facit virū minacē: inflatū: inquietū ⁊ turbiduꝫ⁊ in quaſcūqꝫ excellentias dictoꝝ factorūqꝫ neglecta honeſtate feſtinū. Scd̓m ꝙ erat ī Paulo fuit claritas ſcientie. Dicit nāqꝫ de illo Hieronymꝰ Cur Paulꝰ apl̓s vas electionis nēpeqꝛ vas legis ⁊ ſcripturaꝝ ſanctaꝝ armarium ēEt Actꝭ. xxj. ca. dixit ſe erudituꝫ ad pedes Gamalielis. Et. ij. ad Corꝭ. xj. ca. ait. naꝫ ⁊ ſi imperitus ſermone: nō tn̄ ſciētia. Vt aūt ip̄e inquit.Scientia inflat. Tertiū qd̓ erat in Paulo eratflorens etas. Erat qͥdem adoleſcēs. Un̄ Actꝭ.vij. ca. d̓r. Teſtes depoſuerūt veſtimēta ſecꝰ pedes adoleſcētis qͥ vocabat̉ Saulus. Et ſi quisobſtaret ꝙ potuerit ille fuiſſe alter qͥ ſic noīaretur: facili cōuinci pōt qm̄ Actꝭ. xxij. ca. Paulcū humilitate ⁊ penitentia loquēs ad dn̄m ait.Cum funderet̉ ſanguis ſtephani teſtis tui egoaſtabā ⁊ ꝯſentiebā ⁊ cuſtodiebā veſtimenta interficientiū illū. Cum ergo eſſet in etate florentimouebatur ardēter ad ꝑſecutionē diſcipuloꝝ.Nam vt inqͥt Ariſto. in. ij. rethorice. Iuuenesſūt ꝯcupiſcitiui talia facere q̄cunqꝫ cōcupiſcūIdeo valde amāt valde deſiderant: et ſimiliaEt vt vulgariter d̓r in iuuenibꝰ eſt recens ⁊ buliens ſanguis. Tertio dubitat̉ de Paulo circatēporis dilationē: cur ſcꝫ tam diu diſtulit xp̄svocate illū ⁊ nō cum alijs apl̓is. Ad qd̓ reſpondere poſſumꝰ ꝙ ſic factū eſt ꝓpter tria.Primo ꝓpter xp̄i potentiaꝫ.Scd̓o ꝓpter xp̄i ſapientiam.Tertio ꝓpter xp̄i clementiam.Primo ꝓpter xp̄i potentiā vt ſic oſtēderet̉ ꝙpoſt mortē xp̄s qͥ ſurrexit a mortuis potuit inimicos etiam benigne ſuꝑare. Secundo ꝓpterſapientiā: vt ſic innoteſceret multiformis ſapiētia dei: qͥ varios habet vocandi ⁊ ſaluandi modos. Tertio ꝓpter clemētiā qua voluit vt oīsfraudis ſuſpitio tolleret̉ ꝯuertēdis gentibus:dū talis magiſter ē electus qͥ nō ſolum non fuiſſet de ſocijs xp̄i hic viuētis: imo fuiſſet acerbiſſimus ꝑſecutor oīuꝫ qͥ inuocabant nomē eius.Et nll̓o cōmodo vel incōmodo tꝑali timore vl̓fauore humano fuit ad fideꝫ ꝯuerſus ⁊ illiꝰ nominis qd̓ antea extinguere nitebatur defenſorfuit validiſſimꝰ. ¶ Quarto dubitat̉ d̓ Paulocirca miſcd̓ie ꝯſecutionē: quare ꝯſecutus ē miſericordiā dei adeo vt in actu furibunde ꝑſecutionis xp̄m viderit ⁊ audierit vocantem. Et licꝫAugꝰ dicat. Si q̄ris quare hūc trahat: illū notrahat: noli diiudicare ſi nō vis errare: nihilominus rectiſſime pietas diuina egit cū Paulodū illū ad ſe tā mirabiliter traxit ꝓpter tria.Primo propter celum.Secundo propter meritum.Tertio propter exemplum.Primo propter celum quo mouebat̉ Paulusignorās in tali ꝑſecutione