ait. Qui clemētiaꝫ nō hꝫ nec indutus ē viſceramiſcd̓ie qͣꝫuis ſpūalis ſit nō adimplet legē xp̄i.Et Ambro. eadē di. ca. ī ſingulis inqͥt. Miſericordia cōmunis ē vſus: id̓o cōmune p̄ceptuꝫoībꝰ officijs: oībꝰ etatibꝰ neceſſaria: ⁊ ab oībꝰ deferēda. Nō publicanus: nō miles excipit̉: nonagricola: nō vrbanꝰ diues ⁊ pauꝑ oēs in cōmuni admonēt̉. vt ꝯferāt nō habēti Hāc miſcd̓iaꝫin ſe fuiſſebeatꝰ Nicolaꝰ apertiſſime demōſtrauit: dū elemoſynā indigēti ⁊ in extrema neceſſitate poſito cōuicino ſuo benigne tribuit: habebat ille tres filias ꝟgines qͣs p̄ inopia ꝓſtituere cōgebat̉ vt ſic infami eaꝝ cōmertio alereturQd̓ vt ad aures viri ſancti deuenit ſcelꝰ abhorruit: ⁊ maſſam auri pāno inuolutā in domū eiꝰꝑ feneſtraꝫ clam ꝓiecit clamqꝫ receſſit. Manelurgens hō maſſam auri reperit: ⁊ deo gratiasages pͥmogenite nuptias eelebrauit. Inde adaliqͦs dies ſil̓e opꝰ: dei famulꝰ egit. Qd̓ rurſuꝫille reperiēs ⁊ ī laudes īmenſas ꝓrumpēs d̓ cecetero vigilare vpoſuit: vt ſciret qͥs eſſet qͥ ſueinopie ſubueniſſet. Poſt etiā paucos dies duplicatā auri maſſam in domū ꝓiecit Ad cuiusſonitū ille excitat̉: et nicolaū fugientē inſequit̉taliqꝫ voce alloquit̉ ſiſte gradum teqꝫ aſpectuinō ſubtrahas meo. Et accurrēs velocius Nicolaū hunc eſſe cognouit. Mox humi ꝓſtratoſculari volebat pedes eius: ꝙ ille refugiēs abeo petijt ne factū alicui qͣꝫdiu viueret reuelaretIn hac ꝟo elemoſyna obſeruauit Nicolaꝰ tresillius conditiones neceſſarias.¶ Prima conditio qꝛ fuit prompta.¶ Scd̓a qꝛ fuit copioſa.¶ Tertia quia fuit ſecreta.¶ Prima ꝯditio illiꝰ elemoſyne fuit prompta:qꝛ non multis p̄cibꝰ data vel impetrata. InqͥtSeneca libro de beneficijs. Ingratū ē bn̄ficiūqd̓ diu int̓ dantis manꝰ heſit. Et idem. Nullares carius emit̉ qͣꝫ que p̄cibus empta eſt. Et lꝫdeo grata ſit elemoſyna q̄ dat̉ pauperibꝰ illampetentibꝰ. Gratiſſima tn̄ eſt ꝯſpectui ſuo cū tribuit̉ pauperi: ⁊ egeno: p̄ verecūdia petere nonaudenti Ex hoc ait Ambro. li. j. d̓ officijs. Sūmulti qͥ malūt miſeria tacite egeſtatis aſtringiqͣꝫ publica petitiōe ꝯfundi: hi q̄rendi ſunt ⁊ adiuuandi: vt ꝑ hͦ ampliꝰ gaudeāt: ꝙ paupertatiꝯſulāt ⁊ pudiori. Scd̓a ꝯditio illius elemoſynefuit copioſa. qm̄ tantū dedit quātū ſufficere iudicauit ꝓ puellis ꝟginibus maritādis. ẜm cōſtitutionē Tobie qui. iiij. ca. ait. Si multū tibifuerit abundanter tribue. Tertia ꝯditio fuit ſecreta. qꝛ obſeruauit documētū ſaluatoris nr̄ioMatth̓. ca. v. dixit. Cū facis elemoſynaꝫ nolituba canere ſicut hypocrite faciūt. o quāta tepiditate his tꝑibus ducunt̉ mortales in qͥbuscharitas non ſolū friguit. Sed vt videt̉ penitꝰeſt extincta: oēs q̄ ſua ſunt querunt om̄es tm̄ ſeip̄os diligūt: qͥ reuera etiā gentiliū voce ꝯfundi merito poſſunt. inqͥt Seneca ad lucillū. nonpōt quiſqͣꝫ beate degere: qͥ ſe tm̄ intuet̉ qui oīaad vtilitates ſuas ꝯuertit: alteri viuas oportetſi vis viuere tibi. Et idem in lib̓. de beata vitaUbicūqꝫ homo eſt beneficio locus ē. Et Ouidius libro de ponto. Regia crede mihi res eſtſuccurrere lapſis. Conueniēs hoī hoīeꝫ ẜuarevoluptas: ſꝫ p̄ter voces ⁊ documēta paganoꝝaſſunt nob̓ xp̄i ⁊ ſanctoruꝫ monita pariter ⁊ exempla: inter q̄ vnū qd̓ de beato Nicolao iam p̄diximus notabile valde eſt ac ſingulare.Qualit̓ beatꝰ nicolaꝰ obſeruauit officiū boni paſtoris: circa regimen aīaꝝꝓmotus ad tꝑalem dignitateꝫ ex voluntate dei.¶ Capl̓m. II.Ertia virtꝰ quaplacuit deo almus cōfeſſor Nicolaꝰd̓r obſeruantia paſtoralis: obſeruauit quidem officium paſtoris boni circa curaꝫ⁊ regimē aīaꝝ: qd̓ oſtēdimus tripliciter.¶ Primo in ſua ꝓmotione.¶ Scd̓o in paupeꝝ ſubuentione.¶ Tertio in populi doctrinatione.¶ Primo oſtendimꝰ beatuꝫ Nicolaū fuiſſe paſtorē bonū in ſua ꝓmotione. non em̄ ꝓmotusfuit ad ep̄alem dignitatē prece vel precio vt ſicri ſolet tꝑibus his malignis: ſꝫ cum humilitateacceptauit onus regiminis vocatꝰ ad illd̓ ex diſpenſatiōe diuina. hodierna ꝟo die nullꝰ ꝓmouet̉ īuitus: imo eccleſiaſtica beneficia ⁊ dignitates non niſi importune petentibꝰ diſpenſant̉Ex quo facti ſunt hoīes ambitioſi: ⁊ dum ſuſcipiunt cathedrā paſtoraleꝫ non niſi de terrenis⁊ trāſitorijs curāt. Sed audiant id qd̓ Chryẜ.ſcribit di. xl. ca. multi. in fi. Quicunqꝫ deſiderauerit primatū in terra inueniet ꝯfuſionē in celonec inter ẜuos xp̄i computabit̉ qͥ de primatutractauerit. Ad beatū itaqꝫ nicolaū redeuntesꝯſideremꝰ qͣliter ep̄alem honorē ſuſcepit defuncto qͥdeꝫ ep̄o mirree ciuitatis: vbi ip̄e morabatur cōuenerunt ep̄i cōuicini illi eccleſie de ep̄oꝓuiſuri. Aderat inter eos qͥdaꝫ magne auctoritatis ep̄s. ad cuiꝰ electioneꝫ oīuꝫ ſnīa dependebat. cum ergo cūctos ieiunijs ⁊ orationibꝰ inliſtere monuiſſet: nocte illa vocē audiuit dicēteꝫſibi: vt hora matutinali fores eccleſie obſeruaret: ⁊ quē primū ad eccleſiā cui nomē ē Nicolaus: venire ꝯſpiceret ip̄m in ep̄m ꝯſecraret. hocergo ⁊ alijs reuelās ep̄is ammonuit vt oēs orationi inſiſterēt ⁊ ip̄e p̄ foribꝰ excubaret Et eccc