Si enim nō deſperaſſet ⁊ pnīam veram egiſſetvtiqꝫ poſt tot commiſſa flagicia: pꝰ tot enormiamala: poſt tot nephāda facinora: dei fuiſſet miſericordiā cōſecutꝰ. O ineſtimabilis pietas bn̄dicti dei: diſplicēt illi q̄cunqꝫ pct̄a: ſed ſuꝑ oīadeſperationē abhorret. Et ſumo hic deſperation quā cōcomitat̉ impenitentia finalis: ꝓbamus qd̓ dicimꝰ. nā Hieroꝰ ad Ruſticū monachū inqͥt. Nihil ſic offendit deū ſicut cor impenitēs. Solū deſperatiōis crimē eſt qd̓ veniā cōſequi nō pōt. Et Leo papa de pe. di. iij. ca. īteroīa. iudā ſic alloquit̉. Sceleratior oībꝰ o iuda⁊ infelicior extitiſti quē non pnīa reuocauit addn̄m: ſꝫ deſperatio traxit ad laqueuꝫ. ¶ Scd̓mdubiū fuit vtꝝ deſperatio ſit maximuꝫ pctōꝫAd qd̓ rn̄det Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xx. ꝙ peccat.q̄ opponunt̉ ꝟtutibꝰ theologicis ſunt ẜm ſuuꝫgenꝰ alijs peccatis gͣuiora. Cū em̄ ꝟtutes theclogice habeāt deum ꝓ obiecto: pctā eis oppoſta importāt directe ⁊ pͥncipaliter auerſioneꝫdeo. In quolibet autē peccato mortali pͥncipalis rō mali ⁊ grauitas ē ex hoc ꝙ auertit a deoSi em̄ eſſe poſſet ꝯuerſio ad bonuꝫ cōmutabilſine auerſione a deo: qͣꝫuis eēt inordinata noneſſet pctm̄ mortale. Et ideo illud qd̓ pͥmo ⁊ ꝑ ſehabet auerſionē a deo eſt grauiſſimū inter peccata mortalia. Uirtutibꝰ autē theologicis opponunt̉ infidelitas: odiū dei ⁊ deſperatio. Inter q̄ odium ⁊ infidelitas ſi deſperationi cōꝑarent̉ inuenient̉ ẜm ſe qͥdem .i. ẜm rōnem ꝓpriſpeciei grauiora. Infidelitas em̄ prouenit ex hͦꝙ hō ip̄am dei veritatē nō credit. Odiū dei ꝓuenit ex hͦ ꝙ volūtas hoīs ip̄i diuine bonitatꝯtrariat̉. Deſperatio aūt ex hͦ ꝙ hō non ſperatſe bonitatē dei ꝑticipare. Ex quo ptꝫ ꝙ infidelitas ⁊ odiū ſunt ꝯtra deū ẜm ꝙ ī ſe eſt. deſperatio auteꝫ ẜm ꝙ eiꝰ bonū participat̉ a nob̓. Uimaius pctm̄ eſt ẜm ſe loquendo nō credere deiꝟitatē vel odire deū qͣꝫ nō ſperare ꝯſequi grattiam ⁊ gloriā ab ip̄o. Sꝫ ſi cōparet̉ deſperatioad iſta duo ex ꝑte nr̄a: ſic deſperatio eſt periculoſior: qꝛ ꝑ ſpem reuocamur a malis: ⁊ ītroducimur in bona ꝓſequēdā: ⁊ ideo ſublata ſpe ineffrenata hoīes labunt̉ vitia ⁊ a bonis oꝑbꝰ retrahunt̉. Un̄ gloſa ſuꝑ li. Numeroꝝ ait. nihileſt execrabiliꝰ deſperatiōe: quā qͥ hꝫ ⁊ ī generlibus huiꝰ vite laboribꝰ: ⁊ qd̓ prius eſt in fideicertamine ꝯſtantiā ꝑdit. Et Iſid̓. lib̓. de ſūmobono ait. Perpetrare flagiciuꝫ aliqd̓ mors aīeē: ſed deſperare ē deſcēdere in infernū. hec ille.Peccato itaqꝫ deſperatiōis iudas obrutꝰ ⁊ abapl̓atu cecidit ⁊ hereditate celeſti priuatus eſt.