Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

hieronymꝰ ad matutinū ſolito more ſuigeret veſtē mulieris quā emuli iuxta lectuꝫ poſuerant repperit: ſuāqꝫ credens eſſe induit ī eccleſia ſic ꝓceſſit veriſimile ē veſtꝭ illa aliquaꝫꝯformitatē ad veſtem eiꝰ habuiſſet. Et in eccleſia ſic ꝓceſſit: hoc aūt illi nequā faciebāt vt mulierē ī thalamo habere crederet̉. Qd̓ ille vidēslocū ire dare diſpoſuit. Itaqꝫ ex vrbe diſceſſit: de ſuo receſſu ſic ip̄e ſcribit in epl̓a ad rufinū.Menſe auguſto flatibꝰ ethereis ſancto vincentio p̄ſbytero adoleſcente fratre alijs monachis nūc hieroſolyme cōmorant̉: nauem īromano portu cōſcendi: maxima me ſanctoruꝫfrequētia ꝓſequente veni regiū: in ſiculo littore paululū ſteti: vbi veteres didici fabulas:cipitē fallacis vlyxis curſū: ſirenaꝝ cātica etinſatiabilē caribdis voraginē. deinde vt ibidēaſſerit ꝑrexit ciprū: poſt ꝓfectus ē anthiochiam: depoſt mediā: inde intrauit hieroſolymaꝫinde cōſcendit egyptū: tandē venit ꝯſtātinopolim ad gregorium nazanzenū. Scd̓o paſſus ē beatus hieronymꝰ ꝑſecutiones emulorū inuidia moti: ſuo labori qͣꝫ neceſſario vtiliſſimo: quē in trāſlatione ſcripture ſubijt ſemperdetrahebāt. pleriqꝫ damnabāt qm̄ ſuꝑflue egiſſet trāſferendo ea iam ſeptuaginta īterpretes trāſlata fuerāt: qͥbus ip̄e dicit inlogo in libris paralippomeno ſcribes ad cromatium. Si ſeptuaginta interpretuꝫ pura vt abeis in grecū verſa eſt editio: ꝑmaneret ſuꝑfluemi cromati ep̄oꝝ ſanctiſſime atqꝫ doctiſſime īpelleres vt hebrea volumīa latino ẜmone trāſferrem. Qd̓ em̄ ſemel aures hominū occupauerat naſcentis eccleſie roborauerat: fidē iuſtuꝫerat etiā nr̄o ſilentio cōprobari. verovarietate regionū: diuerſa ferāt̉ exemplaria etgermana illa antiquaqꝫ tranſlatio corrupta ſitatqꝫ violata: nr̄i arbitrij putas aut pluribꝰ indicare qͥd verū ſit: aut nouū opus in veteri oꝑecudere: illudētibuſqꝫ iudeis cornitū vt d̓r oculos ꝯfigere hec ibi. vbi oſtendit tranſlatio ſeptuaginta multos corrupta fuerat. Inſuper ſequit̉ in eadē epl̓a oſtēdēs erat diminutainqͥt. Scripſi nuꝑ librū de optimo genere interpretandi: oſtendes illa de euāgelio Ex egyptovocaui filiū meū. Et qm̄ nazareus vocabitur.Et videbūt in quē cōpunxerunt. Et illud apoſtoli. Quę oculus vidit: nec auris audiuit:nec in cor hoīs aſcēderunt: p̄parauit deꝰ diligentibꝰ ſe: ceteraqꝫ his ſimilia hebreoꝝ libris īuenire certe apl̓i euāgeliſte ſeptuaginta interpretes nouerāt. Et vn̄ eis hec dicere in ſeptuaginta habent̉. Chriſtus deꝰ noſter vtriuſqꝫ teſtamēti cōditor ī euāgelio ẜm Ioh̓eꝫ Quicredit inqͥt in me ſicut dicit ſcriptura: flumīavētre eius fluent aque viue: vtiqꝫ ſcriptū ē qd̓ſaluator ſcriptum eſſe te ſtat̉. vbi ſcriptuꝫ eſt ſeptuaginta habent: apocrifa neſcit eccl̓ia adhebreos ergo reuertendū eſt: vn̄ dn̄s loquit̉ diſcipuli exempla p̄ſumūt: hec pace veterumloquor: obtrectationibꝰ meis tm̄ rn̄deo: canino dente me rodūt. Et in epl̓a ad domnioneꝫ rogatianū ita ſcribit. Quō grecorū hiſtoriasmagis intelligūt athenas viderint. Et tertiūvirgilij libruꝫ a troade leuchaten: a crocherauma ad ſiciliaꝫ: inde ad hoſtia tiberina nauigarint. Ita ſanctā ſcripturā lucidiꝰ intuebit̉ iudeam oculis cōtemplatus ē. Et antiquarūvrbiū memorias locorūqꝫ vel eadeꝫ vocabulavel mutata cognouerit: vn̄ nobis cure fuiteruditiſſimis hebreoꝝ hūc laborē ſubire vt circūiremus ꝓuinciā quam vniuerſe xp̄i eccl̓ie ſonant. Fateor em̄ mi domnion rogatiane chariſſimi nunqͣꝫ me in diuinis voluminibꝰ ꝓprijsviribꝰ credidiſſe: nec habuiſſe magiſtrā opinio meā. Sed etiā ea de qͥbꝰ ſcire me arbitrabarīterrogare me ſolitū. Quāto magis de his ſuꝑqͥbꝰ anceps eram. Deniqꝫ cum a me ſuper lr̄isflagitaſſerꝭ: vt vobis paralippomenō latino ſermone trāſferrem de tiberiade legis quendā auctorē apud hebreos admirationi habebaturaſſumpſi. Et ꝯtuli eo a vertice vt aiunt vſqꝫad extremū vnguē. Et ſic cōfirmatus auſus ſūface̓ qd̓ iubebatꝭ. libere em̄ vob̓ loqͦr: ita ī grecis ī latinis codicibꝰ nominū liber vitioſuseſt: vt non hebrea qͣꝫ barbara q̄dam ſamaritica noīa cōgeſta arbitrandū ſic. Nec ſeptuaginta interp̄tibꝰ qui ſpūſancto pleni erant eavera fuerunt tranſtulerunt: ſed ſcriptoꝝ culpeaſcribenduꝫ: de inemendatis inemendandaſcriptitāt: ſepe tria noīa ſubtractꝭ e medio ſyllabis in vnū vocabulum cogunt̉: vel e regionevnū nomē ꝓpter latitudinē ſuā in duo vel triavocabula diuidūt. hec ibi. Item in ꝓlogo in libro iob inqͥt. Cogor ſingulos diuine ſcripture libros aduerſarioꝝ reſpōdere maledictꝭ. Etinfra. Memini me ob intelligentiā huiꝰ voluminis iudeū quendā p̄ceptorē qui apud hebreos pͥmus haberi putabat̉: paruis redemiſſenūmis. Cuius doctrina an aliqͥd ꝓfecerim neſcio: hoc vnū ſcio non potuiſſe me interp̄tari: niſi ante intellexerā. Et poſt multa ait ibi Hieronymꝰ. Audiant qͣpropter canes mei idcircome in hoc volumine laboraſſe: vt interp̄tationem antiquā rep̄henderem: ſed vt ea que in illa aut obſcura ſūt aut obmiſſa: aut certe ſcriptorum vitio deprauata manifeſtiora noſtra interpretatione fierent hebreū ſermonē ex partędidicimus. Et ī latino pene ab ip̄is cunabulisinter grāmaticos rhetores ph̓os nutriti vl̓