: ⁊ qꝛ tanto viro illudere p̄ſūpfiſſet expauit Cūqꝫ redijſſet ad totilaꝫ retulit queviderat ⁊ audireat. Tunc acceſſit totilas ad ſāctū benedictū: cui ille multa p̄dixit: ſicut diffuſius ponit Gregꝰ in. ij. lib̓. dialogoꝝ. ¶ Quartum exemplū fuit de puero abſcondēte flaſconēvini. Quidam em̄ vir duos flaſcones vini perquendā puerū miſit ſancto benedicto. Sed illevnū in via abſcondit ⁊ aliū detulit. vir aūt deivinū cū gratiarūactione ſuſcepit: ⁊ deſcēdēteꝫpuerū admonuit dicēs. Uide fili ne de illo flaſcone quē abſcondiſtibibas. Sed inclina eumcaute ⁊ inuenias qͥd intus habes. Qui ꝯfuſusvalde ab eo exiuit: ⁊ reuerſus volens adhuc ꝓbare qd̓ audierat cū flaſconē iuclinaſſet de eo ꝓtinus ſerpēs exiuit. ¶ Quintū exemplū fuit demonacho tenente lucernā. Cum em̄ quadaꝫ vice vir dei ſero cenaret: qͥdā monachus nobilisgenere ei aſſiſtens ⁊ lucernā tenēs ꝑ ſpiritū ſuꝫbie intra ſe cogitare cepit Quis eſt h̓ cui māducanti aſſiſto: lucernā teneo: ſeruitium impendoqͥs ſum ego vt iſti ſeruiā. Cui ſtatim vir dei aitSigna cor tuū frater quid eſt qd̓ cogitas: vocatiſqꝫ fratribus lucernam iuſſit de manibꝰ eiꝰ tolli ip̄m vero ad monaſteriū accedere ⁊ quietumſedere. ¶ Tertio colligimus ſanctitatē beati benedicti ex mūdi cōmotione: mira res eſt profecto ꝙ audito nomīe ſancti benedicti reges pͥncipes ⁊ populi xp̄iani ad tantaꝫ deuotionē ergillum exarſerint: vt in toto terrarū orbe tam ſūptuoſa ⁊ dotibus copioſiſſimis ditata conſtruxerint monaſteria Quoꝝ primū ⁊ alioꝝ caputeſt monaſteriū mōtis caſſini. Nam ad illū montem ꝑuenit ſanctus benedictꝰ. Et tēpluꝫ apollinis qd̓ ibi ſitū erat in honorē ſancti Ioh̓is baptiſte oratoriū fabricauit: ⁊ circū adiacentē populū ab idolatria ꝯuertit. Illum aūt montē totum ex integro cū omnibus ꝑtinentijs eiꝰ: ⁊ caſtra villas ⁊ poſſeſſiones donauit ſancto bn̄didicto tertullus nobiliſſimꝰ romanꝰ ex gente flauia pater placidi. Naꝫ ex vxore ſua q̄ erat ex familia octauie gentis habuit tres filios ſcꝫ placidum euticiū ⁊ victorinū ⁊ vnam filiā nomīe flauiam. Qui audita fama ſancti benedicti qͥ apd̓ſublacum morabatur: acceſſit ad euꝫ: obtulitqꝫſibi placidū iam ſeptēnem: eoqꝫ relicto ⁊ benedictione accepta a ſancto viro dei romā redijt.Poſtqͣꝫ ꝟo ſenſit beatum benedictū ad montēcaſſinū perrexiſſe iuit ad eum cum multis nobiliſſimis romanis. Et tūc fecit donationē p̄fatā.Donauit etiam ⁊ multas poſſeſſiones quas habebat in ſicilia. Cum autē placidus ad etateꝫ ꝑuenit virilem miſit illum beatus benedicius inſiciliā cum qͥbuſdam alijs: qͥ capuam veniēs aſancto germano epiſcopo benigne ſuſceptꝰ multa ibi miracula fecit. Nam primiceriū eecl̓ie capuane dolore capitis oppreſſum ſanauit: rogatꝰquidem ab eo vt ꝓ ſe oraret: dixit ei. In nomīeih̓u xp̄i cuius ꝟtute ab aquis quibꝰ trahebarereptus ſum: adiutuſqꝫ meritis patris mei benedicti: ſi fidem habes tāte crudelitatis reſtituatte deus priſtine ſanitati. Liberauit ⁊ vnū cōcū atqꝫ filiū cuiuſdā mulieris in vltimis laboratē: venit deinde beneuentū ſuſceptꝰ a ſācto marſiano epiſcopo vbi liberauit claudū cum ſcabetlis ambulantē ſuꝑ genua: poſtea trāſtulit ſe canufiū ad ſanctū ſabinū epiſcopum: inde acceſſitregiū ad ſanctū ſiſiminū ep̄m: tandeꝫ applicuitmeſſanā. Et ibi de redditibꝰ portꝰ ⁊ poſſeſſionūpatris qͣs donauerat ſācto bn̄dicto fecit edificarari monaſteriū ī honorē ſācti Ioh̓is baptiſte.Quo cōpleto poſt multa ſigna q̄ deꝰ ꝑ illū fecerat martyrij coronā adeptꝰ ē. Nam venerāt adcū videndū fratres eiꝰ euticiꝰ ⁊ victorinꝰ ac ſoror flauia cū multis alijs ex vrbe. Et ecce qͥdaꝫmanucha capitaneꝰ: abdale ſaraceni qͥ tūc totihiſpanie p̄ſidebat cum claſſi minutiſſima cepitportū meſſane fregit moͣſteriuꝫ. Et captos plācidū ⁊ frēs ac ſororē ꝟgineꝫ: cōgebat ab negarefidē. Qd̓ cū illi facere renuiſſent poſt dies aliqͦsflagellatos ⁊ ceſos iuſſit tandē decollari. Diximus iſta vt agnoſcat vnuſquiſqꝫ qͣꝫ admirabilis fuit ſanctitas patrꝭ Benedicti: quē vt ſuperius enarrauimus tot inſignes viri deuotioneprecipua coluerunt.De felici trāſitū patris bn̄dicti. qͥ idēſui obitꝰ p̄dixit: ⁊ de mira ip̄iꝰ deuotion: ⁊ qualiter eiꝰ gloria fuit duobusmonachis reuelata. ¶ Capl̓m. III.Ertia prerogatiua ſancti Bn̄dicti quare eiꝰ memoAria in benedictione eſt dicitur vite p̄ſentis conſūmatio. Naꝫ ſicut ſancte vixit: ita etſanctiſſime vite p̄ſentꝭ curſum expleuit. In eiquippe felici tranſitu: tria occurrerunt ſanctitatem eius p̄ſignantia.¶ Primū fuit vera p̄nunciatio.