ſecutus fuerat. Nam vt ait Tullius in. pͥmo deofficijs. Mors turpitudini ac ẜuituti antēponenda eſt. Ex hoc arguūt qͥdaꝫ ꝓbantes ꝙ aīaſit immortalis ex auctoritate Ariſto. in. iij. eth̓.qͥ ait. ꝙ fortis dꝫ ſe exponere morti ꝓ ſalute patrie. ⁊ hoc ẜm iudiciū naͣlis rationis. Sed niſiaīma eſſet incorruptibilis nō deberet hoc appetere. qꝛ nō eſſet ſimpliciter non cadit ſb̓ appetituSed ꝯͣ hoc nonnulli obijciūt dicentes ꝙ etiamſi aīma moreret̉ cū corꝑe adhuc vellē ſuſtineremortem ꝓ liberatiōe patrie ⁊ ꝓ republica eſſetẜm iudiciū rectum rōnis. Nam melior eſt modicus actus ꝟtutis intenſus qͣꝫ vita vitioſa vl̓cum actu remiſſo ꝑ magnū tꝑus. gͦ fortis debꝫſe exponere ꝓ bono ꝟtutis. Et qꝛ ip̄e eſt parscōitatis cuius bonū cōmune naturalit̓ eſt magis diligendū qͣꝫ bonum pͥuatū. Et iſta vid̓r fuiſſe opinio Scoti quam improbat Landulfusin ſuo. iiij. di. xliij. Quia ſicut lex ⁊ ratio naturalis p̄ualet omni legi ⁊ ratiōi maxīe create. Itabonū entitatis naturalis p̄ualet omī bono cuiꝰcunqꝫ ꝟtutis. vnde longe videt̉ ꝙ ſit eligibilihabere eſſe ꝑpetualiter ⁊ nō ꝟtuoſum eſſe moraliter nō dico vicioſum eſſe ſꝫ nō ꝟtuoſuꝫ qͣꝫ habere eſſe morale ad modicū tꝑs ⁊ poſtea hr̄e ꝑpetuum nō eſſe. Sil̓r puto eligibilius habere ꝑpetuam entitatem incorruptibilem ſine gl̓a patrie qͣꝫ habere glorioſum eſſe ꝑ vnū diem et poſtra ꝑpetuo anihilari. ⁊ tamen maius eſt bonūpatrie qͣꝫ bonum ꝟtutis. hͨ Landulſus. Riccardus etiā de media villa in. iij. di. xxxiij. ita ſcribit. Si aīma moreret̉ cum corꝑe vt falſo qͥdamſunt opinati. hō nō deberet velle ſuſtinere mortem ꝓ liberatione patrie. Primo qꝛ ẜm Augꝭ.in. j. de libero arbitrio. Quiſqͥs recte aliqͥd eligit appetendū neceſſe eſt vt melior fiat cuꝫ ad idꝑuenerit qd̓ elegit. Melior aūt eſſe nō poſſet qͥnon eſſet. Sed ſi aīma moreret̉ cum corꝑe hō ꝑmortem totaliter deſineret eſſe excepta materiapͥma. Ergo moriendo volūtarie ꝓ liberatōe patrie melior nō eſſꝫ. ⁊ ſic nō eſſet electio recta. Secūdo nō debet hō voluntarie intermittere actūvirtutis alicuius: niſi vt liberiꝰ vacet exerciciomaioris ꝟtutis. Sed ml̓to magis eſſet ꝯͣ ratōeꝫrectam eligere illud ad qd̓ ſequeret̉ ꝑpetua impoſſibilitas operandi ẜm quācūqꝫ ꝟtutem. qͣꝫad tꝑus intermittere actus vnius ꝟtutis nō ꝓpter exerciciū alterius ꝟtutis. Sed ſi aīa moreretur cum corꝑe hō eligendo mori: eligeret illd̓ad quod ſequeret̉ ꝙ amplius in ꝑpetuum ẜmꝟtutem oꝑari nō poſſet. Iſta cauſa exercitij dicta ſunt ⁊ vt ſilentiū imponat̉ his qͥ dicunt noneſſe ſufficiēs īmortalitatis argumentū. ꝙ illi deqͥbus mentionē fecimus ſuperiꝰ et reliqui qͥ patriam dilexerūt īmo ⁊ martyres qui xp̄m ꝯfeſſiſunt mortē non horruerūt. ¶ Secūdū exemplūin quo lucet anime immortalitas d̓r apparitōisDe apparitiōe aīaꝝ diximus in ẜmone de trāſfiguratione Ieſu xp̄i bn̄dicti. Ideo tm̄ id nuncaſſerimꝰ ꝙ volente deo ad conſolatōꝫ viuoruꝫſepius aīme ſeꝑate diuerſimode apparuerunt.In legenda ſancte Lucie ſcribit̉: ꝙ orante ipſacum matre iuxta ſepulchrū ſancte Agathe. Luciam ſomnus arripuit: viditqꝫ Agathaꝫ in medio angelorū gēmis ornatam ſtantē ⁊ dicenteꝫſibi. Soror mea Lucia qͥd a me petis quod ip̄apoteris p̄ſtare ꝯtinuo mr̄i tue. Naꝫ ecce ꝑ fidētuam ſanata eſt. Euigilans Lucia ita inuenit.Nam paſſa fuerat eius mater annis multis fluxum ſanguinis. Hiero. in vita Pauli pͥmi heremite narrat qualit̓ Antonius longe poſitus acella Pauli vidit angelos aīam eius deferētesqͥ mox currens inuenit corpus Pauli flexis genibus in modū orantis erectū: ita vt ip̄m viuere extimaret. Sed cū ip̄m mortuū didiciſſet: dixit. O ſancta aīma qd̓ gerebas in vita: in mortemonſtraſti. Cū aūt nō haberet vnde ſepulturāfaceret: venerūt duo leones ⁊ foueā parauerūtſepultoqꝫ eo redierūt ad filuam. Ambro. refertde beata Agnete ꝙ eius ꝑacto martyrio cuꝫ parentes eius octaua die iuxta tumulū vigilaret:viderūt chorū ꝟginum veſtibus fulgentibusradiantē inter quas viderūt beatam Agnetemſimili veſte fulgentē. ⁊ a dextris eius agnū candidiorem niue ſtantem: qͥbus illa ait. Uideteneme quaſi mortuam lugeatis: ſꝫ congaudēte mecum ⁊ congratulamini. qꝛ cū his omībus lucidas ſedes accepi. Propter quā viſionē eccleſiacelebrat feſtum Agnetis ſcd̓o. Conſtantia autēꝟgo filia Conſtantini lepra grauiſſima laborāscum hanc viſionē audiſſet tumulū eius adijt: ⁊ibi dum oratiōi inſiſteret: obdormiuit. viditqꝫbeatā Agnetem ſibi dicentem. Si in xp̄m credideris ꝯtinuo liberaberis. Ad quā vocem euigilans ꝑfecte ſe ſanatam inuenit. que baptiſmūrecipiens ſuꝑ corpus beate Agnetis baſilicamfecit: ⁊ ibi in ꝟginitate ꝑmanſit. In vita ſanctarum Rufine ⁊ Secūde ponit̉ qͣliter apparuerutcuidā matrone noīe Plantille. he due ſororesfuerūt ꝟgines romane: parentibus clariſſimisgenite. Aſterio .ſ. et Aurelia: que nupſerunt armētario ⁊ verino: qͥ accuſauerūt eas ꝙ xp̄ianeeſſent tꝑe Ualeriani imꝑatoris: ⁊ capte ac tradite donato p̄fecto poſt multa ꝟba iuſſit Runinam pͥus cedi. quod videns ſoror clamare cepit ad iudicem. Quid eſt ꝙ ſororē meam gloritcas: ⁊ me inhonoras? Tandē poſt multa vtriſqꝫ illata tormenta ducte fuerūt in ſiluam in vlaCornelia ab vrbe roma miliario decimo in fuido qͥ vocat̉ buxeco: ibiqꝫ rufina capitē trūcat̉