de pena ꝓ morte xp̄i inflicta. pͥma loquit̉ de pena ſacerdotū mortē xp̄i ꝓcurantiū. In penamem̄ mortꝭ xp̄i templum ⁊ ciuitas hierl̓m fuerūtdeſtructa ꝑ Romanos ⁊ ſacerdotes ꝑtim īterfecti ⁊ partim captiuati. Et hͦ ē qd̓ p̄dixit Dauid. fiat cōmoratio .i. habitatio eoꝝ deſerta Siꝟo loquit̉ de pena iude ꝓditoris. Et hͦ ē qd̓ dicit. Ep̄atuꝫ eiꝰ accipiat alter. Cōcluſit itaqꝫ petrus dicēs. oportet gͦ ex his viris qͥ nobiſcū ſūtcōgregati omī tꝑe qͦ intrauit ⁊ exiuit inter nosdn̄s ih̓s incipiens a baptiſmate Ioh̓is vſqꝫ indiem qͣ aſſumptꝰ eſt a nobis teſtem reſurrectionis eius nobiſcū fieri: vnum ex his. Et ſtatuerunt ſcꝫ elegerūt duos: Ioſeph qͥ vocabat̉ barſabas: qͥ cognominatꝰ eſt iuſtus. ⁊ Matthiaꝫẜm aliqͦs iſte barſabas fuit ille qͥ cum paulo adapl̓atum aſſumptꝰ fuit. de quo fit mētio Actꝭ.xiij. ca. Sed Nico. de lyra ſuper j. ca. ⁊. iiij. ca.Actuū apl̓oꝝ: aſſerit aliū fuiſſe. Nā iſte cognominatꝰ eſt barſabas. Ille vero barnabas. Iſtebarſabas fuit filius alfei. ⁊ ſic de galilea oriundus. Ille ꝟo barnabas d̓r cyprinus .i. d̓ cypronatꝰ. de quo mētionē facit Hieroꝰ in li. d̓ virisilluſtribꝰ. Cōſequēter apl̓i ꝓſecuti ſunt electionē Matthie cū or̄one deuota Nā orātes dixerunt. Tu dn̄e qͥ corda noſti oīm oſtende quemelegeris ex his duobꝰ: vnū acciꝑe locū miniſterij huius ⁊ apl̓atus: de quo p̄uaricatꝰ ē iudasvt abiret in locū ſuū: ⁊ dederūt ſortes eis. Quidam dicunt vt Hieroꝰ ⁊ Beda. ꝙ he ſortes tales fuerūt qͣles ille qͣꝝ in lege veteri creberrimꝰvſus erat. d̓ qͥbꝰ ſrcibit̉ Prou̓. xvj. Sortes mittūtur in ſinū: ſed a dn̄o temperant̉. Exquo inquit Nico. de lyra. Qd̓ vti ſortibꝰ eſt ex varioeuētu ſeu diſpoſitiōe alicuiꝰ rei ſenſibilis ꝓpoſite terminare aliqd̓ dubiū vel incertuꝫ. Sicutex feſtucis ꝓpoſitis: ꝑ hͦ ꝙ aliqͥs accipit breuiorem vel longiorem: ſeu in ꝓiectiōe taxillorū ꝑhͦ ꝙ aliqͥs ꝓijcit plura vl̓ pauca puncta: vel exconſimilibꝰ aliqd̓ dubiū inter homīes determnatur. Et ſi hoc fiat ad alicuiꝰ rei diuiſionē inhomīes vt ꝑ hoc determinet̉ qͥs: quā partē accipiat vocat̉ ſors diuiſoria. Si aūt hoc fiat adaliquid determinate agendū: vocatur ſors conſultoria. Si ꝟo fiat vt p̄cognoſcatur aliqd̓ futurum cōtingens vt inqͥt Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xcv.ar. iij. vocatur ſors diuinatoria: vti ſorte diuiſoria licitū eſt dūmodo non adſit ibi aliquā ſuperſtitio: puta inuocatio demonis vel expectatio euentus rei ab influētia planetaꝝ ⁊ ſimiliaSortibꝰ vero cōſultorijs ⁊ diuinatorijs maxīein electionibꝰ p̄latoꝝ eccleſie abſtinendū ē. vtſcribit̉ .xxvj. q. ij. ca. non ſtatim. ca. hi qui. ca.nō exemplo Et de ſortilegijs ꝑ totū. nec obſtatqꝛ in electione Matthie vſi ſūt ſortibꝰ. Quiavt ait Beda. pͥuilegia paucoꝝ cōmunē legemnon faciūt. Et apoſtoli in hoc moti fuerunt exfamiliari cōſortio ſpūſſancti ⁊ ſine aliqua ſuperſtitiōe. ¶ Tertio fuit illa electio debite celebrata reſpectu electi qui fuit Matthias rectꝰ: ſimplex: ꝓbus: mundus: iuſtus: innocens: impollutꝰ. Cecidit em̄ ſors ſuꝑ illū. Et factus ē duodecimus apl̓us impleuitqꝫ numerū illū Notādū hoc loco ꝙ Diony. qui fuit Pauli diſcipulus: videtur aliud fentire de ſorte illa qͣꝫ ceteriAit nanqꝫ ſic in libro Eccleſiaſtice ierarchie d̓diuina ſorte que ſuper Matthiam cecidit Alijquedā alia dixerūt non religioſe ſicut arbitror.Meā autē intentionē ⁊ ip̄e dicā. Uidetur em̄mihi eloquia diuina ſortē noīare thearticū qͦddam donū demōſtrans illi theartico choro: adiuina electione ſuſceptuꝫ: hec ille. In qͥbꝰ verbis innuit ꝙ illa ſors nihil aliud fuit niſi qͥdamſplendor ⁊ radius ſuꝑ Matthiā diuinitꝰ emiſſus: ꝑ quē ip̄e oſtendebat̉ in apoſtoluꝫ aſſumēdus. Sed re vera eſſe pōt vtrūqꝫ: ⁊ ꝙ apoſtolivſi ſunt ſortibꝰ ne a lege diſcreparent in quaſūmus ſacerdos ſorte querebat̉. Et q radiꝰ emicuerit ſuꝑ Matthiā. Qui apoſtolicā dignitatem cuꝫ tanta deuotione ac intentiōe recta tamex ꝑte ſui qͣꝫ ex ꝑte apl̓oꝝ fuit aſſecutus. O qͣꝫmiſerabilis eſt tēporū hoꝝ ꝯdictio. O qͣꝫ deflēdus eccleſie ſtatus. O qͣꝫ lugēda xp̄iane religionis iactura. qm̄ dignitates eccl̓ie qͣꝫſepe conferunt̉ indignis: nihil vtiqꝫ ē qd̓ magis officiateccleſie dei: qͣꝫ ꝙ indigni aſſumunt̉ p̄lati ad regimen aīaꝝ. Sed de hoc ſatis dictū eſt ī ſermone de ambitione in quadrageſimali nr̄o.Qualiter beatꝰ Matthias p̄dicauitconſtanter veritatem euangelicam ſequētibꝰ ſignis ob quā martyrij coronam accepit.¶ Capl̓m. II.Ertiū myſteriūcōtemplandū d̓ electione MatthieGr vtilitatis. fuit nanqꝫ electio illa ⁊aſſumptio vtilis ꝓpter tria.Primo ꝓpter veritatis p̄dicationem.Scd̓o ꝓpter miraculoꝝ oꝑationem.Tertio ꝓpter martyrij tollerationem.¶ Primo fuit vtilis aſſumptio Matthie adapoſtolatū ꝓpter veritatis euāgelice p̄dicationē. Nā p̄dicauit euangeliū xp̄i ī Macedonia⁊ ī iudea de qͦ ſic ſcribit̉ in qͣdā legēda: q̄ treueris īuenit̉: Matthias de tribu iuda ⁊ ī ciuitate bethleē illuſtri ꝓſapia oriūdus ſuit Qui lr̄istraditus oēm in breui legis ⁊ ꝓphetaꝝ ſciētiaapprehēdit: laſciuiā quoqꝫ abhorrens puerilesānos moꝝ maturitate vincebat. Informatus