et ſubdit tacita cogitatio ꝙ niſi verū eſſet euangeliū nūqͣꝫ ſanguine defenderet̉ ¶ Scd̓m qd̓ ēꝯſiderandū in his qͥ ꝓ xp̄o martyriū paſſi ſūt:d̓r bonitas. Nō em̄ erant vitioꝝ amatores auttꝑaliū bonoꝝ auidi: qn̄ vt apparet vitā ꝓpriāꝯtēnebant. Ideo ſuſpecti eſſe de mendacio autfalſitate nō pn̄t. Nā vt inqͥt Lactantiꝰ. li. j. diuina. inſti. Volūtas fingēdi ac mētiendi eoruꝫē qͥ opes appetūt: qͥ lucra deſiderāt. q̄ res ꝓcula ſanctis viris fuit. Et vt ait Hieroꝰ ad pamachiū. Si iocando paſſi ſunt credant̉ iocādo locuti. ¶ Tertiū qd̓ eſt cōſiderandū in his qui ꝓxp̄o paſſi ſūt: d̓r nouitas. Nā nō erant a tenerꝭannis educati in fide xp̄i: ſꝫ ꝓ maiori ꝑte multiex eis nouiter ad fidē ꝯuerſi: etiſſimi ad martyriū cōuolabāt. Hoc aūt fieri nō potuiſſet abſqꝫīteriori auxilio diuine gr̄e: ⁊ exterioribꝰ ſignimiraculis ac reuelationibꝰ Que Corneliꝰ tacitus negare nō audens qꝛ gētilis erat: xp̄ianosgenus maleficū appellauit. Sed reuera oīa illanō maleficio imo dei ꝟtute fiebāt. Quiſnā nonmiret̉ Tiburtiū ⁊ Ualerianū nobiles Romanos in gētilitate nutritos a Cecilia ꝟgine ad hͦinductos fuiſſe vt mortē ꝓ xp̄o ſubire nō formidarēt. Quid de Romano dicemꝰ qͥ dū ſꝑ idola coluiſſet: militiāqꝫ exercuiſſet: a btō laurētiomartyre baptizari popoſcit. Dū em̄ iuſſu Decij laurētiꝰ ſcorpiōibꝰ cedebat̉: is romanus clamādo dixit: O laurēti video an̄ te iuuenē pulcherrimū ſtātē ⁊ mēbra tua cū lintheo extergētē: adiuro te gͦ ꝑ dn̄m nō me derelinqͣs ſꝫ feſtiname baptizare. Solūtꝰ ꝟo laurē iꝰ ⁊ ī cuſtodiarecluſus hypoliti. Romanꝰ afferēs vrceū cunaqua ad pedes laurētij ꝓcidit: ⁊ ſacꝝ ab eo baptiſma ſuſcepit. Qd̓ vbi Deciꝰ cōperit: fuſtibꝰiuſſit eū cedi deinde decollari. Hipolitꝰ ip̄e inſuꝑ qͥ carceres cuſtodiebat a btō laurētio cumoī ſua famllia baptiſmum ſuſcepit. Qui poſtꝙͣlaurētij corpꝰ ſepeliuit: venit in domū ſuā: vteiꝰ legēda narrat̉: ⁊ dās pacē ẜuis ⁊ ancillis ſiis oēs ſacr̄o altaris qd̓ Iuſtinꝰ p̄ſbyter obtulrat cōmunicauit. Poſt qd̓ appoſita mēſa priuqͣꝫ cibū ſumerēt: veniētes milites eū rapuerūt⁊ ad ceſarē adduxerūt. Cui Decius. Nūquidtu magus effectus es qͥ corpus laurentij ſepeliſti: Cui Hipolitus. Hec feci nō quaſi magusſed vt xp̄ianus. Contra quē tyrannꝰ deſeuiensfecit eū fuſtibus cedi: ⁊ pectinibus laniari. Ecū inter tormenta ſemꝑ xp̄m cōfiteret̉. Deciusoēm familiaꝫ eius adduci fecit: iuſſitqꝫ concordiā de xp̄o loquenteꝫ qͥ nutrix erat hipoliti tādiu plūbatis cedi