qͣꝫ grauit̓ offendebatputabat nāqꝫ ſacrificiuꝫ ſe offerre deo ſi xp̄i nomē deleret. Hoc ipſe ꝯfirmat. pͥme ad Thimo.j. ca. vbi ait. Gratias ago ei qͥ me confortauit īxp̄o ieſu dn̄o nr̄o: qꝛ fideleꝫ me exiſtimauit: ponens in miniſterio qͥ prius fui blaſfemus ⁊ ꝑſecutor. Sed miſericordiā ꝯſecutus ſum. qꝛ ignorans fęci ī incredulitate. Et ad Galathas .j. ca.inqͥt. Audiſtis em̄ ꝯuerſationē meā ī iudaiſmoqm̄ ſupra modū ꝑſequebar eccl̓iam dei ⁊ expugnabā illā: ⁊ ꝓficiebam in iudaiſmo ſupra mutos coetaneos meos in genere meo. abundātiꝰemulator exiſtens paternaꝝ meaꝝ traditionūvt inqͥt Nicolaꝰ de lyra ſuꝑ hoc paſſu. Apd̓ iudeos erant aliqua tradita patribus a moyſe .ſ.que ſcripta ſant īlege. Et aliqua erāt tradita apatribus alijs minoribꝰ q̄ vocabāt̉ traditiōesſenioꝝ. vt ptꝫ Matth̓. v. ca. ⁊ ambaꝝ traditionū erat apl̓s zelatiſſimꝰ ante ſuā ꝯuerſionem.Scd̓o miſericorditer actū fuit cū Paulo ꝓpt̓merituꝫ naͣm ẜm Augꝭ. in ẜmone. dū Stephanus lapidaret̉ non oratiōe quā fecit ꝓ his quiad eius necem inſiſtebāt ſingulariter orauit ꝓPaulo quē ꝯſpiciebat ꝯtra ſe plus ceteris corde ⁊ animo deſeuire: nō em̄ poterat manu illuꝫlapidibꝰ duris ferire. qꝛ non ſpectabat niſi teſtibus aliquē lapidare: tn̄ Paulꝰ illorū retinensveſtimēta animabat eos vt viriliter extinguerent innocentē. Tertio remiſſionē ⁊ gr̄am inuenit Paulus ꝓpter exemplū: vt ſic in ip̄o tanqͣꝫin ſpeculo clare peccatores intuerent̉ magnitudinem miſcd̓ie dei De hoc. j. ad Timo .j. ca. itaſcrip̄ſit Fidelis ẜmo ⁊ omni acceptiōe dignusqꝛ ih̓s xp̄s venit in hunc mundū ſaluos facerepeccatores quoꝝ pͥmus ego ſum. Sed id̓o miſericordiā ꝯſecutus ſum vt ī me pͥmo oſtēderetxp̄s ih̓s oēm patientiā ad informationē eorūqͥ credituri ſunt illi ī vitā eternā ¶ Quinto dubitat̉ circa liberi arbitrij diſpoſitionē: an videlicet fuit liberū arbitriū eius violētatū. Ad qd̓intelligēduꝫ notanda ē illa ſnīa dn̄i Bonauen.ī. ij. di. xxv. de qua plene dixi ī quadrageſimali de penitētiā ẜmone pͥmo. ꝙ aliud eſt volūtatem induci: aliud voluntatē mutari: aliud voluntatē cogi. Tūc em̄ induci d̓r quādo aliquaꝑſuaſio ei fit qua diſponit̉ vt ad aliqd̓ appetibile inclinet̉: q̄ ſi valde intēſa eſt nomē coactiōisſortit̉: qͣꝫuis non fit vera coactio. Tunc aūt voluntas mutat̉ qn̄ ip̄a nolente vim potēti ꝟtute affectio ei īmittit̉ ī cōtrariū ⁊ de nolēte fit volens: ita ꝙ vnā affectio expellit̉ ⁊ ꝯtraria inducitur. Sicut cum deꝰ amatorē tꝑalium facit iēporaliū ꝯtemptorē. Tūc aūt voluntas d̓r cogqn̄ ītelligit̉ ip̄aꝫ īuitā aliqͥd velle ⁊ repugnate