⁊ matris ſue incineratio debet̉. Quāuis enimbeata ꝟgo peccatū originale cōtraxerit vl̓ ſi abillo p̄ẜuata fuerit cōtrahere tn̄ debuiſſet. Quaꝓpter fuit in ea debitū moriendi. tn̄ fomes in eanunqͣꝫ aliquem actū habuit. ⁊ ꝑ ſecundā ſanctificationem totalit̓ fuit ſb̓latꝰ ab ea. Hoc ꝟo qd̓d̓r de incineratiōe corporū cōmuni curſu nature cōcordat qͥ eſt ꝙ oīa generabilia ⁊ corruptibilia reſoluent̉ in id de quo facta ſunt. Humana ꝟo corꝑa de terra facta ſunt. ſicut ptꝫ Gen̄.ij. c. Ob qd̓ Iob. xiiij. c. d̓r. Memēto queſo ꝙſicut lutū feceris me ⁊ in puluereꝫ reduces me.Ea ꝟo in que corꝑa reſoluent̉ hūana dicunt̉ cineres ꝓpter antiquā ꝯſuetudinem qn̄ mortuorum corꝑa comburebant̉. Non fuit igit̉ incinerabile ſiue in pulueres reſolubile corpꝰ chriſtiqꝛ in illo vitiū fomitis nunqͣꝫ fuit. Et ſi obijceretur ꝙ reſurrertio eius fuit exemplū reſurrectionis noſtre. gͦ debuit eſſe a cineribus. Reſpondere poſſumꝰ. ꝙ reſurrectio xp̄i fuit exempluꝫ reſurrectiōis nr̄e qͣꝫtum ad eius eſſentiā .ſ. a morte in vitā. nō aūt qͣꝫtum ad oīa accidētia. Sꝫ adhuc difficultas orit̉ de illis qͥ imminente tꝑe iudicij inuenient̉ viui qͥ ſtatim moriēt̉ ⁊ reſurgētquō illorū corꝑa incinerabant̉: cū incinerationō fiat ſubito. Ad quod rn̄det Riccardus. Ꝙcorꝑa illa incinerabunt̉ ꝑ ignē qͥ p̄cedet faciemiudicij. Licet gͦ mulieres in fide xp̄i deficerēt. tamen vehementiſſima erat pietas ⁊ deuotio illarum q̄ nec timore iudeorū nec terrore milituꝫ: qͥad ſepulchri cuſtodiā fuerant deputati. nec inſuꝑ difficultate rei retardabant̉. qͥn ad corpusxp̄i vngendū oēm diligētiā adhiberēt. dicebātaūt ad inuicem. Quis reuoluet nobis lapideꝫab oſtio monumēti. Erat qͥppe magnus valde.Mattheus ꝟo dicit. Aduoluit ſaxū magnumad oſtium monumēti. Ubi ait Nico. de lira. ꝙmonumentū illud erat factū ad modū cuiuſdaꝫdomūcule: in cuiꝰ medio erat ſepulchrū. ⁊ ī domuncula erat quoddam oſtiolum ad habēduꝫilluc ingreſſuꝫ. Sepulchrū aūt erat clauſuꝫ grādis lapidis ad os aduolutione. ſigilli appoſitōe⁊ militū deputatione.¶ Qualiter angelus amouit lapideꝫa monumento et ſedebat ſuꝑ illum etqꝫ congruū fuit mulieribus apparere¶ Capitulū. II.Ecūdo conſideranda eſt manifeſtatio reſurrectōisxp̄i qͣꝫtuꝫ ad angelos. Ubi tria ſuntdubia declaranda.¶ Primū vtrum angelus amouit lapidem aboſtio monumenti.¶ Secundū vtrū idem angelus ſedit ſuꝑ lapi-dem qͥ ſedebat in dextris.¶ Tertiū vtrū congruū fuit angelū mulieribꝰſica pparere.