quouſqꝫ ſpm̄ emiſit. Tandihipolitus cū oī familia extra portā tiburtinamadductus fuit: vbi in ꝯſpectu hipoliti oīm capita amputata fuerunt. Hipoliti ꝟo pedes adcolla indomitoꝝ equorū ligati ſūt: atqꝫ ſic percardos ⁊ tribulos tā diu tractus ē donec ſpm̄exhalauit. Eoꝝ aūt corꝑa Iuſtinꝰ p̄ſbyter rapuit ⁊ iuxta corpꝰ ſancti laurētij ſepeliuit. Sioīa hmōi vellemꝰ exprimere: longiſſimis profecto ſermonibꝰ foret vtendū. Sꝫ pauca hec quecōmemorauimꝰ ideo dicta ſūt: vt appareat veritas fidei: quā illis tꝑibus cōfiteri nil aliud eratniſi dira ſupplicia ⁊ morteꝫ exquirere. Et tn̄ vtp̄diximus innumerabiles quodāmodo ſūt inuēti: qui martyres torq̄bant̉: relicto gentilitatꝭerrore publica voce chriſtianos ſe aſſerētes: admortē vltro tendebant.Ꝙ fides xp̄i vera eſſe ꝓbatur ex eo ꝙdeꝰ illam ꝯtinuis miraculis magnificat etiam tꝑibus nr̄is.Ca. III.Ertia ro qua ꝓbatur ꝙ vera ſit fides xp̄i d̓r diuinalis magnificationis. Magnificataqͥppe eſt fides iſta ab omnipotenti deo in oꝑibmiraculoſis. Et antiquis dimiſſis: ꝓferamꝰ eaque quotidie oculis nr̄is ꝑſpicimus: que ī tribus generibus diſtingui poſſunt.Primū d̓r odorationis.Scd̓m ſcaturitionis.Tertium conditionis.¶ Primū genꝰ miraculoꝝ q̄ quotidie videmꝰd̓r odorationis. Nā qͥ baptiſmi lauacro ſunt regenerati odore quodā ſuaui ab infidelibus diſtinguunt̉. Ip̄i ꝟo infideles qͥ nō ſūt baptizati fētore quodā intollerabili deturpāt̉. Teſtordeū ⁊ angelos eiꝰ: ꝙ dū ſemel Brūduſij pectoris dolorē incurriſſem. Quidā medicꝰ iudeusnō vocatꝰ ad me venit: qui qͣꝫplurimū intrauiſcellulaꝫ in qͣ iacebā in lectulo: fetore ſuo ita turbauit ſtomachū meū vt viderer euomere velleom̄ia viſcera ⁊ tīeſtina: nec quieſcere potui donec a me licētiatus diſceſſit Quid plura? Audiui ego a qͣꝫ plurimis ⁊ fidedignis. Ꝙ in caſtello ſancti petri ꝓpe Rhodum quod milites ſācti Iohanis hieroſolymitani tuent̉: ſūt canesferociſſimi qui in die ligantur. in nocte vero ſoluuntur ⁊ extra caſtelluꝫ liberi dimittuntur: hiſi xp̄ianum aliquē inueniunt nullam ei moleſtiam inferunt. Si ꝟo aliquem turcū aūt ſarracenum reperiunt latratibus ⁊ morſibus vſqꝫ admortē inſequūt̉. Ex odoratu quippe xp̄ianosab alijs diſcernunt. Sed non eſt omittendumquod experimur de ſanctoruꝫ reliquijs in quibus tanta eſt odoris fragrantia vt merito confiteri cogamur oſſa illa felicia ſic a deo reſeruata: cū ſuis animabus tādē glorificanda. ¶ Secundum genus miraculoruꝫ d̓r ſcaturitionis.