¶ Tertiū dubiū fuit Cur cadente iuda voluerunt apl̓i ꝑ electionē matthie numeruꝫ duodenariū cōplere. Ad qd̓ rn̄demus ꝙ apl̓i xp̄i debebant eſſe duodecim ꝓpter tria.Primo ꝓpter electionem.Scd̓o ꝓpter predicationem.Tertio ꝓpter figurationem.¶ Primo ꝓpter electionē. Nam xp̄s elegeratduodecim vt p̄dictum eſt: ergo cadēte iuda numerus ille vacuus remanebat Et ſicut in natura nō datur vacuū: ita nec in eccleſiaſtica ierarchia ſiue in eccleſia triūphante ſiuemilitante.Propterea cadēte lucifero ⁊ ceterꝭ angelis euꝫſequentibꝰ: ſucceſſit loco eoꝝ humana natura.Id̓o Augꝰ in Enchiridion ait. illud qd̓ ponit̉in. ij. Snīaꝝ. di. x. Superna hierl̓m mater noſtra: ciuitas dei: nulla ciuiū ſuoꝝ numeroſitatate fraudabit̉: aut etiā vberiore fortaſſe copiaregnabit. Neqꝫ em̄ numeꝝ īmundoꝝ ſpirituūnouimus: in quorum locuꝫ ſuccedentes filij catholice matris que ſterilis apparebat in terrisīea pace de qua illi ceciderūt ſine vllo temporistermino ꝑmanebunt. hec ille. Sic a ſimili in locum a xp̄o preordinatum a quo iudas ceciderat: aliqͥs alius erat reponēdus. Scd̓o apl̓i debuerūt eſſe duodecim ꝓpter p̄dicationē. Naꝫip̄i p̄dicaturi erant fidē trinitatis in qͣttuor partes mūdi .ſ. orientē: occidentē: meridiē: ⁊ ſeptētrionē. multiplicato autē ter in qͣttuor ꝯſtituitduodecim. ẜm etiā Ptolomeū in. ij. qͣdri partiti. Duodecim ſunt ꝓuincie pͥncipales mundi:circa mediū habitatiōis: ẜm ꝙ ſunt duodecimſigna celi. Tertio apl̓i debuerūt eſſe duodecimꝓpter figurationē. nā numerus iſte in veteri teſtamento fuit multipliciter figuratꝰ. Prima figura fuit in duodecim ducibꝰ. de qͥbꝰ dixit deus abrae. Suꝑ hiſmael exaudiui te. Ecce benedicā ei ⁊ augebo ⁊ multiplicabo eū valde: duodecim duces generabit: ⁊ faciā illuꝫ in gentemmagnā. Iſti duces figurarūt apl̓os qͥ duxerūtnos ad deū. Scd̓a figura fuit in duodecim patriarchis filijs iacob ⁊ patribus totiꝰ populi aiacob deſcendentis: quoꝝ noīa ponunt̉ Gen̄.xlix. ca. Iſti apl̓os duodecim p̄ſignarūt: quiaip̄i fuerūt p̄cipui filij dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: ex quodāſpęciali dilectionis munere: qui patres vocaripn̄t totius populi xp̄iani Tertia figura fuit induodecim fontibꝰ aquaꝝ de qͥbus d̓r Exo. xvca. Uenerūt filij iſrael in helim: vbi erāt duodecim fontes aquaꝝ. Apl̓i nanqꝫ fontes fuerūt d̓qͥbus hauſta fuit aqua ſapīe ſalutaris. Quarta figura fuit in duodecim vitulis oblatione indedicatione altaris poſt cōpletū tabernaculūde qͥbus ſcribit̉ Numeri. vij. ca. Hi figura fuerūt apl̓orū qͥ obtulerūt dn̄o corꝑa in martyrioad eccleſie catholice dedicationē Quīta figurafuit ī duodecim exploratoribus miſſis a moyſead explorandum terrā ꝓmiſſionis. ſicut habet̉