euſebij viri nobiliſſimi filius. Clemens ep̄s exnobili romanorū ꝓ ſapia ortus. Lucia ꝟgo ſiracuſana nobilis gene̓. Anaſtaſia nobiliſſimaromana Paula fuit nobiliſſima matrona romana. Agatha ingenua mente ⁊ corpore. Mariamagdalena a caſtro magdalo denominata: clariſſimis eſt orta natalibꝰ vtpote ex ſtirpe regiadeſcendentibꝰ. Criſtina nobiliſſimis parētibꝰorta. Ratherina coſti regis filia: clara claris orta natalibus. Et de ioſeph ab arimathia ſcribitur Luce. xxiij. Et Marci vltꝭ. ca. Uenit Ioſeph ab arimathia nobilis decurio. Quare videt̉ ꝙ nobilitas carnis facit ad extollentiā etiāſanctoꝝ Ex ꝑte altera videt̉ ꝓbari poſſe ꝙ nobilitas parui aūt nullius valoris exiſtat. Namapl̓s. j. ad Corꝭ. j. ca. dixit. Ignobilia ⁊ cōtemptibilia mūdi elegit deus. Ad idē facit ca. cumẜm. de p̄bendis ⁊ dignitatibus. Ad qd̓ ego reſpōdeo. ꝙ ex ꝟbis apl̓i non dat̉ intelligi ꝙ nobilitas nō ſit ornamentū eorū qui illam habentſed tm̄ ꝙ deꝰ non elegit nobiles ⁊ doctos virosſed piſcatores ⁊ ſimplices: vt ſic magis nota fieret ꝟtus diuina dum per illorum predicationēin xp̄m crederet mundus Sed notandū ꝙ triahominū genera reperiuntur.Primi ſunt nobiles origine ẜꝫ nō ꝟtutibus.Scd̓i ſunt nobiles nō origine ẜꝫ ꝟtutibusTertij ſūt nobiles ⁊ origine ⁊ ꝟtutibus.¶ Primi qͥdem ſatis obſcuri ſunt infames ⁊ reprehēſibiles. ꝓ quibus Claudianus dicit. Degenerāt homines vitijs fiūtqꝫ minores. Et Seneca in tragedijs. Qui genus iactat ſuū alienalaudat. Et Ouidiꝰ libro de ponto non cenſusnec clarum nomen auoꝝ. Sed ꝓbitas magnūingeniūqꝫ facit. Hinc Tulliꝰ in inuectiua contra ſaluſtiū dicebat. Ego maioribꝰ meis virtute mea preluſi: vt ſi prius noti non fuerant a meaccipiant initium memorie ſue. Tu ꝟo tuos qͣꝫturpiter offendiſti: vt ſi fuerant egregij ciuesobliuionem venerint. Quare noli mihi antiqͦsviros obiectare. hec ille. īueniuntur multi quiflagicijs ⁊ de decore affecti gloriant̉ ſic de nobilitate parentum. Alij ꝟo vitijs ſordētes de patrie nobili cōditiōe letant̉. Contra quos eſt exemplum quod refert Iohānes ſolobriēſis ī policatōne de anatharſiſtita. hic cum vituperaretur ab archico quoniaꝫ ſcita foret: mihi inquitdedecus patria. Tu ꝟo patrie at etiaꝫ temiſtocles vt ſcribit̉ a Cicerone in libro de ſenectute:fertur ſerifio cuidam in iurgio reſpondiſſe: cuꝫdixiſſet. Non eū ſua ſed patrie gloria ſplendorēaſſecutum nec Hercle inquit. Si ergo ſerifiuseēt ignobilis: nec tu ſi athenienſis eſſes clarusvnqꝫ fuiſſes. Alij dicūt nec ego ſerifius ſi eſſemnobilis. Et ſaluo meliore iudicio vtrūqꝫ ſtarepoteſt: ſcilicet nobilis ⁊ ignobilis. nam ſi dixerimus ignobilis: poteſt eſſe ſenſus nec ego cumvirtutibꝰ meis eſſem ignobilis ſi eſſem ſerifiusin patria ſcꝫ humili natus. Et ſi dicamus nobilis poteſt intelligi ſic: nec ego qui ſcilicet in patria glorioſa ſum natus: ſi eſſem ſerifius ſcilicetvitioſus eſſem nobilis. Secūdi ſunt nobiles: etſi non origine tamen ꝟtutibus qui de ſuorū parentum humilitate cōfundi nō poſſunt. nam vtinquit Hieronymꝰ ad cellātiaꝫ. Sola apud deum libertas eſt non ſeruire peccatis ⁊ vera nobilitas clarū eſſe ꝟtutibus. Et Caſſiodorꝰ ī epiſtolis. hec eſt indubitata nobilitas que moribꝰꝓbatur ornata. Et Iuuenalis. nobilitas ſolaeſt atqꝫ vnica ꝟtus. Et Ariſto. in. iiij. politiceingenuitas eſt ꝟtus. Et Seneca ad lucillū. animus nobilē facit cui ex quacūqꝫ cauſa lꝫ ſuprafortunam ſurgere. Et Claudianꝰ. exaltat ꝟtusnobilitādo genꝰ. Et licꝰ vt refert Seneca in tragedijs. nobiles nō ſunt mihi qui nec altis inclitū titulis genꝰ ſꝫ clara ꝟtus. Et ī decretis di. xlca. nos d̓r nos qͥ p̄ſumꝰ nō ex locoꝝ vl̓ generisdignitate ſꝫ morum nobilitate innoteſcere debemus: nec vrbium claritate ſed fidei puritate.¶ Tertij ſunt nobiles et origine et virtutibusqͥ inter homīes ſplendent: vt ſol in firmamentoceli. Satis vtiqꝫ decorat hominē nobilitas ſāguinis cū nobilitate bonoꝝ morū. Quiſnā nōmagnifaciet ſanctū ludouicū qͥ regis ⁊ regine filius formoſus corꝑe diuitijs affluēs. Etate florens ingenio acutꝰ: ac qͥbuſlibet tꝑalibꝰ bonisaffluens: vitia ſpreuit: terrena calcauit. ⁊ xp̄mih̓m bene beateqꝫ viuendo queſiuit. Iſta tn̄ inſequenti ſplendore diffuſius expriment̉.Qualiter ſanctꝰ ludouicꝰ ſpreto mundo ⁊ temporali regno. vitam ſpiritualem elegit ꝑmanes vſqꝫ ī fine ī virgi¶ Capl̓m. II.nitate.Ecundus ſplendor ſancti Ludouici dicit̉ ſanctitatꝭquāta ꝟo fuerit ſanctitas eius deprehendere poſſumus precipue ex tribus.¶ Primo ex mundi deſpectione.¶ Scd̓o ex ſpeciali exercitatione.¶ Tertio ex ꝟginitatis dilectione.¶ Primo deprehendimus qͣꝫ grandis fuit ſanctitas Ludouici ex mūdi deſpectione: nam vtinquit Ioh̓es .xxij. in bulla canonizationis. cōſiderans ſanctꝰ iſte. ꝙ mundus totꝰ ſit poſitusin maligno qd̓qꝫ cuꝫ cōcupiſcentia ſua tranſit.ip̄m fugiendo deſeruit totaliter ⁊ contempſit.nā rediens de catalonia. votū qd̓ fecerat de intrando ordinē minoꝝ in conuentu ſācti franci