¶ Ad pͥmum dubium patꝫ reſponſio ex dictisMatthei qͥ ait. Ecce terremotus factꝰ eſt magnus. angelus aūt dn̄i deſcendit de celo: ⁊ accedens reuoluit lapidem ⁊ ſedebat ſuꝑ eū. Amotio iſta ⁊ reuolutio lapidis facta fuit poſt xp̄miam ſuſcitatū. vt omēs doctores affirmāt. Cauſa ꝟo huius reuolutionis fuit vt vacuū oſtēderetur ſepulchrū a quo clauſo xp̄s reſurgēs exiuerat. Nec heſitandum eſt ꝙ angelus potuit ⁊mouere terrā et reuoluere grandem lapideꝫ. cūſit ſentētia Auguſtini in. iij. de tri. Et ſctī Thome. .j. ꝑte. q. cx. Et Nico. de lira ſuꝑ iſto paſſuMatthei. Ꝙ qͣꝫuis materia corꝑalis non obediat angelis ad nutū: ſꝫ ſoli deo. qꝛ omnis informatio materie vel eſt a deo immediate vl̓ ab aliquo agente corꝑali. nō aūt immediate ab angelo. Uerūtamē omīa corꝑa obediūt angelis admotū localem. qꝛ natura corꝑalis nata eſt moueri immediate a natura ſpūali ẜm locū. Un̄ ⁊ph̓i poſuernt ſup̄ma corꝑa moueri localit̓ a ſpiritualibus ſubſtātijs. Ad ſecundū dubiū dicendum ꝙ licet Mattheus dicat angelū ſedere ſuper lapidem. ⁊ Marcus ſedere in dextris. tn̄ n̄eſt contrarietas. qꝛ potuit eſſe ꝙ idem angeluspͥmo viſus eſt ſedere ſuꝑ lapidem. poſtmodumviſus eſt ſedere in monumēto. Vel ẜm Auguſtinū de conſenſu euāgeliſtarū forte fuerūt duo⁊ Mattheus loquit̉ de vno. Marcus de alicLucas ꝟo dicit. Ecce duo viri .i. angeli apparentes in ſpecie viroꝝ ſteterūt ſecus illas. Iſtaapparitio potuit eſſe poſt pͥmam ⁊ ſecundā. duꝫcircūirent monumentum intrātes ⁊ exeuntes.poſtqͣꝫ ⁊ dū ſola Magdalena remanſit. vt dic̄Iohānes. ⁊ inclinata ꝓſpiceret ad monumētūvidit duos angelos in albis ſedētes. vnū ad caput ⁊ vnum ad pedes vbi poſitū fuerat corpuſIeſu. Facile em̄ eſt angelis ſic apparentibus. vtdicit Nico. de lira ſuꝑ Lucam mutari de ſeſſione in ſtationē. ⁊ ecōuerſo. Ad tertiū dubiuꝫ dicimus ꝙ cōgrua fuit angeli apparitio. de qͦ marcus ſcribit p̄cipue qͣꝫtum ad tria. Primo qͣꝫtuꝫad aſpectū. qꝛ viderūt eum iuuenem. Secundoqͣꝫtum ad ſitū. qꝛ ſedentē in dextris. Tertioqͣꝫtum ad amictū. qꝛ cooꝑtuꝫ ſtola candida. Prꝭmo viderūt eum mulieres iuuenem. ad innuendum ẜm glo. ꝙ omēs in etate iuuenili reſurgemus. Et vt ſic familiarius illas alloqueret̉ inſtar angeli Thobie. de quo dicit̉ Thobie. v. c.Egreſſus Thobias inuenit iuuentē ſtantē ſplēdidum ⁊ qͣſi p̄cinctū ad ambulandū. Scd̓o vtderunt eum ſedentem in dextris. qd̓ congrue factum eſt. Naꝫ vt inquit Gregꝰ. in omel̓. Quid