Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diuina gr̄a. Aut ſi abſqꝫ miraculis id fuit eſſectū: vtiqꝫ miraculū ꝑmaximū erit cēſendūvt ſimplici ꝑſuaſioni apl̓oꝝ crediderit totusmūdus: rem primā grādē vt p̄dictuꝫ ē ẜmnaturā incredibilē. Sꝫ qͥdā inſenſati obijciuntnob̓. ſi ideo ē vera fides xp̄i: qꝛ ab oībꝰ nationibꝰ fuit ſuſcepta: pari dicere poſſumꝰ ſecta Magumethi iam qͣſi vbiqꝫ dilata fuerit adeo: ꝯſequēs Magumethani pn̄t ſperarefuturā ſalutē. Ab rn̄demꝰ. Primo qꝛ ſecta illa multa ꝯtinet ſtulta irrationabilia p̄ter illa vitā Magumethanoꝝ voluptuoſā brutalē oſtēdūt: id maxime ē attēdendū: videlicet illoꝝ btītudo adhuc ī voluptate finiet̉.vt aſſerunt: ꝓmiſit deꝰ ſeruantibꝰ legē Magumeth paradiſū .i. hortū deliciaꝝ aqͥs p̄terfluētibus irrigatū: in ſedes habebūt perpetuas:nec frigore aūt eſtū aliquo affligent̉: oībꝰ cibo veſcent̉ generibꝰ Sericis veſtimētis oīs coloris induent̉: ꝟginibꝰ ſpecioſiſſimis ꝯiūgētur. In delicijs oībus accubabūt: qͥbus angeli pincernaꝝ more vaſis aureis argenteisminiſtrabūt offerētes eis vinū lac mel: dicentes. comedite bibite in leticia. Tria nanqꝫ flumina .ſ. lactis mellis vini optimi aromaticieos habere dixit Magumeth ī paradiſo:angelos pulcherrimos ſūt viſuri adeo magnoſ ab vno oculo angeli vſqꝫ ad celū ſit ſpatiumvniꝰ diei. Contra qͣs fatuitates inqͥt Auicēnaix. metaphiſice. ca. vij. lex nr̄a quā dedit Magumēthus on̄dit diſpoſitioneꝫ felicitatis miſerie ſūt ẜm corpꝰ. Sed ē alia ꝓmiſſio apprehendit̉ ab intellectu. Seqͥt̉. Sapientibꝰ multomagis fuit cupiditas ad ꝯſequēdū hāc felicitatem qͣꝫ corpoꝝ: qͣꝫuis daret̉ eis tn̄ attenderūt nec appreciati ſūt cōparatione felicitatis ē cōiuncta pͥme veritati. Scd̓o lex illa multoveneno cōmixta eſt. aſſerit in ſuo alcoranoMagumeth. moyſes fuit magnꝰ ꝓpheta: ſꝫxp̄s maior ſūmꝰ ꝓphetaꝝ natꝰ ex maria virgine ꝟtute dei abſqꝫ hoīs ſemīe. Sed venenuīmiſcuit: qꝛ xp̄m vere paſſum nec vere reſurrexiſſe dixit: ſꝫ aliū quendā hoīeꝫ ſibi ſimileꝫegiſſe vel paſſuꝫ docuit. Tertio ip̄e maximfuit deceptor rudes ppl̓os facile ꝑuertere potuit. ſecutꝰ Epicuri doctrinā cum finxiſſetmulta falſa: ſibi credētibꝰ indulget oēꝫ laſciuiāDe epicuro qͥppe ſic ait Luctantiꝰ li. iij. diuina inſti. Epicuri diſciplina ml̓to celebrior ſemꝑfuit qͣꝫ ceteroꝝ: qꝛ veri aliqͥd affert: ſed quiamultos ad populare nomē voluptatis inuitatNemo em̄ ī vitia ꝓnus eſt. Preterea vt adſe multitudinē ꝯtrahat: oppoſita ſingulis qͥbuqꝫ moribus loquit̉ deſidioſū. Uetat lr̄as diſcere: auaruꝫ populari largitione liberat: ignauūꝓhibit accedere ad rēpublicā: pigrū exercere:timidū militare. hec ille. Pari magumethſequentibꝰ illū ad luxuriandū fornicandū liberam licentiam largit̉. Fuit aūt tꝑe bonifacijquarti Heraclij imperatorisⁱ ex gente arabūqui vt aiūt ꝯſilio cuiuſdā Sergij monachi apoſtate: ml̓ta calliditate aſtutia decepit arabes.deinde vſqꝫ ad tꝑa nr̄a: neſcimus iudicio deimaximā orbis partē corrupit. Cui nihil efficatius obijcere poſſum qͣꝫ ſua deliramēta que ī libris ſarracenoꝝ inueniunt̉ deſcripta. In alcorano quippe Magumēthus ait. Laus eius ſit tranſire fecit ſeruū ſub vna nocte ab oratoriohellarū que eſt domus Mecque vſqꝫ ad oratoriū remotiſſimū eſt domus ſancta in hieruſalem quam benediximus. Expoſitio huiꝰ ſententie eſt in li. dicit̉ arabice halmaeris: qd̓ latine interpretat̉ in altū aſcendere. Et ideo vulgariter d̓r ſcala Magumeth. Ibi inducit̉ magumēth de ſe loquēs dicit ridendas ac deteſtandas futuitates. Prima dormiret et īlecto iuxta vxorem in Mecqua ī arabia apparuit ei gabriel angelus dixit ei. Surge venipoſt me. cūqꝫ ſurrexiſſet veniſſet ad portā domus vidit gabriel tenebat habenas quandam beſtiā cui nomen erat Alborath que eratgrandior aſino: habebat faciē hoīs: crines perlis: pectꝰ de ſmaragdo: caudā rubinooculos clariores ſole: pedes vngulas ad mo camele: Sellā p̄cioſam de perlis auro. Eterat iſta beſtia circūdata angelis qui cuſtodiebāt. Et dixiſſet angelꝰ Magumeth aſcēde equita. beſtia ſtare nolebat. Cui dixit angelus. Alborath ſta in pace: qꝛ nunqͣꝫ taliseqͥtauit ſuꝑ te nec equitabit. Tunc beſtia interrogauit. qͥs eſt iſte: gabriel rn̄dit. Hic ē Magumeth dei nuncius ꝓpheta magnus: vtaudiuit beſtia ſtetit Magumetheqͥtauit: etgabriel tenuit ſibi ſcandile ſiue ſtaffam. Scd̓afatuitas alborath ꝯfeſtim ire cepit cito ſuauiter: paſſus eius ita magni erāt inter vnūpaſſum aliū erat tantū ſpatij quātū poſſitlongiꝰ ꝓprijs oculis reſpicere a remotis. Tertia fatuitas ſic aſſociatus ab angelo ꝑuenitad templum in hierl̓m: inuenit oēs ꝓphetasſtātes ibi quos deus fecerat exire de ſepulcrisvt honorarent ipſū Magumeth: qui ſalutauerunt gaudentes amplexantes. Quarta fatuitas exeuntes templū angelus oſtendit eiquandaꝫ ſcalā que durabat a terra vſqꝫ ad pri celū erant gradus illius de lapidibuscioſis angeli circūdabant. Tūc gabriel dixit illi. Aſcēde magumēth: aſcēdit: gabriel alij angeli aſſociabant euꝫ. Cunqꝫ aſcendiſſetinuenit ī via vnū angelū ita magnū tenebat